Sukta 39

Mantra 1

मन्द्रस्य कवेर्दिव्यस्य वह्नेर्विप्रमन्मनो वचनस्य मध्वः । अपा नस्तस्य सचनस्य देवेषो युवस्व गृणते गोअग्राः ॥

O boże, pielęgnuj dla nas natchnienia tego harmonijnego wieszcza, boskiego nosiciela, jego miodowego słowa, które jest napełnione świetlistym umysłem. Dla śpiewaka, który chwali, pomnóż moce tego towarzystwa, z promieniami światła na czele.

Mantra 2

अयमुशानः पर्यद्रिमुस्रा ऋतधीतिभिॠतयुग्युजानः । रुजदरुग्णं वि वलस्य सानुं पणीँर्वचोभिरभि योधदिन्द्रः ॥

Ten Indra, pragnący, zaprzężony w Prawdę, z wizjami prawdy obchodził kamień i wydobył lśniące promienie. Złamał niezłomny grzbiet ogrodzenia Wali; mocą słowa walczył przeciwko Panis.

Mantra 3

अयं द्योतयदद्युतो व्यक्तून्दोषा वस्तोः शरद इन्दुरिन्द्र । इमं केतुमदधुर्नू चिदह्नां शुचिजन्मन उषसश्चकार ॥

Ten promienny oświeca noce, noc i świt oraz pory roku, o Indu, o Indro. Ten znak dni umieściły na swoim miejscu; a Jutrzenka, czystego rodu, go ukształtowała.

Mantra 4

अयं रोचयदरुचो रुचानोऽयं वासयद्व्यृतेन पूर्वीः । अयमीयत ऋतयुग्भिरश्वैः स्वर्विदा नाभिना चर्षणिप्राः ॥

On, świecąc, sprawia, że nieświecące płoną; rozpościera przez Prawdę pradawne formacje. Porusza się z końmi zaprzężonymi w Rtę; znajdując Swar, posuwa ludy naprzód przez centralny pępek, wewnętrzne siedzenie zjednoczenia.

Mantra 5

नू गृणानो गृणते प्रत्न राजन्निषः पिन्व वसुदेयाय पूर्वीः । अप ओषधीरविषा वनानि गा अर्वतो नॄनृचसे रिरीहि ॥

Teraz, opiewany przez śpiewaka, o pradawny Królu, wzbudź dla dającego obfitość prapoczątkowe strumienie natchnienia. Wpraw w ruch wody, rośliny lecznicze, lasy bogate w soki; ożyw promienie, rumaki siły i ludzkie moce dla pieśni wieszczej.