Sukta 61

Mantra 1

इयमददाद्रभसमृणच्युतं दिवोदासं वध्र्यश्वाय दाशुषे । या शश्वन्तमाचखादावसं पणिं ता ते दात्राणि तविषा सरस्वति ॥

அவள், தானம் செய்பவன் வத்ர்யஶ்வனுக்காக, திவோதாசனுக்கு ரபஸ (வேகமிகு), ऋணச்யுத (கடன்-பந்தத்திலிருந்து விடுவிக்கும்) வலிமையை அளித்தாள். என்றும் நிலைத்த பணி—லாபத்தை கஞ்சத்தனமாகச் சேர்த்துக் காக்கும் ஒருவன்—அவனைத் தாக்கி வீழ்த்தியவள்; சரஸ்வதீயே, அவை உன் தவிஷா (பிரசண்ட வலிமை) யின் தாத்ராணி (வரங்கள், தானங்கள்) ஆகும்.

Mantra 2

इयं शुष्मेभिर्बिसखा इवारुजत्सानु गिरीणां तविषेभिरूर्मिभिः । पारावतघ्नीमवसे सुवृक्तिभिः सरस्वतीमा विवासेम धीतिभिः ॥

இவள் (ஸரஸ்வதி) தன் ஶுஷ்மம் (வலிமை) கொண்டு, தாமரைத் தண்டு (பிஸ்-தண்டு) கிழித்தெறிவதுபோல், பிளந்து வெளிப்பட்டாள்; தன் பேராற்றல்மிகு ஊர்மி (அலை)களால் மலைகளின் முதுகெலும்பு/மடங்குகளைச் சிதைத்தாள். ‘பாராவத்’—தூரத்திலுள்ள இருள்—அழிப்பவளான அவள், எங்கள் உதவிக்காக—சுவ்ருக்தி (நல்ல உச்சரிப்பு)களாலும் தீதி (ஊக்கமூட்டிய சிந்தனை)களாலும்—ஸரஸ்வதியை நெருங்க அழைத்து, இங்கே வாசிக்கச் செய்வோமாக.

Mantra 3

सरस्वति देवनिदो नि बर्हय प्रजां विश्वस्य बृसयस्य मायिनः । उत क्षितिभ्योऽवनीरविन्दो विषमेभ्यो अस्रवो वाजिनीवति ॥

ஹே ஸரஸ்வதி, தேவ-நிந்தகர்களைத் தாழ்த்தி அடக்கு; உலகமெங்கும் பரவும் மாயாவி (வஞ்சகர்) யின் பிரஜையையும் வளர்ச்சியையும் நொறுக்கு. மேலும் மக்களுக்காக நீ பாதைகளை கண்டுபிடித்தாய்; கடின/விஷம இடங்களிலிருந்து நீ நீரோடைகளை ஓடச் செய்தாய், ஹே வாஜினீவதி (வெற்றிச் சக்தியுடையவளே).

Mantra 4

प्र णो देवी सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती । धीनामवित्र्यवतु ॥

எங்களுக்காக தேவியான ஸரஸ்வதி, வாஜ (வாஜ-சக்தி)களால் நிறைந்தவளாய், வாஜினீவதியாக, முன்னே செல்லட்டும்; தீ (ஊக்க/பிரேரணை)களின் காவலியாக அவள் எங்களை காத்து வளர்ப்பாளாக.

Mantra 5

यस्त्वा देवि सरस्वत्युपब्रूते धने हिते । इन्द्रं न वृत्रतूर्ये ॥

தேவி சரஸ்வதியே! உண்மையான லாபமான தன-ஹிதத்திற்காக உன்னை அருகே அழைத்து வேண்டுபவன்—விருத்திர-தூர்யே (விருத்திரனை வென்ற போரில்) இந்திரன் போல, ஒளிக்கான போரில் உன் வெற்றித் துணையைப் பெறுவான்.

Mantra 6

त्वं देवि सरस्वत्यवा वाजेषु वाजिनि । रदा पूषेव नः सनिम् ॥

தேவி சரஸ்வதியே, வாஜினியே! வாஜங்களுக்கான போராட்டங்களில் எங்களை காத்தருள்வாயாக; மேலும் பூஷன் போல எங்களுக்கு ‘ஸனி’—உறுதியான, பாதுகாப்பான பெறுபேறு—அருள்வாயாக.

Mantra 7

उत स्या नः सरस्वती घोरा हिरण्यवर्तनिः । वृत्रघ्नी वष्टि सुष्टुतिम् ॥

மேலும் எங்களுக்கான அந்த சரஸ்வதி—தடுப்போர்க்கு அச்சமூட்டும், பொன்-பாதையுடையவள்—விருத்திரக்னீ, நன்கு பாடப்பட்ட ஸ்துதியை விரும்பி ஏற்றுக்கொள்கிறாள்.

Mantra 8

यस्या अनन्तो अह्रुतस्त्वेषश्चरिष्णुरर्णवः । अमश्चरति रोरुवत् ॥

அவளுடைய கடல்போன்ற ஓட்டம் முடிவற்றது—தடையற்றது, வேகமிக்கது, இடையறாது ஓடுவது—கர்ஜிக்கும் அலைபோல் அவளுடைய வலிமை முன்னே செல்கிறது; அந்த சரஸ்வதியின் ஒளிமிகு ஓட்ட-சக்தி எங்களுள் செயல்படுக.

Mantra 9

सा नो विश्वा अति द्विषः स्वसॄरन्या ऋतावरी । अतन्नहेव सूर्यः ॥

஋தத்தைத் தாங்கும் எங்கள் சகோதரி, அவள் எங்களை எல்லா வெறுப்புகளையும் தாண்டி, ஒவ்வொரு எதிர்ப்புச் சக்தியையும் தாண்டி அழைத்துச் செல்லட்டும்—சூரியன் நாளை விரித்து இறுக்கத்தை அகற்றுவது போல.

Mantra 10

उत नः प्रिया प्रियासु सप्तस्वसा सुजुष्टा । सरस्वती स्तोम्या भूत् ॥

மேலும் சரஸ்வதி எங்களுக்கு, எல்லாப் பிரிய சக்திகளிலும் பிரியமானவளாக இருப்பாளாக; ஏழு சகோதரி-நதிகளையுடையவள், நன்கு இசைந்தவள்; அவள் போற்றத்தக்கவளாக—எங்கள் ஸ்தோத்திரங்களுக்கு உரியவளாக—இருப்பாளாக, அவள் இருப்பின் இசைவுகளை விழிப்பூட்டும் போது.

Mantra 11

आपप्रुषी पार्थिवान्युरु रजो अन्तरिक्षम् । सरस्वती निदस्पातु ॥

பூமியின் வடிவங்களையும் விரிந்த அந்தரிக்ஷ-ரஜஸையும் நிரப்பியவள்—அந்த சரஸ்வதி, ‘இல்லை’ எனும் மறுப்பு-வாக்கிலிருந்தும் பகைமைக் சொற்களின் தாக்குதலிலிருந்தும் எங்களை காக்கட்டும்.

Mantra 12

त्रिषधस्था सप्तधातुः पञ्च जाता वर्धयन्ती । वाजेवाजे हव्या भूत् ॥

அவள் திரிஷதஸ்தா—மூன்று ஆசனங்களில் நிலைபெற்றவள்; ஸப்ததா—ஏழுவகை ஒழுங்கைத் தாங்குபவள்; பஞ்ச-ஜாதா—ஐந்துவகை ஆகுதலில் பிறந்தவள்; எங்கள் வளர்ச்சியைப் பெருக்குபவள்—அந்த சரஸ்வதி ஒவ்வொரு வாஜே-வாஜே, ஒவ்வொரு வெற்றி-பெறுதலிலும், எங்கள் ஆஹூத சக்தியாகட்டும்.

Mantra 13

प्र या महिम्ना महिनासु चेकिते द्युम्नेभिरन्या अपसामपस्तमा । रथ इव बृहती विभ्वने कृतोपस्तुत्या चिकितुषा सरस्वती ॥

தன் மகிமையால் மகத்தோரிடையே வெளிப்படுபவள்; தன் த்யும்ன—ஒளிமிகு வல்லமைகளால் பிறரையெல்லாம் மிஞ்சுபவள்; செயல்களில் மிகச் செயலாற்றுவாள்—அந்த சரஸ்வதி, ரதம்போல் பேர்விரிவு உடையவள், விரிந்த ஆகுதலுக்காக அமைக்கப்பட்டவள், அறிந்தோர் போற்றத்தக்கவள்.

Mantra 14

सरस्वत्यभि नो नेषि वस्यो माप स्फरीः पयसा मा न आ धक् । जुषस्व नः सख्या वेश्या च मा त्वत्क्षेत्राण्यरणानि गन्म ॥

ஓ சரஸ்வதி, எங்களை மேன்மையான நிறைவு-செழிப்பின் வழி நடத்துவாயாக; எங்களைத் தள்ளிவிடாதே—உன் போஷகப் பாயசப் பெருக்கால் எங்களைத் தாக்காதே. எங்கள் சখ্যத்தையும் நெருக்கத்தையும் ஏற்றருள்வாயாக; உன்னை விட்டு உயிரோட்டமற்ற வறண்ட நிலங்களுக்கு நாம் போகாதிருப்போமாக.