Sukta 55

Mantra 1

एहि वां विमुचो नपादाघृणे सं सचावहै । रथीॠतस्य नो भव ॥

விமோசன-நபாதே, அ஘்ரிணி (ஒளிமிக்கவனே), எங்களிடம் வா; உன்னுடன் நட்புறவில் நாம் ஒன்றிணைவோம். எங்களுக்கு ṛta (உண்மை-ஒழுங்கு) யின் ரதியாக (ரத ஓட்டியாக) ஆகு.

Mantra 2

रथीतमं कपर्दिनमीशानं राधसो महः । रायः सखायमीमहे ॥

நாம் நண்பனாக அந்த உச்ச ரதீதமனை நாடுகிறோம்—கபர்தின் (சடை/முடி-கூந்தல் கொண்டவன்) வலிமை தாங்குபவன், மாபெரும் rādhás (தான-செல்வம்) இன் ஈசானன், rayi (உள்-செல்வம்) இன் துணைவன்.

Mantra 3

रायो धारास्याघृणे वसो राशिरजाश्व । धीवतोधीवतः सखा ॥

அ஘்ரிணி (ஒளிமிக்கவனே), நீ rayi யின் ஓடை; நல்ல வாசஸ்தலத்தின் குவியல். அஜாஷ்வா, நீ தியானமுடையோரின் நண்பன்—எப்போதும் முயலும் சிந்தனையாளரின் சखा.

Mantra 4

पूषणं न्वजाश्वमुप स्तोषाम वाजिनम् । स्वसुर्यो जार उच्यते ॥

இப்போது நாம் பூஷண் அஜாஶ்வன்—அந்த வாஜின், வலச் செழிப்பை அளிப்பவன்—அவனைப் புகழ்வோம். அவன் ‘ஸ்வஸுர்யா’ (ஒளிமிகு சகோதரி)யின் காதலன் (ஜாரன்) என அழைக்கப்படுகிறான்—ஒளிவிளங்கும் உஷஸில் பற்றுறுபவன்.

Mantra 5

मातुर्दिधिषुमब्रवं स्वसुर्जारः शृणोतु नः । भ्रातेन्द्रस्य सखा मम ॥

நான் தாயின் நெருங்கிய ஆதரவு (திதிஷு) நோக்கி இதை உரைத்தேன்; ‘ஸ்வஸுர்யா’வின் காதலன் நம்மைக் கேட்பானாக—அவன் இந்திரனின் சகோதரன், என் தோழன்.

Mantra 6

आजासः पूषणं रथे निशृम्भास्ते जनश्रियम् । देवं वहन्तु बिभ्रतः ॥

நன்றாக யோகமிடப்பட்ட ஆடுகள் ரதத்தில் பூஷணை ஏற்றிச் செல்லட்டும்—மக்களின் ‘ஜனஶ்ரீ’ (உள் ஒளி/புகழ்) ஆகிய அந்தப் பூஷணை. அவை தேவனை, அவனைத் தாங்கியவாறே, எடுத்துச் செல்லட்டும்.