Sukta 9

Mantra 1

अहश्च कृष्णमहरर्जुनं च वि वर्तेते रजसी वेद्याभिः । वैश्वानरो जायमानो न राजावातिरज्ज्योतिषाग्निस्तमांसि ॥

கரிய அஹஸ் (இருள் நாள்) மற்றும் அர்ஜுன அஹஸ் (ஒளி நாள்)—இரண்டும்—தம் ஒழுங்கான பாதைகளில் ரஜஸீ (இரு உலகங்கள்/வானும் பூமியும்) இடையே பிரிந்து சுழல்கின்றன, வேத்யாபிஃ (விதி/அறிவு-வழிகள்) படி. வைஶ்வானரன் பிறக்கையில் அரசனைப் போல; அக்னி தன் ஜ்யோதியால் தமாஂஸி (இருள்களை) மீறி கடக்கிறான்.

Mantra 2

नाहं तन्तुं न वि जानाम्योतुं न यं वयन्ति समरेऽतमानाः । कस्य स्वित्पुत्र इह वक्त्वानि परो वदात्यवरेण पित्रा ॥

அந்தத் தந்துவை நான் அறியேன்; அந்த ஓது (நெய்தல்) யாவென்பதையும் தெளிவாக அறியேன்—அசையாத தொழிலாளர்கள் சமரின் பொதுப் போராட்டத்தில் நெய்யும் அதையும் அறியேன். இங்கே யாருடைய புதல்வன் இவ்வசனங்களைச் சொல்ல வல்லான்? அங்கே தொலைவிலுள்ள சத்தியவாக்கு, அருகிலுள்ள பிதாவின் ஆதரவால் உரைக்கப்படுகிறது.

Mantra 3

स इत्तन्तुं स वि जानात्योतुं स वक्त्वान्यृतुथा वदाति । य ईं चिकेतदमृतस्य गोपा अवश्चरन्परो अन्येन पश्यन् ॥

அவனே அந்தத் தந்துவை அறிகிறான்; அவனே அந்த ஓது (நெய்தல்) யாவென்று உணர்கிறான்; அவனே ऋतु-வின்படி, உரிய முறையில் சத்தியமாக வாக்குகளை உரைக்கிறான்—இதனை உணர்ந்து விழித்தவன், அமிர்தத்தின் கோபா; கீழே நடமாடினாலும், மற்றொரு (உயர்ந்த) பார்வையால் அப்பாலுள்ளதைப் பார்க்கிறான்.

Mantra 4

अयं होता प्रथमः पश्यतेममिदं ज्योतिरमृतं मर्त्येषु । अयं स जज्ञे ध्रुव आ निषत्तोऽमर्त्यस्तन्वा वर्धमानः ॥

இவனே ஹோதா—முதலில் காண்பவன்—மர்த்தியருள் உள்ள அந்த அமிர்த ஜ்யோதி இதுவே. இவனே அவன்: பிறந்து, திடமாக அமர்ந்தவன்; அமரன், தன் தனு (உடல்/உட்பிரசன்னம்) மூலமே (நம்முள்) வளர்கின்றவன்.

Mantra 5

ध्रुवं ज्योतिर्निहितं दृशये कं मनो जविष्ठं पतयत्स्वन्तः । विश्वे देवाः समनसः सकेता एकं क्रतुमभि वि यन्ति साधु ॥

காணுதற்கென ஒரு திடமான ஜோதி நிறுவப்பட்டுள்ளது; மனம்—மிகவேகமானது—தன் உள்ளார்ந்த அகத்தில் பறந்து அதையே நோக்கிச் செல்கிறது. ஒரே மனம், ஒரே நோக்கம் கொண்ட எல்லாத் தேவர்களும் ஒரே கிரது (ஒரே சங்கல்ப/இச்சை-சக்தி) நோக்கி நல்வழியில் முன்னேறுகின்றனர்.

Mantra 6

वि मे कर्णा पतयतो वि चक्षुर्वीदं ज्योतिर्हृदय आहितं यत् । वि मे मनश्चरति दूरआधीः किं स्विद्वक्ष्यामि किमु नू मनिष्ये ॥

என் காதுகள் விரிந்து பறக்கின்றன; என் பார்வை விரிகிறது; ஏனெனில் இந்த ஜோதி இதயத்தில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. என் மனம் தொலைதூரம் எட்டும் சிந்தனைகளில் அலைகிறது—நான் உண்மையில் என்ன உரைப்பேன், இப்போது உள்ளத்தில் என்ன உருவாக்கி எண்ணுவேன்?

Mantra 7

विश्वे देवा अनमस्यन्भियानास्त्वामग्ने तमसि तस्थिवांसम् । वैश्वानरोऽवतूतये नोऽमर्त्योऽवतूतये नः ॥

இருளில் நிலைத்திருந்த உன்னை, அக்னியே, அஞ்சி எல்லாத் தேவர்களும் வணங்கினர். வைஶ்வானரன்—அமரன்—எங்கள் ஊதி (போஷணமும் மேலேற்றும் உயர்வும்) பொருட்டு எங்களைப் பாதுகாப்பானாக; எங்கள் ஊதி பொருட்டு எங்களைப் பாதுகாப்பானாக.