Mandala 3
मण्डल 3
The Family Book of Vishvamitra
Ang Rigveda Mandala 3 ay ang aklat ng pamilya Viśvāmitra, na nagtatanghal ng isang malapit na nakatuon sa ritwal na pananaw kung saan si Agni bilang Hotṛ at Jātavedas ay nagtatatag ng sakripisyo, nagdadala ng Soma, at nakakamit ng tagumpay at karangalan para sa yajamāna. Si Indra, na madalas na kapareha ni Agni, ay dumadating nang mabilis upang uminom ng Soma, lumalago sa lakas sa pamamagitan ng paulit-ulit na pagpiga, at nagkakaloob ng lakas, pagkain, at tagumpay laban sa pagkapoot. Ang mga himnong nakatuon sa Solar at Savitṛ ay nagtatapos sa tanyag na Gāyatrī (3.62.10), na nag-uugnay sa tamang pagganap ng ritwal sa liwanag at tamang kaayusan. Sa buong mga anuvākas nito, ang mandala ay paulit-ulit na nagbibigang-diin sa pagkakasunod-sunod (ṛta), matibay na pagtatatag ng apoy, at ang pagbabago ng mga alay sa imortalidad at mapagtagumpayang varchas. Ang aklat ng pamilya (Maṇḍalas 2, 7) na iniuugnay kay Viśvāmitra at sa kanyang angkan ay naglalaman ng tanyag na Gāyatrī Mantra (3.62.10) kay Savitṛ. Malakas na pokus sa ritwal kay Agni bilang walang kapintasan na Hotṛ at Jātavedas, na nagbibigang-diin sa tamang pagkakasunod-sunod (ṛta) at tamang pagtatatag ng apoy. Madalas na magkasamang pagsamo kay Indra, Agni na nakatali sa Soma, tagumpay, at pagkain. Nakikitang mga tema sa solar/Savitṛ kasama ang mga pangunahing himno kay Agni, Indra. Paulit-ulit na motibo ng pagtagumpayan ang pagkapoot at pagtatatag ng varchas (mapagtagumpayang karangalan) para sa nagsasakripisyo.
Suktas in Mandala 3
Sukta 1
Sukta 3.1
Ang himnong ito kay Agni ay nagpapakita sa kanya bilang ang maningning na pari at sugo na nagpapabisa sa sakripisyo, nagdadala sa mga diyos na malapit, at nagtatatag ng kapayapaan at tamang kaayusan. Si Agni ay pinupuri sa maraming anyong kosmiko, ipinanganak sa mga Tubig, tumataas na parang mabilis na mamula-mulang kabayo, at nagpapakawala ng mga baka, habang ang mangungulit ay humihingi ng pangmatagalang kasaganaan, pagkakaisa, at mananagong supling.
Sukta 2
Sukta 3.2
Ang RV 3.2 ay isang himno ng Triṣṭubh kay Agni na pumupuri sa kanya bilang ang makalangit na nagniningning na kapangyarihang saserdote na mismong ipinanganak ng mga diyos sa pamamagitan ng kratu (kalooban) at dakṣa (kasanayan). Hinahanap ng manghuhula si Agni bilang ang pinakamainam na paraan tungo sa vāja (mapagpalang tagumpay), na inilalarawan siya bilang kaloob ng Bhṛgu, Vaiśvānara na tulad ng leon, at ang mapagbigay na nagpapamahagi ng kayamanan sa nag-aalay.
Sukta 3
Sukta 3.3
Ang himnong ito ay nagpapuri kay Agni bilang Vaiśvānara, ang unibersal na Apoy na nagtatatag ng matibay na pundasyon para sa pag-unlad ng tao at nagdadala ng pagsamba sa mga diyos. Ipinapakita si Agni bilang ang imortal na kapangyarihang saserdote na nagpapalawak ng yajña sa mga diyos, tao, at lahat ng nilalang, nag-iingat ng ṛta, at ipinanganak na dakila sa pamamagitan ng kanyang sariling kasanayan habang pinararangalan ang Langit at Lupa.
Sukta 4
Sukta 3.4
Ang RV 3.4 ay isang Agni-hymn na nagtatatag sa apoy bilang Hotṛ, ang tinig ng saserdote ng rito, na humihiling sa kanya na magising sa bawat pag-aapoy at dalhin ang mga diyos sa handog. Ang makata ay humihimo ng isang tanawing liwanag ng bukang-liwayway at isang magkakatugmang pagsamo sa maraming diyos, upang ang sakripisyo ay maging isang nagkakaisa at maayos na pagpupulong ng mga kapangyarihang diyos para sa pagpapala, tamang pag-iisip, at kasaganaan.
Sukta 5
Sukta 3.5
Ang himnong ito ay nagpapuri kay Agni bilang nagising na liwanag na sumasalubong kay Uṣas (Siya na Bukang-liwayway) at "nagbubukas ng mga pinto ng kadiliman," na ginagabayan ang mga rishi sa maliwanag na landas. Ipinagdiriwang nito si Agni bilang marurunong at mahusay na nalingkod na pari at bantay ng banal na kaayusan at inspiradong paggawa, at nagtatapos sa mga panalangin para sa Iḷā (nagpapakabusog na kasaganaan o karunungan), pangmatagalang tagumpay, at matatag na supling sa ilalim ng mabuting kalooban ni Agni.
Sukta 6
Sukta 3.6
Ang himalang ito ni Viśvāmitra ay tumatawag kay Agni bilang inspiradong Hotṛ na nagpapabago sa kaisipan at pananalita ng tao patungo sa mga diyos at nagdadala ng alay sa mga diyos. Hinimok si Agni na magyoko ng kanyang mga mapulang kabayong maliwanag sa ghi ayon sa ṛta (kosmikong kaayusan), dalhin ang mga diyos sa sakripisyo, at bigyan ang sumasamba ng pangmatagalang yaman, liwanag (go), at mananalong lahi.
Sukta 7
Sukta 3.7
Ang himnong ito kay Agni ay nagpapakita sa kanya bilang ang sinag na kapangyarihan na ipinanganak at itinatag sa loob ng kosmikong Magulang, dalawang Ina at dalawang Ama, habang ang "pitong tinig" (sapta vāṇīḥ) ay tumataas at pumapasok sa kanyang maliwanag na pundasyon. Sa pamamagitan ng makapal na kosmolohikal na imahen, ang makata ay humihingi kay Agni na pahabain ang buhay, pangunahan ang mang-aawit nang ligtas patungo sa kanyang sariling dhāman, at bigyan ng pangmatagalang kasaganaan, "mga sinag/baka" (go), at matibay na supling.
Sukta 8
Sukta 3.8
Ang himalang ito ay nagpaparangal kay Vanaspati, ang sagradong puno o poste na inihanda para sa yajña, bilang isang buhay na banal na suporta na nagdadala ng mga alay sa mga diyos at nagpapatatag sa ritwal. Pinagpapala nito ang pagpapahid, pagtataas, at paghubog ng kahoy na haligi ng "banal na pulot-pukyutan," na humihiling na ang kasaganaan, supling, at mabuting paglago ay maging bukal sa mga nagsasakripisyo.
Sukta 9
Sukta 3.9
Ang himalay na ito ay nagpupuri kay Apām Napāt, si Agni sa kanyang nakatagong anyong tubig, na pinili bilang banal na kakampi at tagapangalaga ng mga mortal. Ito ay nag-aalala ng mitikong pagbawi at pagtatatag ng sagradong apoy (kasama si Mātariśvan bilang tagadala), at nagtatapos sa isang dakilang pangitain ng maraming kapangyarihang banal na naglilingkod at nagtataas kay Agni bilang Hotṛ.
Sukta 10
Sukta 3.10
Ang himalang ito ay pumupuri kay Agni bilang makapangyarihang hari sa mga tao at ang hindi mapapalitang Hotṛ na nagpapaging ganap sa sakripisyo. Binibigyang-diin nito na kapwa ang mga mangunguna at ang mga karaniwang tao ay nagsisindi sa kanya sa rito, at kanyang dinadala ang mga kaisipang liwanag ng mga vipras, nagdadala ng mga alay sa mga diyos at nagpapalakas ng lakas at kakayahan ng tao.
Sukta 11
Sukta 3.11
Ang himalayin na ito ay nagpapuri kay Agni bilang pinuno ng mga saserdote (hotṛ) na inilagay sa unahan ng rito, ang nakakaalam ng sakripisyo sa tamang pagkakasunod-sunod ng tao (ānuṣak) at isinasagawa ito nang walang pagkakamali. Tinatawag si Agni bilang ang hindi malabong pinuno ng mga angkan, mabilis at laging bago, na nagdadala ng mga diyos sa handog at tumutulong sa mga sumasamba na makamit ang kanilang ninanais na yaman at lakas.
Sukta 12
Sukta 3.12
Ang RV 3.12 ay isang panalangin sa mga pares na mga diyos na si Indra at Agni (Indrāgnī) na pumarito sa sariwang pinigaong Soma, tanggapin ang papuri ng mga mang-aawit, at bigyan ng lakas, pagkain, at tagumpay. Pinaghalo ng himno ang matibay na kapangyarihan ni Indra at ang kaparianong kapangyarihan ng apoy ni Agni, na inilalarawan sila bilang isang magkakaugnay na puwersa na nagpapakita at nagpapalabas ng banal na enerhiya para sa sumasamba.
Sukta 13
Sukta 3.13
Ang maikling himno kay Agni ni Viśvāmitra ay tumatawag sa banal na Apoy na dumating kasama ang mga diyos at umupo sa barhis (banal na palapag), itinatag ang rito sa tamang ayos. Ito ay humihingi kay Agni ng mapayapang kanlungan, maliwanag na yaman sa langit, lupa, at tubig, at ng hindi nabibigong maliwanag na kapangyarihang bayani (suvīrya) na tumataas sa halip na humihina.
Sukta 14
Sukta 3.14
Ang himnong ito ay itinatanghal si Agni bilang masayang Hotṛ na tumatayo nang matatag sa mga vidathas (mga pagtitipon ng sakripisyo), nagkakalat ng kanyang sinag at mapangprotektang kapangyarihan sa buong lupa. Ipinapakita siya bilang anak ni Sahas (Lakas), may karo ng kidlat at may buhok na apoy, pinupurihan ni Mitra, Varuṇa, at ng mga Marut. Sa huli, iniaalay ng makata ang buong rito kay Agni, humihiling na maunawaan at "lasapin" niya ang handog sa kabuuan at tamis nito.
Sukta 15
Sukta 3.15
Ang himalang ito ay nananawagan kay Agni bilang isang malawak at nagniningning na kapangyarihan na nagtataboy sa mga mapanghimasok na pwersa, mga mapoot, mga rakṣasa, at mga sakit, habang itinataguyod ang sumasamba sa isang "malawak" na kanlungan ng kapayapaan at proteksyon. Pinupuri si Agni bilang isang hindi mapapangibabuang pinuno at bantay ng sakripisyo, na ginagabayan ang ritwal patungo sa matagumpay na kalabasan at nagbubukas ng "mga harapan ng kaginhawaan." Ang panalangin sa huli ay humihingi ng pangmatagalang pakinabang na sinasagisag ng Baka (liwanag/yaman/karunungan), kasama ang mga supling at ang matatag na kagandahang-loob ni Agni.
Sukta 16
Sukta 3.16
Ang hymnong may anim na talata kay Agni ay nagtatanghal sa kanya bilang soberanya ng kapangyarihang bayani (suvīrya), kasaganaan (saubhaga), at yaman (rāy), at bilang mabisang puwersa sa likod ng tagumpay laban sa mga kapangyarihang humaharang (vṛtra-han). Pinupuri nito si Agni bilang tagatupad na "nagtrabaho" sa iba't ibang mundo at sa mga diyos, at ginagawa ang pananaw na ito bilang direktang pagsasabing sikapin ang mga diyos sa pamamagitan ng sakripisyo. Nagtatapos ang hymn sa isang maikling panalangin para sa vāja (mahalagang lakas at kapangyarihang panalo), sagana at paglago, enerhiyang nagdadala ng kasiyahan (mayobhū), malawakang kislap (tuvi-dyumna), at pangmatagalang katanyagan (yaśas).
Sukta 17
Sukta 3.17
Ang maikling himno kay Agni mula kay Viśvāmitra ay nagpapuri sa diyos-ng-apoy bilang unang inilalagab sa ayon sa r̥ta (kaayusan ng ritwal-kosmiko), ang tagapadalisay na ang liwanag ay namumuno sa sakripisyo at nagdadala ng mga diyos. Ito ay nagtatampok sa pagpapahid kay Agni sa pamamagitan ng siklo ng mga gabi at araw, ang kanyang pagkakamag-anak sa mga bukang-liwayway, at humihiling sa kanya, na pantas at sumusunod sa batas, na siguraduhin ang tulong ng diyos, ang kagalingan, at isang maayos na takbo para sa adhvara (ritwal ng sakripisyo).
Sukta 18
Sukta 3.18
Ang maikling himno kay Agni ay humihingi sa Diyos ng Apoy na lumapit bilang isang mabuting kaibigan at mapagkalingang ama, na tumataboy sa maraming mapanghimasok na pwersang sumasalanta sa mga pamayanan ng tao. Ang mangunguna ay nag-aalay kay Agni ng panggatong at tinapay na mantikilya para sa lakas, tagumpay, at ang "hiyas" ng matatamong yaman, upang ang tahanan ng sumasamba ay magiging maliwanag at masagana sa mga anyo ni Agni.
Sukta 19
Sukta 3.19
Ang maikling himalang ito ay pinipili si Agni bilang Hotṛ (ang pumapanawag na saserdote) at pinupurihan siya bilang ang inspiradong, lubos na marunong na seer na nagtatatag ng mga kapangyarihang diyos sa loob ng sakripisyo. Humihingi ito kay Agni na palakasin ang isip ng sumasamba, turuan ang pagpapakontrol sa sarili, at pagkalooban ng yaman, lakas, at kakayahang marinig at tumanggap ng katotohanan (śravas). Ang pagtatapos ay tumutungo sa unang pagkakatakdang kay Agni ng mga diyos at nananalangin na siya ay magising bilang tagapangalaga "dito" sa katauhan ng tao.
Sukta 20
Sukta 3.20
Ang maikling himalang ito ay isang pananalangin sa bukang-liwayway na tinatawag si Agni kasama sina Uṣas, ang mga Aśvin, at si Dadhikrāvan, na hinihiling sa mga "dios ng mabuting liwanag" na marinig at sumama sa sakripisyo. Ito ay lumalawak sa isang inklusibong pagtawag sa mga pangunahing kapangyarihang diyos (sina Bṛhaspati, Savitṛ, Mitra-Varuṇa, Bhaga, mga Vasu, mga Rudra, mga Āditya), na ipinapakita ang yajña bilang isang koordinadong paglalakbay na pinapatnubayan ng liwanag na kaayusan at tamang kilos.
Sukta 21
Sukta 3.21
Ang maikling himalang ito ay tumatawag kay Agni bilang Jātavedas at Hotṛ upang ilagay ang rito ng tagasakripisyo "sa gitna ng mga imortal," na tinitiyak na ito ay tatanggapin at isasagawa sa tamang ayos. Binibigyang-diin nito ang mga handog na sagana sa mantikilya (stokāḥ ghṛtaścutaḥ) at ang papel ni Agni bilang pinakamahalagang kalahok, na nauupo muna, binibigyan ng liwanag bilang pinakamahusay na ṛṣi, at kumikilos bilang tagapagtanggol at tagapag-ayos ng sakripisyo.
Sukta 22
Sukta 3.22
Ang maikling himno kay Agni ay nagpapakita sa sakripisyong Apoy bilang banal na sisidlan kung saan inilalagay at tinatamasa ni Indra ang piniga na Soma, na ginagawa si Agni bilang pinagsaluwang sentro ng alay at tagumpay. Pinapalawak nito ang saklaw ni Agni mula sa lupa hanggang sa "baha ng langit," na tinatawag ang mga diyos sa kanilang mga luklukan ng kapangyarihan at humihingi ng suporta sa mga Tubig para sa kilos ng liwanag. Ang sukta ay nagtatapos sa isang panalangin para sa katalinuhang mula kay Iḷā, pangmatagalang pakinabang ng "mga baka/sinag," at kasaganaan ng lahi sa pamamagitan ng mapagpalang biyaya ni Agni.
Sukta 23
Sukta 3.23
Ang maikling himno kay Agni na ito ay pumupuri kay Jātavedas bilang bagong sindihan at matatag na saserdote ng sakripisyo na nagdadala ng "kawalang-kamatayan" sa luklukan ng ritwal. Ito ay naglalarawan sa kapanganakan ni Agni sa pamamagitan ng pagpunit at pagsindi, ang kanyang kasiyahan sa mga Ina (mga pang-sinding kahoy/tubig), at humihingi sa kanya na tuparin ang Iḷā-nabighaning kasaganaan, mga baka/kinang, at matibay na supling para sa sumasamba.
Sukta 24
Sukta 3.24
Ang maikling hymn kay Agni na ito ay humihingi sa Apoy ng sakripisyo na lupigin ang mga puwersang kalaban sa panlabas na tunggalian at panloob na balakid, at itatag ang "várchas" (kislap, matagumpay na kinang) para sa yajamāna. Inaanyayahan si Agni sa inihandang upuan ng ritwal (barhis), ginigising ng maliwanag na kapangyarihan, at hinihiling na bigyan ng "rayi" (kasaganaan/kaginhawaan) na sagana sa tapang na heroiko habang pinino ang hangarin ng mga sumasamba.
Sukta 25
Sukta 3.25
Ang maikling himno kay Agni na ito ay nagpapakita sa diyos-ng-apoy bilang anak ng Langit at presensyang katauhan ng Lupa, ang pari na lubos na nakakaalam na tama ayos na inaayos ang mga diyos sa sakripisyo. Ito ay pumupuri kay Agni bilang isang unibersal, walang kamatayang kinang na lumalaki sa pamamagitan ng mapagpitaganang paggalang at, kapag sinindihan "sa gitna ng mga tubig," ay lumalawak at nagpoprotekta sa mga pinagsasaluwang upuan ng buhay ng tao.
Sukta 26
Sukta 3.26
Ang himnong ito ng linya ni Viśvāmitra Kuśika ay tumatawag kay Agni Vaiśvānara bilang Apoy na unibersal na nakakadiskubre ng "maliwanag na sanlibutan" (svar) at tapat na nagdadala ng alay sa totoong landas ng ṛta. Habang lumalawak ang papuri, ang kapangyarihan ni Agni ay lumalakas sa pamamagitan ng mga Marut, maringal, maulap na kakampi, hanggang sa mahayag si Agni bilang isang hindi nauubos, maraming agos na bukal: ang matalinong "ama ng mga pananalita" (vāc) na pinapanatili rin ng Langit at Lupa.
Sukta 27
Sukta 3.27
Ang himnong ito kay Agni ay nagpapakita sa kanya bilang kapangyarihang nangunguna sa sakripisyo na nagdadala ng malinaw na handog paitaas at ginagawang accessible ang landas patungo sa mga diyos. Paulit-ulit nitong tinatalakay ang "vāja" (kasaganaan, mapagtagumpay na lakas) bilang isang bagay na pinapaandar at ginagabayan ni Agni sa pamamagitan ng adhvara (ang sakripisyong paglalakbay). Ang sukta ay nagtatapos sa pag-aalab kay Agni bilang kapangyarihang toro, hinihiling na siya ay maliwanag nang malawak sa Vast (bṛhat), na nagkakaloob ng biyaya at pagkatupad ng yajña.
Sukta 28
Sukta 3.28
Ang maikling himno kay Agni na ito ay nag-aanyaya kay Jātavedas na tanggapin ang puroḷāśa (ang sakripisyong keyk) at ang āhuti sa mga pagpiga ng Soma, lalo na sa mga savanas ng umaga at tanghali. Binibigyang-diin nito ang karapatan ni Agni sa kanyang bahagi sa sakripisyo at ang papel ng mga dhīraḥ (mga matatag na marurunong) sa pag-ingat ng integridad ng rito, upang ang kaisipang inspirado (dhī) at ang kagalingan ay mapalakas.
Sukta 29
Sukta 3.29
Ang himalayang ito ay isang buhay na liturhiya ng pag-aapoy kay Agni sa pamamagitan ng manthana (pag-ikot ng apoy), na itinuturing ang kapanganakan ng apoy bilang isang sadya at banal na paglikha na nagpapanibago sa sinaunang rito. Habang tumataas si Agni, usok at liwanag bilang mga tanda, siya ay naging piniling Hotar na namumuno sa sakripisyo, nagkakaloob ng lakas at tagumpay sa mga pumipigil, at nagdadala sa mga sumasamba sa tiyak na puwesto kung saan ang kasiyahang Soma ay nilalapitan sa pamamagitan niya.
Sukta 30
Sukta 3.30
Ang RV 3.30 ay isang masiglang awit kay Indra kung saan ang angkan ni Viśvāmitra ay tumatawag sa bayaning mahilig sa Soma bilang tanging malinaw na nakakabatas at mapagpasyang tagapangalaga sa tunggalian ng tao. Ito ay pumupuri sa kapangyarihan ni Indra na parang batas na sumisira ng mga gapos at nag-aalis ng mga balakid, na hinihikayat siyang pakinggan ang mga mang-aawit, tanggapin ang mga alay, at bigyan ng tagumpay, yaman, at kagalingan.
Sukta 31
Sukta 3.31
Ang himalang ito mula sa bilog ni Viśvāmitra ay pumupuri kay Agni sa pamamagitan ng masusing imahen ng "pamilya" at salinlahi, ama, anak na babae, pagkakamag-anak, na nagpapahiwatig ng mga nakatagong ugnayan kung saan ang Ṛta (kosmikong kaayusan) ay binubuhay at pinapanatili. Ito ay lumilipat mula sa panloob, batas-na-maalam na apoy na nag-uugnay at nagkakasundo sa mga kapangyarihan, patungo sa mas malawak na kosmogonikong pangitain ng pagtatatag ng isang upuan/suporta para sa Ama at pagpapalawak ng maliwanag na mundo. Ang pagtatapos ay naging mandirigma at praktikal, na tumatawag kay Indra bilang puwersang sumisira ng mga balakid at nagtitiyak ng yaman at tagumpay, na nagpapakita kung paano ang sakripisyong kaayusan ay nagtatapos sa proteksyon at kasaganaan.
Sukta 32
Sukta 3.32
Ang himalang ito ay nag-aanyaya kay Indra bilang panginoon ng Soma sa midday pressing, na hinihikayat siyang uminom, magalak, at ibaling ang kanyang mapagwaging kapangyarihan sa mga sumasamba. Ito ay nagpapuri sa kanyang likas at walang hanggang lakas, na sinasabing nagpakita mula sa kapanganakan, at hinihiling na pakinggan niya ang panawagan sa pakikidigma, wasakin ang mga balakid (vṛtrāṇi), at matamo ang tunay na yaman at pagkapanalo.
Sukta 33
Sukta 3.33
Ang himnong ito ay nagpapuri sa magkapares na mga diyosang ilog na sina Vipāṭ at Śutudrī bilang mga tubig na nagbibigay-buhay, mabilis, at materna na nagmumula sa mga bundok, at humihingi sa kanila ng ligtas na paglalakbay at proteksyon. Ito rin ay naaalala ang arketipal na gawa ni Indra ng pagpapalaya sa mga tubig sa pamamagitan ng pagtama sa humaharang na serpiyente o mga sagabal, na nag-uugnay sa malayang daloy ng mga ilog sa banal na tagumpay sa pagpigil. Ang sukta ay nagtatapos sa isang praktikal at mapagdamay na panalangin na ang mga balakid ay mapanaog at ang "dalawang walang sala" ay makarating sa kaligtasan at kagalingan.
Sukta 34
Sukta 3.34
Ang himno na ito ay pumupuri kay Indra bilang ang tagapagbasag ng muog na, pinaglakasan ng sagradong pananalita (brahman), ay ibinabagsak ang oposisyon ng Dāsa/Dasyu, nagkakalat ng mga kaaway, at nananalo ng tunay na yaman para sa mga seer. Ito ay ipinagdiriwang ang kalakihan at katuwiran ng kanyang mga gawa, itinatwid ang baluktot at sumasakop sa pamamagitan ng hindi mapaglabanang lakya, at nagtatapos bilang isang panalangin sa pakikidigma na humihiling kay Indra na pakinggan at tulungan ang mga sumasamba sa pakikipaglaban at kasaganaan.
Sukta 35
Sukta 3.35
Ang himnong ito ay isang marubdob na panawagan sa Soma kay Indra: ang kanyang mga kayumangging kabayo ay tinatawag sa karwahe, at siya ay hinihilingang dumating nang mabilis at uminom ng pinigaong Soma na inihanda sa barhis. Pinupuri ng makata si Indra bilang pinakalalaking mananaklop ng mga nasamsam na sumisira ng mga balakid na katulad ni Vṛtra, at humihingi sa kanya ng tagumpay, proteksyon sa mga paligsahan, at pagkakalap ng yaman.
Sukta 36
Sukta 3.36
Ang himnong ito ay tumatawag kay Indra bilang bayaning lalong lumalakas sa bawat pagpiga ng Soma at nagiging "kilala sa pandinig" sa kanyang mga dakilang gawa. Ito ay nagsasama ng lumalawak na kapangyarihan ni Indra sa pumupusong lakas ng Soma, gamit ang pagdaloy ng mga ilog patungong karagatan bilang larawan ng hindi mapipigilang pag-usad. Ang sukta ay nagtatapos sa isang direktang panalangin sa pakikidigma: sana'y pakinggan ng sagana at mapagbigay na si Indra, ibagsak ang mga balakid (vṛtrāṇi), at manalo ng mga kayamanan para sa mga sumasamba.
Sukta 37
Sukta 3.37
Ang RV 3.37 ay isang maikli ngunit makapangyarihang pagsamo kay Indra bilang pumatay kay Vṛtra at tagapanalo sa pakikidigma, na hinihikayat siyang tumingin sa mga sumasamba at bigyan sila ng lakas upang manguna sa mga tagumpay. Ang himno ay paulit-ulit na tumatawag kay Indra mula sa malapit at malayo, na humihiling sa kanya na dumating agad, tanggapin ang alay, at wasakin ang mga pwersang humaharang na nagkukubli ng liwanag, tubig, at kaunlaran.
Sukta 38
Sukta 3.38
Ang himno na ito ni Viśvāmitra ay nagpapatakbo sa kanyang inspiradong pag-iisip na parang isang mahusay na igapos na karerong kabayo, na naghahanap ng panloob na pananaw at ng pakikipag-isa sa mga mangunguhit, habang tinatawag si Indra na wasakin ang mga balakid at makamit ang kasaganaan. Pinupuri si Indra hindi lamang bilang ang makabayang kapangyarihan sa panlabas na pakikibaka kundi bilang ang liwanag na Kapangyarihan ng Isip na nagpapagising at nagpapatakbo sa mga nakatagong "hininga" at katotohanan. Ang isang huling pananaw ay nagpapakilala ng banayad na kosmikong kaayusan, mga Gandharva sa loob ng batas, at isang karagdagang presensya ni Savitṛ bilang ang tagapagpukaw at tagapag-udyok ng tamang pananaw.
Sukta 39
Sukta 3.39
Ang hymng Triṣṭubh na ito kay Indra ay nagpapakita ng inspiradong "hymn ng pag-iisip" (mati/stoma) na tumatawid mula sa puso patungo sa Panginoon, humihiling sa kanya na kilalanin at gisingin ang kanyang sariling kapangyarihan sa loob ng nag-aalay. Naalala nito ang gawaing Totoo ni Indra ng pagkatap sa nakatagong Araw kasama ang Navagvas at Daśagvas, liwanag na nabawi mula sa kadiliman, pagkatapos ay humihingi ng tulong sa kasalukuyang pakikibaka, tagumpay sa mga humahadlang, at pagkakamit ng yaman at kagalingan.
Sukta 40
Sukta 3.40
Ang himalang ito ay tumatawag kay Indra, ang baka ng lakas, sa sariwang pisong Soma at hinihiling sa kanya na uminom, umingat, at palakihin ang tamis na esensya (madhu/andhas) na nagpapalakas sa nagsasakripisyo. Paulit-ulit nitong hinahimok si Indra na dumating mula sa malayo at malapit, na pumasok sa "gitnang espasyo" at gawin itong daan para sa tagumpay, liwanag, at nagpapakain na lakas.
Sukta 41
Sukta 3.41
Ang RV 3.41 ay isang himno ng pag-anyaya na tumatawag kay Indra na ituon ang kanyang kasiyahan sa mga nagsasakripisyo at dumating nang mabilis kasama ang kanyang dalawang kabayong kulay-dilaw upang uminom ng Soma. Pinupuri siya bilang "panginoon ng lakas" na natural na naaakit sa handog at sa maayos na inihahandang upuan (barhis), at inilalarawan ang mga saloobin ng sumasamba na nagkukumpol-kumpol kay Indra tulad ng mga ina sa paligid ng isang guya. Ang layunin ng himno ay tiyakin ang presensya ni Indra, ang kanyang pagkasaya sa Soma, at ang kasunod na pagkakaloob ng lakas, proteksyon, at tagumpay.
Sukta 42
Sukta 3.42
Ang himnong ito ay isang awit na pampag-imbite ng Soma kay Indra: tinatawag siya ng makata na dumating nang mabilis kasama ang kanyang dalawang kabayong kayumanggi at uminom ng bagong piniga na Soma. Paulit-ulit na hinhimok si Indra na ilagay ang Soma sa kanyang tiyan at lumakas, upang magbigay siya ng proteksyon, kapangyarihan, at tagumpay sa angkan ng Kuśika/Viśvāmitra na nananawagan sa kanya.
Sukta 43
Sukta 3.43
Ang himalang ito ay isang mainit na paanyaya kay Indra na dumating nang mabilis sa kanyang karo sa pagpiga ng Soma at umupo sa kalat na barhis, kasama ang mga nagsasakripisyo bilang minamahal na kaalyado. Ito ay pumupuri kay Indra bilang panginoon ng kapangyarihan at yaman na nanalo sa laban at pumatay kay Vṛtra, at hinihiling na maging tagaprotekta, makaharing pinuno, at inspirasyon ng pagiging seer sa pamamagitan ng Soma. Ang layunin ng himalay ay parehong ritual (panaakit kay Indra na uminom at palakasin ang rito) at eksistensyal (pagtitiyak ng tagumpay, kasaganaan, at inspiradong pananaw).
Sukta 44
Sukta 3.44
Ang maikling himnong istilong Gāyatrī na ito ay nag-aanyaya kay Indra sa pagpiga ng soma, hinihiling sa kanya na dumating kasama ang kanyang mga kayumangging kabayo at umupo sa nagniningning na karo sa sakripisyo. Pinupuri naman si Indra bilang tagapanghawak ng Langit at Lupa na nagtatatag ng sagana na pagkain, na nagtatapos sa larawan ni Indra bilang kayumangging Toro na nag-aarmas ng vajra para sa mapagpalang kilos.
Sukta 45
Sukta 3.45
Ang maikling himalang ito ay tumatawag kay Indra na dumating nang mabilis kasama ang kanyang mga kayumangging kabayo o lakas (harī), na walang hadlang na sumasaklaw sa alay at bigyan ng lakas ang nagsasakripisyo. Pinupuri nito ang malalim na determinasyon ni Indra na tila karagatan (kratu) na nagpapakain ng paglagong parang mga batis na mahusay na binabantayan at mga baka na pumupunta sa pastulan. Ang himala ay nagtatapos sa pagpapatibay na si Indra ay sariling tinutulak at sariling namamahala, nananalangin na ang kanyang lalong tumitibay na kapangyarihan ay magdulot sa mananamba ng pinakamataas at pinakamatibay na katanyagan at mabuting pagdinig.
Sukta 46
Sukta 3.46
Ang maikling himalang ito kay Indra ay nagpaparangal sa Panginoong tagapagdala ng kidlat bilang isang sariling soberano, laging binata ngunit hindi tumandaong Toro na ang mga gawang bayani ay malawak at kilalang-kilala. Ipinapakita si Indra bilang lumalagpas sa lahat ng sukat, higit sa langit, lupa, at kalagitnaan, habang ang rito ay nagtatapos sa Soma na inihanda at inialay upang siya ay uminom at bigyan ng kapangyarihan ang proteksyon at tagumpay.
Sukta 47
Sukta 3.47
Ang maikling himno na ito kay Indra, Marut ay nag-aanyaya kay Indra, ang baka ng digmaang kasama ng mga Marut, na uminom ng piniga na Soma at maging masigla para sa tagumpay at proteksyon. Ito ay nag-uugnay sa lakas ni Indra sa ṛta (tamang kaayusan at tamang pagkakataon), na naaalala kung paano sinundan siya ng mga Marut sa pagpatay kay Vṛtra at "itinanim" ang kapangyarihan sa kanya. Ang layunin ay praktikal at ritwal: upang makamtan ang sariwang tulong, lakas, at tagumpay para sa mga sumasamba sa pamamagitan ng isang tamang-timed na handog ng Soma.
Sukta 48
Sukta 3.48
Ang maikling himno kay Indra na ito ay nagpupuri sa likas na kapangyarihan ng diyos na ipinanganak sa kanya: tulad ng isang batang toro, kagad siyang sumusulong upang tanggapin at dalhin ang sariwang piniga na Soma. Naalala nito ang kanyang paghahanap ng pagkain mula sa Ina, ang kanyang pagkilala sa matalim na kapangyarihan sa Soma, at pagkatapos ay paglampas sa lahat upang gumawa ng mga dakilang gawa. Ang himno ay nagtatapos sa isang panalangin sa pakikidigma, na tinatawag si Indra na pinakamainam na katulong sa hidwaan, na lumalaban sa mga Vṛtra (mga humahadlang) at nananalo ng yaman at kagalingan para sa mga kumakanta.
Sukta 49
Sukta 3.49
Ang maikling hymnong Triṣṭubh na ito ay nagpapahayag kay Indra bilang ang diyos na ninanais at tinatawag ng lahat ng mga taong umiinom ng Soma, ipinanganak para sa gawain ng pagbasag sa mga balakid at pagkamit ng tagumpay. Ipinapakita siya bilang ang tumatawid sa labanan na nagpapalawak sa dalawang mundo at nagbubuhos ng sagana at bungang-kayamanan, na nagtatapos sa isang direktang panalangin para sa kanyang pagdinig sa kasalukuyang pakikibaka at para sa pananakop ng yaman.
Sukta 50
Sukta 3.50
Ang maikling himalang ito ay tumatawag kay Marutvat Indra, ang mabilis, malawak na kumakalat na toro na dumadating kasama ng mga Marut, upang uminom ng Soma at bigyan ng lakas ang nagsasakripisyo. Hinihiling kay Indra na punuin ng mga handog, ibigay ang mga "baka" (sinag/yaman) ng kasaganaan, at patayin ang mga hadlang na tulad ni Vṛtra upang matiyak ang tagumpay at kagalingan sa pakikibaka.
Sukta 51
Sukta 3.51
Ang hymnang ito ay isang masiglang imbitasyon kay Indra, “sinusuportahan ng mga tao” at “madalas na tinatawag”, na pumunta sa sakripisyo, tanggapin ang mahusay na binuong papuri, at uminom ng pinigaang Soma. Naalala nito ang mga nakaraang pag-inom at tagumpay ni Indra bilang garantiya ng kasalukuyang tulong, at nagtatapos ito sa isang maikling dasal na ang alay at mantra ay nagpapalakas sa buong pagkatao ni Indra, tiyan, ulo, at mga bisig, para sa pagkakaloob ng mga kaloob at katuparan.
Sukta 52
Sukta 3.52
Ang himalang ito kay Indra ay nagpapakahulugan sa sakripisyo ng Soma sa buong pagpiga nito, na inaanyayahan siya lalo na sa madaling araw at muli sa tanghali upang tanggapin ang inihandang pagkain at papuri ng makata. Ito ay humihiling na ang mga alay (mga butil, mga biskwit, at himno) ay maging "mabisa/maganda" at ang kabayanihan ni Indra ay lumago araw-araw para sa pag-inom ng Soma at tagumpay.
Sukta 53
Sukta 3.53
Ang himalay na ito ay nananalangin kay Indra kasama si Parvata na dumating sa kanilang dakilang karo, uminom ng Soma, at bigyan ng lakas, tagumpay, at sagana na "nagpapakabusog na agos" (iṣaḥ) ang mga nagsasakripisyo. Pinapupurihan nito ang kapangyarihan ng vajra ni Indra kasama ang likhang brahman (banal na pormulasyon) ng makata, na naglalayong makamtam ang kasaganaan, kabayanihan, at tagumpay sa paligsahan at digmaan para sa mamamayang Bharata.
Sukta 54
Sukta 3.54
Ang himnong ito ni Viśvāmitra ay pangunahing tumatawag kay Agni bilang laging-gising na tagapakinig ng dasal at banal na kapangyarihang nagtitipon ng lakas, inspirasyon, at tagumpay para sa mga sumasamba. Habang unti-unting lumalawak ang papuri, pumapasok ang mga katurang diyos - lalo na si Dyāvā-Pṛthivī, at kalaunan si Tvaṣṭṛ kasama ang Ṛbhus (at si Pūṣan) - upang patibayin ang kaayusan ng sakripisyo: tamang paglikha, tamang handog, at tamang pagprotekta. Ang himno ay nagtatapos sa direktang kahilingan kay Agni na pahinugin ang mga alay, sindakan ng ningning, at lupigin ang mga kaaway sa digmaan habang sinasaliwan ang nagsasakripisyo araw-araw.
Sukta 55
Sukta 3.55
Ang RV 3.55 ay nagmumuni-muni kung paano ang maraming mga diyos ay tinataguyod ng isang napakalakas na soberanya (asuratvam ekam) na nagiging manifest kapag ang Bukang-liwayway ay nagbubukas ng nakatagong kaayusan. Sa pamamagitan ng isang serye ng simbolikong mga imahe, ang Salita sa "hakbang ng Liwanag," magkakatambal na mga baka, tubig at mga halaman, ang kasaganaan ng Lupa, ang himno ay pumupuri sa panloob na koherensya ng Ṛta na nagpapalakas sa mga diyos at nagpapanatili ng sakripisyo at buhay.
Sukta 56
Sukta 3.56
Ang himalang ito ay nagpupuri sa hindi masisirang Ṛta, ang matibay at unang mga utos (vratā) kung saan ang mga diyos ay nagpapanatili ng kosmos, na napakamatatag na kahit ang mga mundo at mga bundok ay hindi pinapayuko. Sa pamamagitan ng paulit-ulit na mga triplet (tatlong sakop, tatlong kapangyarihan, tatlong tubig), inilalarawan nito ang kosmikong kaayusan bilang isang may-padrinong, ritmikong pamamahala na bumababa sa sesyon ng sakripisyo. Ang layunin ng sukta ay iayon ang rito at pag-iisip ng nagsasakripisyo sa mas mataas at hindi nababasag na batas na iyon upang ang mga diyos ay "dumating" at magtatag ng kagalingan.
Sukta 57
Sukta 3.57
Ang himnong ito ay pumupuri sa magkaparehong kapangyarihan na sina Indra, Agni bilang mga tagapagtagpo at matatag na tagapag-ari ng "Baka" ng inspirasyon (manīṣā), isang umaagos na pinagkukunan ng pagkain, karunungan, at tagumpay. Ito ay nag-uugnay ng makatang liwanag sa gawaing sakripisyo, lalo na ang pagpiga ng Soma, upang ang nakatagong sagana ay umakyat patungo sa mga diyos at babalik bilang gabay, kasaganaan, at isang pangkalahatang "mabuting isipan."
Sukta 58
Sukta 3.58
Ang himalang ito ay tumatawag sa Aśvinau sa bukang-liwayway, na nag-uugnay sa kanilang mabilis na pagdating sa nagising na liwanag ni Uṣas at sa matuwid at mapagbigay na alay ni Dakṣiṇā. Sa pamamagitan ng malalim na mga imahe ng "baka ng liwanag" at "mga imbakan ng pulot," inaanyayahan nito ang kambal na manggagamot na lakbayin ang mga landas ng devayāna at uminom ng tamis-pulot na Soma sa bahay ng nag-aalay.
Sukta 59
Sukta 3.59
Ang himnong ito ay nagpupuri kay Mitra bilang ang Āditya na nagsasalita at nagtatatag ng "tamang salita," na naglalagay sa mga komunidad ng tao sa maayos at mapayapang kilos. Ipinapakita si Mitra bilang ang matatag na tagapanghawak ng Langit at Lupa, ang nakakikitang tagapangalaga ng katotohanang panlipunan at tamang asal, at hinhimok ang mga linis na alay sa pamamagitan ni Agni upang makamtan ang kanyang pabor, proteksyon, at kasaganaan.
Sukta 60
Sukta 3.60
Ang himalay na ito ay nagpapuri sa mga Ṛbhus (Saudhanvanas), ang mga banal na artesano na ang "mga gawang mahusay" ay pinapakikinabangan ang mga gawa ng sakripisyo at itinataas ang mga mortal patungo sa kahusayan. Inaanyayahan sila sa puwang ng ritwal sa pamamagitan ng "pagkakamag-anak ng isip," ipinagdiriwang ang kanilang sukdulang kasanayan at kaluwalhatian kasama si Indra sa malapit sa piniga na Soma, at nagtatapos sa isang pinagsamang pagtawag para kay Indra-na-kasama-ang-Ṛbhus na pumunta sa handog na may sari-saring gabay para sa naghahangad.
Sukta 61
Sukta 3.61
Ang pitong-talik na Triṣṭubh na himno na ito ay nagpapuri kay Uṣas (Siyang Bukang-liwayway) bilang ang sinauna-ngunit-laging-batang diyosa na dumadating ayon sa ṛta (kosmikong batas), na nagigising sa buhay, kayamanan, at tamang gawain. Ipinapakita ito sa kanya bilang isang liwanag, bihasang kapangyarihan na kumakalat mula sa malayong gilid ng langit patungo sa lupa, at iuugnay ang kanyang kinang sa mas malawak na kaayusan na pinapanatili ni Mitra, Varuṇa, kung saan ang liwanag ay ipinamamahagi at ang mga mundo ay pinapagalaw.
Sukta 62
Sukta 3.62
Ang RV 3.62 ay isang papuri-himno na pangunahing nananalangin sa pinagsamang kapangyarihan at soberanya nina Indra, Varuṇa, ang lakas ng tagumpay na nakaisa sa moral-kosmikong kaayusan, upang protektahan ang mga kaalyado, mapaglabanan ang mga mapanghimok na pwersa, at ibalik ang tanyag na "kaluwalhatian" ng mga diyos na nagdudulot ng kasapatan sa komunidad. Sa loob ng sukta na ito makikita ang tanyag na Gāyatrī mantra (3.62.10) kay Savitṛ, na ginagawang panloob ang himno patungo sa paglilinaw ng kaisipan, kaya't ang panlabas na tagumpay at panloob na tamang patnubay ay nagkakaisa sa ilalim ng Ṛta (katotohanan-kaayusan).
Frequently Asked Questions
Mandala 3 is a “family book” attributed to the seer Viśvāmitra Gāthina and his descendants. Its hymns preserve that lineage’s characteristic liturgical style, especially Agni-centered priestly themes and Savitṛ-oriented illumination.
The best-known is 3.62, which contains the Gāyatrī Mantra (3.62.10) addressed to Savitṛ. It is widely recited as a prayer for inspired intellect and divine illumination.
The mandala repeatedly presents Agni as the flawlessly installed Hotṛ and Jātavedas who establishes the sacrifice, carries Soma, and grants immortality and varchas. Indra (often with Agni) is invoked to arrive swiftly for Soma, grow in power through repeated pressings, and secure victory, strength, and nourishment for the sacrificer.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.