Sukta 47

Mantra 1

स्वादुष्किलायं मधुमाँ उतायं तीव्रः किलायं रसवाँ उतायम् । उतो न्वस्य पपिवांसमिन्द्रं न कश्चन सहत आहवेषु ॥

இது நிச்சயமாக இனிமை; இது தேன் நிறைந்தது. இது நிச்சயமாக கூர்மை; இது சாரம் நிறைந்தது. இப்போது இந்திரன் இதைப் பருகியபின், உள்ளார்ந்த போர்களில் எவரும் அவரை எதிர்த்து நில்ல முடியாது.

Mantra 2

अयं स्वादुरिह मदिष्ठ आस यस्येन्द्रो वृत्रहत्ये ममाद । पुरूणि यश्च्यौत्ना शम्बरस्य वि नवतिं नव च देह्यो हन् ॥

இது இங்கே இனிமை; மிகுந்த மயக்கமூட்டுவது. இதிலேயே இந்திரன் வ்ருத்ர-வதத்திற்காக மகிழ்ந்து திளைக்கிறான். ஶம்பரனுடைய பல உறுதியான கோட்டைகளைச் சிதைத்தவன், தொண்ணூற்றொன்பதையும் வீழ்த்தியவன்—அவனே இந்த வலிமையில் இன்புறுகிறான்.

Mantra 3

अयं मे पीत उदियर्ति वाचमयं मनीषामुशतीमजीगः । अयं षळुर्वीरमिमीत धीरो न याभ्यो भुवनं कच्चनारे ॥

இது, நான் பருகியபோது, என் வாக்கை உயர்த்துகிறது; விரும்பும் சிந்தனையை விழிப்பூட்டுகிறது. இது—திடமான வீர-சக்தியுடைய ஞானி—ஆறு விரிந்த வெளிகளை அளந்து நிறுவியது; அவற்றிற்கு அப்பால் எந்த உலகமும் எவ்விதத்திலும் இல்லை.

Mantra 4

अयं स यो वरिमाणं पृथिव्या वर्ष्माणं दिवो अकृणोदयं सः । अयं पीयूषं तिसृषु प्रवत्सु सोमो दाधारोर्वन्तरिक्षम् ॥

இவரே பூமியின் விரிவையும், த்யௌ (வானம்/சுவர்க்கம்) எனும் உயர்ந்த உயரத்தையும் உருவாக்கியவர். இவரே சோமன் மூன்று பிரவத்துகளில் (மூன்று இறங்குதல்களில்) பீயூஷம் (அமிர்தம்) வைத்துத் தாங்கி, பரந்த அந்தரிக்ஷத்தை நிலைநிறுத்தினார்.

Mantra 5

अयं विदच्चित्रदृशीकमर्णः शुक्रसद्मनामुषसामनीके । अयं महान्महता स्कम्भनेनोद्द्यामस्तभ्नाद्वृषभो मरुत्वान् ॥

இவரே பல காட்சிகளால் நிறைந்த அந்தப் பெருக்கை/வெள்ளத்தை கண்டடைந்தார்—உஷஸ்களின் முகத்தில், ஒளிமிகு வாசஸ்தலத்தில். இவரே மகான்; மஹா-ஸ்கம்பன (வலிய தூண்-வலிமை) கொண்டு, மருத்களுடன் கூடிய வ்ருஷபன் (காளை) ஆகி, மேலே வானத்தைத் தாங்கி நிறுத்தினார்.

Mantra 6

धृषत्पिब कलशे सोममिन्द्र वृत्रहा शूर समरे वसूनाम् । माध्यंदिने सवन आ वृषस्व रयिस्थानो रयिमस्मासु धेहि ॥

ஹே இந்திரா, வ்ருத்ரஹா, செல்வங்களுக்கான போரில் வீரனே—கலசத்தில் உள்ள சோமத்தைத் துணிவுடன் அருந்து. மத்யாஹ்ன-ஸவனத்தில் உன் வலிமையால் நிறைவுறு; ஹே ரயி-ஸ்தான (செல்வத்தின் ஆசனம்), அந்த ரயி/செல்வத்தை எங்களுள் நிறுவு.

Mantra 7

इन्द्र प्र णः पुरएतेव पश्य प्र नो नय प्रतरं वस्यो अच्छ । भवा सुपारो अतिपारयो नो भवा सुनीतिरुत वामनीतिः ॥

ஏ இந்திரா! முன்னணித் தலைவன் போல எங்களுக்காக முன்னே நோக்கி வழி காட்டுவாயாக; விடியற்காலத்தின் மேலும் சிறந்த, மேலும் ஒளிமிக்க நன்மை நோக்கி எங்களை நடத்துவாயாக. எங்களுக்குச் சுபாரன் (நன்றாகக் கரை சேர்ப்பவன்) ஆகி எங்களை அப்பால் கடத்துவாயாக; எங்களுக்குச் சுநீதி (சரியான வழிநடத்தல்) ஆகவும், வாமநீதி (அருள்மிகு, இனிய வழிநடத்தல்) ஆகவும் இருப்பாயாக.

Mantra 8

उरुं नो लोकमनु नेषि विद्वान्त्स्वर्वज्ज्योतिरभयं स्वस्ति । ऋष्वा त इन्द्र स्थविरस्य बाहू उप स्थेयाम शरणा बृहन्ता ॥

அறிவோனே! எங்களை விரிந்த உலகிற்குள் அழைத்துச் செல்வாயாக—ஸ்வர்யுக்த (சூரியத்தோடு தொடர்புடைய) ஒளிக்குள், அச்சமின்மைக்குள், சுவஸ்திக்குள். நிலைத்தவனே இந்திரா! உன் உயர்ந்த, மாபெரும் இரு புயங்களின் கீழ், பெரும் சரணமென நாம் தங்கியிருப்போமாக.

Mantra 9

वरिष्ठे न इन्द्र वन्धुरे धा वहिष्ठयोः शतावन्नश्वयोरा । इषमा वक्षीषां वर्षिष्ठां मा नस्तारीन्मघवन्रायो अर्यः ॥

ஏ இந்திரா! எங்களை வரிஷ்ட வந்‌துரே (ரத ஆசனம்) இல் அமர்த்துவாயாக; நூறு வலிமைகளின் ஆண்டவனே, இரு சிறந்த அசுவங்களோடு. எங்களுக்காக இஷம்—வலத்தின் மிக மிகப் பெருகிய (வர்ஷிஷ்ட) போஷணச் செல்வத்தை—கொண்டு வருவாயாக; மகவனே! அசத்தியத்தின் அந்நியன் (அ-ஆர்யன்) எங்கள் ரயி (செழிப்பு) யை பறிக்காதிருப்பானாக.

Mantra 10

इन्द्र मृळ मह्यं जीवातुमिच्छ चोदय धियमयसो न धाराम् । यत्किं चाहं त्वायुरिदं वदामि तज्जुषस्व कृधि मा देववन्तम् ॥

இந்திரா, என்மேல் அருள் புரி; எனக்காக ‘ஜீவாது’—வாழ்வின் வலிமை—வேண்டி அருள் செய். அயஸ் (இரும்பு) யைத் துளைத்து ஓடும் நீர்தாரை போல என் ‘தீ’ (அறிவு) யைத் தூண்டு. நான் இங்கே, உன்னுள் உறையும் ‘ஆயு’ (பிராண-வலிமை) யாகச் சொல்லும் எதையும்—அதை ஏற்று; என்னை ‘தேவவந்த’—தேவசக்தி நிறைந்தவன்—ஆக்குவாயாக.

Mantra 11

त्रातारमिन्द्रमवितारमिन्द्रं हवेहवे सुहवं शूरमिन्द्रम् । ह्वयामि शक्रं पुरुहूतमिन्द्रं स्वस्ति नो मघवा धात्विन्द्रः ॥

காப்பாற்றுபவன் இந்திரன், பாதுகாப்பவன் இந்திரன்—ஒவ்வோர் அழைப்பிலும் எளிதில் அழைக்கத்தக்க வீர இந்திரனை நான் வேண்டுகிறேன். வல்லவன் ‘சக்ர’ன், பலமுறை அழைக்கப்படும் ‘புருஹூத’ இந்திரனை நான் அழைக்கிறேன்; தானமிகு ‘மக்வா’ இந்திரன் எங்களுள் ‘ஸ்வஸ்தி’யை நிறுவுவானாக.

Mantra 12

इन्द्रः सुत्रामा स्ववाँ अवोभिः सुमृळीको भवतु विश्ववेदाः । बाधतां द्वेषो अभयं कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥

இந்திரன்—‘ஸுத்ராமா’, ‘ஸ்வவான்’—தன் உதவிகளால் முழுமையாக ‘ஸும்ரளீக’னாக, ‘விஷ்வவேதாஃ’ (அனைத்தையும் அறிந்தவன்) ஆக இருப்பானாக. அவன் வெறுப்பை அடக்கட்டும்; அச்சமின்மையை அளிக்கட்டும்; நாங்கள் ‘ஸுவீர்ய’—ஒளிமிகு வீர-வலிமை—இன் அதிபதிகளாக இருப்போமாக.

Mantra 13

तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम । स सुत्रामा स्ववाँ इन्द्रो अस्मे आराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोतु ॥

அந்த யஜ்ஞிய (பூஜ்ய) தேவனின் சுமதியில் நாம் நிலைத்திருப்போமாக—ஆம், நலமளிக்கும் சௌமனஸ்ய (மனப் பிரசன்னம்) நிலையில் இருப்போமாக. அந்த சுத்ராமா, ச்வவான் இந்திரன், எம்மிடமிருந்து த்வேஷத்தைத் தொலைவிலேயே—மிகத் தொலைவிலேயே—அகற்றிவிடுவானாக.

Mantra 14

अव त्वे इन्द्र प्रवतो नोर्मिर्गिरो ब्रह्माणि नियुतो धवन्ते । उरू न राधः सवना पुरूण्यपो गा वज्रिन्युवसे समिन्दून् ॥

இந்திரா, உன்னை நோக்கி எங்கள் கிரः மற்றும் ப்ரஹ்மாணி—சரிவில் இறங்கும் அலைபோல்—வேகமாய் பாய்கின்றன; நியுத் (ரத-யுகம்) கூட ஓடுகின்றன. உன் தானம் விரிந்தது; சவனங்கள் பல; வஜ்ரினே, உன் யுவ-வலத்திற்காக ஆபः, காஃ (கதிர்கள்/பசுக்கள்) மற்றும் சோம-பிந்துக்கள் ஒன்றாகச் சேர்க்கப்படுகின்றன.

Mantra 15

क ईं स्तवत्कः पृणात्को यजाते यदुग्रमिन्मघवा विश्वहावेत् । पादाविव प्रहरन्नन्यमन्यं कृणोति पूर्वमपरं शचीभिः ॥

யார் அவனை உண்மையாக ஸ்தவிக்க முடியும், யார் அவனை நிறைவுபடுத்த முடியும், யார் அவனுக்கு யஜனம் செய்ய முடியும்—எல்லாவிதமாகவும் உக்ர சக்தியை அறிந்த மகவான் அவன் இருக்கையில்? இரண்டு கால்களால் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகத் தாக்குவது போல, அவன் தன் ஶசீபிஃ (திறன்-சக்திகள்) மூலம் முன்னதைக் பின்னதாகவும் பின்னதைக் முன்னதாகவும் மாற்றுகிறான்.

Mantra 16

शृण्वे वीर उग्रमुग्रं दमायन्नन्यमन्यमतिनेनीयमानः । एधमानद्विळुभयस्य राजा चोष्कूयते विश इन्द्रो मनुष्यान् ॥

வீரனான இந்திரன்—மேலும் மேலும் உக்கிரமானவனாய்—கேட்கப்படுகிறான்; அடக்கி, ஒருவனை ஒருவன் எனத் தள்ளி அப்புறப்படுத்தி முன்னே செல்கிறான். வளர்ந்து, பிளவுபட்டோரைக் கடுப்புடன் நோக்கி, இரு தரப்பினதும் அரசனாய்—இந்திரன் மனித ‘விச’ (குலக் கூட்டங்கள்) நகரவும் முயலவும் தூண்டுகிறான்.

Mantra 17

परा पूर्वेषां सख्या वृणक्ति वितर्तुराणो अपरेभिरेति । अनानुभूतीरवधून्वानः पूर्वीरिन्द्रः शरदस्तर्तरीति ॥

முன்னோரின் நட்புகளை அவர் விலக்கி எறிகிறார்; வேகமாய் தாண்டிச் சென்று பின்னோருடன் இணைந்து செல்கிறார். உண்மையாய் அனுபவிக்கப்படாதவற்றை உதிர்த்தெறிந்து—இந்திரன் கடந்த காலத்தின் பல ‘சரத்’ (இலையுதிர்/ஆண்டுப் பருவங்கள்) மீண்டும் மீண்டும் தாண்டிச் செல்கிறான்.

Mantra 18

रूपंरूपं प्रतिरूपो बभूव तदस्य रूपं प्रतिचक्षणाय । इन्द्रो मायाभिः पुरुरूप ईयते युक्ता ह्यस्य हरयः शता दश ॥

ரூபம் பின் ரூபமாக அவர் அதற்கேற்ற பிரதிரூபமாய் ஆனான்; அதுவே நம் ‘பிரதிசக்ஷண’ (தரிசனம்)க்கான அவன் ரூபம். இந்திரன் ‘மாயாபிஃ’ (ரூப-அமைப்புச் சக்திகள்) மூலம் பலரூபனாய் இயங்குகிறான்; அவனுடன் நிச்சயமாக யோகமாயுள்ளன அவன் ‘ஹரயः’ (செம்மஞ்சள் குதிரைகள்)—நூற்று பத்து.

Mantra 19

युजानो हरिता रथे भूरि त्वष्टेह राजति । को विश्वाहा द्विषतः पक्ष आसत उतासीनेषु सूरिषु ॥

ரதத்தில் ஹரித (செம்மஞ்சள்) குதிரைகளை யோக்கி இங்கே அந்தப் பலவகை வடிவங்களை அமைக்கும் த்வஷ்டா ஒளிர்கிறான். எப்போதாவது பகைவர்க்கு யார் பக்கம்/ஆதரவாக இருப்பார்—ஆசனமிருந்த சூரிகள் (அதிபதிகள்) நடுவிலும் கூட?

Mantra 20

अगव्यूति क्षेत्रमागन्म देवा उर्वी सती भूमिरंहूरणाभूत् । बृहस्पते प्र चिकित्सा गविष्टावित्था सते जरित्र इन्द्र पन्थाम् ॥

தேவர்களே, நாம் அகவ்வ்யூதி-க்ஷேத்ரத்திற்குள் வந்தோம்—ஒளி-கோவுகளை (கதிர்-கோ) நாடும் வெளி; பூமி உண்மையிலே விரிந்தது, அவள் துன்பமின்றி ஆகிறாள். ப்ரஹஸ்பதே, கவிஷ்டி (கோ/கதிர்-தேடல்) யில் அறிவைத் தெளிவாக்கு; இன்றா, ஜரித்ர (ஸ்தோத்திரகர்) க்கு உண்மையும் வெற்றியும் தரும் பாதையை நிறுவு.

Mantra 21

दिवेदिवे सदृशीरन्यमर्धं कृष्णा असेधदप सद्मनो जाः । अहन्दासा वृषभो वस्नयन्तोदव्रजे वर्चिनं शम्बरं च ॥

நாள்தோறும், மற்ற அரைபகுதியை பற்றிக்கொண்டிருந்த கரிய இருள் பிறப்பின் இல்லத்திலிருந்து தள்ளப்பட்டு அகன்றது. வृषப-சக்தி தாசர்களை வீழ்த்தியது; வச்ன (செல்வ-நிறைவு) நாடி, வर्चின் மற்றும் ஶம்பரனையும் அவர்களின் வ்ரஜ/கோட்டையிலிருந்து வெளியேற்றியது.

Mantra 22

प्रस्तोक इन्नु राधसस्त इन्द्र दश कोशयीर्दश वाजिनोऽदात् । दिवोदासादतिथिग्वस्य राधः शाम्बरं वसु प्रत्यग्रभीष्म ॥

ஓ இந்திரா! உன் ராதஸ் (தான-வளம்) எனில் சிறிதளவே எனத் தோன்றினாலும்—நீ பத்து கோசங்கள் (செல்வப் பெட்டிகள்) மற்றும் பத்து வாஜின் (வேகமிகு) குதிரைகளை அளித்தாய். திவோதாசனிடமிருந்து, அதிதிக்வனிடமிருந்து, நாம் சாம்பர-வசு (சாம்பரனின் செல்வம்) பெற்றோம்—வெற்றிக்குப் பதிலாக வந்து சேரும் அந்த வலச் செல்வங்கள்.

Mantra 23

दशाश्वान्दश कोशान्दश वस्त्राधिभोजना । दशो हिरण्यपिण्डान्दिवोदासादसानिषम् ॥

பத்து குதிரைகள், பத்து கோசங்கள், பத்து ஆடைகள்—அவற்றோடு போஷிக்கும் போகப் பொருட்கள்; மேலும் பத்து ஹிரண்ய-பிண்டங்கள் (தங்கக் கட்டிகள்)—இவற்றைத் திவோதாசனிடமிருந்து நாம் வென்று பெற்றோம்.

Mantra 24

दश रथान्प्रष्टिमतः शतं गा अथर्वभ्यः । अश्वथः पायवेऽदात् ॥

பத்து ரதங்கள்—ப்ரஷ்டிமத் (நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட/சீரமைக்கப்பட்ட), மேலும் அதர்வர்களுக்காக நூறு பசுக்கள் (கதிர்-ரூபப் பசுக்கள்). அஸ்வதன் பாயுவுக்கு இவற்றை அளித்தான்.

Mantra 25

महि राधो विश्वजन्यं दधानान्भरद्वाजान्त्सार्ञ्जयो अभ्ययष्ट ॥

அனைத்து மக்களுக்கும் உரிய மகத்தான ராதஸ் (தானம்/செல்வம்) தாங்கியவனாக, ஸார்ஞ்ஜயன் பரத்வாஜர்களின் மரியாதைக்காக யாகம் செய்தான்.

Mantra 26

वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूया अस्मत्सखा प्रतरणः सुवीरः । गोभिः संनद्धो असि वीळयस्वास्थाता ते जयतु जेत्वानि ॥

ஓ வனஸ்பதே! உறுதியான அங்கங்களுடன் இருப்பாயாக; எங்கள் சखा ஆக, முன்னேற்றம் தரும் வெற்றியாளனாக, சுவீரன் (வீரர் செல்வம் உடையவன்) ஆக. கோபிஃ (கதிர்கள்/காவுகள்) கொண்டு கட்டுப்பட்டவனாய் உறுதியாக நிலைநில்; உன் சாரதி வெல்லட்டும், உன் வெற்றிகள் வெற்றியாய் நிலைக்கட்டும்.

Mantra 27

दिवस्पृथिव्याः पर्योज उद्भृतं वनस्पतिभ्यः पर्याभृतं सहः । अपामोज्मानं परि गोभिरावृतमिन्द्रस्य वज्रं हविषा रथं यज ॥

ஹவிஸால் இந்திரனின் வஜ்ரமாகிய ரதத்தை யஜி: அதன் பலம் த்யாவா-பிருதிவியிலிருந்து பரி-உத்பிருதம்; அதன் ஸஹஸ் வனஸ்பதிகளிலிருந்து பரி-ஆபிருதம்; அது அபாம் ஓஜ்மானத்தால் சுற்றிலும் ஆவ்ருதம், மேலும் கோபிஃ (கதிர்கள்/காவுகள்) கொண்டு மூடப்பட்டது.

Mantra 28

इन्द्रस्य वज्रो मरुतामनीकं मित्रस्य गर्भो वरुणस्य नाभिः । सेमां नो हव्यदातिं जुषाणो देव रथ प्रति हव्या गृभाय ॥

இது இந்திரனின் வஜ்ரம்; மருதர்களின் முன்னணி; மித்ரனின் கர்ப்பம்; வருணனின் நாபி. ஓ தெய்வ ரதமே! எங்கள் ஹவி-தானத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, எங்கள் ஹவ்யங்களைப் பற்றிக் கொள்—யஜ்ஞ-தானத்தை அருளுடன் ஏற்று, அதை முறையாக நிலைநிறுத்து.

Mantra 29

उप श्वासय पृथिवीमुत द्यां पुरुत्रा ते मनुतां विष्ठितं जगत् । स दुन्दुभे सजूरिन्द्रेण देवैर्दूराद्दवीयो अप सेध शत्रून् ॥

பூமியிலும் த்யௌவிலும் மூச்சை ஊற்று; பல இடங்களில் விரிந்த மனித உலகம் உன்னால் துணிவு பெறுக. ஓ துந்துபியே! இந்திரனும் தேவர்களும் உடன் ஒன்றாயிருந்து, பகைவர்களைத் தொலைவில்—இன்னும் தொலைவில்—அகற்று; எங்கள் களத்திலிருந்து விரோதப் படைகளை விரட்டு.

Mantra 30

आ क्रन्दय बलमोजो न आ धा निः ष्टनिहि दुरिता बाधमानः । अप प्रोथ दुन्दुभे दुच्छुना इत इन्द्रस्य मुष्टिरसि वीळयस्व ॥

ஓ போர்-துந்துபியே! முழங்கு; எங்களுள் பலமும் ஓஜஸும் நிலைபெறச் செய். தீய இயக்கங்களைத் தடுத்து இடியென முழங்கி, துரிதத்தை அகற்று. ஓ துந்துபியே! இங்கிருந்து பகைவரால் வரும் துச்சுனையை அடித்து விரட்டு; நீ இந்திரனின் முறுக்கப்பட்ட முஷ்டி—முன்னேறு, வெல்லு.

Mantra 31

आमूरज प्रत्यावर्तयेमाः केतुमद्दुन्दुभिर्वावदीति । समश्वपर्णाश्चरन्ति नो नरोऽस्माकमिन्द्र रथिनो जयन्तु ॥

அந்த அப்புறத்திலுள்ள பகைபடைகளைப் பின்னே தள்ளுவாயாக; கேது-சின்னமுடைய துந்துபி (போர்முரசு) ஒலிக்கட்டும். எங்கள் வீரர்கள் குதிரை-இறகுபோல் விரைந்த ஆற்றலுடன் ஒன்றுகூடி நகரட்டும்; ஓ இந்திரா, எங்கள் ரதீப் போராளிகள் வெற்றி பெறட்டும்.