Opening the text

Sukta 3.33
Viśvāmitra Gāthina (Kauśika)
Vipāṭ and Śutudrī (paired river-goddesses; also connected to Sindhu complex)
Jagatī
Ang himnong ito ay nagpapuri sa magkapares na mga diyosang ilog na sina Vipāṭ at Śutudrī bilang mga tubig na nagbibigay-buhay, mabilis, at materna na nagmumula sa mga bundok, at humihingi sa kanila ng ligtas na paglalakbay at proteksyon. Ito rin ay naaalala ang arketipal na gawa ni Indra ng pagpapalaya sa mga tubig sa pamamagitan ng pagtama sa humaharang na serpiyente o mga sagabal, na nag-uugnay sa malayang daloy ng mga ilog sa banal na tagumpay sa pagpigil. Ang sukta ay nagtatapos sa isang praktikal at mapagdamay na panalangin na ang mga balakid ay mapanaog at ang "dalawang walang sala" ay makarating sa kaligtasan at kagalingan.
Mantra 1
प्र पर्वतानामुशती उपस्थादश्वे इव विषिते हासमाने । गावेव शुभ्रे मातरा रिहाणे विपाट् छुतुद्री पयसा जवेते ॥
Mula sa kandungan ng mga bundok, ang dalawang naghahangad ay sumusulong, tumatawa tulad ng mga kabayong hindi nakapigil. Tulad ng maliwanag na mga ina, tulad ng mga baka na dinidilaan ang kanilang guya, sina Vipāṭ at Śutudrī ay tumatakbo nang mabilis sa kanilang gatas ng pagkakaintindi, mga agos ng nagpapanatili na kasiyahan.
Mantra 2
इन्द्रेषिते प्रसवं भिक्षमाणे अच्छा समुद्रं रथ्येव याथः । समाराणे ऊर्मिभिः पिन्वमाने अन्या वामन्यामप्येति शुभ्रे ॥
Pinuwersa ni Indra, humihingi ng pagpapatakbo pasulong, kayo ay gumagalaw patungo sa karagatan tulad ng dalawang kalesa sa kalsada. Namumuo sa mga alon habang kayo ay nagkakasama, isang maliwanag na agos ay lumalapit sa isa pa, na naghahanap ng pagkakaisa sa iisang daloy.
Mantra 3
अच्छा सिन्धुं मातृतमामयासं विपाशमुर्वीं सुभगामगन्म । वत्समिव मातरा संरिहाणे समानं योनिमनु संचरन्ती ॥
Pumunta kami sa Sindhu, ang pinaka ina, ang hindi nangangapa; kay Vipāś, malawak at mapalad. Tulad ng dalawang inang dinidilaan ang kanilang guya, sila ay gumagalaw sa pagkakasundo, sumusunod sa iisang sinapupunan, iisang pinagmulan at iisang daanan ng kanilang pagkatao.
Mantra 4
एना वयं पयसा पिन्वमाना अनु योनिं देवकृतं चरन्तीः । न वर्तवे प्रसवः सर्गतक्तः किंयुर्विप्रो नद्यो जोहवीति ॥
Sa daang ito, kami, na nagpupuno sa gatas ng pagkakaloob, ay sumusunod sa sinapupunan na hinubog ng mga diyos. Ang pagtutulak na inilaan para sa agos ay hindi na babalik; ang inspiradong manghuhula ay tumatawag sa mga ilog, na sabik na malaman ang kanilang lihim na landas at manalo ng kanilang pahintulot na pagdaan.
Mantra 5
रमध्वं मे वचसे सोम्याय ऋतावरीरुप मुहूर्तमेवैः । प्र सिन्धुमच्छा बृहती मनीषावस्युरह्वे कुशिकस्य सूनुः ॥
Magalak sa aking salita, O mga tagapagtaguyod ng ṛta, sapagkat ito ay nagmula sa Soma; lumapit kayo sandali sa inyong mabilis na landas. Patungo sa Sindhu ang aking malawak na pag-iisip ay umaagos; ako, anak ni Kuśika, na tumatawag sa pangangailangan, ay humihingi ng inyong tulong.
Mantra 6
इन्द्रो अस्माँ अरदद्वज्रबाहुरपाहन्वृत्रं परिधिं नदीनाम् । देवोऽनयत्सविता सुपाणिस्तस्य वयं प्रसवे याम उर्वीः ॥
Si Indra ng may-kidlat na braso ay nagbuo ng daan para sa amin; kanyang sinugpo si Vṛtra, ang hadlang na pader ng mga ilog. Ang diyos na si Savitṛ, na may mabubuting kamay, ay nagturo sa amin sa landas; sa pamamagitan ng banal na pagtutulak na iyon, kami ay naglalakbay sa malawak na mga espasyo.
Mantra 7
प्रवाच्यं शश्वधा वीर्यं तदिन्द्रस्य कर्म यदहिं विवृश्चत् । वि वज्रेण परिषदो जघानायन्नापोऽयनमिच्छमानाः ॥
Laging dapat sabihin ang bayaning kapangyarihang iyon, ang gawa ni Indra, nang kanyang hiwain ang Serpyente. Sa pamamagitan ng kidlat ay kanyang sinira ang mga nakapalibot na puwesto ng paglaban; pagkatapos ay umusad ang mga tubig, na sabik sa kanilang landas, na naghahanap ng kanilang malayang kurso.
Mantra 8
एतद्वचो जरितर्मापि मृष्ठा आ यत्ते घोषानुत्तरा युगानि । उक्थेषु कारो प्रति नो जुषस्व मा नो नि कः पुरुषत्रा नमस्ते ॥
O mang-aawit, huwag mong balewalain ang salitang ito: nawa ang iyong malakas na tinig ay manatili sa mga huling panahon. Sa aming mga himno, tanggapin mo ang sigaw at magbaling sa amin ng may pahintulot; huwag mo kaming ibaba sa anumang lugar, O Kapangyarihang gumagawa para sa tao, sa iyo ang aming paggalang.
Mantra 9
ओ षु स्वसारः कारवे शृणोत ययौ वो दूरादनसा रथेन । नि षू नमध्वं भवता सुपारा अधोअक्षाः सिन्धवः स्रोत्याभिः ॥
O mga kapatid na babae, pakinggan ninyo ang tawag ng mang-aawit; siya ay dumating sa inyo mula sa malayo na may kariton at karo. Magyuko kayo sa isang mapagbigay na pagpapahintulot; maging madaling tawirin, O mga agos, pababain ninyo ang inyong agos sa lalim ng aksis.
Mantra 10
आ ते कारो शृणवामा वचांसि ययाथ दूरादनसा रथेन । नि ते नंसै पीप्यानेव योषा मर्यायेव कन्या शश्वचै ते ॥
Nais naming marinig ang inyong sumasagot na sigaw at inyong mga salita, sapagkat kayo ay dumating mula sa malayo na may kariton at karo. Magyuko kayo sa amin tulad ng isang babaeng sagana sa buhay na yumuyuko sa pag-ibig, tulad ng isang dalaga sa kanyang nobyo, gayon sana kayo sa amin sa palagi.
Mantra 11
यदङ्ग त्वा भरताः संतरेयुर्गव्यन्ग्राम इषित इन्द्रजूतः । अर्षादह प्रसवः सर्गतक्त आ वो वृणे सुमतिं यज्ञियानाम् ॥
Kapag, O katotohanan, ang mga Bharata ay tatawid sa inyo na naghahanap ng nagniningning na kawan, ang gumagalaw na hukbo na tinutulak ng puwersa ni Indra, naman ang pagtutulak ay umusad, na inihanda bilang isang nagpapalayang agos; pipiliin ko para sa inyo ang matuwid na biyaya ng mga nag-aalay.
Mantra 12
अतारिषुर्भरता गव्यवः समभक्त विप्रः सुमतिं नदीनाम् । प्र पिन्वध्वमिषयन्तीः सुराधा आ वक्षणाः पृणध्वं यात शीभम् ॥
Ang mga Bharata, mga naghahanap ng sinag, ay nakatawid na; ang manghuhula ay nakamit ang mapagpalang pagkakasundo ng mga ilog. O mga agos na tagumpay, magpuno kayo, na umaagos nang may pagtutulak; punuin ninyo ang inyong mga dibdib at kumilos nang mabilis.
Mantra 13
उद्व ऊर्मिः शम्या हन्त्वापो योक्त्राणि मुञ्चत । मादुष्कृतौ व्येनसाघ्न्यौ शूनमारताम् ॥
Pabayaan ang tumataas na alon na tumaboy sa mga kahoy na tulos; O mga Tubig, kalagan ninyo ang mga pamatok. Huwag ninyong pahintulutan na ang dalawang inosente ay mapahamak sa pamamagitan ng masamang gawa o pagkakamali; pabayaan silang dumating sa kaligtasan at kagalingan.
They are paired river-goddesses praised as swift, bright, nourishing waters. The hymn treats them as living divine powers who can grant a safe path and protection.
It recalls the Vedic myth where Indra breaks the obstruction that held back the waters. This frames the rivers’ flowing as a cosmic act of liberation—opening pathways and restoring abundance.
Traditionally it suits prayers near water—especially before crossing a river—asking the waters to remove obstacles and bring travelers to safety. More broadly, it is recited for clearing blockages and restoring ‘flow’ in life and mind.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.