
Sukta 5.79
Syāvāśva Ātreya (traditionally for RV 5.79, Uṣas-hymns of Book 5)
Uṣas (Dawn)
Jagatī (refrain-like address; hymn commonly classified in jagatī/tṛṣṭubh domain—verify per pada count in critical edition)
இந்த ஸூக்தம் உஷஸ் (விடியல்) தேவியை நேரடியாகவும் நெருக்கமாகவும் அழைத்து, யாகம் செய்பவர்களை விழிப்பூட்டி, அவர்களை செல்வம் (ராயீ), வலிமை மற்றும் சரியான செயற்பாட்டின் பாதைக்கு வழிநடத்துமாறு வேண்டுகிறது. உஷஸ் எப்போதும் புதுப்புதிதாய் தோன்றுபவள், தன் ஒளியில் தளராதவள், தவறாதவள் எனப் புகழப்படுகிறாள்; பாடுவோருக்கும் தானதாரர்களான ஆதரவாளர்களுக்கும் வீரப்புகழ், விரைந்த ஆற்றல்கள், மேலும் ஊக்கமூட்டும் வாக்கு/பாடல்வாணி அளிப்பவளாகக் கூறப்படுகிறது.
Mantra 1
महे नो अद्य बोधयोषो राये दिवित्मती । यथा चिन्नो अबोधयः सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते ॥
ஓ உஷஸ், மாபெரும், திவ்ய ஒளிமிக்கவளே, இன்று எங்களை மஹா-ரயி (பெருஞ்செல்வம்) நோக்கி விழிப்புறச் செய். முன்பும் நீ எங்களை விழிப்பித்ததுபோல், மீண்டும் விழிப்புறச் செய்—ஓ ஸத்யஶ்ரவஸி, ஸத்யயஶஸ்வினி, வாய்யே (பிராண-இயக்கத்தில் செல்லுமவளே), ஸுஜாதே, அஶ்வஸூந்ருதே (அஶ்வ-வலிமையும் இனிய/மங்கள வாக்கையும் அளிப்பவளே).
Mantra 2
या सुनीथे शौचद्रथे व्यौच्छो दुहितर्दिवः । सा व्युच्छ सहीयसि सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते ॥
வானத்தின் மகளே (உஷஸ்), நீ சுநீதே (நற்பாதையில்), சௌசத்ரதே (ஒளிரும் ரதத்தில்) உதித்தவளே—இப்போது வெளிப்பட்டு ஒளிர்; மேலும் மேலும் வல்லமையடை. சத்யஶ்ரவஸி, வாய்யே (பிராணத் தத்துவத்தில் இயங்குபவளே), சுஜாதே—அஶ்வஸூந்ருதே (வேகமான வலிமையும் மங்கள வாக்கையும் அளிப்பவளே)!
Mantra 3
सा नो अद्याभरद्वसुर्व्युच्छा दुहितर्दिवः । यो व्यौच्छः सहीयसि सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते ॥
அவள் இன்று எங்களுக்கு வசு (செல்வச் சமృద్ధி) கொண்டு வருவாளாக; வானத்தின் மகளே, வ்யுச்ச—ஒளிர்ந்து எழு. நீ வ்யௌச்சஃ (உதித்தவள்), சஹீயஸி (வல்லமையில் வளர்பவள்)—சத்யஶ்ரவஸி, வாய்யே, சுஜாதே—அஶ்வஸூந்ருதே!
Mantra 4
अभि ये त्वा विभावरि स्तोमैर्गृणन्ति वह्नयः । मघैर्मघोनि सुश्रियो दामन्वन्तः सुरातयः सुजाते अश्वसूनृते ॥
ஒளிமிகு உஷஸே (விபாவரி), ஸ்தோமங்களால் உன்னைப் புகழ்ந்து பாடும் வஹ்னயः (அக்னியை ஏந்தும் தீவிரர்கள்) வளர்ச்சியில் சுஶ்ரியோ (அழகுற) ஆகின்றனர். மகோனி (தானமிகு) உஷஸே, மகைः (பரிசுகளால்) அவர்கள் விரிவடைகின்றனர்; தாமன்வந்தः (உரிய பந்தங்கள்/நியமங்கள் உடையோர்), சுராதயः (சத்திய தானத்தில் செழிப்போர்) ஆகின்றனர்—சுஜாதே, அஶ்வஸூந்ருதே!
Mantra 5
यच्चिद्धि ते गणा इमे छदयन्ति मघत्तये । परि चिद्वष्टयो दधुर्ददतो राधो अह्रयं सुजाते अश्वसूनृते ॥
ஓ சுஜாதே, அஶ்வஸூந்ருதே! இக் கணங்கள் (கூட்டங்கள்) மகத்துவமான தானத்திற்காக உன்னை மறைப்பதுபோல் தோன்றினாலும், விரும்புவோர் உன் அஹ்ரய (அயராத) ராதஸ்—நிறைவின் கொடை—எங்கும் சுற்றிலும் நிலைநிறுத்துகின்றனர்.
Mantra 6
ऐषु धा वीरवद्यश उषो मघोनि सूरिषु । ये नो राधांस्यह्रया मघवानो अरासत सुजाते अश्वसूनृते ॥
ஓ மகோனி உஷஸ்! இச் சூரிஷு (ஒளிமிக்க தலைவர்கள்) நடுவே இங்கே வீரத்தைத் தாங்கும் யசஸ்-ஸ்ரீயை நிறுவு—எங்களுக்கு அஹ்ரய ராதாஂஸி (அயராத செல்வங்கள்) அளித்த மகவான்கள் அவர்களே—ஓ சுஜாதே, அஶ்வஸூந்ருதே!
Mantra 7
तेभ्यो द्युम्नं बृहद्यश उषो मघोन्या वह । ये नो राधांस्यश्व्या गव्या भजन्त सूरयः सुजाते अश्वसूनृते ॥
ஓ மகோன்யா உஷஸ்! அவர்களிடம் த்யும்ன (ஒளிமிக்க வல்லமை) மற்றும் பெரும் யசஸை எடுத்துச் செல்—எங்களுடன் அஶ்வ்ய, கவ்ய ராதாஂஸி (வேக-ஆற்றல்களின், ஒளிக்-கோவைகளின் செல்வங்கள்) பகிரும் அந்தச் சூரயர்களிடம்—ஓ சுஜாதே, அஶ்வஸூந்ருதே!
Mantra 8
उत नो गोमतीरिष आ वहा दुहितर्दिवः । साकं सूर्यस्य रश्मिभिः शुक्रैः शोचद्भिरर्चिभिः सुजाते अश्वसूनृते ॥
மேலும், ஹே திவத்தின் மகளே உஷா, எங்களிடம் கோமதியான (கதிர்-செல்வமிக்க) ஊக்கங்களை கொண்டு வா—சூரியனின் ரஷ்மிகளோடு, வெண்மையான, தீப்பொறிபோல் எரியும் அர்ச்சிகளுடன் ஒளிர்வன; ஹே சுஜாதே, அஸ்வ-பலம் அளிப்பவளே, ஸூந்ருதா (மங்கள வாக்கு) தருபவளே.
Mantra 9
व्युच्छा दुहितर्दिवो मा चिरं तनुथा अपः । नेत्त्वा स्तेनं यथा रिपुं तपाति सूरो अर्चिषा सुजाते अश्वसूनृते ॥
ஹே திவத்தின் மகளே, வ்யுச்ச—ஒளிர்ந்து எழு; தாமதத்தின் நீர்களை நீண்ட நேரம் விரிக்காதே. சூரியன் தன் அர்ச்சியால் உன்னைத் தகிக்கச் செய்யாதிருக்கட்டும்—அவன் திருடன், பகைவனை எரிப்பதுபோல்; ஹே சுஜாதே, அஸ்வ-பலம் தருபவளே, ஸூந்ருதா தருபவளே.
Mantra 10
एतावद्वेदुषस्त्वं भूयो वा दातुमर्हसि । या स्तोतृभ्यो विभावर्युच्छन्ती न प्रमीयसे सुजाते अश्वसूनृते ॥
ஹே உஷா, இவ்வளவு நீ அறிந்திருக்கிறாய்; ஆயினும் இன்னும் அதிகம் அளிக்கத் தகுதியுடையவள் நீ. ஏனெனில் ஹே விபாவரி, பாடுவோருக்காக உதயமாகி நீ குறையவும் இல்லை, சுருங்கவும் இல்லை; ஹே சுஜாதே, அஸ்வ-பலம் தருபவளே, ஸூந்ருதா தருபவளே.
Uṣas is Dawn, praised as a radiant goddess who awakens people, reveals the world with light, and grants prosperity, fame, and strength to the worshippers.
It asks Dawn to awaken the community and to bestow plenitude (wealth and well-being), heroic vigor, good reputation, and inspired speech for the singers and patrons.
Because Dawn returns every day with fresh light; the verse uses this daily renewal to express that her gifts and support for the singers are inexhaustible.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.