Sukta 44

Mantra 1

यो रयिवो रयिंतमो यो द्युम्नैर्द्युम्नवत्तमः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः ॥

பிழிந்த அந்த சோமம்—ரயி (செல்வ-பூரணம்) மிகுந்தது, த்யும்ன (ஒளி-மகிமை) மிகுந்தது—அதுவே, இந்திரா, ஸ்வதாபதே, உனக்கான மத் (உற்சாக-மயக்கம்) ஆக உள்ளது.

Mantra 2

यः शग्मस्तुविशग्म ते रायो दामा मतीनाम् । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः ॥

பிழிந்த அந்த சோமம்—ஷக்ம (வலிமைமிக்கது), துவிஷக்ம (மிகவும் வலிமைமிக்கது)—இந்திரா, எங்கள் மதி (சிந்தனை-ஊக்கம்) க்காக ரயஸ் (செல்வப் பெருக்குகள்) அளிப்பவனாகவும் கட்டிப்பிணைப்பவனாகவும் ஆகிறது; ஸ்வதாபதே, அதுவே உனது மத்.

Mantra 3

येन वृद्धो न शवसा तुरो न स्वाभिरूतिभिः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः ॥

எதனால் நீ வலத்தால் வளர்ந்ததுபோல், உன் சொந்த உதவிகளால் வேகமுடையதுபோல் ஆகிறாயோ—ஹே ஸ்வதாபதே இந்திரா! இந்நசுக்கப்பட்ட சோமம் உனக்கே மது (பரமானந்த மயக்கம்) ஆகும்.

Mantra 4

त्यमु वो अप्रहणं गृणीषे शवसस्पतिम् । इन्द्रं विश्वासाहं नरं मंहिष्ठं विश्वचर्षणिम् ॥

உங்களுக்காக நான் அந்த அப்ரஹணன் (தாக்கமுடியாதவன்), ஷவஸஸ்பதி (வலத்தின் அதிபதி) இந்திரனைப் புகழ்கிறேன்—அந்த விஷ்வஸாஹன், வீர நரன், மிகப் பெருந்தானம் உடையவன், விஷ்வசர்ஷணி (எல்லா மனிதக் குலங்களிலும் முன்னே செல்பவன்) ஆகியவனை.

Mantra 5

यं वर्धयन्तीद्गिरः पतिं तुरस्य राधसः । तमिन्न्वस्य रोदसी देवी शुष्मं सपर्यतः ॥

யாரை கீதிகள் வளர்க்கின்றனவோ—வேகமிகு தானத்தின் அதிபதியை—அவரையே இவ்விரு தேவ ரோதஸீ (த்யாவா-பிருதிவீ) உண்மையாய் வணங்குகின்றன; அவரது ஷுஷ்மம் (எரியும் வலத்-தீவிரம்) சேவித்து நிற்கின்றன.

Mantra 6

तद्व उक्थस्य बर्हणेन्द्रायोपस्तृणीषणि । विपो न यस्योतयो वि यद्रोहन्ति सक्षितः ॥

ஆகையால் இந்திரனுக்காகப் புகழ்ப்பாட்டின் வலிமையூட்டும் ஆசனத்தை (பர்ஹண) விரித்து அமைக்குங்கள்; ஏனெனில் அவனுடைய உதவிகள், நிலைபெற்ற ஆளுமையில் நிற்கும் ஊக்கமுற்ற ரிஷிகளைப் போல, எழும்பும்போது கிளைகள்போல் விரிந்து பரவுகின்றன.

Mantra 7

अविदद्दक्षं मित्रो नवीयान्पपानो देवेभ्यो वस्यो अचैत् । ससवान्त्स्तौलाभिर्धौतरीभिरुरुष्या पायुरभवत्सखिभ्यः ॥

அவன் திறனையும் நுண்ணறிவையும் கண்டடைந்தான்—மித்ரனைப் போல எப்போதும் புதுமையுடன்; சோமம் அருந்திக்கொண்டே தேவர்களுக்கு மேலும் சிறந்ததைக் கவனித்தறிந்தான். உறுதியான, தூய வழிகளால் வென்று, தன் தோழர்களுக்குப் பரந்த பாதுகாப்பாக—ஒரு காவலனாக—ஆனான்.

Mantra 8

ऋतस्य पथि वेधा अपायि श्रिये मनांसि देवासो अक्रन् । दधानो नाम महो वचोभिर्वपुर्दृशये वेन्यो व्यावः ॥

஋தத்தின் பாதையில் அந்த வேதா (விதாதா) முன்னேறினான்; தேவர்கள் ஒளிச்சிறப்பிற்காக மனங்களை உருவாக்கினர். சொற்களால் ‘மஹோ’ (மகா/விரிந்தது) என்ற நாமத்தைத் தாங்கி, விரும்பத்தக்கவன் தன் உருவத்தைத் தரிசனத்திற்காக விரித்தான்.

Mantra 9

द्युमत्तमं दक्षं धेह्यस्मे सेधा जनानां पूर्वीररातीः । वर्षीयो वयः कृणुहि शचीभिर्धनस्य सातावस्माँ अविड्ढि ॥

எங்களுள் மிக ஒளிமிக்க ‘தக்ஷ’ (விவேக-சக்தி)யை நிறுவு; மனிதர்களின் பழம்பெரும் பகைமைகளைத் தடுத்து நிறுத்து. உன் ‘சசீபிஹ்’ (திறமைமிக்க சக்திகள்) மூலம் எங்கள் ‘வயஃ’ (உயிர்-வலிமை) மேலும் பெருகச் செய்; செல்வ-வெற்றியின் பெறுதலில் எங்களை நோக்கி வரும் தடைகளைப் பிளந்து எங்களைப் பாதுகாத்தருள்.

Mantra 10

इन्द्र तुभ्यमिन्मघवन्नभूम वयं दात्रे हरिवो मा वि वेनः । नकिरापिर्ददृशे मर्त्यत्रा किमङ्ग रध्रचोदनं त्वाहुः ॥

இந்திரா, மகவன், உனக்கே நாங்கள் தானம் செய்பவர்களாயினோம்; ஹரிவஃ (பச்சை/மஞ்சள் குதிரைகளின் அதிபதி), எங்களை விலக்காதே. இந்த மானுட உலகில் உனக்கு அளவும் எல்லையும் எதுவும் காணப்படவில்லை—அப்படியிருக்க, ஏன் அவர்கள் உன்னை ‘ரத்ர-சோதன’ (முடங்கியவரை இயக்குபவன்) என்று கூறுகின்றனர்?

Mantra 11

मा जस्वने वृषभ नो ररीथा मा ते रेवतः सख्ये रिषाम । पूर्वीष्ट इन्द्र निष्षिधो जनेषु जह्यसुष्वीन्प्र वृहापृणतः ॥

விருஷபனே (இந்திரா), எங்கள் உற்சாக எழுச்சியில் எங்களைப் பீடிக்காதே; உன் ‘ரேவத்’ (செழுமையான) நட்பில் எங்களைச் சுருங்க விடாதே. மனிதர்களிடையே உன் பல பழம்பெரும் ‘நிஷ்ஷித’ (கட்டுப்பாடுகள்/தடைகள்) உள்ளன—‘அஸுஷ்வீன்’ (சோமத்தைப் பிழியாதோர்) அவர்களைத் தாழ்த்தி வீழ்த்து; ‘அப்ரிணதஃ’ (நிறைவில்லாதோர்/அதிருப்தியோர்) அவர்களை விரட்டிவிடு.

Mantra 12

उदभ्राणीव स्तनयन्नियर्तीन्द्रो राधांस्यश्व्यानि गव्या । त्वमसि प्रदिवः कारुधाया मा त्वादामान आ दभन्मघोनः ॥

உயரும் மேகம் போல் இடியெழுப்பி முழங்கும் இந்திரன், தான-செல்வங்களை இயக்குகிறான்—குதிரைச் சார்ந்ததும் பசுச் சார்ந்ததும் ஆகிய ராதைகள். நீ தொலைவான திவ் (வானம்) இலிருந்து பாடகரின் செயலைத் தாங்குபவன்; ஹே மகவன், தானமற்றோர் தங்கள் தாக்குதலால் உன்னைத் தளரச் செய்யாதிருப்பாராக.

Mantra 13

अध्वर्यो वीर प्र महे सुतानामिन्द्राय भर स ह्यस्य राजा । यः पूर्व्याभिरुत नूतनाभिर्गीर्भिर्वावृधे गृणतामृषीणाम् ॥

ஹே அத்வர்யு, ஹே வீரா, இந்திரனுக்காக மகத்தான சு-தான (நன்றாகப் பிழிந்த) சோமத்தை முன்னே கொண்டு வா; ஏனெனில் அவனே இவ்வத்வரத்தின் (யாகத்தின்) அரசன். பழமையானதும் புதுமையானதும் ஆகிய கீர்பி (ஸ்துதிகள்) மூலம், புகழ்ந்து பாடும் ரிஷிகளின் வாக்குகளால், அவன் வளர்த்தெழுப்பப்படுகிறான்.

Mantra 14

अस्य मदे पुरु वर्पांसि विद्वानिन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघान । तमु प्र होषि मधुमन्तमस्मै सोमं वीराय शिप्रिणे पिबध्यै ॥

இந்த மதத்தில் (பரம உவகையில்), பல வடிவ வலிமைகளை அறிந்த இந்திரன், எதிர்க்க முடியாத வ்ருத்ரங்களை (தடைகளை) வீழ்த்தினான். ஆகவே அவனுக்காக மதுமந்த (தேன்-இனிமை கொண்ட) சோமத்தை முன்னே கொண்டு வா; அந்த வீரன், ஷிப்ரிண (ஒளிரும் உதடுடையவன்) அதை அருந்தி இன்பத்தை ஏற்கட்டும்.

Mantra 15

पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं हन्ता वृत्रं वज्रेण मन्दसानः । गन्ता यज्ञं परावतश्चिदच्छा वसुर्धीनामविता कारुधायाः ॥

பிழிந்த (ஸுத) சோமத்தின் பானகராக இந்திரன் இருப்பானாக; வஜ்ரத்தால் வ்ருத்ரனை வதைக்கும் ஹந்தாவாக, மதத்தில் மகிழ்ந்து நிற்பானாக. மிகத் தொலைவான இடங்களிலிருந்தும் யாகத்திற்கே வந்து சேர்வானாக—வசு நிறைந்தவன், திய் (ஊக்கமூட்டும் சிந்தனை) களின் அதிபதி, காரு (பாடகர்) செயலைக் காக்கும் அவிதா (பாதுகாவலன்).

Mantra 16

इदं त्यत्पात्रमिन्द्रपानमिन्द्रस्य प्रियममृतमपायि । मत्सद्यथा सौमनसाय देवं व्यस्मद्द्वेषो युयवद्व्यंहः ॥

இந்தப் பாத்திரம்—இந்திரப் பானத்திற்கானது—இந்திரனுக்குப் பிரியமான அம்ருதம்; அது அருந்தப்பட்டது. அது தேவனிடத்து சௌமனஸ்யம் (மன மகிழ்ச்சி) பெற அவனை மயக்கட்டும்; மேலும் எம்மிடமிருந்து த்வேஷத்தை அகற்றட்டும், துன்பத்தையும் அம்ʼஹஸ் (பாவம்/களங்கம்) என்பதையும் அகற்றட்டும்.

Mantra 17

एना मन्दानो जहि शूर शत्रूञ्जामिमजामिं मघवन्नमित्रान् । अभिषेणाँ अभ्यादेदिशानान्पराच इन्द्र प्र मृणा जही च ॥

இச்சோமத்தால் உற்சாகமுற்று, வீரனே, பகைவர்களை வீழ்த்து—உறவினரும் உறவல்லாரும், மघவன், அமித்ரர்களை. கூட்டமாக வந்து, எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் எம்மேல் பாய்வோரை—இந்திரனே, பின்னோக்கித் தள்ளு; நசுக்கி, மீண்டும் அடியிடு.

Mantra 18

आसु ष्मा णो मघवन्निन्द्र पृत्स्वस्मभ्यं महि वरिवः सुगं कः । अपां तोकस्य तनयस्य जेष इन्द्र सूरीन्कृणुहि स्मा नो अर्धम् ॥

ஓ மகவன் இந்திரா! இப்போர்க்களங்களில் எங்களுக்காகப் பெரும் விரிந்த இடத்தையும் எளிய பாதையையும் அமைத்தருள்வாயாக. நீர்களின், குழந்தையின், சந்ததியின் வெற்றிக்காக, ஓ இந்திரா, எங்களை ஒளிமிகு ஆளுமையின் உரிமையாளர்களாக்கு; மேலும் எங்களை நிச்சயமாக உன் பங்காக ஆக்கு.

Mantra 19

आ त्वा हरयो वृषणो युजाना वृषरथासो वृषरश्मयोऽत्याः । अस्मत्राञ्चो वृषणो वज्रवाहो वृष्णे मदाय सुयुजो वहन्तु ॥

உன் செம்மஞ்சள் குதிரைகள், தம் வலிமையில் யோகமடைந்து—காளை-ரதமும் காளை-கயிறும் உடையவை—எங்களிடம் இங்கே உன்னை கொண்டு வருவனவாக. வஜ்ரம் தாங்கும் அந்தக் காளை-வல்லமைகள், நன்கு யோகமடைந்து, ஓ வृषன், உன் மது-பரமானந்தத்திற்காக உன்னை ஏற்றிச் செல்லட்டும்.

Mantra 20

आ ते वृषन्वृषणो द्रोणमस्थुर्घृतप्रुषो नोर्मयो मदन्तः । इन्द्र प्र तुभ्यं वृषभिः सुतानां वृष्णे भरन्ति वृषभाय सोमम् ॥

ஓ வृषன்! வலிமைமிகு ஓடைகள் உனக்காகத் துரோணத்தில் நிலைபெற்றன—நெய்த் துளிகள் சொட்டும் அலைகளைப் போல—மகிழ்ந்து. ஓ இந்திரா! வலிமைமிகு பிழிவுகளுடன் அவர்கள் உனக்காக சோமத்தை முன்னே கொண்டு வருகின்றனர்—காளைக்கான சோமம், வலிமையின் அதிபதிக்கானது.

Mantra 21

वृषासि दिवो वृषभः पृथिव्या वृषा सिन्धूनां वृषभः स्तियानाम् । वृष्णे त इन्दुर्वृषभ पीपाय स्वादू रसो मधुपेयो वराय ॥

நீ த்யௌவின் வृषா (வृष-வலிமை), ப்ருதிவியின் வृषபன்; நீ சிந்துக்களின் (நதிச் ச்ரோத்துகளின்) வृषா, நிலைபெற்ற ஸ்தானங்களின் வृषப-அதிபதி. ஹே வृषப-சக்தியே! உனக்காக இந்து (சோமத் துளி) பெருகி நிறைகிறது—ரசம் இனிமை; அது மதுபேயம், பரமத்தைத் தேர்வுசெய்வோர்க்கு உரியது।

Mantra 22

अयं देवः सहसा जायमान इन्द्रेण युजा पणिमस्तभायत् । अयं स्वस्य पितुरायुधानीन्दुरमुष्णादशिवस्य मायाः ॥

இந்த தேவன், ஸஹஸா (வலிமையால்) பிறந்து, இந்திரனை யுக-துணையாகக் கொண்டு, பணி-யைத் தாழ்த்தினான். இந்த இந்து, அசிவன் (அனுகிரஹமற்றவன்) மாயைகளிலிருந்து, தன் தந்தையின் ஆயுதங்களைத் திருடி மீட்டுக் கொண்டுவந்தான்।

Mantra 23

अयमकृणोदुषसः सुपत्नीरयं सूर्ये अदधाज्ज्योतिरन्तः । अयं त्रिधातु दिवि रोचनेषु त्रितेषु विन्ददमृतं निगूळ्हम् ॥

இதே சக்தி உஷஸ்களை ஸுபத்னீ (நல்ல துணையுடன்) ஆக்கியது; இதே சூரியனின் உள்ளே ஜ்யோதியை நிறுவியது. இதே த்யௌவின் ரோசன-லோகங்களில் திரிதாது (மூவகை ஆதாரம்) நிலைநிறுத்தியது; த்ரிதாவின் உலகங்களில் மறைந்த அம்ருதத்தை கண்டடைந்தது।

Mantra 24

अयं द्यावापृथिवी वि ष्कभायदयं रथमयुनक्सप्तरश्मिम् । अयं गोषु शच्या पक्वमन्तः सोमो दाधार दशयन्त्रमुत्सम् ॥

இச்சக்தியே த்யாவா-பிருதிவியைப் பிரித்து நிலைநிறுத்தியது; இதுவே ஏழு ரஷ்மி (கயிறு/கட்டுப்பாடு) உடைய ரதத்தை இணைத்தது. இதுவே ஶச்யா (திறன்-சக்தி) மூலம் பசுக்களின் உள்ளே பக்குவமடைந்த (ரசமாக) வளர்ந்தது; சோமன் பத்து-யந்திரம் உடைய ஊற்று (உத்ஸம்) தாங்கி வைத்தான்.