Sukta 28

Mantra 1

आ गावो अग्मन्नुत भद्रमक्रन्त्सीदन्तु गोष्ठे रणयन्त्वस्मे । प्रजावतीः पुरुरूपा इह स्युरिन्द्राय पूर्वीरुषसो दुहानाः ॥

பசுக்கள் வந்தன; அவை நன்மையைச் செய்தன. ஒளிமிகு கோஷ்டத்தில் அவை அமர்ந்து எங்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கட்டும். இங்கே அவை சந்ததியால் வளமுடையவையாகவும் பல வடிவமுடையவையாகவும் இருக்கட்டும்—இந்திரனுக்காகப் பால் கறக்கும் பழம்பெரும் உஷஸ்கள் போல, இனிய ஒளித் தாரைகளைப் பொழிவனவாய்.

Mantra 2

इन्द्रो यज्वने पृणते च शिक्षत्युपेद्ददाति न स्वं मुषायति । भूयोभूयो रयिमिदस्य वर्धयन्नभिन्ने खिल्ये नि दधाति देवयुम् ॥

இந்திரன் யஜமானனை—தருபவனையும் நிரப்புபவனையும்—பயிற்றுவிக்கிறான்; அருகே வந்து அளிக்கிறான்; ஒருவனுடைய சொத்தைப் பறிப்பதில்லை. மீண்டும் மீண்டும் அவனுடைய ரயி (செல்வம்) வளரச் செய்கிறான்; உடையாத திறந்த வெளியில் தேவயு (தேவரை நாடுபவன்) என்பதை நிலைநிறுத்துகிறான்.

Mantra 3

न ता नशन्ति न दभाति तस्करो नासामामित्रो व्यथिरा दधर्षति । देवाँश्च याभिर्यजते ददाति च ज्योगित्ताभिः सचते गोपतिः सह ॥

அவை (இந்தப் பசுக்கள்/ஒளிப் பசுக்கள்) அழிவதில்லை; எந்தத் திருடனும் அவற்றை ஏமாற்ற முடியாது. எந்தப் பகைவரும், எந்த நடுக்கமூட்டும் அச்சமும் அவற்றை வெல்ல முடியாது. சாதகன் தேவர்களை யஜனம் செய்து, தானமும் அளிக்கும் எந்த சக்திகளால் செய்கிறானோ—அதே சக்திகளோடு கோபதி (பசு/கதிர்களின் அதிபதி) என்றும் இணைந்து உடனிருப்பான்.

Mantra 4

न ता अर्वा रेणुककाटो अश्नुते न संस्कृतत्रमुप यन्ति ता अभि । उरुगायमभयं तस्य ता अनु गावो मर्तस्य वि चरन्ति यज्वनः ॥

அவர்களை எந்த வேகமான தாக்குபவரும் எட்டுவதில்லை; தூளை எழுப்பி துரத்துபவனும் அணுகுவதில்லை; நன்கு அமைக்கப்பட்ட வலையருகே அவர்கள் செல்லார். அவர்கள் உருகாயன்—விரிந்த வழி செல்பவன், அச்சமற்றவன்—அவனைப் பின்பற்றுகின்றனர்; அவன் அருள்காப்பின் கீழ் யஜமான மானிடனுள் கோவுகள் (ரஷ்மிகள்) தடையின்றி சுதந்திரமாகச் சுற்றுகின்றன.

Mantra 5

गावो भगो गाव इन्द्रो मे अच्छान्गावः सोमस्य प्रथमस्य भक्षः । इमा या गावः स जनास इन्द्र इच्छामीद्धृदा मनसा चिदिन्द्रम् ॥

கோவுகள் (ரஷ்மிகள்) தான் பகன்—இன்பமளிக்கும் பங்கு; கோவுகளே எனக்கு வந்து சேரும் இந்திரன். கோவுகளே சோமத்தின் முதல் உணவு. இங்கே உள்ள இக் கோவுகள்—அவையே இந்திரனின் மக்கள்; இந்திரனை நான் உறுதியான இதயத்தாலும் மனத்தாலும் உண்மையாக நாடுகிறேன்.

Mantra 6

यूयं गावो मेदयथा कृशं चिदश्रीरं चित्कृणुथा सुप्रतीकम् । भद्रं गृहं कृणुथ भद्रवाचो बृहद्वो वय उच्यते सभासु ॥

ஓ கோவுகளே (ரஷ்மிகளே), நீங்கள் மெலிந்தவனையும் செழிப்பாக்குகிறீர்கள்; அழகற்றவனையும் அழகிய முகவடிவம் உடையவனாக்குகிறீர்கள். நீங்கள் நலமிகு இல்லத்தை உருவாக்குகிறீர்கள், வாக்கையும் மங்களமாக்குகிறீர்கள்; சபைகளில் உங்களைப் பற்றிப் பேசப்படும் உயிர்வலிமை மிகப் பெரியது.

Mantra 7

प्रजावतीः सूयवसं रिशन्तीः शुद्धा अपः सुप्रपाणे पिबन्तीः । मा वः स्तेन ईशत माघशंसः परि वो हेती रुद्रस्य वृज्याः ॥

ஓ பிரஜாவதியான கதிர்களே! நல்ல மேய்ச்சல் நிலத்தை மேய்ந்து, அழகிய பானஸ்தானத்தில் தூய நீரை அருந்துகின்ற நீங்கள்—உங்களை எந்தத் திருடனும் ஆளாதிருக்கட்டும்; எந்தத் தீயவனும் (மா஘ஶம்ஸ) மேலோங்காதிருக்கட்டும். உங்களைச் சூழ்ந்து ருத்ரனுடைய ஏவுகணை/அம்பு (ஹேதி) விலக்கப்படுக.

Mantra 8

उपेदमुपपर्चनमासु गोषूप पृच्यताम् । उप ऋषभस्य रेतस्युपेन्द्र तव वीर्ये ॥

இந்த நெருங்கிய இணைவு மற்றும் வளர்ப்பின் செயல் இக் கதிர்களோடு சேர்க; அது காளையின் விதை (ரேதஸ்) உடன் கலக்கட்டும். ஓ இந்திரா! உமது வீர-வலிமை அருகிலுள்ளது—அது இங்கே நுழைந்து பெருகுக.