Sukta 31

Mantra 1

शासद्वह्निर्दुहितुर्नप्त्यं गाद्विद्वाँ ऋतस्य दीधितिं सपर्यन् । पिता यत्र दुहितुः सेकमृञ्जन्त्सं शग्म्येन मनसा दधन्वे ॥

Ang nagdadala ng liwan ay gumalaw nang may utos patungo sa pagkakamag-anak ng anak na babae, na nakakaalam sa maningning na isip ng Ṛta at naglilingkod dito. Kung saan ang Ama, na nagbibigay kulay sa pagbubuhos ng anak na babae, sila ay nagkakaisa sa pamamagitan ng isang mapayapang isipan.

Mantra 2

न जामये तान्वो रिक्थमारैक्चकार गर्भं सनितुर्निधानम् । यदी मातरो जनयन्त वह्निमन्यः कर्ता सुकृतोरन्य ऋन्धन् ॥

Hindi niya iniwan ang katawan bilang pamana para sa kamag-anak; ginawa niya ang sinapupunan bilang isang nakatagong kayamanan ng pagkakapanalo. Kapag ang mga Ina ay nanganak ng nagdadala ng liwan, ang isa ay ang tagagawa ng mabuting gawa, at ang isa pa ay ang nag-aapoy na nagpaparami nito.

Mantra 3

अग्निर्जज्ञे जुह्वा रेजमानो महस्पुत्राँ अरुषस्य प्रयक्षे । महान्गर्भो मह्या जातमेषां मही प्रवृद्धर्यश्वस्य यज्ञैः ॥

Si Agni ay ipinanganak, nagniningning sa sandok, para sa dakilang handog - mga anak ng mapulang Isa. Isang makapangyarihang sinapupunan, ipinanganak nang sagana para sa kanila; dakila ang paglago sa pamamagitan ng mga sakripisyo ng kapangyarihang may kayumangging kabayo.

Mantra 4

अभि जैत्रीरसचन्त स्पृधानं महि ज्योतिस्तमसो निरजानन् । तं जानतीः प्रत्युदायन्नुषासः पतिर्गवामभवदेक इन्द्रः ॥

Ang mga kapangyarihang tagapagwagi ay sumalakay sa hamon; kanilang inilabas ang dakilang Liwanag mula sa kadiliman. Na nakikilala siya, ang mga Bukang-liwayway ay bumangon upang salubungin siya; si Indra lamang ang naging Panginoon ng mga sinag.

Mantra 5

वीळौ सतीरभि धीरा अतृन्दन्प्राचाहिन्वन्मनसा सप्त विप्राः । विश्वामविन्दन्पथ्यामृतस्य प्रजानन्नित्ता नमसा विवेश ॥

Ang matatag na pinto ay binuksan ng mga marurunong, na umaabante sa pamamagitan ng isip - pitong mangunguhul. Nakita nila ang unibersal na landas ng Ṛta; na nakakaalam, siya ay pumasok sa kanila nang may paggalang.

Mantra 6

विदद्यदी सरमा रुग्णमद्रेर्महि पाथः पूर्व्यं सध्र्यक्कः । अग्रं नयत्सुपद्यक्षराणामच्छा रवं प्रथमा जानती गात् ॥

Nang natagpuan ni Saramā ang sirang bukas ng bato, ang dakilang sinaunang landas, na gumagalaw nang diretso - paano nga ba? Pinangunahan niya ang matatag na mga pantig; una, na nakakaalam, siya ay nagtungo sa sigaw.

Mantra 7

अगच्छदु विप्रतमः सखीयन्नसूदयत्सुकृते गर्भमद्रिः । ससान मर्यो युवभिर्मखस्यन्नथाभवदङ्गिराः सद्यो अर्चन् ॥

Ang pinakamagaling ay sumulong, na humahanap ng pagkakaibigan; ang Bato ay nagluwal, para sa mabubuting gumagawa, ang nakatagong sanggol ng liwanag. Ang batang bayani ay nagtagumpay sa kanyang mga kabataang kapangyarihan, na umaabante sa galak na handog; pagkatapos ang mga Angiras ay agad na nagsimula sa awit ng pagniningning.

Mantra 8

सतःसतः प्रतिमानं पुरोभूर्विश्वा वेद जनिमा हन्ति शुष्णम् । प्र णो दिवः पदवीर्गव्युरर्चन्त्सखा सखीँरमुञ्चन्निरवद्यात् ॥

Siya na nagiging sukatan para sa bawat kalagayan, ang umauna, ay nakakaalam ng lahat ng kapanganakan at pinapatay si Śuṣṇa, ang kapangyarihang nalalanta. Para sa amin, ang naghahanap sa nagniningning na kawan ay nagbukas ng mga landas ng langit sa pamamagitan ng nagniningning na awit; ang Kaibigan ay nagpalaya sa kanyang mga kasama mula sa pagkakabuklod ng pagkakasala.

Mantra 9

नि गव्यता मनसा सेदुरर्कैः कृण्वानासो अमृतत्वाय गातुम् । इदं चिन्नु सदनं भूर्येषां येन मासाँ असिषासन्नृतेन ॥

Na may isip na nakatuon sa nagniningning na kawan, sila ay umupo kasama ang kanilang mga himno, na gumagawa ng landas patungo sa imortalidad. Ito ay nagiging para sa kanila isang malawak na tahanan, sa pamamagitan ng kapangyarihang kung saan nila namagitan ang mga buwan sa pamamagitan ng Ṛta.

Mantra 10

सम्पश्यमाना अमदन्नभि स्वं पयः प्रत्नस्य रेतसो दुघानाः । वि रोदसी अतपद्घोष एषां जाते निष्ठामदधुर्गोषु वीरान् ॥

Na magkasamang nakikita, sila ay naging lasing sa kanilang sariling kasiyahan, na gumagatas ng gatas mula sa sinaunang binhi. Ang kanilang sigaw ay sumiklab sa dalawang mundo; nang ito ay ipinanganak, kanilang itinayo ang matibay na pundasyon - na inilalagay ang mga makabayanihang kapangyarihan sa gitna ng mga sinag ng liwanag.

Mantra 11

स जातेभिर्वृत्रहा सेदु हव्यैरुदुस्रिया असृजदिन्द्रो अर्कैः । उरूच्यस्मै घृतवद्भरन्ती मधु स्वाद्म दुदुहे जेन्या गौः ॥

Siya, ang pumatay kay Vṛtra, ay umupo kasama ang mga handog ng mga kapangyarihang ipinanganak; si Indra sa pamamagitan ng nagniningning na mga himno ay nagpalabas ng nagniningning na mga baka. Para sa kanya ang malawak na nagniningning, na nagdadala ng sagana na may mantika, ang marangal na Baka ay gumatas ng pulot na tamis ng kasiyahan.

Mantra 12

पित्रे चिच्चक्रुः सदनं समस्मै महि त्विषीमत्सुकृतो वि हि ख्यन् । विष्कभ्नन्तः स्कम्भनेना जनित्री आसीना ऊर्ध्वं रभसं वि मिन्वन् ॥

Para sa Ama ay gumawa sila ng upuan, at para sa kanya ay kanilang itinayo ito nang magkasama; ang mga gumagawa ng mabuting gawa ay nagbunyag ng dakila at nagniningning na mundo. Na sumusuporta dito sa pamamagitan ng Suhporta, sila ay umupo sa kapangyarihang nagpapalaganap at itinulak paitaas ang mapusok na lakas, na pinalawak ito.

Mantra 13

मही यदि धिषणा शिश्नथे धात्सद्योवृधं विभ्वं रोदस्योः । गिरो यस्मिन्ननवद्याः समीचीर्विश्वा इन्द्राय तविषीरनुत्ताः ॥

Kapag ang malawak na dhīṣaṇā, ang inspiradong pag-unawa, ay naging liwanag at nagtakda ng gawa nito, agad nitong pinalaki ang kapangyarihang sumasaklaw sa pagitan ng dalawang mundo. Sa kanya matatagpuan ang mga salitang walang kapintasan at nagkakaisa, bawat hindi mapaglabanang lakas na inialay kay Indra, na walang katulad.

Mantra 14

मह्या ते सख्यं वश्मि शक्तीरा वृत्रघ्ने नियुतो यन्ति पूर्वीः । महि स्तोत्रमव आगन्म सूरेरस्माकं सु मघवन्बोधि गोपाः ॥

Para sa dakilang gawa, pinili ko ang iyong pagkakaibigan; O pumatay kay Vṛtra, ang iyong mga kapangyarihang nakapangyayari ay nagmumula sa sinaunang panahon. Dumating kami na may makapangyarihang himno para sa tulong na ipinanganak ng araw, ang liwanag: O mapagkaloob, magising bilang tagaprotekta namin sa mga sinag.

Mantra 15

महि क्षेत्रं पुरु श्चन्द्रं विविद्वानादित्सखिभ्यश्चरथं समैरत् । इन्द्रो नृभिरजनद्दीद्यानः साकं सूर्यमुषसं गातुमग्निम् ॥

Naunawaan ang malawak na sakop at ang maraming liwanag na nagkikinang, kinalakhan niya ang landas para sa kanyang mga kasama. Si Indra, na nagliliwanag, ay lumikha kasama ang mga kapangyarihang pantao ng Araw at ng Bukang-liwayway, ang landas, at si Agni, ang banal na kaloobang nagpapamatnugot.

Mantra 16

अपश्चिदेष विभ्वो दमूनाः प्र सध्रीचीरसृजद्विश्वश्चन्द्राः । मध्वः पुनानाः कविभिः पवित्रैर्द्युभिर्हिन्वन्त्यक्तुभिर्धनुत्रीः ॥

Maging ang mga tubig ay ipinadala ng panginoong ito na sumasaklaw sa lahat ng bahay, sa isang tuwid at nagkakaisang daloy, na ginawa silang nagkikinang sa lahat ng dako. Pinadalisay ang tamis, itinutuloy ng mga mangunguna gamit ang kanilang mga salaan, pinapaandar nila ang mga batis sa araw at gabi, na nagdadala ng kanilang proteksyon.

Mantra 17

अनु कृष्णे वसुधिती जिहाते उभे सूर्यस्य मंहना यजत्रे । परि यत्ते महिमानं वृजध्यै सखाय इन्द्र काम्या ऋजिप्याः ॥

Sa pagtutuloy, ang dalawang pundasyong nagtataglay ng kadiliman ay nagpapakawala at naghihiwalay, kapwa karapat-dapat ng pagsamba, sa pamamagitan ng mapagkaloob na kapangyarihan ng Araw. At upang maglaan ng lugar sa palibot para sa iyong napakalawak na kadakilaan, O Indra, ang iyong mga kasamang diretso ang galaw, na naghahangad ng kanais-nais, ay nagpupursigi at naglilinaw ng landas.

Mantra 18

पतिर्भव वृत्रहन्त्सूनृतानां गिरां विश्वायुर्वृषभो वयोधाः । आ नो गहि सख्येभिः शिवेभिर्महान्महीभिरूतिभिः सरण्यन् ॥

Maging panginoon, O pumatay kay Vṛtra, ng mga tunay na inspiradong pahayag, ng mga salitang nagpapalawak ng buhay, ang toro na nagtataguyod ng ating mga kapangyarihang pansulong. Dumating sa amin na may mga pagkakaibigang mapalad, kasama ang iyong malalaki at makapangyarihang mga tulong, O minamahal na gabay.

Mantra 19

तमङ्गिरस्वन्नमसा सपर्यन्नव्यं कृणोमि सन्यसे पुराजाम् । द्रुहो वि याहि बहुला अदेवीः स्वश्च नो मघवन्त्सातये धाः ॥

Sa kanya, na katulad ni Angiras, na may paggalang at paglilingkod, binubuo ko ang isang bagong alay para sa sinaunang ipinanganak. Itaboy ang maraming mapanghimasok na kapangyarihang hindi banal, at O mapagkaloob, itanim sa amin ang liwanag na kaginhawaan at ang tagumpay para sa pagkakamit.

Mantra 20

मिहः पावकाः प्रतता अभूवन्त्स्वस्ति नः पिपृहि पारमासाम् । इन्द्र त्वं रथिरः पाहि नो रिषो मक्षूमक्षू कृणुहि गोजितो नः ॥

Ang mga pag-ulan na nagdadalisay ay kumalat na, dalhin mo kami nang ligtas sa kabilang pampang ng mga kilos na ito. O Indra, na matatag sa puwersa ng karo, bantayan mo kami sa pinsala, mabilis, na paulit-ulit, gawin mo kaming mga tagapagwagi ng mga sinag ng Liwanag.

Mantra 21

अदेदिष्ट वृत्रहा गोपतिर्गा अन्तः कृष्णाँ अरुषैर्धामभिर्गात् । प्र सूनृता दिशमान ऋतेन दुरश्च विश्वा अवृणोदप स्वाः ॥

Ang pumatay ng hadlang, panginoon ng mga kawan na nagliliwanag, ay nagtakbo ng mga baka sa loob ng kadiliman sa pamamagitan ng kanyang mga mantsang mapulang kapangyarihan. Inilalabas niya ang mga tunay na inspirasyon, sinusukat ang mga direksyon ayon sa batas ng Katotohanan, binuksan niya nang malawak ang lahat ng mga pinto na sa kanya ay nagmula.

Mantra 22

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

Para sa ating kabutihan, tinatawag namin ang mapagkaloob na si Indra sa labanang ito, ang pinakakarapat-dapat sa mga tao sa pagkakamit ng kasaganaan. Nakikinig, na mabangis para sa ating tulong sa gitna ng mga sagupaan, binabagsak niya ang mga hadlang, ang mananakop na nagtitipon ng mga kayamanan ng pagkatao.