
Sukta 3.39
Viśvāmitra Gāthina (traditional attribution for RV 3)
Triṣṭubh
Ang hymng Triṣṭubh na ito kay Indra ay nagpapakita ng inspiradong "hymn ng pag-iisip" (mati/stoma) na tumatawid mula sa puso patungo sa Panginoon, humihiling sa kanya na kilalanin at gisingin ang kanyang sariling kapangyarihan sa loob ng nag-aalay. Naalala nito ang gawaing Totoo ni Indra ng pagkatap sa nakatagong Araw kasama ang Navagvas at Daśagvas, liwanag na nabawi mula sa kadiliman, pagkatapos ay humihingi ng tulong sa kasalukuyang pakikibaka, tagumpay sa mga humahadlang, at pagkakamit ng yaman at kagalingan.
Mantra 1
इन्द्रं मतिर्हृद आ वच्यमानाच्छा पतिं स्तोमतष्टा जिगाति । या जागृविर्विदथे शस्यमानेन्द्र यत्ते जायते विद्धि तस्य ॥
Kay Indra ang inihuwong pag-iisip ng himno, na binibigkas mula sa puso, ay tumutungo nang diretso, patungo sa Panginoon. Siya, gising at liwanag sa sesyon ng paghahanap, ay ipinahayag: O Indra, ang anumang isinisilang sa iyo, kilalanin iyon bilang iyong sariling manifestasyon sa amin.
Mantra 2
दिवश्चिदा पूर्व्या जायमाना वि जागृविर्विदथे शस्यमाना । भद्रा वस्त्राण्यर्जुना वसाना सेयमस्मे सनजा पित्र्या धीः ॥
Mula sa langit siya isinilang, sinauna ngunit laging bago; gising siya ay lumalawak sa sesyon ng paghahanap kapag siya ay binibigkas. Nakasuot ng mapalad na maliwanag na kasuotan, ang Sinaunang Isinilang na Karunungan, ang mula sa mga ama, ay nagiging sa atin dito.
Mantra 3
यमा चिदत्र यमसूरसूत जिह्वाया अग्रं पतदा ह्यस्थात् । वपूंषि जाता मिथुना सचेते तमोहना तपुषो बुध्न एता ॥
Dito nga, kung saan ang nagpapatibay na kambal na kapangyarihan ay isinilang, ang unang dulo ng dila ay sumibol at tumayo. Ang mga anyo na isinilang bilang kambal na kapangyarihan ay dumating sa magkasanib na pagkakaisa, ito ang mga pumatay ng kadiliman, nakaugat sa malalim na pundasyon ng Tapas.
Mantra 4
नकिरेषां निन्दिता मर्त्येषु ये अस्माकं पितरो गोषु योधाः । इन्द्र एषां दृंहिता माहिनावानुद्गोत्राणि ससृजे दंसनावान् ॥
Walang sinuman sa mga mortal ang makakasumbat sa kanila, ang ating mga ama, na mga mandirigma sa Liwanag. Si Indra, makapangyarihan sa kanyang kadakilaan, ay nagpatibay sa kanila at nagpalaya sa paitaas ang mga nakatagong kawan sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan ng mabisang gawa.
Mantra 5
सखा ह यत्र सखिभिर्नवग्वैरभिज्ञ्वा सत्वभिर्गा अनुग्मन् । सत्यं तदिन्द्रो दशभिर्दशग्वैः सूर्यं विवेद तमसि क्षियन्तम् ॥
Bilang kasama, doon kasama ang mga kasama, ang Navagvas, na nakakaalam ng daan sa mga kapangyarihan ng pagiging, sila ay sumunod sa mga Sinag. Iyon nga ang Katotohanan: si Indra kasama ang sampu, ang Dashagvas, ay nakita ang Araw na nananahan sa loob ng kadiliman.
Mantra 6
इन्द्रो मधु सम्भृतमुस्रियायां पद्वद्विवेद शफवन्नमे गोः । गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्सु हस्ते दधे दक्षिणे दक्षिणावान् ॥
Si Indra ay nakita ang pulot na tinipon sa nagniningning na Baka; nakita niya ito bilang isang nakakaalam ng landas, sa tatak ng paa, sa hilaw na kapangyarihan ng sinag. Nakatago sa yungib, lihim at nakakubli sa mga tubig, inilagay niya ito sa kanyang kanang kamay, siya na sagana sa karapatang kapangyarihan.
Mantra 7
ज्योतिर्वृणीत तमसो विजानन्नारे स्याम दुरितादभीके । इमा गिरः सोमपाः सोमवृद्ध जुषस्वेन्द्र पुरुतमस्य कारोः ॥
Pinipili ang Liwanag, na nakikilala ito mula sa Kadiliman, sana tayong malayo sa kapighatian, kahit na ito ay lumalapit. Mga panalangin na ito - O umiinom ng Soma, O tumataas sa Soma - tanggapin mo, O Indra, mula sa gumagawa ng maraming gawain.
Mantra 8
ज्योतिर्यज्ञाय रोदसी अनु ष्यादारे स्याम दुरितस्य भूरेः । भूरि चिद्धि तुजतो मर्त्यस्य सुपारासो वसवो बर्हणावत् ॥
Sana ang Liwanag ay sumunod sa sakripisyo, at Langit-at-Lupa ay dumalo dito; sana tayong malayo sa sagana na kapighatian. Sapagkat marami nga ang mga panganib sa mortal na inaatake; ngunit kayo, O mga Vasus, ay mabubuting tumatawid, na nagdadala ng kapangyarihang mag-angat at magpalawak.
Mantra 9
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥
Para sa kagalingan ay tinatawag namin si Indra na mapagkaloob, sa pagdadala ng pakikibaka na ito, ang pinakalalaki sa pagkakamit ng kasaganaan. Nakikinig sa amin, mabalasik para sa aming tulong sa mga labanan, pumapatay sa mga humahadlang, sumasakop sa mga kayamanan.
The hymn opens with the heart-born inspired thought, fashioned into praise, going straight to Indra as Lord, asking him to recognize the power awakening through the rite.
It develops Indra’s identity as helper and truth-worker, recalling the companionship of the Navagvas/Daśagvas and the pursuit of the ‘cows’ (rays), culminating in the discovery of the Sun hidden in darkness.
The revelation that Indra ‘found the Sun in the darkness’—a paradigmatic victory of truth and light over concealment—becomes the warrant for present assistance.
The hymn closes with an urgent, practical invocation: may Indra hear, come fiercely to help in battles, slay the obstructers, and secure the conquerable riches for well-being.
इन्द्रं मतिर्हृद आ वच्यमानाच्छा पतिं स्तोमतष्टा जिगाति । या जागृविर्विदथे शस्यमानेन्द्र यत्ते जायते विद्धि तस्य ॥sūryaṃ viveda tamasi kṣiyantam
ghnantaṃ vṛtrāṇi
It teaches that sincere, well-shaped praise rising from the heart reaches Indra, who then awakens his power in the worshipper—breaking obstacles and bringing victory, abundance, and light.
They represent Indra’s companions in a truth-seeking quest where the ‘rays/cows’ are followed and the Sun is discovered hidden in darkness—an image for recovering lost light and clarity.
Traditionally it fits Indra-focused soma/fire rites for strength and success; in a simple recitation practice it is used to pray for courage, removal of inner blocks, and clear insight during difficult struggles.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.