Mandala 6
मण्डल 6
The Family Book of Bharadvaja
Mandala 6 jest księgą rodziny Bharadvāja obejmującą 75 hymnów (762 mantry), wyróżniającą się żarliwą pochwałą Indry, zaproszeniem do picia Somy i bojową ideologią królewską. Jej poeci wielokrotnie przyzywają Indrę jako szybkiego, pradawnego króla na sesję wyciskania, prosząc o ochronę, bydło i zwycięstwo, jednocześnie celebrując natchnioną mowę (vā́c) umocnioną przez boga. Obok dominującego cyklu Indry, mandala zachowuje doniosły materiał dotyczący Varuṇy, który podkreśla porządek kosmiczny (ṛtá), przysięgę i powściągliwość moralną, nadając księdze charakterystyczny ton etyczny i jurydyczny. Zbiór ten równoważy więc tryumf wojskowy i rytualną wzniosłość z refleksjami nad prawem, winą i boskim rządzeniem. Antologia rodziny Bharadvāja (Bārhaspatya): klasyczna mandala „księgi rodzinnej”. Wysokie zagęszczenie hymnów Indry z żywym obrazowaniem bitew i zwycięstw. Silne osadzenie w kontekście sesji Somy: powtarzające się zaproszenia Indry do picia Somy i nagradzania składającego ofiarę. Znamienite hymny Varuṇy kładące nacisk na ṛtę (porządek kosmiczny), przysięgę i odpowiedzialność moralną. Wyraziste motywy natchnionej mowy i skuteczności poetyckiej (brahman, vā́c) powiązane z boską mocą. Ton królewskiego i wojowniczego mecenatu: ochrona, bogactwo w bydle i tryumf dla rodu.
Suktas in Mandala 6
Sukta 1
Sukta 6.1
Ten otwierający hymn Szóstej Maṇḍali przywołuje Agniego jako pierwszego budziciela natchnionej myśli (dhī) oraz jako cudownego Hotṛ, który sprawia, że ofiara staje się skuteczna. Hymn wysławia nieodpartą moc Agniego i jego luminiczne przewodnictwo, które prowadzi ludzi ku boskiemu porządkowi, a kończy się prośbą do "królewskiego" ognia o obfite, wielopostaciowe bogactwa i pomyślność.
Sukta 2
Sukta 6.2
RV 6.2 to zwięzły hymn do Agniego jako niezmiennego pana ustalonego gospodarstwa domowego i promienistej mocy, która pomnaża sławę (śravas) i pomyślność (puṣṭi). Chwali jego widoczną potęgę, dym i płomień wznoszące się ku niebu, a kończy się prośbą do Agniego, by mówił dobrze o czcicielu wśród bogów i poprowadził go przez wrogość, grzech i nieszczęście ku dobrostanowi i bezpiecznemu mieszkaniu.
Sukta 3
Sukta 6.3
Ten hymn chwali Agniego jako strażnika i ucieleśnienie ṛty (kosmicznej prawdy), siłę która prowadzi poszukującego do "szerokiego światła" i chroni śmiertelnika przed zwężającym uciskiem. Agni jest czczony zarówno jako szybka, lśniąca moc, która porusza się przez noc jak ptak, jak i jako błyskawiczny blask umocniony hymnami, działający w zgodzie z Mitra-Varuną, by podtrzymywać porządek i bezpieczeństwo.
Sukta 4
Sukta 6.4
Ten hymn przyzywa Agniego jako Hotṛ i "devatātā" (tego, który ustawia bogów na ich miejscach podczas rytuału), prosząc go, by działał dla obecnych ofiarodawców tak, jak niegdyś czynił to dla Manu, archetypowego ustanowiciela jaźni. Agni jest wychwalany jako szybki i niezwyciężony, przemierzający noce, wyprzedzający wrogie siły (arāti) i prowadzący czcicieli bezpiecznymi, nieniszczącymi ścieżkami. Sukta kończy się modlitwą o ochronę przed uciskiem, hojne błogosławieństwo dla śpiewaków oraz długie życie z bohaterskim potomstwem.
Sukta 5
Sukta 6.5
Ten krótki hymn do Agniego wzywa "Syna Siły" jako młodego, prawdomównego kapłana, który budzi i pobudza wszelkie pożądane bogactwa. Prosi Agniego o ochronę czcicieli poprzez spalenie dalekich i wewnętrznych napastników, a kończy się powtarzanymi pragnieniami osiągnięcia spełnienia, bogactwa z bohaterskimi synami, zwycięskiej mocy (vāja) oraz niezniszczalnej chwały Agniego.
Sukta 6
Sukta 6.6
Ten hymn przyzywa Agniego, „Syna Siły”, jako boskiego Hotara, który otwiera drogę dla kultu i prowadzi składającego ofiarę przez ciemność ku luminarnemu porządkowi. Agni jest wychwalany jako promienna, oczyszczająca moc, której energie „orkają” i przygotowują ziemskie pole, napędzając rytuał i rozszerzając jego światło. Sukta kończy się prośbą o wewnętrzne przebudzenie (citra-citayantam) oraz o lśniące, heroiczne bogactwo i ochronę dla śpiewaka i wspólnoty.
Sukta 7
Sukta 6.7
Ten hymn wychwala Agniego jako Vaiśvānarę, wszechprzenikający Ogień zrodzony z Ṛty (kosmicznego porządku), ustanowiony jako „głowa niebios” i wiodąca moc na ziemi. Przedstawia Agniego jako króla-widza i „gościa” ludów, który pośredniczy w ofiarach, rozszerza świetliste sfery i strzeże nieśmiertelności, aby bogowie i ludzie mogli uczestniczyć w życiu, porządku i ochronie.
Sukta 8
Sukta 6.8
Ten hymn chwali Agniego jako Vaiśvānarę i Jātavedasa, uniwersalny ogień, który zna wszystkie narodziny i niesie ofiarę, sławiąc jego rumiane moce i szybkie przybycie na zgromadzenie rytualne. Wspomina mityczne sprowadzenie Agniego z dalekiej krainy przez Mātariśvana i prosi boga ognia o ochronę społeczności, jej przywódców i patronów, oraz o bezpieczne przeprowadzenie ich poza niebezpieczeństwa.
Sukta 9
Sukta 6.9
Ten hymn chwali Agniego jako Vaiśvānarę, uniwersalny Ogień, który rodzi się jak król i swoim blaskiem rozdziela oraz porządkuje ciemne i jasne dni. Agni jest wychwalany jako pierwotnie widzący Hotṛ, który objawia "nieśmiertelne światło" w śmiertelnikach, rozpraszając wewnętrzne i zewnętrzne ciemności. Suktā kończy się błaganiem o ochronę i wzniesienie, a nawet bogowie kłaniają się przed Agnim stojącym w ciemności.
Sukta 10
Sukta 6.10
Ten hymn umieszcza Agniego Jātavedasa na samym przedzie ofiary jako promienistego przewodnika, który oczyszcza ścieżkę obrzędu i bezpiecznie niesie modlitwy naprzód. Chwali Agniego jako daleko widzianego oczyszczyciela, którego płomień zamienia "ciemny szlak" w świetlistą drogę, odpędzając wrogość i rozwijając iḷā (ofiarne obfitość i natchnione pożywienie). Celem jest zarówno skuteczność rytualna - nieprzerwana podróż ofiary - jak i wewnętrzne zwycięstwo: światło nad ciemnością, zgoda nad wrogością, siła dla długiego życia i szlachetnego potomstwa.
Sukta 11
Sukta 6.11
Ten krótki hymn Triṣṭubh Bharadvāji wzywa Agniego, wewnętrznie natchnionego Hotṛ, by popychał ofiarę naprzód z siłą podobną Marutom i przyciągał sprzymierzone bogów do daru. Chwali samoświetlną, wszechprzenikającą jasność Agniego i prosi, by rozpalony "z bogami", obdarzył obfitością i pomógł czcicielom przekroczyć niedolę i niebezpieczeństwo.
Sukta 12
Sukta 6.12
Ten krótki hymn Triṣṭubh Bharadvāji chwali Agniego jako królewskiego Hotṛ zasiadającego na barhis w ołtarzu domowym, którego daleko sięgający płomień rozprzestrzenia się jak słońce. Prosi Agniego Jātavedasa, by postępował z zapałem czcicieli, by dojrzał i udoskonalił ofiarę, by prowadził ich do obfitości i odpędzał szkodliwe ścieżki, aby społeczność mogła prosperować przez pełną długość życia z bohaterskim potomstwem.
Sukta 13
Sukta 6.13
Ten krótki hymn w metrze Triṣṭubh chwali Agniego jako źródło, z którego promienieją na zewnątrz wszystkie pomyślne moce: dobrobyt, zwycięstwo, deszcz i uporządkowany przepływ wód. Podkreśla, że śmiertelnik, który dociera do Agniego przy ołtarzu poprzez hymny i ofiarę, zyskuje każde „otwarcie” (vāra) ku sukcesowi, włączając w to pożywienie, bogactwo oraz stabilny dobrobyt domowy. Hymn kończy się bezpośrednią prośbą o potomstwo, ciągłość rodu oraz wypełnienie (pūrti), które pochodzi z dobrze złożonej pochwały.
Sukta 14
Sukta 6.14
Ten krótki hymn do Agni uczy, że śmiertelnik, który służy Agni z prawdziwym zamiarem i natchnioną myślą, staje się promienny i wzrasta w sile, obfitości pożywienia i ochronie. Agni jest chwalony jako pradawna moc, która daje niezłomnego, trwającego w atakach bohatera, oraz jako pośrednik, który może "mówić za nami" do innych bogów. Hymn kończy się powtarzaną modlitwą o prowadzenie ku pomyślności i dobremu mieszkaniu oraz o przekroczenie ponad nienawiścią, udręką i błędnymi ścieżkami dzięki pomocy Agni.
Sukta 15
Sukta 6.15
Ten hymn chwali Agniego jako przebudzonego o świcie "gościa" domostwa i pana, który przewodzi wszystkim rodom, niosąc ludzkie ofiary nieśmiertelnym. Bharadvādźa wzywa Agniego jako wszechwiedzącego kapłana, który doskonali rytuał i wgląd (vayunāni), prosząc go o ugruntowanie domowych ognisk i wyostrzenie siły społeczności oraz prawdziwej żarliwości.
Sukta 16
Sukta 6.16
RV 6.16 to hymn Bharadvādży do Agniego jako uniwersalnego Hotṛ, który ustanawia ofiarę, łączy ludzi z bogami i odpędza wrogie moce. Sławi on promienną przewodnią moc Agniego (saṃdṛṣṭi), jego zdolność do dawania pożywienia i bogactwa oraz jego siłę zabijającą Vr̥trę i miażdżącą rakṣas, która toruje drogę do zwycięstwa i pomyślności.
Sukta 17
Sukta 6.17
Ten hymn jest potężną inwokacją Somy do Indry, wychwalającą go jako noszącego wajrę pogromcę Vṛtry i otwierającego "krowy" (światło, promienie i obfitość) trzymane w przeszkodzie. Przypomina, jak bogowie umieścili Indrę na czele, gdy bezbożni zaatakowali ich, i prosi o zwycięstwo, siłę oraz bosko przeznaczoną pełnię dla czcicieli. Końcowa modlitwa zamienia mityczny triumf w obecną aspirację: niech obrzęd zdobywa bogen nadane zyski i dojrzewa w niezachwianą, heroiczną radość.
Sukta 18
Sukta 6.18
RV 6.18 to hymn Triṣṭubh autorstwa Bharadvāji, który nasila chwałę Indry jako niezwyciężonego, często wzywanego bohatera, którego moc łamie ataki i obala ufortyfikowanych wrogów. Przypomina decydujące zwycięstwa Indry nad demonicznymi przeciwnikami i twierdzami, następnie zwraca tę kosmiczną potęgę ku obecnej potrzebie ofiarodawcy, sile, ochronie i generowaniu ciągle świeżej świętej mowy poprzez yajña.
Sukta 19
Sukta 6.19
Ten hymn chwali Indrę jako nieustannie niewyczerpaną, szeroko zakrojoną potęgę, która zwraca się ku czcicielom i pomnaża ich bohaterską siłę. Błaga go o przyniesienie jego zwycięskiego "mada" (bojowego zapału), aby społeczność zyskała ochronę, dobrobyt oraz ciągłość dzieci i potomstwa, przezwyciężając przeszkodę za przeszkodą.
Sukta 20
Sukta 6.20
Ten hymn do Indry wychwala jego nieodpartą potęgę w bitwie, przypominając jego kruszenie wężopodobnych wrogów i ufortyfikowanych twierdz oraz jego opiekę nad hołdownikami. Prosi Indrę o obdarzenie ludu poety rozległym, „sięgającym ponad niebo nad ziemię” bogactwem, bydłem i żyznymi polami. Wersy łączą kosmiczne zwycięstwa Indry, pokonanie Vṛtry i ujarzmienie wrogów, z namacalnym dobrobytem danym tym, którzy wyciskają Somę i składają uwielbienie.
Sukta 21
Sukta 6.21
Ten hymn przyzywa Indrę za pomocą potężnych ofiar i natchnień ustawionych na rydwanie (dhīḥ), wychwalając go jako wiecznie młodną, niezniszczalną moc, która przynosi rozległe bogactwo i zwycięstwo. Konfrontuje wrogie siły (rakṣas) i prosi Indrę, nosiciela wadżry i starożytnego sprzymierzeńca, by je przepędził. Sukta kończy się praktyczną modlitwą: niech Indra przebudzi się jako twórca ścieżek i przewodnik zarówno przez łatwe, jak i trudne drogi, prowadząc czcicieli ku sile i obfitości (vāja).
Sukta 22
Sukta 6.22
Ten hymn chwali Indrę jako tego, który jest powszechnie godny wezwania, prawdziwego, byczego w swej mocy i władcy wielu skutecznych mocy (māyāḥ). Przypomina jego nieodparte czyny łamania tego, co wydaje się nieruchome, i uwalniania tego, co jest związane, a następnie przekształca się w bezpośrednie wezwanie Indry, by przybył ze swymi zaprzężonymi mocami (niyut) do ofiary. Celem jest zarówno uwielbienie, jak i liturgiczne wezwanie o ochronę, zwycięstwo i udzielenie łask podczas yajñi.
Sukta 23
Sukta 6.23
Ten hymn chwali Indrę jako zawsze czujnego pana siły, który jest przyciągany do wyciskania Somy i do natchnionych hymnów wieszczów Bharadvādźów. Prosi go, by przybył ze swymi płowymi rumakami, dzierżył wadżrę i obdarzył czcicieli przynoszącym pokój dobrobytem, ochroną oraz "wszystko pożądaną" obfitością.
Sukta 24
Sukta 6.24
RV 6.24 to hymn Triṣṭubh Bharadvāży chwalący Indrę jako pijącego Somę, oświecającego słowem króla, który zostaje przebudzony przez hymny i ofiarę, by dać siłę, zwycięstwo i ochronę. Hymn celebruje przelewającą się moc Indry, przyrównaną do wód wybuchających z góry, i kończy się bezpośrednią modlitwą o ochronę przywódcy i czcicieli zarówno w domu, jak i na wolności, aby mogli żyć długo z bohaterskim potomstwem.
Sukta 25
Sukta 6.25
Ten hymn to Bharadvāja, hymn pochwalno-błagalny skierowany do Indry jako niezrównanego pogromcy Vṛtry, proszący, aby każdy stopień Jego pomocy, bliski czy daleki, wysoki czy niski, przeprowadził czcicieli przez konflikt. Hymn wysławia niezwyciężność Indry i Jego wyższość nad wszystkimi istotami, a także błaga Go o ujarzmienie wrogich, „nieboskich” sił, aby śpiewacy mogli osiągnąć bezpieczne, rozległe jutrzenki i trwały dobrobyt.
Sukta 26
Sukta 6.26
Ten hymn jest bojowym i ochronnym wezwaniem do Indry, proszącym go, by usłyszał śpiewaka Bharadvādży i udzielił zacnej pomocy w "rozstrzygającym dniu", gdy ludy gromadzą się dla zwycięstwa. Przywołuje sprawdzone czyny Indry - zwłaszcza zgładzenie Śambari i opiekę nad Divodāsą - jako podstawę dla obecnej pomocy i zdobycia siły, bydła/bogactwa oraz władzy zwierzchniej dla patronów.
Sukta 27
Sukta 6.27
Ten hymn bada tajemnicę odurzającej potęgi Indry, jak jego natchnione somą uniesienie i przyjaźń wzmacniają decydujące zwycięstwo w bitwie. Następnie przywołuje konkretne bohaterskie czyny (zabójstwo wrogów takich jak Śeṣa i Vṛcīvant) i kończy się w kapłańskim, rytualnym otoczeniu, gdzie królewscy patronzy przyznają hojną dakṣiṇā, łącząc potęgę Indry z dobrobytem i mecenatem.
Sukta 28
Sukta 6.28
RV 6.28, słynny Go-sūkta Bharadvāji, błogosławi przybycie i osiedlenie się krów w goṣṭha (oborze/zagrodzie) jako źródło pomyślności, radości i wzrostu. Sławi krowy jako pomyślne, o wielu postaciach, płodne moce, związane z blaskiem podobnym do Uṣas i potęgą Indry, prosząc jednocześnie, aby ich mleko, płodność i opieka nieustannie karmiły dom i ofiarę.
Sukta 29
Sukta 6.29
Ten krótki hymn w metrze Triṣṭubh zwraca czcicieli ku Indrze jako zaufanemu sprzymierzeńcowi (sakhā) i potężnemu dobroczyńcy, przyzywanemu dla ochrony i rozległej pomocy. Umieszcza on chwałę Indry w obrzędzie ofiarnym Somy, wyciskany Soma, przygotowany pokarm i śpiewane ukthas, aby rytuał stał się kanałem dla niezwyciężonej mocy Indry, która przełamuje przeszkody (Vṛtry) i poddaje wrogie siły (Dasyus).
Sukta 30
Sukta 6.30
Ten krótki hymn do Indry wychwala nieustannie wzrastającą bohaterską moc boga oraz jego niezawodną hojność w rozdawaniu bogactwa i obfitości. Przypomina kosmiczne czyny Indry: przełamanie góry, otwarcie zablokowanych wód i ustanowienie światów, aby czciciel mógł uczestniczyć w stabilności, zwycięstwie i obfitości.
Sukta 31
Sukta 6.31
Ten krótki hymn do Indry chwali go jako jedynego pana bogactw, który trzyma ludy w swoich rękach i jest wysławiany w domach, wodach, potomstwie i Słońcu. Przypomina jego heroiczne zwycięstwa z Kutsą przeciwko Śuṣṇie i innym przeszkadzającym w poszukiwaniu krów i światła, a kończy się wezwaniem Indry, by wsiadł na swój rydwan, przybył szerokimi ścieżkami i sprawił, że wołanie czciciela zostanie skutecznie wysłuchane.
Sukta 32
Sukta 6.32
Ten krótki hymn Triṣṭubh Bharadvāji chwali Indrę nowo ukształtowaną mową, celebrując jego nieodpartą siłę jako vajrin (dzierżyciela pioruna) i purandara (burzyciela twierdz). Wspomina zwycięstwo Indry osiągnięte z natchnionymi riszi i kapłanami niosącymi płomień, a kulminuje w uwolnieniu/zdobyciu wód, symbolu życia, płodności i nieograniczonego osiągnięcia.
Sukta 33
Sukta 6.33
Ten krótki hymn Triṣṭubh do Indry prosi boga o jego najpotężniejsze "mada" (ożywcza heroiczna ekstaza), które umożliwia zwycięstwo, obfitość i właściwe korzystanie z dóbr. Przypomina decydujące zabicie przez Indrę sił przeszkadzających w bitwie i kończy się modlitwą o jego ochronę nie tylko w bezpośrednich potrzebach, ale także "poza", w dalszym, świetlistym stanie niebiańskim.
Sukta 34
Sukta 6.34
Ten krótki hymn w metrze Trishtubh gromadzi starożytny i stale odnawiany strumień chwały, który "zbiega się ku" Indrze oraz "wypływa z niego" jako rozległa inspiracja. Podkreśla on niewyczerpalność Indry - żadna myśl ani słowo nie potrafią wyczerpać jego opisu - przywołując jednocześnie jego archetypowe zwycięstwo nad Vṛtrą jako gwarancję ochrony, wzrostu i pełni życia dla czciciela.
Sukta 35
Sukta 6.35
Ten krótki hymn do Indry stanowi ciąg pilnych próśb: poeta wielokrotnie pyta "kiedy?" Indra wzmocni brahman (natchnione słowo), wzbogaci stotra/stoma (hymn uwielbienia) i przybędzie na wezwanie składającego ofiarę. Kulminacją jest charakterystyczny czyn Indry, wyłamanie zamkniętej twierdzy, aby "jasno-dojąca Krowa" (obraz świetlistego obfitości) nie wyschła, a siły Angirasów wewnątrz zostały ożywione, by wydać ukryte bogactwa.
Sukta 36
Sukta 6.36
Ten krótki hymn Bharadvāży wychwala Indrę jako zawsze obecną źródło radości, bogactwa i zwycięskiej siły dla tych, którzy są ustanowieni na ziemi. Przedstawia wszystkie moce i hymny zbiegające się ku Indrze jak rzeki do morza, i kończy się intymną prośbą, aby usłyszał ofiarę i podtrzymywał czcicieli zawsze odnawiającą się mocą przez wieki.
Sukta 37
Sukta 6.37
Ten krótki hymn w metrze Triṣṭubh wzywa Indrę, by szybko przybył na swoim rydwanie niosącym wszelkie dobra, ciągnionym przez płowe rumaki, aby dołączyć do poetów w ekstatycznej sesji somy (sadhamāda). Hymn wychwala Indrę jako dawcę stałej, trwałej siły oraz jako pewnego zabójcę Vṛtry, aby obfitość, natchniona mowa i zwycięska moc mogły być zapewnione czcicielom.
Sukta 38
Sukta 6.38
Ten krótki hymn do Indry wznosi lśniące "indra-hūti" (wezwanie do Indry), prosząc boga, by niósł natchnioną myśl ludu i wyjednał dla niego dary oraz opiekę. Wychwala Indrę jako odwiecznie zrodzonego i wiecznego, ośrodek, w którym mantra (brahman) i pieśń (giraḥ) się jednoczą, i kończy się naglącm wezwaniem do pomocy w walkach przeciwko Vṛtrze, kosmicznemu "Zakrywaczowi".
Sukta 39
Sukta 6.39
Ten krótki hymn wysławia Indrę (z blaskiem Somy/Indu) jako starożytnego króla, który zapala natchnioną mowę, oświetla cykle nocy i świtu oraz umacnia hymn wieszcza. Błaga go o pomnożenie boskich "iṣaḥ" (impulsów obfitości i natchnienia) oraz o uruchomienie sił podtrzymujących życie, wód, roślin leczniczych, żyznych lasów, światła bydła, koni i ludzkiej siły, dla pomyślności czciciela i prawej mowy.
Sukta 40
Sukta 6.40
Ten krótki hymn do Indry jest naglącym wezwaniem do boga, by przybył na ofiarę, gdy Agni zostanie rozpalony, a Soma wyciśnięta, aby pić i radować się. Poeta prosi Indrę, by odprzągł i usiadł z czcicielami, udzielając siły, "dobrej drogi" (suvitā) i opieki. Nawet jeśli Indra jest daleko w niebie lub na swoim ukrytym siedzeniu, błaga się go, by strzegł obrzędu wraz z Marutami.
Sukta 41
Sukta 6.41
Ten krótki hymn do Indry zaprasza boga niosącego wajrę, by zbliżył się do ofiary bez gniewu i pił świeżo wyciśnięty Somę, która dla niego "płynie jasno". Wychwala Somę jako wzmacniającą kroplę przygotowaną na siłę Indry i prosi Indrę, uradowanego ofiarą, o udzielenie ochrony w konfliktach i wśród plemion.
Sukta 42
Sukta 6.42
Ten krótki hymn do Indry nakłania wspólnotę rytualną do przyniesienia Somy i wszystkich „pełni” bohaterskiemu Nár, Indrze jako prosto idącej, celu osiągającej mocy, która nie pozostaje w tyle. Łączy on poprawną ofiarę i chwałę z przebudzoną wiedzą Indry i śmiałym wzrostem, a także prosi o jego ochronę przed wrogą mową, przekleństwami i atakami na składającego ofiarę.
Sukta 43
Sukta 6.43
Ten krótki hymn do Indry jest zwięzłym zaproszeniem Somy, które przywołuje heroiczne czyny Indry, ujarzmienie Śambarę dla Divodāsy, uwolnienie "krów/promieni" z kamienia i ustanowienie zwycięskiej siły w hojnym patronie. Każdy werset opiera się na refrenowym wezwaniu: "To jest ta Soma dla ciebie, o Indro, wyciśnięta: pij", łącząc chwałę (stuti) bezpośrednio z ofiarą (havis). Celem jest przyciągnięcie Indry do tłoczenia, odnowienie jego odurzenia (mada) i zapewnienie ochrony, zwycięstwa oraz obfitości dla składającego ofiarę i patrona.
Sukta 44
Sukta 6.44
RV 6.44 to pełen wigoru hymn do Indry, w którym wieszcz Bharadvāja ofiaruje świeżo wyciśnięty Somę jako najwyższy środek uniesienia dla Indry, wychwalając go jako króla ofiary i dawcę bogactwa, zwycięstwa oraz promienistej mocy. Hymn wielokrotnie łączy „madhu/mada” (uniesienie) Somy z czynami Indry podtrzymującymi świat: otwieraniem ścieżek, wzmacnianiem rydwanu i ustanawianiem kosmicznego porządku, który podtrzymuje Niebo i Ziemię.
Sukta 45
Sukta 6.45
Ten hymn wychwala Indrę jako młodzieńczego przyjaciela i wybawiciela, który prowadzi rody z niebezpieczeństwa i odpowiada na wezwanie poety ochroną oraz łaską. Splata razem bohaterskie wspomnienia (przeszłe prowadzenie Turvaśy i Jadu przez Indrę), obecne prośby o pomoc oraz końcową dānastuti, która celebruje hojne patronat, ukazując, jak boska moc i ludzkie dawanie razem podtrzymują ṛtę i pomyślność.
Sukta 46
Sukta 6.46
Ten hymn Indry autorstwa Bharadvādży wzywa boga jako pewnego „prawdziwego pana” w każdej przeszkodzie (vṛtra) i przy każdym zwrocie podróży, szukając zwycięstwa, siły i zdobycia vāja (mocy, nagrody, pełni). Przypomina rozdawnictwo heroicznej mocy przez Indrę wśród sławnych ludzkich rodów i prosi o tę samą zdobywczą potęgę dla wspólnoty śpiewaka, by pokonać wrogów w bitwie. Część końcowa zwraca się ku szybkiemu, rzecznemu obrazowi mocy gromadzących się ku wezwaniu, sugerując zdolność Indry do zbierania, przywracania i prowadzenia energii ku światłu.
Sukta 47
Sukta 6.47
Ten hymn Triṣṭubh Bharadvāży chwali Indrę jako niepowstrzymanego wojownika, którego wzmocnił Soma, zwycięskiego w wewnętrznych i zewnętrznych bitwach. Przechodzi od słodyczy i mocy wyciśniętej Somy do potęgi Indry narastającej wśród ludzkich klanów, kulminując w modlitwach o ochronę, skoordynowaną siłę i triumf w konflikcie prowadzonym na rydwanach.
Sukta 48
Sukta 6.48
Ten hymn głównie wysławia Agniego Jātavedasa jako ciągle odnawianego odbiorcę ofiary, chwalonego "ofiarą po ofierze" i "słowem po słowie", który przynosi sprawność (dakṣa), harmonię i pomyślny postęp czcicielowi. Po drodze rozszerza się w wizję kosmiczno-rytualną: natchnienie, które karmi zastęp Marutów, oraz końcową refleksję nad jednorazowym, niepowtarzalnym ustanowieniem nieba i ziemi oraz pierwotnym wydojeniem pożywienia z zasady Matki (Pṛśnī). Celem jest ukazanie Agniego jako pośredniczącego przyjaciela i nieśmiertelnego znawcy, który prowadzi rytuał, chroni i harmonizuje ludzkie działanie z pierwotnym porządkiem świata.
Sukta 49
Sukta 6.49
Ten hymn jest szerokim zaklęciem, które rozpoczyna się od Mitry-Varuny, strażników rty (porządku kosmicznego) i prawego postępowania, prosząc ich, by przybyli, wysłuchali i udzielili pomyślnej ochrony wraz ze skuteczną mocą Agniego. Następnie rozszerza się w wielobóstwową modlitwę (włączając Puszana jako przewodnika ścieżek), błagając o natchnioną mowę, bezpieczną podróż, lśniące „strumienie” wsparcia i wreszcie trwały dobrobyt, bezpieczne mieszkanie oraz zwycięstwo nad bezbożną wrogością.
Sukta 50
Sukta 6.50
RV 6.50 stanowi szerokie, ochronne wezwanie, które gromadzi Aditi i Ādityów, szczególnie Varuṇę, Mitrę i Aryamana, wraz z Agnim, Savitṛm i Bhagą, prosząc o łaskę, opiekę i pomyślność. Hymn przesuwa się od pełnego czci przyzywania i uwielbienia ku konkretnym prośbom o schronienie, właściwy porządek i pomyślne dary, kończąc się odniesieniem do rodu Bharadvāja, które pieczętuje wspólnotowy akt czci.
Sukta 51
Sukta 6.51
Ten hymn chwali Mitrę i Varuṇę jako strażników ṛty (porządku kosmicznego), przywołując ich szeroko widzące "Oko" (solarne spojrzenie), które objawia prawdę i kieruje ludzkim postępowaniem. Prosi Ādityów o ochronę czciciela przed winą, wrogością i chaosem, oraz o poprowadzenie społeczności na bezpieczną, pomyślną ścieżkę prowadzącą do dobrostanu (svasti) i obfitości.
Sukta 52
Sukta 6.52
Ten hymn do Viśve Devāḥ gromadzi całe boskie zgromadzenie, aby wysłuchało mowy poety, chroniło obrzęd i udzieliło dobrostanu ofiarodawcy. Ostry ton polemiczny przenika utwór: brahma-dviṣ (nienawidnik świętego słowa) oraz błądzący lub przekraczający swoje uprawnienia ofiarodawca mają zostać przygnieceni i odsunięci od ścieżki. Sukta kończy się formalną sceną zaproszenia przy rozpalonym Agni, gdzie Wszyscy Bogowie są proszeni o radość z ofiary i ze świętego zgromadzenia wspólnoty.
Sukta 53
Sukta 6.53
Ten hymn wzywa Pūṣana jako Pathaspati, Pana dróg, by zaprzągł swą prowadzącą moc do myśli widza i zapewnił bezpieczną podróż, właściwy kierunek oraz zdobycie utrzymania. Prosi również Pūṣana, by przebił i ujawnił gromadzone bogactwo Paṇiego (stronnika), wprowadzając ukryte "drogie" skarby w prawowite posiadanie czciciela. Sukta kończy się modlitwami o zwycięską, męską inspirację (dhī), która zdobywa krowy, konie i żywotną obfitość do użytku i ofiarowania.
Sukta 54
Sukta 6.54
Ten hymn przywołuje Pūṣana jako mądrego przewodnika, który prowadzi czciciela prostą drogą, chroni podróżnego i składającego ofiary oraz przywraca to, co zostało utracone. W swoich dziesięciu mantrach poeta prosi o właściwe prowadzenie, bezpieczną podróż i aktywne towarzystwo bóstwa w wyciskaniu Somy oraz w życiowych podróżach. Sukta kończy się obrazem ochronnym: Pūṣan otacza wyznawcę swoją prawą ręką i przywraca to, co zaginęło lub zostało skradzione.
Sukta 55
Sukta 6.55
Ten krótki hymn głównie wysławia Pūṣana jako przewodnika i opiekuna prawidłowego ruchu (ṛta), przywoływanego, by „przybył” i stał się woźnicą, który bezpiecznie prowadzi czciciela. Łączy on obrazy podróży i zaprzęgu, Pūṣan ciągnięty przez kozy, z głębszą prośbą o uwolnienie z ograniczeń oraz o pomyślne, pełne światła prowadzenie na ścieżkach życia.
Sukta 56
Sukta 6.56
Ten krótki hymn do Pūṣana modli się o przewodnictwo, ochronę i integralne dobro, podkreślając, że bóstwo nie jest pojmowane przez zwykłe etykiety, lecz przez prawdziwe rozpoznanie i przeżywaną relację. Przechodzi od definiowania Pūṣana poza zewnętrznym opisem do proszenia o pomyślne wypełnienie intencji czciciela, kończąc się jasnym błogosławieństwem bezpieczeństwa i całości dzisiaj i jutro.
Sukta 57
Sukta 6.57
Ten krótki hymn przyzywa Indrę i Pūṣana razem jako przyjaznych sojuszników, którzy zapewniają svasti (bezpieczne dobrostan) i vājasāti (zdobycie siły, obfitości i powodzenia). Przypomina r̥ta-rządzone uwolnienie i poprowadzenie wielkich wód przez Indrę, z Pūṣanem towarzyszącym jako przewodnikiem, i kończy się "pobudzeniem" Pūṣana jak woźnicy zaciskającego lejce, aby podróż przebiegała prosto i bezpiecznie.
Sukta 58
Sukta 6.58
Ten krótki hymn do Pūṣana chwali go jako wielomocnego przewodnika, którego świetliste i czcigodne formy chronią wszystkie ścieżki i działania z własnego wrodzonego porządku (svadhā). Przedstawia Pūṣana poruszającego się w "złotych naczyniach" przez morze i przestrzeń pośrednią w misji Sūryi, a kończy się jego rolą jako niebiańskiego krewnego ziemi i pana iḷā (natchnionego wezwania), przynoszącego dobroczynne dary i bezpieczną drogę.
Sukta 59
Sukta 6.59
Ten hymn chwali połączone moce Indry i Agni jako wspólnych zwycięzców w ofierze Somy, Indrę jako siłę zdobywczą i Agni jako płonącą kapłańską wolę, która niesie ofiarę. Przypomina ich dawne czyny i używa obrazów zagadek, by zasugerować, że ich boska energia może obalić ograniczenie, następnie zaprasza ich, by przybyli i pili wyciśniętą Somę, wynosząc hymn i składającego ofiarę.
Sukta 60
Sukta 6.60
RV 6.60 przywołuje parną moc Indrāgnī, z Indrą jako zabójcą Vṛtry na pierwszym planie i Agnim jako współdziałającą siłą, która czyni zwycięstwo skutecznym w ofierze. Hymn prosi bliźniaczych bohaterów, by przybyli ze swymi szybkimi zaprzęgami, przyjęli ofiary i wlane w czciciela siłę, obfitość oraz zwycięską energię. Ujmuje jaźnię jako punkt spotkania, gdzie boska potęga (Indra) i święty ogień/iluminacja (Agni) łączą się, by przełamać przeszkody i pomnożyć vāję (moc zwycięstwa).
Sukta 61
Sukta 6.61
Ten hymn wielbi Sarasvatī jako potężną, dającą życie rzekę i boską moc, która przydaje siłę, zwycięstwo i obfitość godnym patronom i składającym ofiary. Wspomina jej siłę, która przełamuje przeszkody i pokonuje chciwe moce (Paṇis), a także modli się, aby jej żywotny nurt prowadził społeczność ku żyznym, pomyślnym siedzibom i z dala od jałowej straty.
Sukta 62
Sukta 6.62
Ten hymn przyzywa bliźniaków Aśvinów o świcie jako szybkich otwieraczy dróg, mocy, które poszerzają przestrzenie niebios, usuwają ograniczające granice i wprowadzają czciciela na pomyślne ścieżki. Przypomina ich słynne ratunki (w szczególności Bhujyu z oceanu), by potwierdzić ich zdolność do wydobywania istot z niebezpieczeństwa i mroku ku bezpieczeństwu, światłu i pomyślności. Wieszcz kończy, prosząc ich o przybycie z zaprzężonymi siłami ze wszystkich sfer i o otwarcie nawet szczelnie zamkniętego "zagrodu dla krów" lśniących bogactw dla śpiewaka.
Sukta 63
Sukta 6.63
Ten hymn wzywa Aśvinów (Nāsatyā), boskie bliźniaki o szybkim biegu, aby skierowali swój rydwan ku czcicielowi i przyjęli ofiarowaną chwałę jak poselskie wezwanie. Uwielbia ich promienny, widoczny blask i dobroczynną pomoc, zwłaszcza ich moc przynoszenia pożywienia, ochrony i pomyślności, co wieńczy zwięzła modlitwa o przebywanie w szerokości ich łaskawej przychylności z hojnymi patronami.
Sukta 64
Sukta 6.64
Ten krótki hymn do Uṣas wychwala Jutrzenkę jako promienną budzicielkę, która wschodzi jak lśniące fale, porusza wszystkie istoty i czyni ścieżki świata „dobrymi do podróżowania”. Łączy nadejście światła z właściwym postępem: pomyślnością, hojnym dawaniem (dakṣiṇā) i bezpieczną podróżą przez życie dla czciciela.
Sukta 65
Sukta 6.65
Ten krótki hymn do Uṣas (Jutrzenki) pozdrawia Niebiańską Córkę, gdy wstaje, budzi ludzkie siedziby i odpędza długą ciemność. Poeta prosi ją o przyniesienie darów we właściwym czasie: bogactwa, bohaterskiego potomstwa/siły oraz szerokiej, trwałej sławy, tak jak sprzyjała linii Bharadvāja w dawnych czasach.
Sukta 66
Sukta 6.66
Ten hymn wychwala zastęp Marutów jako groźnych, promiennych synów Rudry, bogów burzy, których pędząca moc wstrząsa i "zaprzęga" dwa światy, niebiosa i ziemię. Poprzez obraz Pṛśni jako obfitującej Krowy-matki, poeta przywołuje ich narodziny, karmienie oraz ich jasną istotę uwolnioną dla dobra śmiertelników. Celem sukty jest zarówno wychwalanie, jak i zapraszanie: aby przyciągnąć Marutów do ofiary, by ich siła, ochrona i zwycięski impet mogły umocnić czciciela.
Sukta 67
Sukta 6.67
Ten hymn chwali Mitrę i Varunę jako najwyższych strażników rty (prawdy/kosmicznego porządku), którzy wiążą ludy razem "jak cugle" i podtrzymują suwerenność, czas oraz stabilność nieba i ziemi. Prosi o ich niezawodną ochronę, uporządkowane rządy i zwycięski ruch naprzód luminicznych mocy w walce życia. Ogólnie jest to modlitwa o spójność społeczną, sprawiedliwe rządy i wewnętrzne zjednoczenie z prawdą.
Sukta 68
Sukta 6.68
Ten hymn Triṣṭubh z linii Bharadvāży przywołuje sparowane moce Indrę-Varuṇę jako wspólnych strażników zarówno zwycięskiej siły, jak i sprawiedliwego porządku. Przedstawia ofiarę jako już przygotowaną i "zwróconą ku nim", prosząc o iṣ (impuls), sumná (łaskę), ochronę w konfliktach oraz rozszerzający się dobrobyt (rayi). Hymn wielokrotnie łączy moc Indry zabijającego przeszkody z opartą na ṛcie suwerennością Varuṇy, czyniąc sukces znaczącym tylko wtedy, gdy jest zgodny z Prawdą.
Sukta 69
Sukta 6.69
Ten hymn przywołuje sparzone bóstwa Indrę i Wiśnu jako nierozłącznych sojuszników, którzy wspólnie przenoszą ofiarodawcę na "daleki brzeg" uciążliwej pracy i konfliktu. Prosi ich o radowanie się w jaźni, wysłuchanie brahmana poety, udzielenie bogactwa i ochrony, oraz potwierdzenie ich niezwyciężonej, porządkującej świat mocy.
Sukta 70
Sukta 6.70
Ten hymn wychwala Dyāvā-Pṛthivī, Niebo i Ziemię, jako promienistych, karmiących Rodziców, którzy podtrzymują wszystkie światy i utrzymują życie. Ich stabilność i płodność mają opierać się „na dhármanie Varuṇy”, kosmicznym prawie, które utrzymuje dwie sfery właściwie rozdzielone i zharmonizowane. Wieszec prosi ich o zwiększenie w czcicielu energii (ūrj), siły (vāja) i pełni dobrobytu (rayi), aby ofiara mogła się powieść.
Sukta 71
Sukta 6.71
Ten sześciowersowy hymn wychwala Savitṛa jako boskiego Poruszyciela, który powstaje i wyciąga swoje złote ramiona, wprowadzając kosmiczny porządek w ruch we wszystkich sferach. Prosi Go o namaszczenie i umocnienie ofiary, o obdarowanie dobrobytem hojnego czciciela oraz o udzielenie "tego, co pożądane" dzień po dniu poprzez natchnioną myśl i właściwe nastawienie.
Sukta 72
Sukta 6.72
Ten krótki hymn w metrze Triṣṭubh chwali sparzone moce Indrę i Somę jako pradawnych stwórców, którzy objawiają Słońce i pokonują wewnętrzną oraz zewnętrzną ciemność. Wspominane jest ich bohaterskie czyn zabicia Vṛtry i uwolnienia wód, rozszerzenia rzek i mórz. Hymn ostatecznie przekształca to kosmiczne zwycięstwo w ludzki dar, udzielając siły ratunkowej, męskiej witalności i mocy zwyciężania w bitwach dla ludzi.
Sukta 73
Sukta 6.73
Ten krótki hymn w metrze Triṣṭubh wychwala Bṛhaspatiego jako pierworodnego Ṛty, który przełamuje skaliste przeszkody, kruszy forty i zdobywa przestrzeń, wody, światło oraz bydło dla dążącego czciciela. Przedstawia go jako zwycięską moc kapłańską, której ryk dociera do obu światów, a którego "arkas" (lśniące hymny) same stają się bronią przeciwko wrogości. Celem sukty jest wezwanie Bṛaspatiego o przełom, ochronę w konflikcie i osiągnięcie pomyślności poprzez właściwe wezwanie.
Sukta 74
Sukta 6.74
RV 6.74 to krótki hymn uzdrawiający i ochronny skierowany do podwójnych bóstw Somy, Rudry, proszący ich o podtrzymanie wewnętrznego „asuryá” (panowniczego świetlistego witalności), przyjęcie ofiar i przyniesienie dobrobytu istotom dwunożnym i czworonożnym. Modli się o wszczepienie leków w ciało, rozluźnienie więzów winy i cierpienia oraz wyzwolenie z pętli Waruny, kończąc się błaganiem o ciągłą opiekę i życzliwość.
Sukta 75
Sukta 6.75
RV 6.75 to bojowa hymn ochronny, który „konsekruje” sprzęt wojownika, zbroję, łuk, strzały, rydwan, aby walczący wkraczał na pole bitwy okryty nienaruszalną tarczą mocy. Przechodzi od żywych obrazów pola bitwy do warstw ochronnych przyzywanych od wielu boskich mocy, kulminując w stwierdzeniu, że najwyższą ochroną jest samo brahman, święte Słowo jako wewnętrzna zbroja.
Frequently Asked Questions
Mandalas 2–7 are termed “family books” because each is largely attributed to a single priestly lineage. Mandala 6 is associated with the Bharadvāja (Bārhaspatya) family of seers and preserves their characteristic ritual and heroic style.
Indra is the central deity, often invoked to the Soma-pressing as the swift, ancient king who grants protection, cattle, and victory. Many hymns carry a martial, triumphal tone, while select hymns to Varuṇa emphasize ṛta (cosmic order), bonds of guilt, and release through divine mercy.
Within an otherwise Indra-heavy book, the Varuṇa hymns stand out for their ethical and juridical vocabulary—ṛta, oath, offense (āgas), and the loosening of bonds (pāśa). They provide a complementary vision of kingship and governance: not only victory in battle, but also right order and accountability under divine law.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
