Sukta 68

Mantra 1

श्रुष्टी वां यज्ञ उद्यतः सजोषा मनुष्वद्वृक्तबर्हिषो यजध्यै । आ य इन्द्रावरुणाविषे अद्य महे सुम्नाय मह आववर्तत् ॥

உங்கள் இருவருக்காக யாகம் எழுந்து நிற்கிறது—ஒற்றுமையுடன், ஒரே ஓட்டத்தில்; மனிதரின் முறையின்படி பரிசுத்த புல் (பர்ஹிஸ்) விரிக்கப்பட்டுள்ளது, வழிபாட்டிற்காக. இன்று மகத்தான சும்னம் (அருள்) மற்றும் மகத்தான ஊக்கத்திற்காக, ஓ இந்திர–வருணா, அது உங்களை நோக்கியே திரும்பியுள்ளது.

Mantra 2

ता हि श्रेष्ठा देवताता तुजा शूराणां शविष्ठा ता हि भूतम् । मघोनां मंहिष्ठा तुविशुष्म ऋतेन वृत्रतुरा सर्वसेना ॥

அவர்கள் இருவரும் தெய்வீக பெற்றோராக மிகச் சிறந்தவர்கள்—வேகமுடையோர், வீர சக்திகளில் மிகப் பலவானோர். தானம் செய்பவர்களுக்கு மிகப் பெரிய விரிவாக்கிகள்; பேரூக்க சக்தி (துவிஷுஷ்ம) நிறைந்தோர்; ‘ருத’ (சத்திய-நியமம்) வழி தடையைக் கொல்லும் வ்ருத்ர-ஹந்தர்கள், எல்லாப் படைகளும்/பலங்களும் உடையோர்.

Mantra 3

ता गृणीहि नमस्येभिः शूषैः सुम्नेभिरिन्द्रावरुणा चकाना । वज्रेणान्यः शवसा हन्ति वृत्रं सिषक्त्यन्यो वृजनेषु विप्रः ॥

அந்த இருவரை—இந்திரன், வருணன்—வணக்கச் செயல்களாலும், ஊக்கங்களாலும், நல்விரிவுகளான சும்னங்களாலும் பாடுங்கள்; அவர்கள் ஹவியில் மகிழ்வோர். ஒருவன் வஜ்ரத்தால், தன் வலிமையால், வ்ருத்ரனைத் தாக்கி வீழ்த்துகிறான்; மற்றவன்—விப்ரன் (தரிசி)—செயல்-வெளிகளில் நேரிய செயல்களை நிறுவி இணைக்கிறான்.

Mantra 4

ग्नाश्च यन्नरश्च वावृधन्त विश्वे देवासो नरां स्वगूर्ताः । प्रैभ्य इन्द्रावरुणा महित्वा द्यौश्च पृथिवि भूतमुर्वी ॥

பெண்-சக்திகளும் ஆண்-சக்திகளும் வளரும்போது, நன்கு அழைக்கப்பட்ட எல்லாத் தேவர்களும் மனிதனைப் பேணுகின்றனர். அவர்களாலே, ஓ இந்திர-வருணா, உங்கள் மகத்துவத்தால், த்யௌவும் ப்ருதிவியும் ‘உர்வீ’—விரிந்ததாக—ஆகின்றன; நம்முள் தெய்வீக வாழ்வின் வெளியாகவும் விரிகின்றன.

Mantra 5

स इत्सुदानुः स्ववाँ ऋतावेन्द्रा यो वां वरुण दाशति त्मन् । इषा स द्विषस्तरेद्दास्वान्वंसद्रयिं रयिवतश्च जनान् ॥

அவனே சுதானு (நல்ல தானம் அளிப்பவன்)—தன் சொந்த வலிமையில் செழித்தவன், ருத (உண்மை-ஒழுங்கு) காக்கும் காவலன்—ஓ இந்திரா! உம்மிருவருக்கும், ஓ வருணா, தன் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து அர்ப்பணிப்பவன். ஈஷா (தெய்வத் தூண்டுதல்) மூலம் அவன் பகைவர்களைத் தாண்டிச் செல்கிறான்; தானம் செய்து ரயி (செல்வ-நிறைவு) பெறுகிறான்; ரயிவான் மக்களுக்கும் வளர்ச்சியை அளிக்கிறான்.

Mantra 6

यं युवं दाश्वध्वराय देवा रयिं धत्थो वसुमन्तं पुरुक्षुम् । अस्मे स इन्द्रावरुणावपि ष्यात्प्र यो भनक्ति वनुषामशस्तीः ॥

யார் தாஷ்வன் (அர்ப்பணிப்பவன்) யாகத்திற்காக, ஓ தேவர்களே, நீங்கள் இருவரும் வஸுமந்த, புருக்ஷு (தூரம் வரை விரியும்) ரயி (செல்வ-நிறைவு)யை நிறுவினீரோ—ஓ இந்திர-வருணா—அது எங்களிடமும் வந்து சேரட்டும். வணுஷாம் (வேண்டுவோர்/சாதகர்கள்) மீது வரும் அசஸ்தி (தீய பழிச்சொல், நிந்தை)யை உடைப்பவன் முன்னே செல்லட்டும்.

Mantra 7

उत नः सुत्रात्रो देवगोपाः सूरिभ्य इन्द्रावरुणा रयिः ष्यात् । येषां शुष्मः पृतनासु साह्वान्प्र सद्यो द्युम्ना तिरते ततुरिः ॥

மேலும் எங்களுக்காக, ஓ இந்திர-வருணா—சுத்ராத்ர (நல்ல காப்பாளர்), தேவகோபாஃ (தெய்வத்தை காக்கும் காவலர்)—சூரிப்யஃ (ஒளிமிக்க தலைவர்கள்) க்கு ரயி உண்டாகட்டும். யாருடைய ஷுஷ்ம (வேகம், வீரியம்) போர்களில் வெற்றி பெறுகிறதோ, அவர்களின் ததுரிஃ (விரைவு வெற்றி-நடை) உடனே த்யும்ன (ஒளி, புகழ்) ஐக் கடத்திச் செல்கிறது.

Mantra 8

नू न इन्द्रावरुणा गृणाना पृङ्क्तं रयिं सौश्रवसाय देवा । इत्था गृणन्तो महिनस्य शर्धोऽपो न नावा दुरिता तरेम ॥

இப்போது, ஓ இந்திர–வருணா, நாங்கள் பாடலில் உங்களைப் புகழ்ந்து அழைக்கையில்—ஓ தேவர்களே—எங்களுள் ரயி (செல்வம்/பெருவளம்) கலக்குங்கள்; அது சுஶ்ரவஸ் (நல்ல புகழ், நற்பெயர்) ஆக வெளிப்படட்டும். இவ்வாறு மகிமையின் சர்த் (கூட்டம்) ஆகப் புகழ்ந்து, நீரைப் படகால் கடப்பதுபோல், துரித (கடினத் துன்பங்கள்) அனைத்தையும் நாம் கடந்து செல்லுவோமாக.

Mantra 9

प्र सम्राजे बृहते मन्म नु प्रियमर्च देवाय वरुणाय सप्रथः । अयं य उर्वी महिना महिव्रतः क्रत्वा विभात्यजरो न शोचिषा ॥

இப்போது அன்பான மந்மம் (சிந்தனை) முன்னே கொண்டு வந்து, விரிந்தும் மகத்துமான சம்ராஜனாகிய தேவ வருணனுக்கே அர்ப்பணியுங்கள். தன் மகிமையால் உர்வீ (விரிந்த உலகம்/பூமி) யைத் தாங்கி நிற்பவன், மகாவ்ரதம் (மாபெரும் விரதம்) இல் உறுதியானவன்; தன் க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி) யால் ஒளிர்கிறான்—அக்னியின் ஜ்வாலையைப் போல, அஜரன், பிரகாசமாய்.

Mantra 10

इन्द्रावरुणा सुतपाविमं सुतं सोमं पिबतं मद्यं धृतव्रता । युवो रथो अध्वरं देववीतये प्रति स्वसरमुप याति पीतये ॥

ஓ இந்திர–வருணா! சுதபானம் செய்பவர்களே, இந்தச் சுத சோமத்தை—மத்யம், பரவசம் அளிப்பதை—பருகுங்கள், உறுதியான விரதம் காக்கும் இருவரே! தேவவீதிக்காக (தேவர்களை வரவேற்கும் அழைப்பிற்காக) உங்கள் ரதம் யாகத்தினை அணுகி வருகிறது; ஸ்வஸர (அழைப்பு/வாக்கு) நோக்கி, பருகுவதற்காக நெருங்கி வருகிறது.

Mantra 11

इन्द्रावरुणा मधुमत्तमस्य वृष्णः सोमस्य वृषणा वृषेथाम् । इदं वामन्धः परिषिक्तमस्मे आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयेथाम् ॥

ஓ இந்திர–வருணா! வृषணௌ (இரு காளைகள்) ஆகிய நீங்கள், மிக இனிமை நிறைந்த வृष்ண சோமத்தால் வலிமை பெறுங்கள். இந்த அந்஧ஸ் (ரசம்/சாரம்) எங்களிடத்தில் உங்களுக்காகச் சுற்றிலும் ஊற்றப்பட்டுள்ளது; இந்த பர்ஹிஷ் (யாகாசனம்) மீது அமர்ந்து மகிழுங்கள்.