Sukta 32

Mantra 1

इन्द्र सोमं सोमपते पिबेमं माध्यंदिनं सवनं चारु यत्ते । प्रप्रुथ्या शिप्रे मघवन्नृजीषिन्विमुच्या हरी इह मादयस्व ॥

O Indra, panginoon ng Soma, inumin mo itong Soma, ang pagpiga sa tanghali, na nakalulugod sa iyo. Pagkalagay ng iyong mga pisngi, O mapagkalooban na sagana sa sagradong inumin, pagkatapos alisin ang takip ng iyong dalawang kapangyarihan, magalak ka rito sa kaluwalhatian.

Mantra 2

गवाशिरं मन्थिनमिन्द्र शुक्रं पिबा सोमं ररिमा ते मदाय । ब्रह्मकृता मारुतेना गणेन सजोषा रुद्रैस्तृपदा वृषस्व ॥

Inumin mo, O Indra, ang maliwanag na Soma na hinalo sa ulo ng baka, na binatak para sa iyo para sa kaligayahan. Inihanda ng kapangyarihan ng Salita, kasama ang pulutong ng mga Marut, na kasama ng mga Rudra, magpakabusog ka at lumago sa iyong kapangyarihang nakalulugod.

Mantra 3

ये ते शुष्मं ये तविषीमवर्धन्नर्चन्त इन्द्र मरुतस्त ओजः । माध्यंदिने सवने वज्रहस्त पिबा रुद्रेभिः सगणः सुशिप्र ॥

Ang mga nagpalaki ng iyong lakas, ang mga nagpalaki ng iyong kapangyarihan, na nagpupuri sa iyo, O Indra, ang mga Marut, sila ang iyong lakas. Sa pagpiga sa tanghali, O tagahawak ng kidlat, uminom ka kasama ang mga Rudra, kasama ang iyong pulutong, O may magagandang pisngi.

Mantra 4

त इन्न्वस्य मधुमद्विविप्र इन्द्रस्य शर्धो मरुतो य आसन् । येभिर्वृत्रस्येषितो विवेदामर्मणो मन्यमानस्य मर्म ॥

Katotohanan, ang mga Marut na iyon, ang mga nagbibigay ng tamis na inspirasyon, ay ang pulutong ni Indra. Kasama nila ay natuklasan niya ang mahinang punto, ang mahalagang lihim, ni Vṛtra nang siya ay pinapatulak, bagaman nag-iisip siyang hindi masasaktan.

Mantra 5

मनुष्वदिन्द्र सवनं जुषाणः पिबा सोमं शश्वते वीर्याय । स आ ववृत्स्व हर्यश्व यज्ञैः सरण्युभिरपो अर्णा सिसर्षि ॥

O Indra, magalak ka sa pagpiga ayon sa paraan ng tao; uminom ng Soma para sa isang pangmatagalang lakas ng bayani. Pumunta rito, O panginoon ng mga kayumangging kabayo, sa pamamagitan ng ating mga alay; kasama ang mga mabilis na kapangyarihan, palayain mo ang mga tubig, ang umaapaw na baha, na dumaloy.

Mantra 6

त्वमपो यद्ध वृत्रं जघन्वाँ अत्याँ इव प्रासृजः सर्तवाजौ । शयानमिन्द्र चरता वधेन वव्रिवांसं परि देवीरदेवम् ॥

Nang patayin mo si Vṛtra, pinatulak mo ang mga tubig na lumabas, tulad ng mga karerong pinakawalan na tumakbo sa paligsahan. Indra, tinamaan mo ng iyong gumagalaw na hampas ang nakahiga roon, ang tumatakip sa mga sagradong agos, ang hindi banal na kapangyarihan.

Mantra 7

यजाम इन्नमसा वृद्धमिन्द्रं बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् । यस्य प्रिये ममतुर्यज्ञियस्य न रोदसी महिमानं ममाते ॥

Sumamba kami ng may paggalang kay Indra, na lumaki nang malaki, ang makapangyarihan at itinaas, na walang edad at laging bata. Sa kagalakan ng iyon na kaibig-ibig, karapat-dapat sa sakripisyo na kapangyarihan, hindi Langit ni Lupa ang makakapansin sa kanyang kadakilaan.

Mantra 8

इन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि व्रतानि देवा न मिनन्ति विश्वे । दाधार यः पृथिवीं द्यामुतेमां जजान सूर्यमुषसं सुदंसाः ॥

Marami ang mga mainam na gawa ni Indra; ang lahat ng mga diyos ay hindi binabawasan ang kanyang mga batas ng kilos. Siya ang nagtataguyod ng Lupa at ng Langit na ito, at siya ang nagpapanganak sa Araw at sa Bukang-liwayway, ng perpektong at liwanag na kasanayan.

Mantra 9

अद्रोघ सत्यं तव तन्महित्वं सद्यो यज्जातो अपिबो ह सोमम् । न द्याव इन्द्र तवसस्त ओजो नाहा न मासाः शरदो वरन्त ॥

O walang kapintasan, totoo ang kadakilaan mo: na sa pagkabata mo ay uminom ka agad ng Soma. Hindi man langit, O Indra, ang makahahadlang sa iyong mapuwersang lakas, ni mga araw, ni mga buwan, ni mga taon ang makapipigil dito.

Mantra 10

त्वं सद्यो अपिबो जात इन्द्र मदाय सोमं परमे व्योमन् । यद्ध द्यावापृथिवी आविवेशीरथाभवः पूर्व्यः कारुधायाः ॥

Ikaw, sa pagkabata mo, ay uminom agad ng Soma para sa kaligayahan sa pinakamataas na langit. Nang pumasok ka sa Langit at Lupa, noon ka naging sinaunang isa, ang unang pundasyon ng gawa ng inspiradong mang-aawit.

Mantra 11

अहन्नहिं परिशयानमर्ण ओजायमानं तुविजात तव्यान् । न ते महित्वमनु भूदध द्यौर्यदन्यया स्फिग्या क्षामवस्थाः ॥

Tinamaan mo ang Serpiyente na nakahiga na pumapalibot sa baha, na lumalaki sa lakas, O makapangyarihang ipinanganak, lalong matibay. Nguni't kahit ang Langit ay hindi makasunod sa iyong kadakilaan, nang may ibang suporta mo inilagay ang lupa sa kanyang pook.

Mantra 12

यज्ञो हि त इन्द्र वर्धनो भूदुत प्रियः सुतसोमो मियेधः । यज्ञेन यज्ञमव यज्ञियः सन्यज्ञस्ते वज्रमहिहत्य आवत् ॥

Sapagkat sa iyo, O Indra, ang sakripisyo ay naging tagapagpalaki, at minamahal ang piniga na Soma, ang matamis na alay. Sa pamamagitan ng sakripisyo, protektahan ang sakripisyo, ikaw na karapat-dapat sa sakripisyo; ang yajña ay nagpalakas sa iyong kidlat sa pagpatay sa puwersa ng serpiyente.

Mantra 13

यज्ञेनेन्द्रमवसा चक्रे अर्वागैनं सुम्नाय नव्यसे ववृत्याम् । यः स्तोमेभिर्वावृधे पूर्व्येभिर्यो मध्यमेभिरुत नूतनेभिः ॥

Sa pamamagitan ng sakripisyo, na may tulong, pinapunta ko si Indra rito; para sa mas bagong biyaya, nais ko siyang lapitan. Siya na lumalaki sa pamamagitan ng mga himno, sa mga una, sa mga gitnang panahon, at pati na rin sa mga bago.

Mantra 14

विवेष यन्मा धिषणा जजान स्तवै पुरा पार्यादिन्द्रमह्नः । अंहसो यत्र पीपरद्यथा नो नावेव यान्तमुभये हवन्ते ॥

Pumasok ito sa akin, ang dinala ng kinasihang katalinuhan: na dapat kong purihin si Indra, upang tayo ay mailigtas sa kasakitan ng araw. Doon, kung saan niya tayong pinapaglampas sa kipot, tulad ng isang bangka na tumatawid, ang magkabilang pampang ay tumatawag sa isa na naglalakbay.

Mantra 15

आपूर्णो अस्य कलशः स्वाहा सेक्तेव कोशं सिसिचे पिबध्यै । समु प्रिया आववृत्रन्मदाय प्रदक्षिणिदभि सोमास इन्द्रम् ॥

Puno ang kanyang sisidlan; sa sigaw ng alay ito ay ibinubuhos bilang handog, tulad ng pagpuno sa isang yaman, upang ito ay mainom. Ang minamahal na mga enerhiya ng Soma ay nagkakatipon at tumutungo sa kaligayahan; gumagalaw sa kanan, pumipiga sila kay Indra upang gisingin ang kanyang banal na pagkalasing.

Mantra 16

न त्वा गभीरः पुरुहूत सिन्धुर्नाद्रयः परि षन्तो वरन्त । इत्था सखिभ्य इषितो यदिन्द्रा दृळ्हं चिदरुजो गव्यमूर्वम् ॥

Hindi man ang malalim na ilog, O madalas na tinatawag, ni ang mga nakapalibot na bato ay makakapigil sa iyo. Sa gayon, pinuwersa para sa iyong mga kasama, O Indra, binubuksan mo kahit ang matibay na kulungan kung saan ang mga sinag ng liwanag ay hawak.

Mantra 17

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

Tawagan natin ang ating kabutihan, si Indra na mapagkaloob, ang pinaka bayani sa pagdadala ng laban, sa pagkakamit ng kasaganaan. Nakikinig sa atin, mabangis para sa ating tulong sa mga sagupaan, tinatamaan niya ang mga balakid at nagiging mananakop na nagtitipon ng tunay na kayamanan ng pagkatao.