Sukta 17

Mantra 1

आ यज्ञैर्देव मर्त्य इत्था तव्यांसमूतये । अग्निं कृते स्वध्वरे पूरुरीळीतावसे ॥

தேவனே! யாகங்களால் மானிடன் உதவிக்காக அந்த மிக வல்லவனின் அருகே அணைகிறான். மேலும் பூரு, நன்கு அமைந்த ஸ்வத்வர (சு-யாகம்) வழியில், காவலுக்காக அக்னியைப் பலமுறைப் போற்றி வணங்குகிறான்.

Mantra 2

अस्य हि स्वयशस्तर आसा विधर्मन्मन्यसे । तं नाकं चित्रशोचिषं मन्द्रं परो मनीषया ॥

ஏனெனில், ஹே தர்மத்தை உணரும் விவேகியே! அவரை நீ ‘ஸ்வயஶஸ்’—தன்னிலே எழும் மிகு மகிமையுடையவன்—என்று கருதுகிறாய். வானத்தைத் தொடும், ‘சித்ரஶோசிஸ்’ (பலவகை ஜ்வாலை) உடைய, ‘மந்திர’ (இன்பமளிப்பவன்) அக்னியை ஒளிவாய்ந்த மனீஷை பரத்திலிருப்பவனாக அறிகிறது.

Mantra 3

अस्य वासा उ अर्चिषा य आयुक्त तुजा गिरा । दिवो न यस्य रेतसा बृहच्छोचन्त्यर्चयः ॥

அவனுடைய ஆடை ஜ்வாலையே; ‘துஜா கிரா’—தூண்டும் வாக்கு—அவனை யோகப்படுத்துகிறது. மேலும், திவத்தின் ‘ரேதஸ்’ (விதை) போல, அவனுடைய விரிந்த ‘அர்சயஃ’ (கதிர்கள்) எரிந்து ஒளிர்கின்றன—ஒளிமிகு சாரத்திலிருந்து மாபெரும் பிரகாசம் எழுகிறது.

Mantra 4

अस्य क्रत्वा विचेतसो दस्मस्य वसु रथ आ । अधा विश्वासु हव्योऽग्निर्विक्षु प्र शस्यते ॥

அந்த அதிசயன் (தஸ்ம) தன் பிரக்ஞைமிகு க்ரது-சக்தியால் ரதத்தில் வசு—நன்மை தரும் செல்வத்தை—கொண்டு வருகிறான். அப்போது ஹவ்யன் என அழைக்கத்தக்க அக்னி எல்லா விஷ் (குலங்கள்/மக்கள்) நடுவிலும் புகழப்படுகிறான்.

Mantra 5

नू न इद्धि वार्यमासा सचन्त सूरयः । ऊर्जो नपादभिष्टये पाहि शग्धि स्वस्तय उतैधि पृत्सु नो वृधे ॥

இப்போது உண்மையிலே சூரிய-சாயல் கொண்ட சூரிகள் விரும்பத்தக்க நன்மையோடு இணைகிறார்கள். ஓ ஊர்ஜாநபாத், எங்கள் அபிஷ்டத்திற்காகக் காத்தருள்வாய்; எங்கள் ஸ்வஸ்திக்காக வலமளிப்பாய்; மேலும் போர்முனைகளில் எங்கள் வளர்ச்சிக்காக எங்களுள் தீவிரமாகப் பிரகாசிப்பாய்.