Sukta 10

Mantra 1

पुरो वो मन्द्रं दिव्यं सुवृक्तिं प्रयति यज्ञे अग्निमध्वरे दधिध्वम् । पुर उक्थेभिः स हि नो विभावा स्वध्वरा करति जातवेदाः ॥

முன்னே செல்லும் உங்கள் யாகப் பயணத்தில், அத்வரத்தில், அந்த மந்திர ஒலியுடைய, தெய்வீகமான, நன்கு உரைக்கப்பட்ட ஸ்துதி-சக்தியான அக்னியை முன்புறத்தில் நிறுவுங்கள். உக்தங்களின் முன்னே அவர் செல்கிறார்; ஏனெனில் அனைத்தையும் ஒளியூட்டும் விபாவா ஜாதவேதாஃ நமக்காக ஸ்வத்வர—யாகப் பாதையை நல்வழியாகவும் இடையறாததாகவும்—ஆக்குகிறார்.

Mantra 2

तमु द्युमः पुर्वणीक होतरग्ने अग्निभिर्मनुष इधानः । स्तोमं यमस्मै ममतेव शूषं घृतं न शुचि मतयः पवन्ते ॥

ஒளிமிக்கவனும் பல முகங்களுடைய (பூர்வணீக) ஹோத்ரியான அந்த அக்னியை—ஓ அக்னே—மனிதர்கள் தங்கள் தங்கள் தீக்களால் ஏற்றுகின்றனர். அவருக்காக ஸ்தோமம் ஓடுகிறது—அன்புடையவனின் ஷூஷம் (உற்சாகம்) போல—நெய் போல் தூய்மையாக; நமது மதிகள் ஒளிர்ந்து சுத்திகரிப்பவையாகப் பாய்கின்றன.

Mantra 3

पीपाय स श्रवसा मर्त्येषु यो अग्नये ददाश विप्र उक्थैः । चित्राभिस्तमूतिभिश्चित्रशोचिर्व्रजस्य साता गोमतो दधाति ॥

மர்த்தியர்களிடையே அவர் ஶ்ரவஸ் (யசஸ்-ஒளி) கொண்டு வளர்கிறார்—உக்தங்களால் அக்னிக்குத் தானம் அளிக்கும் அந்த விப்ரனுக்காக. பல ஜ்வாலையுடைய சித்ரஶோசி அவர், தன் பலவகை உதிகளால், அவனுக்காக கோமத் வ்ரஜத்தின் ஸாதா—அதாவது ஒளிரும் கதிர்களின்/ஞான-செழுமையின் வெற்றி—நிறுவுகிறார்.

Mantra 4

आ यः पप्रौ जायमान उर्वी दूरेदृशा भासा कृष्णाध्वा । अध बहु चित्तम ऊर्म्यायास्तिरः शोचिषा ददृशे पावकः ॥

பிறந்தவுடன் உर्वீ (விரிந்த பரப்பு) முழுதும் பரவி, தன் பிரகாசத்தால் தொலைவிலிருந்தே காணப்பட்டு, கருமையான பாதையை ஒளிமயமான வழியாக மாற்றியவன்—அப்போது மிகுந்த இருளும், அதன் அலைகளைக் கடந்து, பாவகன் (அக்னி) தன் ஶோசிஷ் (ஜ்வாலை) மூலம் தென்பட்டான்.

Mantra 5

नू नश्चित्रं पुरुवाजाभिरूती अग्ने रयिं मघवद्भ्यश्च धेहि । ये राधसा श्रवसा चात्यन्यान्त्सुवीर्येभिश्चाभि सन्ति जनान् ॥

இப்போது, அக்னியே, உன் புருவாஜ (பலவகை வல-சக்திகள்) மற்றும் ஊதி (காப்பு-உதவி) மூலம் எங்களுள் இந்தச் சித்ர (ஒளிமிக்க) ரயி (செல்வ-வளம்)யை நிறுவு—எங்களுக்காகவும் மகவத்ப்யः (தானமுடையோருக்காகவும்). ராதஸா (வளமால்) மற்றும் ஶ்ரவஸா (ஊக்கமூட்டும் புகழால்) பிறரை மிஞ்சுவோர், மேலும் ஸுவீர்யைः (வீர-ஆற்றல்களால்) மக்களுக்குமேல் நிலைபெறுவோர்.

Mantra 6

इमं यज्ञं चनो धा अग्न उशन्यं त आसानो जुहुते हविष्मान् । भरद्वाजेषु दधिषे सुवृक्तिमवीर्वाजस्य गध्यस्य सातौ ॥

அக்னியே, இந்த யஜ்ஞத்தை எங்களுக்காக உன் சனः (மகிழ்ச்சி/அனுகிரகம்) ஆக நிறுவு; ஹவிஷ்மான் (ஹவிஷ் ஏந்திய) யஜமானன் விதியில் அமர்ந்து ஆஹுதியைச் செலுத்துகிறான். பரத்வாஜர்களிடையே நீ ஸுவ்ருக்தி (நன்கு அமைந்த ஸ்துதி-வாக்கு)யை நிலைநிறுத்துகிறாய்; வாஜ (வளம்/வலிமை) பெறுதலிலும், அதன் உறுதியான கத்திய (நிலையான சித்தி)யின் ஸாதௌ (வெற்றி)யிலும் நீ எங்களுக்கு துணைநின்றாய்.

Mantra 7

वि द्वेषांसीनुहि वर्धयेळां मदेम शतहिमाः सुवीराः ॥

வெறுப்புகளை அகற்று; இளா (ஒளிமிகு வளம்) வளரச் செய். தெய்வீக ஆனந்த-மதத்தில் நாம் மகிழ்வோமாக—நூறு குளிர்காலங்களைத் தாங்க வல்லவர்களாய்—உன்னத வீர-வலிமை உடையவர்களாய்.