Sukta 12

Mantra 1

मध्ये होता दुरोणे बर्हिषो राळग्निस्तोदस्य रोदसी यजध्यै । अयं स सूनुः सहस ऋतावा दूरात्सूर्यो न शोचिषा ततान ॥

W środku, Hotṛ w domu, królewski na świętym siedzeniu, Agni, bicz ofiarny, by złożyć ofiarę obu światom. To jest syn Siły, posiadacz ṛty; z daleka rozpostarł swój płomień jak Słońce ze swym blaskiem.

Mantra 2

आ यस्मिन्त्वे स्वपाके यजत्र यक्षद्राजन्त्सर्वतातेव नु द्यौः । त्रिषधस्थस्ततरुषो न जंहो हव्या मघानि मानुषा यजध्यै ॥

O Królu, o czcigodny Agni, w którym, gdy jesteś w pełni objawiony w luminousznym działaniu, samo niebo jakby teraz składa ofiarę w całkowitym oddaniu; ty, stojący na potrójnym siedzeniu, szybki ponad wszelkimi przeszkodami, masz być czczony przez ludzi z ofiarami i darami pełni.

Mantra 3

तेजिष्ठा यस्यारतिर्वनेराट् तोदो अध्वन्न वृधसानो अद्यौत् । अद्रोघो न द्रविता चेतति त्मन्नमर्त्योऽवर्त्र ओषधीषु ॥

Najostrzejszy jest jego naprzód skierowany impuls, panujący w lesie wzrostu; jak bicz na ścieżce jaśnieje, wzrastając. Nieszkodliwy w swym zamyśle, jak szybki biegacz budzi się w najgłębszej istocie; nieśmiertelny, nie zablokowany, porusza się między ziołami, mocami uzdrawiania i odnowy.

Mantra 4

सास्माकेभिरेतरी न शूषैरग्निः ष्टवे दम आ जातवेदाः । द्र्वन्नो वन्वन्क्रत्वा नार्वोस्रः पितेव जारयायि यज्ञैः ॥

Z naszymi gorliwymi siłami posuwa się jak szybki poruszyciel; Agni, Znający narodziny, ma być wychwalany w domu istoty. Pędząc naprzód, zwyciężając wolą, jak galopujący rumak przynosi światła jutrzenki; jak ojciec sprawia, że ofiara dojrzewa przez nasze dary.

Mantra 5

अध स्मास्य पनयन्ति भासो वृथा यत्तक्षदनुयाति पृथ्वीम् । सद्यो यः स्यन्द्रो विषितो धवीयानृणो न तायुरति धन्वा राट् ॥

Wtedy jego blaski zostają wprawione w ruch; nigdy na próżno jest to, co ukształtował, gdyż podąża przez szeroką ziemię naszej natury. Natychmiast, gdy zostaje uwolniony, pędzi w płynącym przypływie, bardziej gwałtowny, jak dłużnik ścigający zapłatę, przekracza pustynię i panuje.

Mantra 6

स त्वं नो अर्वन्निदाया विश्वेभिरग्ने अग्निभिरिधानः । वेषि रायो वि यासि दुच्छुना मदेम शतहिमाः सुवीराः ॥

Więc ty, nasz rumak podróży, rozpalony wszystkimi ogniami, o Agni, prowadzisz nas do pełni; oddzielasz i odpędzasz złą ścieżkę. Obym mogli się radować, trwając sto zim, bogaci w heroiczne moce duszy.