मण्डल 6
The Family Book of Bharadvaja
Ang Mandala 6 ay isang aklat ng pamilyang Bharadvāja na may 75 himno (762 mantra), na minarkahan ng masiglang papuri kay Indra, imbitasyon sa Soma, at handa sa digmaang ideyolohiya ng hari. Ang mga makata nito ay paulit-ulit na nananawagan kay Indra bilang mabilis, sinaunang hari sa sesyon ng pagpiga, na humihingi ng proteksyon, baka, at tagumpay habang ipinagdiriwang ang inspiradong pananalita (vā́c) na pinagkakalooban ng kapangyarihan ng diyos. Kasama ng nangingibabaw na siklo ni Indra, ang mandala ay nag-iingat ng mabigat na materyal ni Varuṇa na nagbibigay-diin sa kosmikong kaayusan (ṛtá), panunumpa, at moral na pagpipigil, na nagbibigay sa aklat ng natatanging etikal at huridikong tono. Ang koleksyon ay nagbabalanse ng militar na tagumpay at ritwal na kasayahan na may mga repleksyon sa batas, kasalanan, at banal na pamamahala. Antolohiya ng pamilyang Bharadvāja (Bārhaspatya): isang klasikong mandala na "aklat ng pamilya" na may mataas na konsentrasyon ng himno ni Indra na may buhay na imahen ng digmaan at tagumpay. Malakas na tagpo ng sesyon ng Soma: paulit-ulit na imbitasyon kay Indra na uminom ng Soma at gantimpalaan ang nag-aalay. Kapansin-pansin na mga himno ni Varuṇa na nagbibigay-diin sa ṛta (kosmikong kaayusan), panunumpa, at moral na pananagutan. Nangungunang mga tema ng inspiradong pananalita at poetikong bisa (brahman, vā́c) na nauugnay sa kapangyarihang banal. Tonong patronahe ng hari mandirigma: proteksyon, yaman ng baka, at tagumpay para sa angkan.
Sukta 6.1
Ang unang himnong ito ng Ikaanim na Maṇḍala ay tumatawag kay Agni bilang unang gumigising ng kaisipang inspirado (dhī) at bilang kamangha-manghang Hotṛ na nagpapabisa sa sakripisyo. Pinupuri nito ang hindi mapigilang kapangyarihan ni Agni at ang kanyang maliwanag na pamumuno na nagpapatnubay sa mga tao patungo sa banal na kaayusan, at nagtatapos sa paghiling sa "maharlikang" apoy ng sagana at iba't ibang kayamanan at kagalingan.
Sukta 6.2
Ang RV 6.2 ay isang maikling himno kay Agni bilang matatag na panginoon ng naninirahang sambahayan at maliwanag na kapangyarihang nagpapalaki ng kapangalanang śravas at kasaganaang puṣṭi. Pinupuri nito ang kanyang nakikitang lakas, usok at liwanag na umaakyat sa langit, at nagtatapos sa pagpapakiusap kay Agni na magsalita nang mabuti tungkol sa sumasamba sa harap ng mga diyos at akayin silang tumawid sa pagkapoot, kasalanan, at kapahamakan patungo sa kagalingan at ligtas na tahanan.
Sukta 6.3
Ang himnong ito ay nagpapuri kay Agni bilang tagapangalaga at katawang kaluluwa ng ṛta (kosmikong katotohanan), ang kapangyarihang nagpapatnubay sa naghahangad patungo sa "malawak na liwanag" at nagpoprotekta sa mortal sa paghihigpit ng paghihirap. Si Agni ay ipinagdiriwang bilang mabilis na nagniningning na puwersa na gumagalaw sa gabi tulad ng ibon at bilang kidlat na kinang na pinagpapangyarihan ng mga himno, na gumagawa alinsunod kay Mitra, Varuṇa upang itaguyod ang kaayusan at kaligtasan.
Sukta 6.4
Ang himalang ito ay tumatawag kay Agni bilang Hotṛ at "devatātā" (ang naglalagay sa mga diyos sa tamang puwesto sa rito), na hinihiling na gawin niya para sa kasalukuyang mga nagsasakripisyo tulad ng ginawa niya noon para kay Manu, ang arketipal na nagtatag ng yajña. Pinupuri si Agni bilang mabilis at hindi matatalo, na gumagalaw sa mga gabi, na higit na mabilis sa mga puwersang kalaban (arāti), at gumagabay sa mga sumasamba sa mga ligtas na landas na hindi sumisira. Ang sukta ay nagtatapos sa isang panalangin para sa proteksyon mula sa kahirapan, sagana na pagpapala para sa mga mang-aawit, at mahabang buhay na may mga bayaning anak.
Sukta 6.5
Ang maikling hymno kay Agni ay tumatawag sa "Anak ng Lakas" bilang batang pari na tapat, na nagigising at nagtutulak sa lahat ng ninanais na yaman. Hinihiling nito kay Agni na protektahan ang mga sumasamba sa pamamagitan ng pagsunog sa mga umaatake mula sa malayo at sa loob, at nagtatapos sa paulit-ulit na pag-asa na makamtan ang pagnanais, yaman na may matatapang na anak, mapagwaging kapangyarihan (vāja), at ang walang-sayang na kaluwalhatian ni Agni.
Sukta 6.6
Ang himalay na ito ay tumatawag kay Agni, ang "Anak ng Lakas," bilang banal na Hotar na nagbubukas ng landas para sa pagsamba at namumuno sa nag-aalay sa kadiliman patungo sa maliwanag na kaayusan. Pinupuri si Agni bilang isang nagniningning, nagdadalisay na kapangyarihan na ang mga lakas ay "nag-aaro" at inihahanda ang lupaing bukid, na nagtutulak sa rito pasulong at nagpapalawak ng liwanag nito. Ang sukta ay nagtatapos sa isang kahilingan para sa panloob na pagkagising (citra-citayantam) at para sa nagniningning, makabayani na yaman at proteksyon para sa mang-aawit at pamayanan.
Sukta 6.7
Ang himalang ito ay nagpupuri kay Agni bilang Vaiśvānara, ang lahat-pumapalibot na Apoy na ipinanganak mula sa Ṛta (kosmikong kaayusan), itinatag bilang "ulo ng langit" at ang gabay na kapangyarihan sa lupa. Ipinakikita nito si Agni bilang ang hari-manghuhula at "panauhin" ng mga tao na nagpapamagitan sa mga alay, nagpapalawak sa maliwanag na mga sakop, at nagbabantay sa imortalidad, upang ang mga diyos at tao ay makibahagi sa buhay, kaayusan, at proteksyon.
Sukta 6.8
Ang himnong ito ay pumupuri kay Agni bilang Vaiśvānara at Jātavedas, ang unibersal na apoy na nakakaalam ng lahat ng kapanganakan at nagdadala ng sakripisyo, na ipinagdiriwang ang kanyang mapulang kapangyarihan at kanyang mabilis na pagdating sa ritwal na pagtitipon. Ito ay naaalala ang maalamat na pagdadala ni Agni mula sa malayong sakop ni Mātariśvan at humihiling sa diyos-ng-apoy na protektahan ang komunidad, ang mga lider at patron nito, at ligtas na ibangon sila sa kabila ng mga panganib.
Sukta 6.9
Ang himalang ito ay nagpupuri kay Agni bilang Vaiśvānara, ang unibersal na Apoy, na ipinanganak na parang hari at, sa kanyang sinag, ay naghihiwalay at nagkakasunod-sunod sa madilim at maliwanag na mga araw. Si Agni ay pinupuri bilang unang-nakikinitang Hotṛ na nagpapakita ng "immortal na liwanag" sa loob ng mga mortal, na nagpapalayo sa panloob at panlabas na kadiliman. Ang suktā ay nagtatapos sa isang panalangin para sa proteksyon at pag-angat, kung saan pati mga diyos ay yumuyukod kay Agni na nakatayo sa kadiliman.
Sukta 6.10
Ang himalang ito ay inilalagay si Agni Jātavedas sa unahan ng sakripisyo bilang ang maliwanag na gabay na naglilimas ng landas ng rito at nagdadala ng mga dasal nang ligtas patungo. Pinupurihan si Agni bilang ang nakikita sa malayo na tagapadalisay, na ang kanyang liwayway ay nagpapalit sa "madilim na landas" patungo sa maliwanag na daan, na nagpapalayo sa pagkapoot at nagpapatibay ng iḷā (sagradong kasaganaan at inspiradong pagkakakulay). Ang layunin ay parehong ritwal na bisa: hindi pinuputol na paglalakbay ng handog, at panloob na tagumpay: liwanag sa kadiliman, pagkakaisa sa pagkapoot, lakas para sa mahabang buhay at marangal na supling.
Sukta 6.11
Ang maikling hymn na Triṣṭubh na ito ni Bharadvāja ay nagpupuklas kay Agni, ang Hotṛ na tinutulungan mula sa loob, na ituloy ang sakripisyo nang may lakas na parang kay Marut at dalhin ang mga kaisamang diyos sa handog. Pinupuri nito ang kinang na nagmumula sa sarili ni Agni, ang kanyang liwanag na sumasaklaw sa lahat, at humihiling na, nindigan 'kasama ang mga diyos,' siya'y magkaloob ng sagana at tulungan ang mga sumasamba na lampasan ang hirap at panganib.
Sukta 6.12
Ang maikling himnong Triṣṭubh na ito ni Bharadvāja ay nagpupuri kay Agni bilang royal Hotṛ na nakaupo sa barhis sa loob ng tahanan-altar, na ang liwanag na umaabot sa malayo ay kumakalat tulad ng araw. Ito ay humihingi kay Agni Jātavedas na sumulong kasama ang sigla ng mga sumasamba, na pumihin at perpektuhin ang sakripisyo, na pangunahan sila sa kasaganaan, at na taboyin ang nakapipinsalang landas upang ang komunidad ay umunlad sa buong buhay na may bayaning supling.
Sukta 6.13
Ang maikling himnong Triṣṭubh na ito ay pumupuri kay Agni bilang ang bukal kung saan ang lahat ng mabubuting kapangyarihan, kasaganaan, tagumpay, ulan, at ang maayos na daloy ng tubig, ay kumakalat palabas. Binibigyang-diin nito na ang mortal na nakakarating kay Agni sa altar sa pamamagitan ng mga himno at sakripisyo ay nakakamit ang bawat "pagkakataon" (vāra) para sa tagumpay, kabilang ang pagkain, yaman, at matatag na kasaganaan ng sambahayan. Ang himno ay nagtatapos sa isang direktang kahilingan para sa supling, pagpapatuloy ng lahi, at ang katuparan (pūrti) na nagmumula sa mabuting inalay na papuri.
Sukta 6.14
Ang maikling himno kay Agni ay nagtuturo na ang mortal na naglilingkod kay Agni nang may totoong intensyon at inspiradong pag-iisip ay ginagawang maliwanag at pinalalakas, sagana sa pagkain, at protektado. Pinupuri si Agni bilang ang sinaunang kapangyarihan na nagkakaloob ng matibay na bayani na kayang tiisin ang mga pag-atake, at bilang tagapamagitan na kayang "magsalita para sa amin" sa ibang mga diyos. Ang himno ay nagtatapos sa paulit-ulit na panalangin na akayin tungo sa kagalingan at mabuting tahanan, at tawirin ang pagkasuklam, kapighatiang, at maling landas sa tulong ni Agni.
Sukta 6.15
Ang himalayin na ito ay nagpupuri kay Agni bilang ang bisitang ginising ng bukang-liwayway ng sambahayan at ang panginoong namumuno sa lahat ng angkan, na nagdadala ng mga handog ng tao sa mga imortal. Si Bharadvāja ay tumatawag kay Agni bilang ang pari na marunong ng lahat, na nagpapakita ng rito at karanungan (vayunāni), na humihiling na kanyang itatag nang matibay ang mga apoy ng tahanan at palalasin ang lakas at tamang sigla ng pamayanan.
Sukta 6.16
Ang RV 6.16 ay isang Bharadvāja na himno kay Agni bilang pangunahing Hotṛ na nagtatatag ng sakripisyo, nag-uugnay sa mga tao sa mga diyos, at nagpapalayas sa mga mapanirang kapangyarihan. Pinupuri nito ang maliwanag na patnubot ni Agni, ang kanyang pagbibigay ng nutrisyon at yaman, at ang kanyang kapangyarihang pumatay kay Vr̥tra at sumisira sa mga rakṣas na naglilinaw ng landas tungo sa tagumpay at kasaganaan.
Sukta 6.17
Ang himnong ito ay isang masiglang panawagan sa Soma kay Indra, na pinupurihan siya bilang tagapagbitbit ng vajra, pumupuksa kay Vṛtra, at nagbubukas sa mga "baka" (liwanag, sinag, at kasaganaan) na nakapiit. Naalala nito kung paano inilagay ng mga diyos si Indra sa unahan nang sinalakay sila ng mga walang diyos, at hinahanap nito ang tagumpay, lakas, at diyos na itinalagang kasaganaan para sa mga mananamba. Ang panalangin sa huli ay ginagawang kasalukuyang pag-asa ang makasaysayang tagumpay: sana ay manalo ang rito sa diyos na itinakdang pakinabang at tumanda sa matatag, bayaning kagalakan.
Sukta 6.18
Ang RV 6.18 ay isang himnong Triṣṭubh ni Bharadvāja na nagpapalakas ng papuri kay Indra bilang ang hindi nasakop at madalas na tinatawag na kampeon na ang kapangyarihan ay sumisira ng mga pagsalakay at nagpapabagsak sa mga muog na kalaban. Ito ay nag-aalala ng mga mapagpasyang tagumpay ni Indra laban sa mga demonyong kaaway at mga kuta, pagkatapos ay itinuturo ang kosmikong lakas na ito sa kasalukuyang pangangailangan ng nag-aalay, lakas, proteksyon, at ang paglikha ng laging-sariwang banal na pananalita sa pamamagitan ng yajña.
Sukta 6.19
Ang himnong ito ay nagpupuri kay Indra bilang ang laging hindi-nababawasang kapangyarihang sumasaklaw sa malawak na sakop, na lumilingon sa mga sumasamba at nagpapalaki ng kanilang kabayanihan. Ito ay humihingi sa kanya na dalhin ang kanyang tagumpay sa pakikidigma na "mada" (matagumpay na sigasig) upang ang pamayanan ay makamtan ang proteksyon, kasaganaan, at ang pagpapatuloy ng mga anak at mga apo, na nilalampasan ang mga balakidong sunud-sunod.
Sukta 6.20
Ang himnong ito kay Indra ay nagpupuri sa kanyang hindi mapaglabanang lakas sa digmaan, na naaalala ang kanyang pagdurog sa mga kaaway na tulad ng ahas at sa mga muog na kuta, at ang kanyang pagprotekta sa mga mapagbigas na mananamba. Ito ay humihingi kay Indra na ipagkaloob ang malawak na kasaganaan, na "langit sa ibabaw ng lupa" na yaman, mga baka, at matabang mga bukid sa mamamayan ng makata. Ang mga talata ay nag-uugnay sa mga kosmikong tagumpay ni Indra (pagpatay kay Vṛtra at pagpapailalim sa mga kaaway) sa matatag na kasaganaang ibinibigay sa mga nagpupiga ng Soma at nag-aalok ng papuri.
Sukta 6.21
Ang himalok na ito ay nananawagan kay Indra ng may makapangyarihang alay at inspirasyong itinakda sa karwahe, na pinupuri siya bilang ang laging kabataan, hindi-nabubulok na kapangyarihan na nagdudulot ng masaganang yaman at tagumpay. Ito ay humaharap sa mga pwersang kalaban at humihingi kay Indra, ang tagapagdala ng vajra at sinaunang kaalyado, na palayain sila. Ang sukta ay nagtatapos sa isang praktikal na dasal: sana ay gisingin si Indra bilang ang tagapagbuo ng landas at pinuno sa parehong madali at mahirap na mga daan, na nagdadala sa mga sumasamba patungo sa lakas at kasaganaan.
Sukta 6.22
Ang himnong ito ay pumupuri kay Indra bilang siyang karapat-dapat na tawagin ng lahat: totoo, parang toro sa lakas, at panginoon ng maraming kapangyarihang epektibo (māyāḥ). Naalala nito ang kanyang hindi mapigilang mga gawa ng pagbasag sa tila hindi nagagalaw at pagpapakawala sa nakatali, at pagkatapos ay nagiging direktang imbitasyon para kay Indra na pumaroon kasama ang kanyang mga kapangyarihang nakaharnès (niyut) sa sakripisyo. Ang layunin ay parehong papuri at isang liturhikong panawagan para sa proteksyon, tagumpay, at pagkakaloob ng biyaya sa yajña.
Sukta 6.23
Ang himnong ito ay nagpupuri kay Indra bilang laging-matalinong panginoon ng lakas na naaakit sa pagpiga ng Soma at sa mga inspiradong himno ng mga Bharadvāja na mangangaral. Hinihiling sa kanya na dumating kasama ang kanyang mga kayumanggi kabayo, humawak ng vajra, at magkaloob ng kapayapaang nagdudulot ng kasaganaan, proteksyon, at "lahat-nais" na sagana sa mga sumasamba.
Sukta 6.24
Ang RV 6.24 ay isang himno ng Triṣṭubh ni Bharadvāja na nagpupuri kay Indra bilang hari na umiinom ng Soma, nagbibigay-liwanag sa salita, at tinutulungan ng mga himno at sakripisyo upang magkaloob ng lakas, tagumpay, at proteksyon. Ipinagdiriwang nito ang sumasapaw na kapangyarihan ni Indra, na inihalintulad sa tubig na sumasaboy mula sa bundok, at nagtatapos sa isang direktang panalangin na humihingi ng proteksyon para sa pinuno at sa mga sumasamba, kapwa sa tahanan at sa ilang, upang sila ay mabuhay nang mahaba kasama ang kanilang magigiting na supling.
Sukta 6.25
Ang himnong ito ay isang papuri-inokasyon ni Bharadvāja kay Indra bilang hindi mapapantayang pumatay kay Vṛtra, na humihiling na ang bawat antas ng kanyang tulong, malapit man o malayo, mataas man o mababa, ay dalhin ang mga sumasamba sa gitna ng hidwaan. Ito ay nagpaparangal sa hindi masasalanta at kataas-taasang kalagayan ni Indra sa lahat ng nilalang, at humihiling sa kanya na pasakopin ang mga puwersang naglalayong laban sa mga diyos upang ang mga mang-aawit ay makamtan ang ligtas at malawak na mga bukang-liwayway at patuloy na kasaganaan.
Sukta 6.26
Ang himalang ito ay isang panalangin sa digmaan at proteksyon kay Indra, na humihiling sa kanya na pakinggan ang mang-aawit na Bharadvāja at bigyan ng mabangis na tulong sa "napapanahong araw" kapag nagkakatipon ang mga tao para sa tagumpay. Ito ay naaalala ang mga napatunayan na gawa ni Indra, lalo na ang pagpatay kay Śambara at ang pagprotekta kay Divodāsa, bilang batayan para sa kasalukuyang tulong at pagkakamit ng lakas, baka/kayamanan, at soberanong kapangyarihan para sa mga patron.
Sukta 6.27
Ang himnong ito ay tumutunghay sa hiwaga ng nakalalasing na lakas ni Indra, kung paanong ang kanyang soma-na-dala na ekstasis at pagkakaibigan ay nagpapalakas sa tiyak na tagumpay sa labanan. Pagkatapos ay naaalala ang mga konkretong kabayanihan (pagpatay sa mga kaaway tulad ni Śeṣa at ang Vṛcīvant) at nagtatapos sa isang saserdotal, ritwal na tagpuan kung saan ang mga royal na patron ay nagkakaloob ng sagana na dakṣiṇā, na nag-uugnay sa kapangyarihan ni Indra sa kasaganaan at patronahe.
Sukta 6.28
Ang RV 6.28, ang tanyag na Go-sūkta ni Bharadvāja, nagpapala sa pagdating at paninirahan ng mga baka sa goṣṭha (kulungan ng baka) bilang pinagmumulan ng kasaganaan, kagalakan, at pag-unlad. Pinupuri nito ang mga baka bilang mapalad, maraming anyo, at nagbubunga ng supling, na nauugnay sa sinag na tulad ni Uṣas at sa lakas ni Indra, habang humihiling na ang kanilang gatas, pagkamayabong, at proteksyon ay patuloy na magpapanatili sa sambahayan at sa sakripisyo.
Sukta 6.29
Ang maikling himnong Triṣṭubh na ito ay nagpapalingon sa mga mananamba kay Indra bilang isang pinagkakatiwalaang kaalyado (sakhā) at makapangyarihang tagapagkaloob, na tinatawag para sa proteksyon at malawak na tulong. Inilalagay nito ang papuri kay Indra sa loob ng sakripisyo ng Soma, ang piniga na Soma, inihandang pagkain, at umawit na ukthas, upang ang ritwal ay maging daan para sa hindi matatalunang kapangyarihan ni Indra na wasakin ang mga balakid (Vṛtras) at supilin ang mga puwersang kalaban (Dasyus).
Sukta 6.30
Ang maikling himno kay Indra na ito ay nagpupuri sa laging dumaraming kabayanihan ng diyos at sa kanyang hindi nagkukulang na pagkabigay sa pagkakaloob ng yaman at kasaganaan. Naalala nito ang mga gawang kosmiko ni Indra - ang pagbasag sa bundok, pagbukas sa mga tubig na naharang, at pagtatatag ng mga daigdig - upang ang sumasamba ay makibahagi sa katatagan, tagumpay, at kasaganaan.
Sukta 6.31
Ang maikling hymno kay Indra na ito ay nagpupuri sa kanya bilang nag-iisang panginoon ng yaman na hawak ang mga sambayanansa kanyang mga kamay at pinupuri sa buong tahanan, tubig, supling, at ang Araw. Ito ay naaalala ang kanyang mga bayaning tagumpay kasama si Kutsa laban kay Śuṣṇa at iba pang mga hadlang sa paghahanap sa mga baka o liwanag, at nagtatapos sa pamamagitan ng pag-uudyok kay Indra na sumakay sa kanyang karo, dumaan sa malalapad na landas, at iparinig ang panawagan ng sumasamba.
Sukta 6.32
Ang maikling himnong Triṣṭubh na ito ni Bharadvāja ay nagpapuri kay Indra sa sariwang inihandang pananalita, ipinagdiriwang ang kanyang hindi mapaglabanang lakas bilang vajrin (tagahawak ng kidlat) at purandara (tagabasag ng mga muog). Naalala nito ang tagumpay ni Indra na nakamit kasama ang mga inspiradong manghuhula at mga saserdoteng tagadala ng apoy, at nagtatapos sa pagpapalaya o pagkakamit ng mga tubig, sagisag ng buhay, pertilidad, at hindi hadlangang pagkakamit.
Sukta 6.33
Ang maikling hymng Triṣṭubh na ito kay Indra ay humihingi ng pinakamakapangyarihang "mada" (mapanghimok na bayaning ekstasiya) ng diyos na nagpapakayang magtagumpay, sagana, at tamang pagtatamasa. Ito ay naaalala ang mapagpasyang pagpatay ni Indra sa mga pumipigil na puwersa sa labanan at nagtatapos sa isang panalangin para sa kanyang proteksyon hindi lamang sa agarang pangangailangan kundi pati na rin "sa kabila," sa mas malayong, liwanag na kalangitan.
Sukta 6.34
Ang maikling hymnong Trishtubh na ito ay nagtitipon ng sinauna at laging bago pangdaloy ng papuri na "nagtatagpo sa" Indra at gayon din "tumutubo mula" sa kanya bilang malawak na inspirasyon. Binibigyang-diin nito ang hindi pagkukupas ni Indra, walang isip o salita ang makakatapos sa paglalarawan sa kanya, habang inaalala ang kanyang arketipal na tagumpay kay Vṛtra bilang katiyakan ng proteksyon, paglago, at kapunuan ng buhay para sa sumasamba.
Sukta 6.35
Ang maikling hymno kay Indra na ito ay isang sunud-sunod na mga urgenteng panalangin: paulit-ulit na tinatanong ng makata kung "kailan?" papagkakapangyarihan ni Indra ang brahman (inspiradong salita), yayamanin ang stotra/stoma (hymno ng papuri), at darating sa panawagan ng nagsasakripisyo. Ito ay nagtatapos sa katangiang gawa ni Indra, ang pagbasag sa saradong muog, upang ang "maningning na Gumagatas na Baka" (larawan ng liwanag na kasaganaan) ay hindi matuyo, at ang mga puwersang Angiras sa loob ay mabilis na magbunga ng mga nakatagong yaman.
Sukta 6.36
Ang maikling himnong ito ni Bharadvāja ay pumupuri kay Indra bilang laging naroroon na pinagkukunan ng katuwaan, yaman, at mapagpalang lakas para sa mga nakatayo sa lupa. Ipinapakita nito na ang lahat ng kapangyarihan at mga himno ay nagtatagpo kay Indra na parang mga ilog na dumadaloy sa dagat, at nagtatapos sa isang taos-pusong kahilingan na pakinggan niya ang alay at pagtaguyuran ang mga sumasamba sa kanya ng laging bago at walang hanggang lakas sa paglipas ng mga panahon.
Sukta 6.37
Ang maikling himnong Triṣṭubh na ito ay tumatawag kay Indra na dumating nang mabilis sa kanyang karwahe na tagapagdala ng lahat ng biyaya, hinila ng mga kabayong kayumanggi, upang makisama sa mga makata sa masayang sesyon ng soma. Pinupuri nito si Indra bilang tagapagkaloob ng matibay at pangmatagalang lakas, at bilang tiyak na pumatay kay Vṛtra, upang ang kasaganaan, ang inspiradong pananalita, at ang mapagpalang kapangyarihan ay makamtan ng mga sumasamba.
Sukta 6.38
Ang maikling hymno kay Indra ay nagtataas ng isang sinag na "indra-hūti" (panawagan kay Indra), na humihingi sa diyos na dalhin ang kaisipang inspirado ng mga tao at ipanalig ang mga ito ng mga kaloob at proteksyon. Ito ay pumupuri kay Indra bilang sinaunang-isinilang at walang-edad, ang sentro kung saan ang mantra (brahman) at awit (giraḥ) ay nagkakaisa, at nagtatapos sa isang marubdob na imbitasyon para sa tulong sa mga laban laban kay Vṛtra, ang kosmikong "Tagatakip."
Sukta 6.39
Ang maikling himnong ito ay nagpapuri kay Indra (na may sinag ng Soma/Indu) bilang sinaunang hari na nagbibigay-liwanag sa inspiradong pananalita, nagliliwanag sa mga ikot ng gabi at bukang-liwayway, at nagpapalakas sa himno ng manghuhula. Ito ay humihingi sa kanya na palakihin ang banal na "iṣaḥ" (mga impluso ng kasaganaan at inspirasyon), at pasimulan ang mga puwersang sumusuporta sa buhay: tubig, halamang panggagamot, matabang kagubatan, liwanag ng baka, kabayo, at lakas ng tao, para sa kasaganaan ng sumasamba at tamang pananalita.
Sukta 6.40
Ang maikling himno kay Indra na ito ay isang mapagkusong paanyaya sa diyos na pumaroon sa sakripisyo kapag sindihan si Agni at pisain ang Soma, upang uminom at matuwa. Hinihiling ng makata kay Indra na mag-alpas sa takal at maupo kasama ang mga sumasamba, na nagkakaloob ng lakas, "magandang paglalakbay" (suvitā), at proteksyon. Kahit na si Indra ay malayo sa langit o sa kanyang sariling lihim na upuan, siya ay pinapanalangin na bantayan ang rito kasama ang mga Marut.
Sukta 6.41
Ang maikling himalang kay Indra ay inaanyayahan ang diyos na tagapaghawak ng Vajra na lumapit sa sakripisyo nang walang galit at uminom ng Soma na sariwang piniga na "tumutulo nang malinaw" para sa kanya. Pinupurihan nito ang Soma bilang ang pampalakas na patak na inihanda para sa lakas ni Indra at humihingi kay Indra, na nasiyahan sa handog, na bigyan ng proteksyon sa mga alitan at sa gitna ng mga tribo.
Sukta 6.42
Ang maikling himno kay Indra ay nag-uutos sa komunidad ng ritwal na dalhin ang Soma at lahat ng "kasaganaan" sa makabayanihang Nár, si Indra bilang kapangyarihang tuwid ang lakad, na nakakarating sa layunin at hindi nahuhuli. Ito ay nag-uugnay ng tamang handog at papuri sa gising na kaalaman at matapang na paglagi ni Indra, at humihingi ng kanyang proteksyon laban sa mapanghimagsik na pananalita, sumpa, at mga pag-atake sa nag-aalay.
Sukta 6.43
Ang maikling awit kay Indra na ito ay isang siksik na imbitasyon sa Soma na naaalala ang mga kabayanihan ni Indra, ang pagpapailalim kay Śambara para kay Divodāsa, ang pagpapalaya sa mga "baka/sinag" mula sa bato, at ang pagtatatag ng mapagpalang lakas sa mapagbigay na patron. Ang bawat taludtod ay umiikot sa tila-paulit-ulit na panawagan, "Ito ang Soma para sa iyo, O Indra, na piniga: uminom ka," na nag-uugnay ng papuri (stuti) nang direkta sa handog (havis). Ang layunin ay ang umakit kay Indra sa pagpiga, baguhin ang kanyang kasayahan (mada), at matiyak ang proteksyon, tagumpay, at kasaganaan para sa naghahandog at patron.
Sukta 6.44
Ang RV 6.44 ay isang masiglang awit kay Indra kung saan ang mangunguna mula sa Bharadvāja ay nag-aalok ng sariwang piniga na Soma bilang pinakamataas na pampasigla kay Indra, pinupuri siya bilang hari ng sakripisyo at tagapagkaloob ng yaman, tagumpay, at makanginingning na kapangyarihan. Paulit-ulit na ikinakabit ng awit ang "madhu/mada" (kaluwalhatian) ng Soma sa mga gawain ni Indra na nagpapanatili sa sanlibutan, pagbubukas ng mga landas, pagpapalakas sa karo, at pagtatatag ng kosmikong kaayusan na sumusuporta sa Langit at Lupa.
Sukta 6.45
Ang himnong ito ay pumupuri kay Indra bilang kabataang kaibigan at tagapagligtas na gumagabay sa mga angkan mula sa kapahamakan at tumutugon sa panawagan ng makata ng may proteksyon at biyaya. Pinagtatagpo nito ang makabayang pag-alala (ang nakaraang paggabay ni Indra kina Turvaśa at Yadu), mga kasalukuyang pakiusap para sa tulong, at isang pangwakas na dānastuti na nagdiriwang ng mapagbigay na patron - na ipinapakita kung paanong ang kapangyarihang banal at pagkakaloob ng tao ay magkasamang nagpapanatili ng ṛta at kasaganaan.
Sukta 6.46
Ang hymnong ito kay Indra ni Bharadvāja ay tinatawag ang diyos bilang tiyak na "tunay na panginoon" sa bawat balakid at sa bawat dulo ng paglalakbay, na humihingi ng tagumpay, lakas, at pagkakamit ng vāja. Ipinapaalala nito ang pamamahagi ni Indra ng kabayanihan sa mga tanyag na angkan ng tao at humihiling na ang parehong kapangyarihang mapagtagumpay ay ialin sa komunidad ng mang-aawit para sa pagtatagumpay sa mga kaaway sa labanan. Ang pagtatapos ay tumutungo sa mabilis na imahen ng mga ilog ng kapangyarihang nagtitipon sa panawagan, na nagpapahiwatig ng kakayahan ni Indra na mangalap, ibalik, at pamunuan ang mga lakas patungo sa liwanag.
Sukta 6.47
Ang Triṣṭubh na himno ni Bharadvāja ay pumupuri kay Indra bilang hindi mapaglabanang mandirigma kapag pinagkalooban ng lakas ng Soma, na tagumpay sa panloob at panlabas na laban. Ito ay nagsisimula sa tamis at kapangyarihan ng piniga na Soma patungo sa humahagibis na lakas ni Indra sa mga angkan ng tao, na nagtatapos sa mga panalangin para sa proteksyon, pinagsamang lakas, at tagumpay sa laban na pinangungunahan ng karo.
Sukta 6.48
Ang himnong ito ay pangunahing nagpaparangal kay Agni Jātavedas bilang laging bago at tumatanggap ng sakripisyo, pinupuri "alay sa bawat alay" at "salita sa bawat salita," na nagdudulot ng kasanayan (dakṣa), pagkakaisa, at mapalad na pag-unlad sa sumasamba. Sa paglalakbay, ito ay lumalawak sa isang kosmiko-ritwal na pananaw: ang inspirasyong nagpapakain sa mga Marut at isang pangwakas na pagninilay sa natatangi at minsang pagtatatag ng langit at lupa at ang unang paggagatas ng pagkain mula sa prinsipyong Ina (Pṛśnī). Ang layunin ay itatag si Agni bilang tagapamagitan na kaibigan at imortal na nakakaalam na nagdadala ng rito, nagpoprotekta, at nag-aayos ng kilos ng tao sa unang pagkakasunod-sunod ng sanlibutan.
Sukta 6.49
Ang himnong ito ay isang malawakang pagsamo na nagsisimula kay Mitra, Varuṇa, mga tagapangalaga ng ṛta (kosmikong kaayusan) at matuwid na pag-uugali, na hinihiling na dumating, makinig, at magkaloob ng mapalang proteksyon kasama ang mabisang kapangyarihan ni Agni. Pagkatapos ay lumalawak ito sa isang panalangin sa maraming diyos (kasama si Pūṣan bilang gabay sa mga landas), na humihingi ng kagila-gilalas na pananalita, ligtas na paglalakbay, maliwanag na "agusan" ng tulong, at sa huli ay pangmatagalang kasaganaan, matibay na tahanan, at tagumpay laban sa walang-diyos na pagsalungat.
Sukta 6.50
Ang RV 6.50 ay isang malawak na panawang pangproteksyon na nagtitipon kay Aditi at sa mga Āditya, lalo na sina Varuṇa, Mitra, at Aryaman, kasama sina Agni, Savitṛ, at Bhaga, na humihingi ng biyaya, pagbabantay, at kagalingan. Ang himno ay lumilipat mula sa mapagpitaganang panaw at papuri patungo sa mga kongkretong kahilingan para sa kanlungan, tamang kaayusan, at mga mapalad na kaloob, na nagtatapos sa isang pansariling-tukoy ng pamilyang Bharadvāja na nagtatakda sa pampamayanang gawain ng pagsamba.
Sukta 6.51
Ang himnong ito ay pumupuri kina Mitra at Varuṇa bilang mga tagapangalaga ng ṛta (kosmikong kaayusan), at nananalangin sa kanilang malawak na nakakikitang "Mata" (paningin ng araw) na nagpapakita ng katotohanan at namumuno sa pag-uugali ng tao. Hinihiling sa mga Āditya na protektahan ang sumasamba mula sa pagkakamali, pagkapoot, at kaguluhan, at pangunahan ang pamayanan sa isang ligtas at mapagpalang landas na nagtatapos sa kagalingan (svasti) at kasaganaan.
Sukta 6.52
Ang himulang ito sa mga Viśve Devāḥ ay nagtitipon sa buong banal na kawan upang marinig ang pananalita ng makata, protektahan ang rito, at magkaloob ng kagalingan sa nagsasakripisyo. May matinding pampulitika na talim dito: ang brahma-dviṣ (kaaway ng banal na salita) at ang naliligaw o nagpapakasobra sa naghahandog ay pipisilin pababa at pakakawalan sa landas. Ang sukta ay nagtatapos sa isang pormal na tagpo ng pag-anyaya sa sinindihang Agni, kung saan ang Lahat-ng-mga-Diyos ay hinihiling na magalak sa handog at sa banal na pulong ng komunidad.
Sukta 6.53
Ang hymn na ito ay tumatawag kay Pūṣan bilang Pathaspati, ang Panginoon ng mga daan, na magbugkos ng kanyang gabay na kapangyarihan sa isip ng seer at matiyak ang ligtas na paglalakbay, tamang direksyon, at pagkakamit ng kabuhayan. Ito rin ay humihiling kay Pūṣan na tumagos at ibunyag ang tinatagong yaman ng Paṇi (ang nagkukubli), na dalhin ang mga nakatagong "minamahal" na kayamanan sa tamang pag-aari ng mananamba. Ang sukta ay nagtatapos sa mga panalangin para sa isang mapagpalang inspirasyon (dhī) na nakakamit ng mga baka, kabayo, at sagana sa buhay para sa pagtatamasa at handog.
Sukta 6.54
Ang himalang ito ay tumatawag kay Pūṣan bilang ang matalinong gabay na nagpapatnubay sa sumasamba sa tuwid na landas, nagpoprotekta sa manlalakbay at sa nagsasakripisyo, at nagbabalik ng nawawala. Sa sampung mantra nito, ang makata ay humihingi ng tamang patnubay, ligtas na paglalakbay, at ang aktibong pagsama ng diyos sa pagpiga ng Soma at sa mga paglalakbay ng buhay. Ang sukta ay nagtatapos sa isang larawan ng pagpoprotekta: si Pūṣan na pumapalibot sa deboto gamit ang kanyang kanang kamay at nagbabalik ng nawawala o ninakaw.
Sukta 6.55
Ang maikling himalang ito ay pangunahing pumupuri kay Pūṣan bilang gabay at tagapangalaga ng tamang kilos (ṛta), na tinatawag na "pumarito" at maging ang kutsero na nagpapatnubot sa mananamba nang ligtas. Pinaghalo nito ang mga imahe ng paglalakbay at paghaharnas, si Pūṣan na hinihila ng mga kambing, kasama ang mas malalim na pakiusap na kalayan sa mga paghihigpit at para sa masagana at maliwanag na paggabay sa mga landas ng buhay.
Sukta 6.56
Ang maikling himno kay Pūṣan ay nananalangin para sa patnubay, proteksyon, at ganap na kagalingan, na binibigyang-diin na ang diyos ay hindi masasaklaw ng mga simpleng tawag, kundi sa pamamagitan ng tunay na pagkilala at buhay na relasyon. Ito ay nagsisimula sa pagtukoy kay Pūṣan na higit sa panlabas na paglalarawan, hanggang sa paghiling na matagumpay na matupad ang hangarin ng sumasamba, na nagtatapos sa malinaw na pagpapala para sa kaligtasan at pagiging buo ngayon at bukas.
Sukta 6.57
Ang maikling himalay na ito ay tumatawag kay Indra at Pūṣan na magkasamang kaalyado na nakakamtan ang svasti (kaligtasan at kagalingan) at vājasāti (ang pagkakamit ng lakas, kasaganaan, at tagumpay). Naalaala nito ang pagpapakawala ni Indra na alinsunod sa r̥ta at pagpapapatnubay sa mga dakilang tubig, kasama si Pūṣan bilang gabay, at nagtatapos sa paggising kay Pūṣan na parang kutchero na humihigpit sa mga rero, upang ang paglalakbay ay tumuloy nang diretso at ligtas.
Sukta 6.58
Ang maikling himno kay Pūṣan ay pumupuri sa kanya bilang isang gabay na maraming kapangyarihan, na ang kanyang maliwanag at kaibig-ibig na anyo ay nagpoprotekta sa lahat ng landas at gawain sa pamamagitan ng kanyang sariling likas na kaayusan (svadhā). Ipinapakita nito si Pūṣan na gumagalaw sa "gintong sisidlan" sa pamamagitan ng dagat at kalawiran sa misyon ni Sūrya, at nagtatapos sa kanyang papel bilang kamag-anak mula sa langit patungo sa lupa at panginoon ng iḷā (inspiradong panalangin), na nagdudulot ng mapagpalang kaloob at ligtas na paglalakbay.
Sukta 6.59
Ang himalang ito ay nagpapuri sa magkasamang kapangyarihan nina Indra at Agni bilang magkasamang tagapagtagumpay sa sakripisyo ng Soma, si Indra bilang pwersang sumasakop at si Agni bilang nagniningning na bokasyon na nagdadala ng alay. Naalala nito ang kanilang mga sinaunang gawa at gumagamit ng imaheng tulad ng palaisipan upang ipahiwatig na ang kanilang banal na enerhiya ay kayang ibaligtad ang limitasyon, pagkatapos ay inaanyayahan silang pumarito at uminom ng piniga na Soma habang itinataas ang himal at ang nagsasakripisyo.
Sukta 6.60
Ang RV 6.60 ay tumatawag sa pinagsamang kapangyarihan ng Indrāgnī, kung saan si Indra ang nasa unahan bilang pumatay kay Vṛtra at si Agni bilang kapangyarihang kasama na nagpapaging ganap ang tagumpay sa sakripisyo. Ang himno ay humihiling sa kambal na mga bayani na dumating kasama ang kanilang mga mabilis na koponan, tanggapin ang mga alay, at ibuhos sa sumasamba ang lakas, sagana, at mapagtagumpay na enerhiya. Ito ay ginagawang punto ng pagkikita ang yajña kung saan ang kapangyarihang banal (Indra) at banal na apoy/o liwanag (Agni) ay nagkakaisa upang basagin ang balakid at palakihin ang vāja (kapangyarihang panalong).
Sukta 6.61
Ang himalay na ito ay nagpapuri kay Sarasvatī bilang isang makapangyarihan at buhay-na-bigay na ilog, at isang kapangyarihang diyos na nagkakaloob ng lakas, tagumpay, at kasaganaan sa karapat-dapat na mga patron at nag-aalay. Naalala nito ang kanyang puwersang sumisira ng mga balakid at tumatalo sa mga kapangyarihang nag-iimbak (mga Paṇi), habang nananalangin ding ang kanyang nagpapakain na daloy ay patnubayan ang komunidad tungo sa mataba at mapalad na tahanan at palayo sa tuyong kasawian.
Sukta 6.62
Ang himalang ito ay nananawagan sa kambal na Aśvin sa bukang-liwayway bilang mabilis na tagabukas ng mga landas - mga kapangyarihang lumalawak sa mga espasyo ng langit, nag-aalis ng mga hangganang naglilimita, at nagdadala sa sumasamba sa mga mabubuting daan. Ito ay nag-aalala sa kanilang tanyag na mga pagliligtas (partikular si Bhujyu mula sa karagatan) upang patotohanan ang kanilang kakayahang itaas ang mga nilalang mula sa panganib at kadiliman patungo sa kaligtasan, liwanag, at kasaganaan. Ang mangunguna sa huli ay humihingi sa kanila na dumating kasama ang kanilang mga yoked na pwersa mula sa lahat ng sakop at buksan pa nga ang matibay na sarado na "kulungan ng baka" ng maningning na kayamanan para sa mang-aawit.
Sukta 6.63
Ang himnong ito ay tumatawag sa mga Aśvins (Nāsatyā), ang mabilis na kambal na diyos, na ituro ang kanilang karo patungo sa sumasamba at tanggapin ang inalay na papuri bilang isang pagtawag na parang mensahero. Ito ay nagpapakita ng kanilang makintab at makikitang karangalan at mapagpalang tulong, lalo na ang kanilang kapangyarihang magdala ng pagkain, proteksyon, at kagalingan, na nagtatapos sa isang maikling panalangin na manahan sa lawak ng kanilang mapagpalang biyaya kasama ang mga mapagbigay na patron.
Sukta 6.64
Ang maikling himnong ito kay Uṣas ay nagpupuri sa Bukang-liwayway bilang ang maliwanag na tagagising na tumataas na parang kinis ng alon, nagpapakilos sa lahat ng nilalang, at ginagawang "magandang lakaran" ang mga landas ng mundo. Ito ay nagsasama ng pagdating ng liwanag sa tamang pag-unlad - kasaganaan, mapagbigay na pagkakaloob (dakṣiṇā), at ligtas na paglalakbay sa landas ng buhay para sa sumasamba.
Sukta 6.65
Ang maikling himno kay Uṣas (Siyaong Bukang-liwayway) ay bumabati sa Anak na ipinanganak sa Langit sa kanyang pagsikat, nagigising sa mga tahanan ng tao, at nagpapalayas sa mahabang kadiliman. Ang makata ay humihiling sa kanya na magdala ng napapanahong kaloob, yaman, matatag na anak o lakas, at malawak at pangmatagaling kadakilaan, tulad ng kanyang pagpapala sa angkan ng Bharadvāja noong sinaunang panahon.
Sukta 6.66
Ang himnong ito ay nagpupuri sa Marut-host bilang mga mabangis at maliwanag na anak ni Rudra, mga diyos ng bagyo na ang kapangyarihang nagdadalisay ay yumayanig at nagbubuklod sa dalawang mundo, langit at lupa. Sa pamamagitan ng larawan ni Pṛśni bilang sagana at mapagkalingang Inang Baka, ang makata ay nagpapahiwatig ng kanilang kapanganakan, pagkakain, at kanilang maliwanag na kalikasan na ibinibigay para sa kapakinabangan ng mga mortal. Ang layunin ng sukta ay parehong pumupuri at nag-aanyaya: upang akitin ang mga Marut sa sakripisyo upang ang kanilang lakas, proteksyon, at mapagpalang sigla ay makapagpapalakas sa sumasamba.
Sukta 6.67
Ang himalay na ito ay nagpupuri kay Mitra at Varuṇa bilang pangunahing tagapagtaguyod ng ṛta (katotohanan/kosmikong kaayusan), na nagtatali ng mga mamamayan na "parang pisi" at nagpapanatili ng soberanya, panahon, at katatagan ng langit at lupa. Ito ay humihingi ng kanilang di-nabibigong proteksyon, maayos na pamamahala, at mapagtagumpay na pagsulong ng mga maliwanag na kapangyarihan sa pakikibaka ng buhay. Sa kabuuan, ito ay isang panalangin para sa panlipunang pagkakaisa, tamang pamumuno, at panloob na pagkakahanay sa katotohanan.
Sukta 6.68
Ang Triṣṭubh na himno ng linya ni Bharadvāja ay nananalangin sa magkasanib na kapangyarihan na sina Indra, Varuṇa bilang magkasamang tagapangalaga ng tagumpay na lakas at matuwid na kaayusan. Ipinapakita nito ang sakripisyo bilang handa na at "nakatuon" sa kanila, humihingi ng iṣ (pagtutulak), sumná (biyaya), proteksyon sa mga tunggalian, at lumalawak na kasaganaan (rayi). Ang himno ay paulit-ulit na pinagsasama ang kapangyarihang pumapatay ng balakid ni Indra kasama ang ṛta-based na soberanya ni Varuṇa, na ginagawang makabuluhan ang tagumpay lamang kapag naayon sa Katotohanan.
Sukta 6.69
Ang himnong ito ay tumatawag sa mga pares na divinidad na sina Indra at Viṣṇu bilang hindi mapaghihiwalay na mga kaalyado na magkasamang tinatangkilik ang nag-aalay sa "malayong pampang" ng mabigat na gawain at hidwaan. Ito ay humihiling sa kanila na magalak sa yajña, marinig ang brahman ng makata, bigyan ng yaman at proteksyon, at patotohanan ang kanilang hindi nasakop na kapangyarihang nagpapatibay sa mundo.
Sukta 6.70
Ang himalay na ito ay nagpapuri sa Dyāvā-Pṛthivī, ang Langit at Lupa, bilang ang maliwanag at nagpapakain na Magulang na nagpapanatili sa lahat ng mga mundo at nagbibigay-buhay. Ang kanilang katatagan at pagiging mabunga ay sinasabing nakatayo "sa dhárman ni Varuṇa," ang kosmikong batas na nagpapanatili sa dalawang kaharian na tama at magkasayang hiwalay. Ang mangunguna ay humihiling sa kanila na palakihin sa sumasamba ang enerhiya (ūrj), lakas (vāja), at kasaganaan ng yaman (rayi) upang magtagumpay ang sakripisyo.
Sukta 6.71
Ang himalang ito na may anim na talik ay nagpapuri kay Savitṛ bilang ang Banal na Tagapagudyok na tumitindig at nag-uunat ng kanyang gintong mga bisig, na nagtatakda sa kosmikong kaayusan sa paggalaw sa lahat ng sakop. Ito ay humihiling sa kanya na magpahid at bigyan ng kapangyarihan ang sakripisyo, na magkaloob ng kasaganaan sa mapagbigay na mananamba, at na ipagkaloob ang "kanais-nais" araw-araw sa pamamagitan ng inspiradong pag-iisip at tamang hangarin.
Sukta 6.72
Ang maikling himnong Triṣṭubh na ito ay nagpupuri sa magkakaparehang kapangyarihan na sina Indra at Soma bilang sinaunang mga tagapaglikha na nagpapakita ng Araw at pumupuksa sa panloob at panlabas na kadiliman. Ito ay nag-aalala sa kanilang kabayanihan sa pagpatay kay Vṛtra at pagpapakawala ng mga tubig, na pinalalawak ang mga ilog at dagat. Ang himno sa huli ay ginagawang kaloob ng tao ang kosmikong tagumpay na ito, na nagkakaloob ng kaligtasang lakas, lakas ng pagkalalaki, at kapangyarihang panalo sa pakikidigma para sa mga tao.
Sukta 6.73
Ang maikling hymn na Triṣṭubh na ito ay nagpupuri kay Bṛhaspati bilang panganay na anak ng Ṛta na sumisira ng mga balakid na bato, bumabasag ng mga kuta, at nananalo ng espasyo, tubig, liwanag, at mga baka para sa sumasamba na nagpupursigi. Ipinapakita siya bilang kapangyarihang paring tagapagtagumpay na ang ungol ay nakakarating sa parehong mga mundo at ang kanyang "arkas" (maliwanag na mga himno) ay mismo ay nagiging mga sandata laban sa pagkapoot. Ang layunin ng sukta ay tumawag kay Bṛhaspati para sa pagtagumpayan ng mga balakid, proteksyon sa hidwaan, at pagkakamit ng kasaganaan sa pamamagitan ng tamang panalangin.
Sukta 6.74
Ang RV 6.74 ay isang maikling himno ng paggaling at proteksyon sa mga dual na divinidad na sina Soma, Rudra, na humihiling sa kanila na suportahan ang panloob na "asuryá" (marangal at liwanag na lakas), tanggapin ang mga alay, at magdala ng kaginhawaan sa parehong mga nilalang na may dalawang paa at apat na paa. Ito ay nananalangin para sa pagtatanim ng mga gamot sa loob ng katawan, ang pagpapakawala sa mga gapos ng kasalanan at paghihirap, at kalayaan mula sa panali ni Varuṇa, na nagtatapos sa isang pakiusap para sa patuloy na pagbabantay at kabutihan.
Sukta 6.75
Ang RV 6.75 ay isang himno ng proteksyong pandigma na nagpapabanal sa kagamitan ng mandirigma, armor, busog, mga palaso, at mga kasangkapan ng kariton, upang ang manganglaban ay makapasok sa digmaan na nakatakip ng isang hindi masisirang kalasag ng kapangyarihan. Ito ay gumagalaw mula sa makulay na larawan ng kagawaran ng digmaan patungo sa mga patong-patong na proteksyon na tinatawag mula sa maraming banal na ahensiya, na nagtatapos sa pagpapahayag na ang pinakamataas na proteksyon ay ang brahman mismo, ang banal na Salita bilang panloob na baluti.
Mandalas 2–7 are termed “family books” because each is largely attributed to a single priestly lineage. Mandala 6 is associated with the Bharadvāja (Bārhaspatya) family of seers and preserves their characteristic ritual and heroic style.
Indra is the central deity, often invoked to the Soma-pressing as the swift, ancient king who grants protection, cattle, and victory. Many hymns carry a martial, triumphal tone, while select hymns to Varuṇa emphasize ṛta (cosmic order), bonds of guilt, and release through divine mercy.
Within an otherwise Indra-heavy book, the Varuṇa hymns stand out for their ethical and juridical vocabulary—ṛta, oath, offense (āgas), and the loosening of bonds (pāśa). They provide a complementary vision of kingship and governance: not only victory in battle, but also right order and accountability under divine law.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
