Sukta 9

Mantra 1

अहश्च कृष्णमहरर्जुनं च वि वर्तेते रजसी वेद्याभिः । वैश्वानरो जायमानो न राजावातिरज्ज्योतिषाग्निस्तमांसि ॥

Ang madilim na araw at ang maliwanag na araw ay naghihiwalay sa kanilang mga takdong landas. Habang si Vaiśvānara ay isinilang na parang hari, si Agni sa kanyang liwanag ay lumalampas sa mga kadiliman, na nagtatatag ng ritmo kung saan ang kaalaman ay humahalili sa kalituhan sa paglalakbay ng tao.

Mantra 2

नाहं तन्तुं न वि जानाम्योतुं न यं वयन्ति समरेऽतमानाः । कस्य स्वित्पुत्र इह वक्त्वानि परो वदात्यवरेण पित्रा ॥

Hindi ko pa nakikilala ang sinulid, ni malinaw ang paghabi, ni yaong hinahabi ng mga di-nagugulumihang manggagawa sa pakikipaglaban. Kaninong anak dito ang makapagsasalita ng mga kataga, kung saan ang malayong katotohanan ay sinasabi na may suporta ng malapit na ama?

Mantra 3

स इत्तन्तुं स वि जानात्योतुं स वक्त्वान्यृतुथा वदाति । य ईं चिकेतदमृतस्य गोपा अवश्चरन्परो अन्येन पश्यन् ॥

Siya nga ang nakakakilala sa sinulid, siya ang nakadidiskubre sa paghabi, siya ang nagsasalita ng mga kataga sa tamang panahon at totoong paraan, siya na nagising dito, ang tagapagbantay ng imortalidad, na gumagalaw sa ibaba ngunit nakikita ang malayo sa pamamagitan ng ibang mas mataas na pananaw.

Mantra 4

अयं होता प्रथमः पश्यतेममिदं ज्योतिरमृतं मर्त्येषु । अयं स जज्ञे ध्रुव आ निषत्तोऽमर्त्यस्तन्वा वर्धमानः ॥

Ito ang Hotṛ na unang nakakakita, itong imortal na Liwanag sa loob ng mga mortal. Ito siya: ipinanganak at matibay na nakaupo, walang kamatayan, na lumalago sa kanyang sariling katawan at presensya sa loob natin.

Mantra 5

ध्रुवं ज्योतिर्निहितं दृशये कं मनो जविष्ठं पतयत्स्वन्तः । विश्वे देवाः समनसः सकेता एकं क्रतुमभि वि यन्ति साधु ॥

Isang matibay na Liwanag ay inilagay para sa pagtanaw, at ang isip, na pinakamabilis, ay lumilipad sa loob ng sarili nitong kalooban patungo rito. Ang lahat ng mga diyos, na iisang isip at iisang layunin, ay gumagalaw nang tama patungo sa iisang kalooban na iisa.

Mantra 6

वि मे कर्णा पतयतो वि चक्षुर्वीदं ज्योतिर्हृदय आहितं यत् । वि मे मनश्चरति दूरआधीः किं स्विद्वक्ष्यामि किमु नू मनिष्ये ॥

Ang aking mga tainga ay bumubukas, ang aking paningin ay lumalawak, sapagkat itong Liwanag ay inilagay sa loob ng puso. Ang aking isip ay gumagalaw na malawak ang saklaw sa kanyang mga pag-iisip, ano nga ba ang aking sasabihin, at ano ngayon ang aking bubuuin sa loob?

Mantra 7

विश्वे देवा अनमस्यन्भियानास्त्वामग्ने तमसि तस्थिवांसम् । वैश्वानरोऽवतूतये नोऽमर्त्योऽवतूतये नः ॥

Ang lahat ng mga diyos, na natatakot, ay yumukod sa iyo, O Agni, na nakatayo sa kadiliman. Nawa'y si Vaiśvānara, ang walang kamatayan, ay magprotekta sa amin para sa aming pagpapalaki at pagpapataas, magprotekta sa amin para sa aming pagpapalaki.