Sukta 22

Mantra 1

य एक इद्धव्यश्चर्षणीनामिन्द्रं तं गीर्भिरभ्यर्च आभिः । यः पत्यते वृषभो वृष्ण्यावान्त्सत्यः सत्वा पुरुमायः सहस्वान् ॥

எல்லா மக்களாலும் உண்மையாய் அழைக்கத் தக்க ஒரேவன்—அந்த இந்திரன்; அவனையே இவ்வாக்குகளால் நான் பாடுகிறேன். அவன் காளைபோல் ஆள்கிறான், வृष்ண்ய-வீரியத்தால் நிறைந்தவன்; சத்திய-சொரூபன், உண்மையான சத்த்வ-சக்தி, பல செயல்களையுடையவன், ஆற்றலில் மிக்கவன்.

Mantra 2

तमु नः पूर्वे पितरो नवग्वाः सप्त विप्रासो अभि वाजयन्तः । नक्षद्दाभं ततुरिं पर्वतेष्ठामद्रोघवाचं मतिभिः शविष्ठम् ॥

அவனையே எங்கள் முன்னோர்—நவக்வர்கள், அந்த ஏழு விப்ரர்கள்—வாஜத்தை நோக்கி முன்னேறி அடைந்தனர்: அசைக்க முடியாதவன், வெல்லுபவன், மலைச் சிகரங்களில் நிலைபெற்றவன்; துரோகம் அற்ற வாக்குடையவன்; மேலும் தங்கள் மனத் தியானங்களால் மிக வலிமையானவனாக அறியப்பட்டவன்.

Mantra 3

तमीमह इन्द्रमस्य रायः पुरुवीरस्य नृवतः पुरुक्षोः । यो अस्कृधोयुरजरः स्वर्वान्तमा भर हरिवो मादयध्यै ॥

அந்த இந்திரனையே நாம் இங்கு நாடுகிறோம்—பெருமைமிகு செல்வத்திற்காக; வீரர்கள் நிறைந்தவன், மனிதர் நிறைந்தவன், வளர்ச்சியில் பெருகுபவன். தானத்தில் தளராதவன், அஜரன், ஸ்வரின் (வானொளியின்) ஒளியுடையவன்—ஹரிவோ (ஹரி-அசுவங்களின் அதிபதி), எங்கள் வல-மாதம் (உற்சாகப் பரவசம்) பெற அவனை இங்கு கொண்டு வா.

Mantra 4

तन्नो वि वोचो यदि ते पुरा चिज्जरितार आनशुः सुम्नमिन्द्र । कस्ते भागः किं वयो दुध्र खिद्वः पुरुहूत पुरूवसोऽसुरघ्नः ॥

இந்திரா, எங்களுக்கு தெளிவாகச் சொல்—பண்டைய காலத்திலும் பாடகர்-ஸ்தோதிரர்கள் உன் சும்னம் (அனுகிரகம்) பெற்றிருந்தால், இப்போது எங்களுக்கான உன் பங்கு என்ன? எங்கள் பிழிந்த முயற்சிக்கான வலமூட்டும் ஊட்டம் எது? பலமுறை அழைக்கப்படுபவனே (புருஹூத), பரந்த செல்வமுடையவனே (புரூவஸு), அசுரக்ன (விரோத சக்திகளை அழிப்பவனே)!

Mantra 5

तं पृच्छन्ती वज्रहस्तं रथेष्ठामिन्द्रं वेपी वक्वरी यस्य नू गीः । तुविग्राभं तुविकूर्मिं रभोदां गातुमिषे नक्षते तुम्रमच्छ ॥

அவரை வினவுகின்றேன்—வஜ்ரஹஸ்தன், ரதேஷ்டன் (ரதத்தில் உறுதியாய் நிற்பவன்) இந்திரனை—என் நடுங்கும், வளைந்த நடை கொண்ட பாடல், இப்போது அவனை நோக்கி செல்கிறது. துவிக்ராபம் (வலிமையான பிடியுடையவன்), துவிகூர்மிம் (பலவாறு முன்னேறும்), ரபோதாம் (வேக-வலத்தை அளிப்பவன்) அந்த தும்ரன் (உக்கிரன்) அருகே, பாதையை நாடி, அது சென்று சேர்கிறது.

Mantra 6

अया ह त्यं मायया वावृधानं मनोजुवा स्वतवः पर्वतेन । अच्युता चिद्वीळिता स्वोजो रुजो वि दृळ्हा धृषता विरप्शिन् ॥

இவ்வே (சக்தியால்)—மாயா (உருவாக்கும் ஆற்றல்) கொண்டு வளர்பவனாக, மனவேகமென விரைவானவனாக, தன் சொந்த ஓஜஸில் வலிமைமிக்கவனாகிய அவனை—அவன் பர்வதத்தின் துணையால் அசையாததும் கட்டப்பட்டதும் கூட உடைத்தான். தன் ஸ்வ-ஓஜஸால் உறுதியாகப் பிடிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடுகளைத் துண்டு துண்டாகச் சிதைத்தான்—பரந்த செயல்வல்லமை உடையவனே, துணிச்சலுடன்.

Mantra 7

तं वो धिया नव्यस्या शविष्ठं प्रत्नं प्रत्नवत्परितंसयध्यै । स नो वक्षदनिमानः सुवह्मेन्द्रो विश्वान्यति दुर्गहाणि ॥

அவனை—மிகுந்த வலிமையுடையவனை—நாம் புதிய தியா (உந்தப்பட்ட அறிவு) கொண்டு, பழமையானவனைப் பழமையான முறையிலேயே, சுற்றிலும் அணுகி வணங்க விரும்புகிறோம். அகந்தையற்ற இந்திரன் நம்மை நன்றாகச் சுமந்து நடத்தட்டும்; எல்லா கடக்கக் கடினமான இடர்களையும் தாண்டச் செய்யட்டும்.

Mantra 8

आ जनाय द्रुह्वणे पार्थिवानि दिव्यानि दीपयोऽन्तरिक्षा । तपा वृषन्विश्वतः शोचिषा तान्ब्रह्मद्विषे शोचय क्षामपश्च ॥

பகைமையுடைய மக்களுக்கெதிராக—பார்த்திவமான, திவ்யமான, அந்தரிக்ஷமான (அக்னிகளை) ஒளிரச் செய். ஹே வृषன், உன் ஜ்வாலையால் எல்லாத் திசைகளிலும் எரியச் செய்; பிரஹ்ம (புனித வாக்கு) மீது வெறுப்புடையவர்களைச் சுட்டெரி—அவர்களுக்காகப் பூமியையும் நீரையும் கூடச் சுடச்செய்.

Mantra 9

भुवो जनस्य दिव्यस्य राजा पार्थिवस्य जगतस्त्वेषसंदृक् । धिष्व वज्रं दक्षिण इन्द्र हस्ते विश्वा अजुर्य दयसे वि मायाः ॥

ஓ இந்திரா! தெய்வீக ஜனத்தின் அரசனும், பார்திவமாக இயங்கும் உலகத்தின் அரசனும், ஒளிமிகு-தரிசனமுடையவனே! உன் வலது கையில் வஜ்ர-சக்தியை நிலைநிறுத்து. அஜரனே! உன் எல்லா மாயாஃ—படைப்பின் செயல்திறன் கொண்ட சக்திகள்—எங்களுக்காக விரிந்த ஒளி-செயலாகப் பொழிந்து பகிர்ந்து அருள்வாயாக.

Mantra 10

आ संयतमिन्द्र णः स्वस्तिं शत्रुतूर्याय बृहतीममृध्राम् । यया दासान्यार्याणि वृत्रा करो वज्रिन्त्सुतुका नाहुषाणि ॥

ஓ இந்திரா! எங்களிடம் அணுகி, பகை-தூர்யம்—பகைவரை வெல்ல—எங்களுக்காகப் பெரிதும் ஏமாற்றமற்ற ஸ்வஸ்தியை யோகப்படுத்து. வஜ்ரினே! அதனால் தாச-சுபாவத்தின் இருள் தடைகளையும் எதிர்மறை வ்ருத்ரங்களையும் ‘சுதுக’—எளிதில் விரட்டத்தக்கவையாக—ஆக்கி, ஆர்ய-சுபாவம் வெற்றியில் முன்னேறச் செய்.

Mantra 11

स नो नियुद्भिः पुरुहूत वेधो विश्ववाराभिरा गहि प्रयज्यो । न या अदेवो वरते न देव आभिर्याहि तूयमा मद्र्यद्रिक् ॥

ஓ புருஹூத வேதஸ்! நியுத்—யோகப்பட்ட சக்திகளுடன்—மற்றும் எல்லா விரும்பத்தக்க வரங்களுடன் எங்களிடம் வா; யாகத்துக்கு விரைந்து வரும் வேகமுடையவனே. இச் சக்திகளை எந்த அदेவனும் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது; தேவர்களும் (உன் அனுமதி இன்றி) முடியாது. அவைகளுடன் விரைந்து வந்து, எங்கள் மகிழ்-தரிசனத்தில், ஆனந்த-ரஸத்தைப் பருகு.