Sukta 20

Mantra 1

द्यौर्न य इन्द्राभि भूमार्यस्तस्थौ रयिः शवसा पृत्सु जनान् । तं नः सहस्रभरमुर्वरासां दद्धि सूनो सहसो वृत्रतुरम् ॥

Tulad ng langit na sumasaklaw sa lupa, ang marangal na yaman ay tumayo sa pamamagitan ng iyong lakas sa gitna ng mga taong naglalaban; ibigay mo sa amin ang kasaganaang nagdadala ng libong pasanin, na mayaman sa matabang bukid, O anak ng kapangyarihan, pumatay ng tagapagtakip.

Mantra 2

दिवो न तुभ्यमन्विन्द्र सत्रासुर्यं देवेभिर्धायि विश्वम् । अहिं यद्वृत्रमपो वव्रिवांसं हन्नृजीषिन्विष्णुना सचानः ॥

Tulad ng mula sa langit, sa iyo, O Indra, ang banal na kaayusan ng mundo ay inilagay sa gitna ng mga diyos; nang pinatay mo ang ahas na si Vṛtra na nagtakip sa mga tubig, O tagapanghawak ng mga kayumangging kabayo, na kumikilos kasama si Vishnu.

Mantra 3

तूर्वन्नोजीयान्तवसस्तवीयान्कृतब्रह्मेन्द्रो वृद्धमहाः । राजाभवन्मधुनः सोम्यस्य विश्वासां यत्पुरां दर्त्नुमावत् ॥

Na mapaglaban, na lalong makapangyarihan, na lalong matindi kaysa sa matindi, si Indra, na ang salita ay ginawang totoo ng mantra, ay lumaki sa isang napakalaking kadakilaan; siya ay naging hari sa pamamagitan ng tamis ng Soma nang basagin niya ang mga muog ng lahat ng mga lungsod.

Mantra 4

शतैरपद्रन्पणय इन्द्रात्र दशोणये कवयेऽर्कसातौ । वधैः शुष्णस्याशुषस्य मायाः पित्वो नारिरेचीत्किं चन प्र ॥

Sa daan-daang bilang, ang mga Pani ay tumakas dito, O Indra, sa harap ng mangunguna na may sampung kapangyarihan sa pagkakamit ng naliwanagang awit. Sa iyong paghampas, ang mga daya ni Shushna, ng puwersang humaharang sa daloy, ay hindi nakapagubos kahit kaunti ng kasaganaan ng kaluluwa.

Mantra 5

महो द्रुहो अप विश्वायु धायि वज्रस्य यत्पतने पादि शुष्णः । उरु ष सरथं सारथये करिन्द्रः कुत्साय सूर्यस्य सातौ ॥

Ang malaking kasamaan ay ibinaba, ang lahat-ngumalamang pinsala, nang mahulog si Shushna sa harap ng pagbagsak ng kidlat. Malawak noon ang landas at daan ng karo: si Indra ay naging kutsilyo para kay Kutsa sa pagkakamit ng Araw, ang naipunang liwanag.

Mantra 6

प्र श्येनो न मदिरमंशुमस्मै शिरो दासस्य नमुचेर्मथायन् । प्रावन्नमीं साप्यं ससन्तं पृणग्राया समिषा सं स्वस्ति ॥

Tulad ng isang lumilipad na falcon, kaniyang inihandog para sa kaniya ang nakalalasing na esensya ng Soma, dinudurog ang ulo ni Dasa Namuci. Kaniyang binigyan ng proteksyon si Nami, na humahanap ng angkop na suporta, at pumuno sa kaniya ng kasaganaan ng pagkatao, yaman, pagkain, at isang tipunang kabuuan ng kagalingan.

Mantra 7

वि पिप्रोरहिमायस्य दृळ्हाः पुरो वज्रिञ्छवसा न दर्दः । सुदामन्तद्रेक्णो अप्रमृष्यमृजिश्वने दात्रं दाशुषे दाः ॥

Ikaw, na humahawak ng kidlat, ay bumasag sa pamamagitan ng iyong lakas sa mga muog na matibay na itinayo ni Pipru ng serpente-sining. O mabuting nagkakaloob, ibinigay mo ang hindi masasalakay na yaman bilang kaloob kay Rijisvan, ang nag-aalay na nagkakaloob.

Mantra 8

स वेतसुं दशमायं दशोणिं तूतुजिमिन्द्रः स्वभिष्टिसुम्नः । आ तुग्रं शश्वदिभं द्योतनाय मातुर्न सीमुप सृजा इयध्यै ॥

Si Indra, na sagana sa kagalakan ng perpektong tulong, ay nagising kay Vetasu, na may sampung kasanayan, na may sampung lakha, na laging nag-uudyok sa kaniya. Kaniyang itinuloy siya tulad ng pagtutuloy ng ina sa kanyang anak, para sa pagkakatanyag: ang malakas, matibay, at makapangyarihan upang lumaki sa kanyang gawain.

Mantra 9

स ईं स्पृधो वनते अप्रतीतो बिभ्रद्वज्रं वृत्रहणं गभस्तौ । तिष्ठद्धरी अध्यस्तेव गर्ते वचोयुजा वहत इन्द्रमृष्वम् ॥

Kaniyang pinagtagumpayan ang mga hamon, na hindi mapigilan, na nagdadala sa kanyang hawak ng kidlat na pumapatay sa Tagataklob. Ang kanyang dalawang kayumanggi na kapangyarihan ay nakatayong handa tulad ng dalawang kabayo sa himpilan ng pamatok; itinatali ng Salita, kanilang dinadala si Indra, ang mataas at itinaas na puwersa.

Mantra 10

सनेम तेऽवसा नव्य इन्द्र प्र पूरवः स्तवन्त एना यज्ञैः । सप्त यत्पुरः शर्म शारदीर्दर्द्धन्दासीः पुरुकुत्साय शिक्षन् ॥

Sana ay manalo tayo sa pamamagitan ng iyong laging bagong tulong, O Indra; ang mga Puru ay nagpupuri sa iyo nang pasulong sa mga sakripisyong ito. Nang basagin mo ang pitong taglagas na muog na huwad na kanlungan ng mga Dasa, ikaw ay nagtuturo at nagpapalakas kay Purukutsa para sa kanyang tagumpay.

Mantra 11

त्वं वृध इन्द्र पूर्व्यो भूर्वरिवस्यन्नुशने काव्याय । परा नववास्त्वमनुदेयं महे पित्रे ददाथ स्वं नपातम् ॥

Ikaw, O Indra, ang sinaunang nagpapalaki, na gumawa ng malawak na lugar para kay Ushana Kavya. Ibinigay mo sa Dakilang Ama ang bagong tirahan na dapat ituloy, ang iyong sariling supling, isang karapat-dapat na pagpapatuloy ng banal na linya sa loob natin.

Mantra 12

त्वं धुनिरिन्द्र धुनिमतीॠणोरपः सीरा न स्रवन्तीः । प्र यत्समुद्रमति शूर पर्षि पारया तुर्वशं यदुं स्वस्ति ॥

Ikaw ang tagapagudyok, O Indra; pinalaya mo ang mga umaapaw na tubig na dumadaloy tulad ng mga pilapil. At kapag, O bayani, tinatawid mo ang karagatan, sana ay sakayin mo sina Turvasha at Yadu sa isang tipunang kagalingan.

Mantra 13

तव ह त्यदिन्द्र विश्वमाजौ सस्तो धुनीचुमुरी या ह सिष्वप् । दीदयदित्तुभ्यं सोमेभिः सुन्वन्दभीतिरिध्मभृतिः पक्थ्यर्कैः ॥

Ang lahat ng iyong kapangyarihan, O Indra, ay ipinahayag sa pakikidigma, nang si Dhunī at Cumurī ay ibinagsak, ayon sa iyong kalooban. Si Dabhīti ng mga Paktha, na nagdadala ng panggatong at nagpipiga ng Soma, ay nagpalagablab sa iyo ng mga himno: ang apoy ng pagnanais na tumutugon sa diyos ng liwanag.