Sukta 3

Mantra 1

अग्ने स क्षेषदृतपा ऋतेजा उरु ज्योतिर्नशते देवयुष्टे । यं त्वं मित्रेण वरुणः सजोषा देव पासि त्यजसा मर्तमंहः ॥

O Agni, siya ay sumasagana, bantay ng Katotohanan, ipinanganak mula sa Katotohanan, na nakakamit ang malawak na Liwanag sa landas na minamahal ng diyos. Kung sino ang iyong, O diyos, kasama si Mitra at Varuṇa sa iisang pagkakasundo, ay pinoprotektahan sa iyong mapagwawaging lakas, ang mortal na iyon ay nailigtas mula sa paghihigpit.

Mantra 2

ईजे यज्ञेभिः शशमे शमीभिॠधद्वारायाग्नये ददाश । एवा चन तं यशसामजुष्टिर्नांहो मर्तं नशते न प्रदृप्तिः ॥

Siya ay sumamba sa mga sakripisyo, siya ay naging kalmado sa mga mapagpayapang harmonya; siya ay nagbigay kay Agni ng mga pumapalawak na pinto. Kaya't walang pagtanggi mula sa mga maringal na kapangyarihan ang umaabot sa mortal na iyon, ni paghihigpit ni mayabang na kasobrahan.

Mantra 3

सूरो न यस्य दृशतिररेपा भीमा यदेति शुचतस्त आ धीः । हेषस्वतः शुरुधो नायमक्तोः कुत्रा चिद्रण्वो वसतिर्वनेजाः ॥

Tulad ng Araw ang kanyang walang-mantsang pananaw; nakapanghihina ang kaisipan kapag siya ay lumalabas sa kanyang kadalisayan ng apoy. Umaugong, mahirang pigilan, hindi siya nagpapahinga sa gabi; saan nga ba ang kaaliwalang tirahan ng kapangyarihang ito na ipinanganak sa kagubatan?

Mantra 4

तिग्मं चिदेम महि वर्पो अस्य भसदश्वो न यमसान आसा । विजेहमानः परशुर्न जिह्वां द्रविर्न द्रावयति दारु धक्षत् ॥

Matalim nga ang kanyang pagsalakay, dakila ang kanyang anyo; siya ay humihingal tulad ng kabayong umaabala sa bibig nito. Pinapalo ang kanyang dila tulad ng palakol sa kilos, tulad ng nagtatapon ng tinunaw na metal siya ay nagtutunaw, sinunog niya ang kahoy.

Mantra 5

स इदस्तेव प्रति धादसिष्यञ्छिशीत तेजोऽयसो न धाराम् । चित्रध्रजतिररतिर्यो अक्तोर्वेर्न द्रुषद्वा रघुपत्मजंहाः ॥

Siya ay nagtatayo ng kanyang sarili na parang isang humaharap sa layunin, na pinapatalas ang kanyang ningning na parang gilas ng bakal. Sa maliwanag na agos ng kilos, na hindi napapagod, sa gabi siya ay gumagalaw na parang ibon sa ibabaw ng kahoy, na may mabilis na pakpak at mabilis na paa.

Mantra 6

स ईं रेभो न प्रति वस्त उस्राः शोचिषा रारपीति मित्रमहाः । नक्तं य ईमरुषो यो दिवा नॄनमर्त्यो अरुषो यो दिवा नॄन् ॥

Siya, na parang isang bihasang kumakanta ng Salita, ay nagbibihis sa maliwanag na mga Madaling Araw, at sa kanyang liwanag ay pinagiging tunog ang mga mapagkaibigang araw. Siya ang Mapulang Isa sa gabi, at siya na sa araw ay namumuno sa mga tao, imortal, ang Mapulang Isa na sa araw ay namumuno sa mga tao.

Mantra 7

दिवो न यस्य विधतो नवीनोद्वृषा रुक्ष ओषधीषु नूनोत् । घृणा न यो ध्रजसा पत्मना यन्ना रोदसी वसुना दं सुपत्नी ॥

Siya na ang pagkabago ay nagpapanibago sa naglilingkod, na parang langit mismo, ang Toro, na nagniningning, ay nagtutulak ng kanyang lakas sa mga halaman. Na parang mainit na karangyaan, siya ay gumagalaw sa nagniningning na tulin, siya ay dumadating sa dalawang mundo, na sagana sa yaman, na parang sa isang tahanan.

Mantra 8

धायोभिर्वा यो युज्येभिरर्कैर्विद्युन्न दविद्योत्स्वेभिः शुष्मैः । शर्धो वा यो मरुतां ततक्ष ऋभुर्न त्वेषो रभसानो अद्यौत् ॥

Maging sa kanyang mga sumusuportang kapangyarihan at mga nakaharnes na himno ay kumikinang siya na parang kidlat sa kanyang sariling mga lakas, o kaya ay kanyang hinubog ang pulutong ng mga Marut, na parang isang Rbhu, na matalas at mabilis, siya ay nagningning ngayon.