Sukta 38

Mantra 1

अपादित उदु नश्चित्रतमो महीं भर्षद्द्युमतीमिन्द्रहूतिम् । पन्यसीं धीतिं दैव्यस्य यामञ्जनस्य रातिं वनते सुदानुः ॥

Stąd, wznosząc się w górę, niech najbardziej cudowny poniesie dla nas rozległe, świetliste wezwanie do Indry, przynosząc zachwycającą myśl-wizję; w boskim ruchu zdobywa dla ludzi dar. On o dobrym dawaniu wylewa hojność.

Mantra 2

दूराच्चिदा वसतो अस्य कर्णा घोषादिन्द्रस्य तन्यति ब्रुवाणः । एयमेनं देवहूतिर्ववृत्यान्मद्र्यगिन्द्रमियमृच्यमाना ॥

Nawet z daleka, gdy tam przebywa, jego uszy zostają sprawione do rozbrzmiewania przez wezwanie Indry, gdy słowo przemawia. Niech to boskie przyzywanie zwróci go tutaj ku nam, ten hymn, śpiewany, przyciąga Indrę blisko we właściwym kierunku.

Mantra 3

तं वो धिया परमया पुराजामजरमिन्द्रमभ्यनूष्यर्कैः । ब्रह्मा च गिरो दधिरे समस्मिन्महाँश्च स्तोमो अधि वर्धदिन्द्रे ॥

Jego, Indrę, odwiecznie narodzonego, bezwiecznego, ścigamy i dążymy ku niemu najwyższą myślą-wizją, naszymi śpiewami. W nim ustanowione są razem święta formuła i natchnione słowa; i wielki hymn uwielbienia wzrasta na Indrze.

Mantra 4

वर्धाद्यं यज्ञ उत सोम इन्द्रं वर्धाद्ब्रह्म गिर उक्था च मन्म । वर्धाहैनमुषसो यामन्नक्तोर्वर्धान्मासाः शरदो द्याव इन्द्रम् ॥

Tego, kogo ofiara pomnaża, i Soma pomnaża, Indrę; kogo pomnaża święta formuła, natchnione słowa, recytacje i myśl. Jutrzenki pomnażają go w swym biegu, i Noce; Miesiące pomnażają go, Pory Roku, Niebiosa, Indrę.

Mantra 5

एवा जज्ञानं सहसे असामि वावृधानं राधसे च श्रुताय । महामुग्रमवसे विप्र नूनमा विवासेम वृत्रतूर्येषु ॥

Tak przystępuję do Tego, który narodził się dla mocy, zawsze wzrastającego dla pełni i dla usłyszenia naszego wezwania. Wielkiego, groźnego, dla ochrony, o wieszczu, teraz możemy go przyciągnąć blisko dla naszej pomocy w bitwach przeciwko Zakrywającemu.