
Sukta 6.75
Bharadvāja (traditional for RV 6.75, the ‘armor/bow’ hymn)
Weapons/Armor (Varman), martial protection (often treated as addressed power rather than a personal god)
Triṣṭubh (common for this sukta; exact scan recommended)
Ang RV 6.75 ay isang himno ng proteksyong pandigma na nagpapabanal sa kagamitan ng mandirigma, armor, busog, mga palaso, at mga kasangkapan ng kariton, upang ang manganglaban ay makapasok sa digmaan na nakatakip ng isang hindi masisirang kalasag ng kapangyarihan. Ito ay gumagalaw mula sa makulay na larawan ng kagawaran ng digmaan patungo sa mga patong-patong na proteksyon na tinatawag mula sa maraming banal na ahensiya, na nagtatapos sa pagpapahayag na ang pinakamataas na proteksyon ay ang brahman mismo, ang banal na Salita bilang panloob na baluti.
Mantra 1
जीमूतस्येव भवति प्रतीकं यद्वर्मी याति समदामुपस्थे । अनाविद्धया तन्वा जय त्वं स त्वा वर्मणो महिमा पिपर्तु ॥
Tulad ng mukha ng ulap ang itsura kapag ang nakabaluti ay pumapasok sa kandungan ng pakikidigma. Na may katawang hindi tinatagos, ikaw ay manalo; sana ang kadakilaan ng baluti ay punuin ka at gawing buo.
Mantra 2
धन्वना गा धन्वनाजिं जयेम धन्वना तीव्राः समदो जयेम । धनुः शत्रोरपकामं कृणोति धन्वना सर्वाः प्रदिशो जयेम ॥
Sa pamamagitan ng busog, nawa'y manalo tayo ng mga baka (mga sinag ng liwanag), sa pamamagitan ng busog, nawa'y manalo tayo ng labanan, sa pamamagitan ng busog, nawa'y manalo tayo ng mabangis na mga engkwentro. Ang busog ay nagpapabagsak ng kalooban ng kaaway; sa pamamagitan ng busog, nawa'y manalo tayo ng lahat ng direksyon (lahat ng larangan ng kilos ng kamalayan).
Mantra 3
वक्ष्यन्तीवेदा गनीगन्ति कर्णं प्रियं सखायं परिषस्वजाना । योषेव शिङ्क्ते वितताधि धन्वञ्ज्या इयं समने पारयन्ती ॥
Para bang isang babae na naghihikahos, siya'y paulit-ulit na pumupunta sa tainga, yakap-yakap ang kanyang minamahal na kasama; tulad ng isang asawa, siya'y nagpapalamuti sa sarili - itong bowstring, na unat sa busog, na nagdadala sa isang tao sa kabila sa engkwentro.
Mantra 4
ते आचरन्ती समनेव योषा मातेव पुत्रं बिभृतामुपस्थे । अप शत्रून्विध्यतां संविदाने आर्त्नी इमे विष्फुरन्ती अमित्रान् ॥
Kumikilos sa engkwentro tulad ng isang babae, at tulad ng isang inang nagbubuhat ng kanyang anak sa kandungan - nawa'y ang dalawang dulo ng busog na ito, na kumikilos nang magkakasundo, ay tumaboy sa mga kaaway; ang dalawang braso/dulo na ito, na nanginginig, ay sumisira sa mga kapangyarihang mapanirang-loob.
Mantra 5
बह्वीनां पिता बहुरस्य पुत्रश्चिश्चा कृणोति समनावगत्य । इषुधिः सङ्काः पृतनाश्च सर्वाः पृष्ठे निनद्धो जयति प्रसूतः ॥
Ama ng marami, anak ng kasaganaan - siya'y humuhubog at nag-aayos ng mga bagay, pumasok sa engkwentro. Na may quiver, baluti/mga kalakip, at lahat ng mga laban na nakatali sa kanyang likod, ang mandirigma, na ipinadala, ay nananalo.
Mantra 6
रथे तिष्ठन्नयति वाजिनः पुरो यत्रयत्र कामयते सुषारथिः । अभीशूनां महिमानं पनायत मनः पश्चादनु यच्छन्ति रश्मयः ॥
Nakatayo sa karo, ang mabuting kutchero ay nangunguna sa mga kabayo saan man niya naisin. Ipagdiwang ang kadakilaan ng mga riyenda; ang mga sinag (mga linya ng puwersa) ay sumusunod pagkatapos at humahawak sa isip.
Mantra 7
तीव्रान्घोषान्कृण्वते वृषपाणयोऽश्वा रथेभिः सह वाजयन्तः । अवक्रामन्तः प्रपदैरमित्रान्क्षिणन्ति शत्रूँरनपव्ययन्तः ॥
Ang mga Kabayo ng Puwersa na may malakas na kamay ay gumagawa ng matatalim na dumadagundong na tunog; kasama ang mga karo, sila'y nagdadala ng kasaganaan ng kapangyarihan. Sa kanilang mga hakbang na pasulong, sila'y nagpapatibok sa mga kilos na mapanirang-loob at gumugugol sa mga puwersang kalaban, na hindi kailanman lumiliko sa martsa.
Mantra 8
रथवाहनं हविरस्य नाम यत्रायुधं निहितमस्य वर्म । तत्रा रथमुप शग्मं सदेम विश्वाहा वयं सुमनस्यमानाः ॥
'Ratha-vahana' ang pangalan ng lugar na ito ng handog kung saan ang sandata at ang kanyang baluti ay inilagay. Doon nawa'y lumapit tayo at maupo sa tabi ng panalong karo, sa lahat ng araw, na humahawak ng malinaw at mapayapang isip.
Mantra 9
स्वादुषंसदः पितरो वयोधाः कृच्छ्रेश्रितः शक्तीवन्तो गभीराः । चित्रसेना इषुबला अमृध्राः सतोवीरा उरवो व्रातसाहाः ॥
O mga Ama, na matamis sa kanilang sesyon, na nagtataguyod ng ating mahalagang paglago - malalim at makapangyarihan, sila na tumatayo sa kahirapan: ng iba't ibang hukbo, malakas sa puwersa ng palaso, hindi nagkakanulo; tunay na magiting, malawak sa pagkatao, mga mananakop ng mga pumapalibot na grupo.
Mantra 10
ब्राह्मणासः पितरः सोम्यासः शिवे नो द्यावापृथिवी अनेहसा । पूषा नः पातु दुरितादृतावृधो रक्षा माकिर्नो अघशंस ईशत ॥
Nawa'y ang mga Ama-Brahman, ang mga Ninuno na puno ng Soma, ay maging mapagkaloob sa atin; nawa'y ang Langit-at-Lupa ay magdala sa atin ng isang malawak na kalayaan na walang gulo. Nawa'y si Pushan, nagpapalaki ng rta, ay bantayan tayo sa kapighatian; protektahan - huwag magpapahintulot na ang sinumang nagsasalita ng masama ay magkaroon ng kapangyarihan sa atin.
Mantra 11
सुपर्णं वस्ते मृगो अस्या दन्तो गोभिः संनद्धा पतति प्रसूता । यत्रा नरः सं च वि च द्रवन्ति तत्रास्मभ्यमिषवः शर्म यंसन् ॥
Isang ibon ng magandang pakpak ang kanyang suot; ang kanyang 'ngipin' ay ang mabangis na hayop; nakatali sa mga baka (mga sinag) siya'y lumilipad kapag pinakawalan. Kung saan ang mga lalaki ay tumatakbo nang magkasama at nagkakalat, doon nawa'y ang mga palaso para sa atin ay magdala ng kanlungan - nawa'y ang mga nakatuon na puwersa ay maging proteksyon, hindi pinsala.
Mantra 12
ऋजीते परि वृङ्धि नोऽश्मा भवतु नस्तनूः । सोमो अधि ब्रवीतु नोऽदितिः शर्म यच्छतु ॥
O Tagapagtatag, saklawin Mo kami, pahintulutan na ang Bato ay maging katawan namin. Pahintulutan na si Soma ay magsalita sa amin; pahintulutan na si Aditi ay magbigay sa amin ng kapayapaan at kanlungan.
Mantra 13
आ जङ्घन्ति सान्वेषां जघनाँ उप जिघ्नते । अश्वाजनि प्रचेतसोऽश्वान्त्समत्सु चोदय ॥
Silay tumalon sa mga tuktok; silay sumuntok sa likuran nila. O Tagapagkakakakabayo, O Malinaw na Nakakaalam na Kapangyarihan, ituloy Mo ang mga kabayo sa mga labanan, utyosin Mo ang mga lakas tungo sa mapagpasyang pagsulong.
Mantra 14
अहिरिव भोगैः पर्येति बाहुं ज्याया हेतिं परिबाधमानः । हस्तघ्नो विश्वा वयुनानि विद्वान्पुमान्पुमांसं परि पातु विश्वतः ॥
Tulad ng ahas na may mga pilipit, kinalilibot Niya ang braso, na pinangangalagan ang mas malakas na sandata. Ang Pumatay sa Kamay, na nakakaalam ng lahat ng mga gawa, ang Makalalaking Kapangyarihan, nawa Siya ay magbantay sa tao sa bawat panig.
Mantra 15
आलाक्ता या रुरुशीर्ष्ण्यथो यस्या अयो मुखम् । इदं पर्जन्यरेतस इष्वै देव्यै बृहन्नमः ॥
Sa diyosang Palaso, na pulang-kulay, na may maliwanag na ulo, na ang bibig ay bakal, ang dakilang pagpapakumbaba na ito: ipinanganak sa binhi ni Parjanya, siya ang mabilis na kasangkapan ng umaambon na Kapangyarihan sa loob.
Mantra 16
अवसृष्टा परा पत शरव्ये ब्रह्मसंशिते । गच्छामित्रान्प्र पद्यस्व मामीषां कं चनोच्छिषः ॥
Pinakawalan, lumipad ka nang malayo, O Palaso, na binutasan ng banal na Salita. Pumunta ka sa mga kalaban, sumalakay ka sa kanila, huwag mong iwanan sa kanila ang sinuman; ngunit iligtas mo ako sa iyong tirahan.
Mantra 17
यत्र बाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखा इव । तत्रा नो ब्रह्मणस्पतिरदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु ॥
Kung saan ang mga palaso ay nagtitipon at bumabagsak nang siksikan tulad ng mga kabataang walang putong na sabay-sabay na tumatakbo, doon nawa si Brahmanaspati at si Aditi ay magbigay sa amin ng kapayapaan at kanlungan; nawa silay magbigay ng proteksiyon sa lahat ng panahon, sa bawat paraan.
Mantra 18
मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस्त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् । उरोर्वरीयो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु ॥
Tatakpan ko ang iyong mga mahahalagang bahagi ng baluti: nawa si Soma na Hari ay magbihis sa iyo ng imortalidad; nawa si Varuna ay gumawa para sa iyo ng mas malawak at mas ligtas na kalawakan; nawa ang mga diyos ay matuwa sa iyo bilang isang nagpupulong sa tagumpay.
Mantra 19
यो नः स्वो अरणो यश्च निष्ट्यो जिघांसति । देवास्तं सर्वे धूर्वन्तु ब्रह्म वर्म ममान्तरम् ॥
Sino man ang sa amin ay sarili o dayuhan, sino man ang nagnanais na pumukol sa amin, nawa ang lahat ng mga diyos ay pumigil sa kanya; sapagkat sa loob ko ay ang baluti ng brahman, ang protektibong kapangyarihan ng tunay na Salita.
A striking image of the armored warrior entering battle, with a prayer for an unpierced body and the ‘greatness of armor’ to fill and protect (6.75.1).
Protection expands from the physical (gear and bodily safety) to the social and cosmic: allies, ancestors, Heaven-and-Earth, and Pūṣan are asked to grant wide, trouble-free space and to restrain hostile forces and malicious speech (e.g., 6.75.10).
The hymn’s protective net becomes universal—hostility from friend or stranger is to be crushed back by all the gods, revealing protection as a divine consensus rather than a single agency (6.75.19a).
It ends by locating ultimate safety within: ‘brahman is my inner armor’—the sanctified Word and truth-powered resolve as the final, unassailable defense (6.75.19b).
जीमूतस्येव भवति प्रतीकं यद्वर्मी याति समदामुपस्थे । अनाविद्धया तन्वा जय त्वं स त्वा वर्मणो महिमा पिपर्तु ॥rakṣā mākir no aghaśaṃsa īśata
brahma varma mamāntaram
It is a protection hymn that empowers a warrior’s armor and weapons through mantra, asking for an unpierced body, safe space, and the turning back of hostility.
The main addressed power is Varman—armor/weaponry as protective force—while the hymn also calls on Ancestors, Heaven-and-Earth, Pūṣan, and All Gods to complete the protection.
Beyond physical armor, the hymn says the strongest shield is brahman—the sacred, truth-charged Word—described as “my inner armor” that guards against enemies and fear.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.