
Sukta 6.66
Bharadvāja (Book 6 family attribution)
Marut-gaṇa (with Pṛśni as their mother in the hymn’s imagery)
Triṣṭubh
Ang himnong ito ay nagpupuri sa Marut-host bilang mga mabangis at maliwanag na anak ni Rudra, mga diyos ng bagyo na ang kapangyarihang nagdadalisay ay yumayanig at nagbubuklod sa dalawang mundo, langit at lupa. Sa pamamagitan ng larawan ni Pṛśni bilang sagana at mapagkalingang Inang Baka, ang makata ay nagpapahiwatig ng kanilang kapanganakan, pagkakain, at kanilang maliwanag na kalikasan na ibinibigay para sa kapakinabangan ng mga mortal. Ang layunin ng sukta ay parehong pumupuri at nag-aanyaya: upang akitin ang mga Marut sa sakripisyo upang ang kanilang lakas, proteksyon, at mapagpalang sigla ay makapagpapalakas sa sumasamba.
Mantra 1
वपुर्नु तच्चिकितुषे चिदस्तु समानं नाम धेनु पत्यमानम् । मर्तेष्वन्यद्दोहसे पीपाय सकृच्छुक्रं दुदुहे पृश्निरूधः ॥
Ang anyong iyon ay makilala nga ng may alam: iisa at pareho sa pangalan, ang nag-aalagang Baka na namumuno. Ngunit sa mga mortal siya ay namamaga para sa ibang paggagatas; minsan siya ay nagatas ng maliwanag na diwa, si Pṛśni, ang ina, ang kanyang utong ng kasaganaan.
Mantra 2
ये अग्नयो न शोशुचन्निधाना द्विर्यत्त्रिर्मरुतो वावृधन्त । अरेणवो हिरण्ययास एषां साकं नृम्णैः पौंस्येभिश्च भूवन् ॥
Silá ay nagniningning tulad ng apoy kapag sinindihan, ang mga Marut, na lumalaki nang dalawang beses, lumalaki nang tatlong beses. Walang bahid sila, gintô sa kanilang kinang; kasama ng lakas ng lalaki at mga kapangyarihang bayani sila ay nabubuhay at tumatayo.
Mantra 3
रुद्रस्य ये मीळ्हुषः सन्ति पुत्रा याँश्चो नु दाधृविर्भरध्यै । विदे हि माता महो मही षा सेत्पृश्निः सुभ्वे गर्भमाधात् ॥
Ang mga anak ni Rudra, mga nagkakaloob ng sagana na paglago, kanino ngayon si Dādhṛvi ay nagdadala para sa ating pagdadala, tunay na ang kanilang Ina ay kilala, ang Malawak, ang Kadakilaan; si Pṛśni, tunay, ay naglagay ng embryo sa marilag na sinapupunan.
Mantra 4
न य ईषन्ते जनुषोऽया न्वन्तः सन्तोऽवद्यानि पुनानाः । निर्यद्दुह्रे शुचयोऽनु जोषमनु श्रिया तन्वमुक्षमाणाः ॥
Hindi sila nangangawala mula sa kanilang kapanganakan ni humihinto; habang naroon, nililinis nila ang mga dapat batikos. Kapag ang mga dalisay ay nagagatas, ginagawa nila ito sa galak na pagtanggap; ibinubuhos nila sa sariling katawan ang karangalan, na nagpapalaki nito.
Mantra 5
मक्षू न येषु दोहसे चिदया आ नाम धृष्णु मारुतं दधानाः । न ये स्तौना अयासो मह्ना नू चित्सुदानुरव यासदुग्रान् ॥
Sa mabilis na paraan, kung saan kahit para sa paggagatas ay walang pagkaligaw, hawak nila ang mabangis na puwersang Marut sa mismong pangalan nito. Hindi sila mahina sa kanilang papuri, hindi kulang sa kadakilaan; kahit ang mapagbigay na nagkakaloob ay yumuyukop sa mga mabangis.
Mantra 6
त इदुग्राः शवसा धृष्णुषेणा उभे युजन्त रोदसी सुमेके । अध स्मैषु रोदसी स्वशोचिरामवत्सु तस्थौ न रोकः ॥
Ang mga mabangis na ito, na may lakas, na may matapang na mga hukbo, ay nagsasaklob sa dalawang mundo, na mabuti ang pagkakabit. Pagkatapos sa pagitan ng dalawang mundo ang sariling nagniningning na karangalan ay tumatayo sa mga makapangyarihan, tulad ng isang maliwanag na tahanan.
Mantra 7
अनेनो वो मरुतो यामो अस्त्वनश्वश्चिद्यमजत्यरथीः । अनवसो अनभीशू रजस्तूर्वि रोदसी पथ्या याति साधन् ॥
Ang inyong paglalakbay ay maging hindi nasira, O mga Marut, bagama't walang kabayo, ito ay gumagalaw, bagama't walang karo. Walang pamatok, walang latigo, ang tumatawid sa kalawakang gitna ay lumalakad; gumagawa ito ng landas sa pagitan ng dalawang mundo, na tinatapos ang gawa nito.
Mantra 8
नास्य वर्ता न तरुता न्वस्ति मरुतो यमवथ वाजसातौ । तोके वा गोषु तनये यमप्सु स व्रजं दर्ता पार्ये अध द्योः ॥
Walang pagbabalik para sa kanya, walang makakapantay sa kanya, O mga Marut, sa kanyang tinutulungan ninyo sa pagkakamit ng kasaganaan. Kapwa sa anak, o sa mga baka, o sa supling, o sa mga tubig, siya ay bumubukas ng kulungan, kahit sa malayong hangganan, sa ilalim ng langit.
Mantra 9
प्र चित्रमर्कं गृणते तुराय मारुताय स्वतवसे भरध्वम् । ये सहांसि सहसा सहन्ते रेजते अग्ने पृथिवी मखेभ्यः ॥
Iharap ninyo ang maliwanag na papuri para sa mabilis, para sa kapangyarihan ng mga Marut na may sariling lakas. Sila na sa pamamagitan ng lakas ay nakatitiis sa mga paglaban, O Agni, ang Lupa ay nanginginig sa kanilang mga sakripisyo.
Mantra 10
त्विषीमन्तो अध्वरस्येव दिद्युत्तृषुच्यवसो जुह्वो नाग्नेः । अर्चत्रयो धुनयो न वीरा भ्राजज्जन्मानो मरुतो अधृष्टाः ॥
Puno ng nagniningning na lakas, tulad ng kidlat ng sakripisyo, ang mga Marut, hindi mapakali sa kanilang mabilis na kilos, ay parang nagniningning na dila ni Agni. Sila ay mga umaawit ng dasal, maingay tulad ng mga matatapang na mandirigma; ipinanganak sa karangalan, ang mga Marut ay hindi masasakop.
Mantra 11
तं वृधन्तं मारुतं भ्राजदृष्टिं रुद्रस्य सूनुं हवसा विवासे । दिवः शर्धाय शुचयो मनीषा गिरयो नाप उग्रा अस्पृध्रन् ॥
Ang lumalaking kapangyarihan ng Marut na may nagniningning na sibat, anak ni Rudra, ay sinasamba ko sa pamamagitan ng panawagan ng pagnanais. Para sa maliwanag na kawan ng langit, ang aking kaisipan ay nagiging dalisay; tulad ng mga bundok, tulad ng mabangis na tubig, sila ay sumusulong sa hindi mapigilang paglalaban.
They are a fierce but beneficent troop of storm-deities—Rudra’s sons—described as radiant, spear-bearing, roaring in thunder, and moving together with disciplined power.
Pṛśni is used as a vivid maternal image: an abundant Cow whose ‘bright essence’ is milked out, symbolizing the Maruts’ birth/nourishment and the life-giving release of power (like rain and vitality) for mortals.
It means the Maruts dynamically connect heaven and earth through their storm-force—making the cosmic realms act in concert and bringing down energizing, rain-bearing power into the human sphere.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.