Sukta 2

Mantra 1

वैश्वानराय धिषणामृतावृधे घृतं न पूतमग्नये जनामसि । द्विता होतारं मनुषश्च वाघतो धिया रथं न कुलिशः समृण्वति ॥

Para kay Vaiśvānara, para kay Agni na nagpapalaki ng kanyang inspiradong kabatiran sa Katotohanan, kami ay lumilikha ng isang linaw na handog tulad ng dalisay na ghee. Ang taong sumasamba ay muling humuhubog ng Hotar, gaya ng pagkukubyong isang kariton gamit ang isip, tulad ng panday na may kanyang martilyo.

Mantra 2

स रोचयज्जनुषा रोदसी उभे स मात्रोरभवत्पुत्र ईड्यः । हव्यवाळग्निरजरश्चनोहितो दूळभो विशामतिथिर्विभावसुः ॥

Pinagliwanag niya ang dalawang mundo sa kanyang mismong kapanganakan; mula sa dalawang Ina ay siya naging ang karapat-dapat na Anak. Si Agni, tagadala ng handog, na hindi tumanda at nakatayo sa ating kagalakan, mahirap abutin ngunit panauhin ng mga sambayanan, ay ang maliwanag na may sari-saring liwanag.

Mantra 3

क्रत्वा दक्षस्य तरुषो विधर्मणि देवासो अग्निं जनयन्त चित्तिभिः । रुरुचानं भानुना ज्योतिषा महामत्यं न वाजं सनिष्यन्नुप ब्रुवे ॥

Sa pamamagitan ng may-kamalayang kalooban at ng kasanayan ng mabisa na kapangyarihan, sa maayos na batas ng tamang gawain, ang mga diyos ay nagbibigay kay Agni ng kapanganakan sa pamamagitan ng maliwanag na mga pag-unawa. Siya na nagliliwanag na may sinag at liwanag, dakila tulad ng isang karerong kabayo ng kalawakan, ay aking tinatawag, na hinahanap ang vāja: ang kasaganaan ng mapagpalang lakas.

Mantra 4

आ मन्द्रस्य सनिष्यन्तो वरेण्यं वृणीमहे अह्रयं वाजमृग्मियम् । रातिं भृगूणामुशिजं कविक्रतुमग्निं राजन्तं दिव्येन शोचिषा ॥

Sa paghahanap ng pakinabang ng Kagalakan, pinipili namin ang pinakamamahalin - si Agni, na walang pagkakamali, ang kasaganaan ng lakas na tinutugtog ng Salita; ang kaloob ng mga Bhrgu, ang masiglang apoy, ang kalooban ng manghuhula, na nagningning na may banal na sinag.

Mantra 5

अग्निं सुम्नाय दधिरे पुरो जना वाजश्रवसमिह वृक्तबर्हिषः । यतस्रुचः सुरुचं विश्वदेव्यं रुद्रं यज्ञानां साधदिष्टिमपसाम् ॥

Dahil sa banal na kagalakan, inilagay ng mga tao si Agni sa unahan - dito, sila ng inihandang banal na upuan; na humahawak ng mga kutsara sa kontrol, itinatag nila ang maliwanag na sinag, ang lahat ng tumutungo sa diyos, ang kapangyarihang Rudra na nagtatapos sa nais na alay ng aming mga gawain.

Mantra 6

पावकशोचे तव हि क्षयं परि होतर्यज्ञेषु वृक्तबर्हिषो नरः । अग्ने दुव इच्छमानास आप्यमुपासते द्रविणं धेहि तेभ्यः ॥

O paglilinis na apoy, sa paligid ng iyong tahanan ang mga tao ng inihandang upuan ay nagkakaisa sa mga sakripisyo, O Hotar. Na nagnanais ng paglilingkod at ng pinakamalalim na katuparan, sila ay nakaupo malapit sa iyo sa pagsamba; ilagay sa kanila ang kayamanan ng kaluluwa.

Mantra 7

आ रोदसी अपृणदा स्वर्महज्जातं यदेनमपसो अधारयन् । सो अध्वराय परि णीयते कविरत्यो न वाजसातये चनोहितः ॥

Puno niya ang langit at lupa, at puno niya ang malawak na maliwanag na mundo, nang ang mga Kapangyarihan ng gawain ay nagtaguyod sa kanya sa kanyang kapanganakan. Pagkatapos ang manghuhula ay ipinapatungo sa paligid para sa sakripisyo, tulad ng isang mabilis na kabayo para sa pagkapanalo ng kasaganaan, na inilagay sa amin para sa aming kabutihan.

Mantra 8

नमस्यत हव्यदातिं स्वध्वरं दुवस्यत दम्यं जातवेदसम् । रथीॠतस्य बृहतो विचर्षणिरग्निर्देवानामभवत्पुरोहितः ॥

Yumuko sa nagbibigay ng alay, paglingkuran ang panginoon ng tuwirang rito, ang hindi masasalakay na Jatavedas. Si Agni, ang kutchero ng malawak na Katotohanan, ang malawak na nakakakita, ay naging pinuno ng mga diyos na inilagay sa unahan.

Mantra 9

तिस्रो यह्वस्य समिधः परिज्मनोऽग्नेरपुनन्नुशिजो अमृत्यवः । तासामेकामदधुर्मर्त्ये भुजमु लोकमु द्वे उप जामिमीयतुः ॥

Tatlong pag-aapoy ng makapangyarihang gumagalaw na Agni ay nilinis ng masisigasig na walang kamatayan. Sa mga ito ay naglagay sila ng isa para sa mortal na tamasahin; ang dalawa ay umakyat patungo sa kanilang sariling kamag-anak na mundo.

Mantra 10

विशां कविं विश्पतिं मानुषीरिषः सं सीमकृण्वन्त्स्वधितिं न तेजसे । स उद्वतो निवतो याति वेविषत्स गर्भमेषु भुवनेषु दीधरत् ॥

Ang mga lakas ng tao ay nagpalingo sa kanya - si Agni, ang mangunguhit ng mga tao, ang panginoon ng angkan - tulad ng isang talim na binibinuho para sa kinang. Siya ay gumagalaw mula sa mataas at mula sa mababang lugar, na nanginginig ng lakas; kanyang hinahawakan ang sanggol ng banal sa mga mundong ito.

Mantra 11

स जिन्वते जठरेषु प्रजज्ञिवान्वृषा चित्रेषु नानदन्न सिंहः । वैश्वानरः पृथुपाजा अमर्त्यो वसु रत्ना दयमानो वि दाशुषे ॥

Siya ay ipinanganak na muli at muli sa mga tiyan, at bilang isang toro siya ay humahahon sa mga nagniningning na anyo tulad ng isang leon. Si Vaiśvānara, malawak sa kapangyarihan, imortal, na nagpapamahagi ng yaman at kayamanan, ay nagbibigay sa nagkakaloob.

Mantra 12

वैश्वानरः प्रत्नथा नाकमारुहद्दिवस्पृष्ठं भन्दमानः सुमन्मभिः । स पूर्ववज्जनयञ्जन्तवे धनं समानमज्मं पर्येति जागृविः ॥

Si Vaiśvānara, ayon sa sinaunang paraan, ay umakyat sa nagniningning na tuktok, na nakangiti ng masasayang pag-iisip. Gumising, tulad ng dati, kanyang ipinapakita para sa nilalang ang yaman at gumagalaw sa parehong landas.

Mantra 13

ऋतावानं यज्ञियं विप्रमुक्थ्यमा यं दधे मातरिश्वा दिवि क्षयम् । तं चित्रयामं हरिकेशमीमहे सुदीतिमग्निं सुविताय नव्यसे ॥

Hinahanap at tinatawag namin ang Agni na iyon - ang may-ari ng Katotohanan, angkop para sa sakripisyo, ang inspirado at karapat-dapat sa himno - na inilagay ni Mātariśvan bilang tirahan sa langit: ang maraming pupuntahan, ang gintong buhok, ang mabuting liwanag, para sa mas bago at mas malawak na pag-unlad.

Mantra 14

शुचिं न यामन्निषिरं स्वर्दृशं केतुं दिवो रोचनस्थामुषर्बुधम् । अग्निं मूर्धानं दिवो अप्रतिष्कुतं तमीमहे नमसा वाजिनं बृहत् ॥

Hinahanap namin ng pagsamba ang Agni na iyon - dalisay tulad ng landas ng kilos, matalim sa kapangyarihan, nakakakita ng supramental na Liwanag; ang nagniningning na parol ng langit na nakatayo sa mga mundo ng kinang, gising na kasama ang Bukang-liwayway. Hinahanap namin ang Ulo at tuktok ng langit, ang hindi mapigilang Apoy na hindi matutulak palayo, ang malawak na Tagapagdala ng kasaganaan ng lakas.

Mantra 15

मन्द्रं होतारं शुचिमद्वयाविनं दमूनसमुक्थ्यं विश्वचर्षणिम् । रथं न चित्रं वपुषाय दर्शतं मनुर्हितं सदमिद्राय ईमहे ॥

Hinahanap namin para sa yaman ng pag-iral ang nagpapaligayang Agni na iyon, ang dalisay na Tagatawag, na gumagalaw nang walang pagkahati, ang panginoon ng tirahan, karapat-dapat sa himno, unibersal sa kanyang gawain sa mga tao - tulad ng isang maliwanag at kahanga-hangang karo, maganda sa pagmasdan para sa anyo ng kaluluwa - itinakda ng tao magpakailanman sa upuan ng sakripisyo.