Sukta 27

Mantra 1

किमस्य मदे किम्वस्य पीताविन्द्रः किमस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि किं ते अस्य पुरा विविद्रे किमु नूतनासः ॥

அவனுடைய மது (உன்மத்த-ஆனந்தம்) என்ன, அவனுடைய பானம் (ஸோமபானம்) என்ன? சখ্যத்தால் இந்திரன் என்ன செயலை நிறைவேற்றினான்? போரில் அருகில் அமர்ந்தோர் அவனைப் பழங்காலத்திலிருந்து என்ன அறிந்தனர்—இப்போது புதிய தேடுபவர்கள் என்ன அறிகின்றனர்?

Mantra 2

सदस्य मदे सद्वस्य पीताविन्द्रः सदस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि सत्ते अस्य पुरा विविद्रे सदु नूतनासः ॥

அவனுடைய மது உண்மை, அவனுடைய பானம் உண்மை; சখ্যத்தால் இந்திரன் உருவாக்கியது உண்மை. போரில் அருகில் அமர்ந்தோர் அவனைப் பழங்காலத்திலிருந்து கண்டது உண்மை—இப்போது புதிய தேடுபவர்கள் கண்டடைவதும் உண்மை.

Mantra 3

नहि नु ते महिमनः समस्य न मघवन्मघवत्त्वस्य विद्म । न राधसोराधसो नूतनस्येन्द्र नकिर्ददृश इन्द्रियं ते ॥

ஓ ம஘வன் (தானவீரன்) இந்திரா! உன் மகிமையின் முழு அளவை நாங்கள் அறியோம்; உன் ம஘வத்துவம்—அந்த அளவற்ற தானவளம்—என்னும் தன்மையையும் அறியோம். ஓ இந்திரா! எப்போதும் புதுப்படும் ராதஸ் (செல்வம்/தானம்) உடைய உன் முழுமையான இந்திரிய-சக்தியை யாரும் ஒருபோதும் கண்டதில்லை.

Mantra 4

एतत्त्यत्त इन्द्रियमचेति येनावधीर्वरशिखस्य शेषः । वज्रस्य यत्ते निहतस्य शुष्मात्स्वनाच्चिदिन्द्र परमो ददार ॥

ஓ இந்திரா! இதுவே உன் புகழ்பெற்ற இந்திரிய-ஆட்சி-சக்தி; இதனால் நீ வரஶிகாவின் ஶேஷன் (மீதமிருந்தவன்) என்பவனை வீழ்த்தினாய். மேலும், நீ எறிந்து தாக்கிய வஜ்ரத்தின் ஶுஷ்மம் (தீவிரம்/வலிமை) காரணமாக—அதன் முழக்க ஒலியால்கூட—ஓ இந்திரா! உச்சமான தடையும் உடைந்து சிதறுகிறது.

Mantra 5

वधीदिन्द्रो वरशिखस्य शेषोऽभ्यावर्तिने चायमानाय शिक्षन् । वृचीवतो यद्धरियूपीयायां हन्पूर्वे अर्धे भियसापरो दर्त् ॥

இந்திரன் வரஶிகாவின் ஶேஷனை வதைத்தான்—தன்னை நோக்கி திரும்பி வருபவனுக்கும், முன்னேறி மோதுபவனுக்கும் பாடம் புகட்டும் பொருட்டு. ஹரியூபீயாவில் அவன் வ்ரசீவந்தனைத் தாக்கியபோது, முதற்பகுதியிலேயே பகைவர் அச்சத்தால் சிதறி, அதன் பின் ஓடிப்போய் விலகினர்.

Mantra 6

त्रिंशच्छतं वर्मिण इन्द्र साकं यव्यावत्यां पुरुहूत श्रवस्या । वृचीवन्तः शरवे पत्यमानाः पात्रा भिन्दाना न्यर्थान्यायन् ॥

பலமுறை அழைக்கப்படும் இந்திரனே! யவ்யாவதீயில் புகழுக்காக, கவசம் அணிந்த மூவாயிரம் (வீரர்) உன்னுடன் ஒன்றுகூடினர். வ்ரசீவந்தனின் மக்கள், அம்புத் தாக்குதலுக்காகப் பாய்ந்து, தங்கள் பாத்திரங்களை உடைத்து, நோக்கம் நிறைவேறாமல் விலகிச் சென்றனர்.

Mantra 7

यस्य गावावरुषा सूयवस्यू अन्तरू षु चरतो रेरिहाणा । स सृञ्जयाय तुर्वशं परादाद्वृचीवतो दैववाताय शिक्षन् ॥

யாருடைய இரு பசுக்கள்—செம்மை நிறமுடையவை, நல்ல மேய்ச்சலால் வளமானவை—உள்ளே உள்ளே அலைந்து, மீண்டும் மீண்டும் நக்குகின்றன; அவன் துர்வசனை ஸ்ரிஞ்ஜயனுக்குக் கொடுத்தான்; வ்ரசீவந்தனுக்கு எதிராக தைவவாதனைப் பயிற்றுவித்தான்.

Mantra 8

द्वयाँ अग्ने रथिनो विंशतिं गा वधूमतो मघवा मह्यं सम्राट् । अभ्यावर्ती चायमानो ददाति दूणाशेयं दक्षिणा पार्थवानाम् ॥

அக்னியே! இரண்டு ரதவீரரும் இருபது பசுக்களும்—சம்ராட் மகவன் எனக்குத் தருகிறான். அப்யாவர்தீ மற்றும் சாயமானன் இந்த தான-தக்ஷிணையை அளிக்கின்றனர்—பார்த்தவானர்களின், குறையச் செய்வது கடினமான தக்ஷிணை அது.