
Sukta 6.24
Bharadvāja
Indra
Triṣṭubh (probable for RV 6.24)
ரிக் வேதம் 6.24 என்பது பரத்வாஜர் இயற்றிய திரிஷ்டுப் பாவத்தில் அமைந்த ஸூக்தம்; இதில் இந்திரன் சோமம் அருந்தும், வாக்கை ஒளியூட்டும் அரசனாகப் புகழப்படுகிறான். ஸ்தோத்திரங்களும் யாகமும் அவனைத் தூண்டி, பலம், வெற்றி, பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை அருளச் செய்கின்றன. மலைக்குள் இருந்து வெடித்தெழும் நீர்ப்பாய்ச்சலைப் போலக் குமிழ்ந்து பெருகும் இந்திரனின் ஆற்றல் இங்கு கொண்டாடப்படுகிறது; இறுதியில் தலைவரையும் வழிபாட்டாளர்களையும் இல்லத்திலும் காட்டுப்புறங்களிலும் காக்க வேண்டி நேரடியாக வேண்டுதல் செலுத்தப்படுகிறது, அவர்கள் வீரமிகு சந்ததியுடன் நீண்ட ஆயுள் வாழும்படியாக.
Mantra 1
वृषा मद इन्द्रे श्लोक उक्था सचा सोमेषु सुतपा ऋजीषी । अर्चत्र्यो मघवा नृभ्य उक्थैर्द्युक्षो राजा गिरामक्षितोतिः ॥
இந்திரனில் காளைபோன்ற மது (உல்லாச/ஆனந்தம்) உள்ளது; அதனுடன் பிழிந்த சோமங்களில் ஸ்லோகம், உக்தம் இணைந்து செல்கின்றன; அவன் சுத-பா, பிழிந்த ரசத்தை அருந்துகிறான்; மேலும் ருஜீஷீ—ஒளிரும் பானத்தில் வலிமைமிக்கவன். மனிதரின் உக்தங்களால் மகவா புகழில் தீப்பற்றச் செய்யப்படுகிறான்—வாக்கின் ஒளிமிகு அரசன்; அவன் உதவி ஒருபோதும் குறையாது.
Mantra 2
ततुरिर्वीरो नर्यो विचेताः श्रोता हवं गृणत उर्व्यूतिः । वसुः शंसो नरां कारुधाया वाजी स्तुतो विदथे दाति वाजम् ॥
அவன் விரைவில் வெல்லும் வீரன்; மனிதருக்கான நர்ய (நாயக-வலிமை), பரந்த அறிவுடையவன்; பாடுபவனின் அழைப்பை கேட்கிறான், அவன் உதவி விரிந்தது. ரிஷி வடித்த மனிதரின் புகழ்ச்சி ஒரு வசு (மதிப்புமிக்க நிதி); அவன் வாஜீ (வலிமைமிக்கவன்) போற்றப்பட்டு, விதத (சபை/யாகக் கூடல்) இல் வாஜ (வல-செழிப்பு) அளிக்கிறான்.
Mantra 3
अक्षो न चक्र्योः शूर बृहन्प्र ते मह्ना रिरिचे रोदस्योः । वृक्षस्य नु ते पुरुहूत वया व्यूतयो रुरुहुरिन्द्र पूर्वीः ॥
ஓ வீரனே, இரு சக்கரங்களின் அச்சு போல, நீ—பெரும்-உருவன்—உன் மகிமையால் இரு உலகங்களையும் நிரப்பினாய். ஓ பலமுறை அழைக்கப்படுபவனே (புருஹூத), மரத்தின் கிளைகள் போல உன் வலிமைகளும் உன் உதவிகளும், ஓ இந்திரா, பழங்காலத்திலிருந்தே அகலமாகப் பரவி வளர்ந்துள்ளன.
Mantra 4
शचीवतस्ते पुरुशाक शाका गवामिव स्रुतयः संचरणीः । वत्सानां न तन्तयस्त इन्द्र दामन्वन्तो अदामानः सुदामन् ॥
ஓ செயல்திறன் கொண்டவனே (சசீவத்), ஓ பலகிளை உடையவனே (புருஷாக), உன் கிளைகள்—மாடுகளின் ஓடும் பாதைவரிசைகள் போல—தம் தம் வழிகளில் ஒன்றாகச் செல்கின்றன. கன்றுகளைப் பிணைக்கும் நூல்கள் போல, ஓ இந்திரா, உன் பிணைப்புகள் உறுதியானவை—அறுபடாதவை; ஓ சுதாமன், நல்ல பந்தங்களை நிறுவுபவனே.
Mantra 5
अन्यदद्य कर्वरमन्यदु श्वोऽसच्च सन्मुहुराचक्रिरिन्द्रः । मित्रो नो अत्र वरुणश्च पूषार्यो वशस्य पर्येतास्ति ॥
இன்று ஒன்று, நாளை மற்றொன்று—மீண்டும் மீண்டும் இந்திரன் இல்லாததை இருப்பாக்கினான். இங்கே நமக்காக மித்ரன், வருணன், பூஷன் உள்ளனர்; மேலும் ஆர்யமன்—சுற்றிச் சென்று நம்மை ‘வஶஸ்ய’ (ஆட்சி/உரிமை, உண்மையான உடைமை) தேடலில் வழிநடத்துபவன்—அவனே இருக்கிறான்.
Mantra 6
वि त्वदापो न पर्वतस्य पृष्ठादुक्थेभिरिन्द्रानयन्त यज्ञैः । तं त्वाभिः सुष्टुतिभिर्वाजयन्त आजिं न जग्मुर्गिर्वाहो अश्वाः ॥
இந்திரா! மலைப் பின்புறத்திலிருந்து நீர் வெடித்து வெளிவருவது போல, உன்னிடமிருந்து ‘ஆபः’ (நீர்த் தெய்வங்கள்/நீர்கள்) பாய்கின்றன. உக்தங்களாலும் யஜ்ஞங்களாலும் அவர்கள் இந்திரனை முன்னே நடத்தினர். கிரிவாஹா! நன்கு அமைந்த ஸ்துதிகளால் அவர்கள் உன்னை ‘வாஜ’—செழிப்பு/வெற்றியின் நோக்கி ஊக்குவிக்கின்றனர்; வாக்கின் குதிரைகள் பந்தய வெற்றிக்குத் தூக்கிச் செல்லுவது போல.
Mantra 7
न यं जरन्ति शरदो न मासा न द्याव इन्द्रमवकर्शयन्ति । वृद्धस्य चिद्वर्धतामस्य तनूः स्तोमेभिरुक्थैश्च शस्यमाना ॥
பருவங்களும் அவனைச் சிதைக்காது; மாதங்களும் அல்ல; நாட்களும் இந்திரனைத் தாழ்த்தி இழுக்காது. முதிர்ந்த, பழமையானவனாக இருந்தாலும் அவன் ‘தனூ’—உடல்-வல்லமை—வளரட்டும்; ஸ்தோமங்களாலும் உக்தங்களாலும் புகழப்பட்டு வெளிப்படையாக.
Mantra 8
न वीळवे नमते न स्थिराय न शर्धते दस्युजूताय स्तवान् । अज्रा इन्द्रस्य गिरयश्चिदृष्वा गम्भीरे चिद्भवति गाधमस्मै ॥
இந்த ஸ்தவனம் பலவீனருக்கு முன் வணங்காது; வெறும் நிலைத்ததற்கும் அல்ல; தஸ்யு-வலத்தால் உந்தப்படும் அழுத்தத்திற்கும் அடங்காது. இந்திரனின் அசையாத, உயர்ந்த மலைகளும் அவனுக்குப் பாய்ச்சல்-இடமாக (காடம்) ஆகின்றன; ஆழமானதும் அவனுக்குக் கடக்கத்தக்கதாகிறது.
Mantra 9
गम्भीरेण न उरुणामत्रिन्प्रेषो यन्धि सुतपावन्वाजान् । स्था ऊ षु ऊर्ध्व ऊती अरिषण्यन्नक्तोर्व्युष्टौ परितक्म्यायाम् ॥
அத்திரினே, சுதபாவனே (சோமரஸத்தைத் தூய்மைப்படுத்துபவனே), உன் ஆழமும் அகலமும் கொண்ட காவலால் எங்களுக்காக முன்னோக்கி செலுத்தும் தூண்டுதல்களையும், பிழிதலில் (சோமப் பீடனத்தில்) தூய்மையடைந்த வலமிகு ‘வாஜ’ங்களையும் அருள்வாயாக. உன் உயர்ந்த காவல்-உதவி (ஊதி) உடன் நிலைத்து நில்—அணுகமுடியாதவனாய்—இரவிலும், விடியற்கால உஷஸின் வெளிச்சப் பிளவிலும்; சிதைக்கும் பலவீனம் எங்களைச் சூழ முயன்றால், எங்களைச் சுற்றிலும் காத்தருள்வாயாக.
Mantra 10
सचस्व नायमवसे अभीक इतो वा तमिन्द्र पाहि रिषः । अमा चैनमरण्ये पाहि रिषो मदेम शतहिमाः सुवीराः ॥
இந்தத் தலைவனுடன் அவன் காப்பிற்காக அருகில் வந்து இணைவாயாக; அல்லது இங்கிருந்தே, இந்திரனே, அவனைத் தீங்கு (ரிஷ) இலிருந்து காப்பாயாக. இல்லத்திலும், அరణ்யத்திலும் அவனைத் தீங்கில் இருந்து காப்பாயாக; அப்பொழுது நாம் ‘சதஹிமா’—நூறு குளிர்காலங்களை வாழ்ந்து—‘சுவீர’ராக (வீரவலமுடையவர்களாக) மகிழ்வோம்.
It praises Indra through Soma and hymns to gain strength, winning abundance, and especially protection—so the leader and the community are kept safe from harm and can thrive.
The image expresses sudden, unstoppable release: Indra breaks open what is blocked and lets abundance and life-flow move freely, just as waters surge out from a mountain’s back.
It is a blessing-prayer: “May we rejoice for a hundred winters, with good heroes (strong, capable offspring/energies).” It asks for long life and enduring vitality.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.