Sukta 67

Mantra 1

विश्वेषां वः सतां ज्येष्ठतमा गीर्भिर्मित्रावरुणा वावृधध्यै । सं या रश्मेव यमतुर्यमिष्ठा द्वा जनाँ असमा बाहुभिः स्वैः ॥

மித்ரா-வருணா! சத்தியமுடையோரில் நீங்கள் மிகப் பழமையான ஜ்யேஷ்டர்கள்; எங்கள் ஊக்கமுற்ற கீரைகளால் (ஸ்தோத்திரவாக்குகளால்) உங்களை வளர்த்திட விரும்புகிறோம். ஒப்பற்ற நீங்கள் இருவரும், உங்கள் வலிய கரங்களால், கட்டுப்பாட்டுக் கயிறு போல, இரு ஜனங்களை (மக்களை) ஒன்றாகச் சேர்த்து தாங்குகிறீர்கள்.

Mantra 2

इयं मद्वां प्र स्तृणीते मनीषोप प्रिया नमसा बर्हिरच्छ । यन्तं नो मित्रावरुणावधृष्टं छर्दिर्यद्वां वरूथ्यं सुदानू ॥

எங்கள் மத்வதீ மனீஷா, வணக்கத்துடன், உங்களின் வருகைக்காகப் பிரியமான பர்ஹி (யாக ஆசனம்) யை விரிக்கிறது. மித்ரா-வருணா! எங்களை நோக்கி அவத்யம்—தாக்கமறியாதவர்களாய்—வாருங்கள்; சுதானூ! உங்கள் வரூத்யச் சர்தி—காக்கும் அடைக்கலம்—எங்களுக்கு மூடலும் அமைதியும் ஆகட்டும்.

Mantra 3

आ यातं मित्रावरुणा सुशस्त्युप प्रिया नमसा हूयमाना । सं यावप्नःस्थो अपसेव जनाञ्छ्रुधीयतश्चिद्यतथो महित्वा ॥

மித்ரா-வருணா! நல்வாழ்த்துப் புகழ் (ஸு-ஶஸ்தி) நோக்கி வாருங்கள்—பிரியமானதற்காக நமஸ்காரத்துடன் அழைக்கப்படுபவர்கள் நீங்கள். நீங்கள் செயல்களின் நிறைவேற்றத்தில் நிலைத்தவர்கள்; பயனளிக்கும் அபஸ் (செயல்-சக்தி) போல் மக்களை ஒன்றுசேர்க்கிறீர்கள்; மேலும் உங்கள் மகிமையால் கீழிருந்து அழைப்பவர்களையும் கேட்கிறீர்கள்.

Mantra 4

अश्वा न या वाजिना पूतबन्धू ऋता यद्गर्भमदितिर्भरध्यै । प्र या महि महान्ता जायमाना घोरा मर्ताय रिपवे नि दीधः ॥

வேகமுள்ள குதிரைகள் போல, தூய பந்தம் உடைய இருவரே—அதிதி ருதத்தின் கருவைத் தாங்கி அதை வெளிப்படுத்த முனையும் போது. பிறப்பில் நீங்கள் மகத்தும் விரிவும் உடையவர்கள்; பகைமையுடைய மனிதனுக்கு நீங்கள் அச்சமூட்டுவோர்—அவனைத் தாழ்த்தி அழுத்துகிறீர்கள்.

Mantra 5

विश्वे यद्वां मंहना मन्दमानाः क्षत्रं देवासो अदधुः सजोषाः । परि यद्भूथो रोदसी चिदुर्वी सन्ति स्पशो अदब्धासो अमूराः ॥

எல்லா தேவரும் உங்கள் மகிமையில் மகிழ்ந்து, ஒன்றுகூடி உங்கள் க்ஷத்ரம் (அரசாட்சிப் பேராதிக்கம்) நிறுவியபோது—நீங்கள் விரிந்த ரோதஸீ (இரு உலகங்கள்) யாவற்றையும் சூழ்ந்திருந்தாலும்—உங்கள் ஸ்பஶ (காவலர்/நோக்குவர்) உள்ளனர்: அதப்த (ஏமாறாத), அமூர (அசையாத), ருத ஒழுங்கைக் காக்கும்வர்கள்.

Mantra 6

ता हि क्षत्रं धारयेथे अनु द्यून्दृंहेथे सानुमुपमादिव द्योः । दृळ्हो नक्षत्र उत विश्वदेवो भूमिमातान्द्यां धासिनायोः ॥

நீங்கள் இருவரும் க்ஷத்ர-அதிகாரத்தைத் தாங்கி நாட்களை உறுதிப்படுத்துகிறீர்கள்; த்யௌஸ் எனும் விண்ணின் அளவுபோலச் சிகரத்தையும் நிலைநிறுத்துகிறீர்கள். உறுதியான நக்ஷத்திரமும் விஷ்வதேவரும்—உங்கள் நிறுவும் வலிமையால்—பூமியையும் த்யாமையும் தாங்குகின்றனர்.

Mantra 7

ता विग्रं धैथे जठरं पृणध्या आ यत्सद्म सभृतयः पृणन्ति । न मृष्यन्ते युवतयोऽवाता वि यत्पयो विश्वजिन्वा भरन्ते ॥

நீங்கள் இருவரும் விரிந்த வயிற்றை நிறைவுக்காக நிரப்புகிறீர்கள்; கூடியவர்கள் இல்லத்தை நிரப்பும் போது. காற்றால் காயப்படாத இளம்பெண்கள் தவறுவதில்லை; உலகை ஊட்டும் பாலைக் கொண்டு வந்து பகிரும் போது.

Mantra 8

ता जिह्वया सदमेदं सुमेधा आ यद्वां सत्यो अरतिॠते भूत् । तद्वां महित्वं घृतान्नावस्तु युवं दाशुषे वि चयिष्टमंहः ॥

஋த-வாக்கின் நாவால், ஓ சுமேதா, இதை நாம் இடையறாது உங்களுக்கு அர்ப்பணிக்கிறோம்—஋தத்திலிருந்து விலகி பொய்-குழப்பம் எழும்பும் போது. உங்கள் மகிமை எங்களுக்கு நெய்-ஆகாரமாகட்டும்; தானம் செய்பவனுக்காக துயரைத் தேர்ந்து பிரித்து அகற்றுங்கள்.

Mantra 9

प्र यद्वां मित्रावरुणा स्पूर्धन्प्रिया धाम युवधिता मिनन्ति । न ये देवास ओहसा न मर्ता अयज्ञसाचो अप्यो न पुत्राः ॥

ஓ மித்ரா-வருணா! உங்களின் பிரியமான தாமங்கள்—சித்தத்தின் ஆசனங்கள்—உன்னதமான முயற்சியால் இயக்கம் பெறும்போது, அவற்றை தேவர்கள் தம் ஓஜஸால் கூட, மனிதர்கள் கூட, குறைக்க இயலாது. யஜ்ஞமின்றி நடப்போர் உங்களை அடையார்—மறைந்த இல்லத்திற்குச் செல்ல உரிமையில்லாத புதல்வரைப் போல.

Mantra 10

वि यद्वाचं कीस्तासो भरन्ते शंसन्ति के चिन्निविदो मनानाः । आद्वां ब्रवाम सत्यान्युक्था नकिर्देवेभिर्यतथो महित्वा ॥

கீர்த்திப் பாடகர்கள் வாக்கை விரித்து, சிலர் மனம்கொண்டு ‘நிவித்’ (ஆஹ்வான-வாக்கியம்) உரைக்கும்போது, அப்போது நாங்கள் உங்களிடம் சத்தியமான ‘உக்த’ (ஸ்துதி-வாக்கு) கூறுகிறோம். தேவர்களில் எவரும் உங்கள் மகத்துவத்தை எட்டார்.

Mantra 11

अवोरित्था वां छर्दिषो अभिष्टौ युवोर्मित्रावरुणावस्कृधोयु । अनु यद्गावः स्फुरानृजिप्यं धृष्णुं यद्रणे वृषणं युनजन् ॥

இவ்வாறு, ஓ மித்ரா-வருணா! உங்களின் காவலும் ‘சர்திஸ்’ (ஆச்ரயம்/அடைக்கலம்) யாசிக்கிறோம்—உதவியில் தளராதவர்கள் நீங்கள். ஒளியின் கதிர்கள் பின்தொடர, இருப்பின் போர்க்களத்தில் நேர்ச் செல்லும், துடிப்பான, வெற்றியுடைய வृषப-வலிமையை அவர்கள் யோகம் செய்கின்றபோது.