Sukta 18

Mantra 1

तमु ष्टुहि यो अभिभूत्योजा वन्वन्नवातः पुरुहूत इन्द्रः । अषाळ्हमुग्रं सहमानमाभिर्गीर्भिर्वर्ध वृषभं चर्षणीनाम् ॥

அவரைத் துதியுங்கள்—அந்த இந்திரனை—அவருடைய ஓஜஸ் எல்லா தாக்குதல்களையும் வெல்லும்; அவர் பின்னடையாமல் வெற்றி பெறுபவர்; பலமுறை அழைக்கப்படுபவர். இவ்வாய்ந்த கீதங்களால், அஷாள்ஹ—அஜெய—உக்ர, தாங்கும் வல்லமை உடைய, மக்களினது வृषபத்தை வளர்த்திடுங்கள்.

Mantra 2

स युध्मः सत्वा खजकृत्समद्वा तुविम्रक्षो नदनुमाँ ऋजीषी । बृहद्रेणुश्च्यवनो मानुषीणामेकः कृष्टीनामभवत्सहावा ॥

அவன் யுத்மன்—போர்வீரன், ஸத்வா—வலிமைமிக்கவன், கஜக்ருத்—தடுக்கும் குவியலை உடைப்பவன், ஸமத்வா—மோதலில் வெற்றியாளர்; துவிம்ரக்ஷ—ஒளிமிக்க விரிந்த தேஜஸுடையவன், நதனுமான்—எழுச்சியில் கர்ஜிப்பவன், ருஜீஷீ—நேர்ச் செலுத்தும் இயக்கமுடையவன்—மனிதரின் எல்லைகளை அசைக்கும் பெரும்-ரேணு (தூளை எழுப்பும்) இயக்கியாக ஆகிறான். குடிகளிடையே அவன் ஒருவனே அனைத்தையும் வெல்லும் உதவியாளனாக நிற்கிறான்.

Mantra 3

त्वं ह नु त्यददमायो दस्यूँरेकः कृष्टीरवनोरार्याय । अस्ति स्विन्नु वीर्यं तत्त इन्द्र न स्विदस्ति तदृतुथा वि वोचः ॥

நீயே நிச்சயமாக அந்த அதமாய—அநியம தஸ்யுக்களை அடக்கினாய்; ஆர்யருக்காக குடிகளை ஒருவனாய் காத்தாய். இந்திரா, ருது (சரியான கால-ஒழுங்கு)ப்படி வெளிப்படையாகச் சொல்—அந்த வீர்யம் (வீர-சக்தி) உண்மையில் உன்னதா, அல்லது அது எங்கும் இல்லையா?

Mantra 4

सदिद्धि ते तुविजातस्य मन्ये सहः सहिष्ठ तुरतस्तुरस्य । उग्रमुग्रस्य तवसस्तवीयोऽरध्रस्य रध्रतुरो बभूव ॥

நிச்சயமாக, துவிஜாத—விரிந்த பிறப்புடையவனே, உன் ஸஹஃ—வலிமை, ஸஹிஷ்ட—மிகவும் ஆற்றல்மிக்கவன், துர—வேகமானவன், துரஸ்ய—வேகமிக்கவனிலும் வேகமானவன் என்று நான் கருதுகிறேன். உக்ரத்தின் உக்ரம், தவஸின் தவீயஃ—மகா-வலிமையிலும் மேலான வலிமை நீயே; ஏனெனில் அரத்ர—அகண்டவன், ரத்ரதுர—விகார/பிளவுகளை உடைப்பவனாக ஆகிறான்.

Mantra 5

तन्नः प्रत्नं सख्यमस्तु युष्मे इत्था वदद्भिर्वलमङ्गिरोभिः । हन्नच्युतच्युद्दस्मेषयन्तमृणोः पुरो वि दुरो अस्य विश्वाः ॥

ஹே (இந்திரா), உம்மோடு எங்களுக்குப் பழமையான அந்த நட்பு நிலைத்திருக்கட்டும்—வல (குகை/மூடல்) என்பதைக் குத்திப் பிளந்த அங்கிரஸர்கள் இவ்வாறு உரைத்தனர். ஹே அதிசய-கர்மா, அசையாததையும் அசைக்கும் அவனைத் தாக்கு; அவனுடைய கோட்டைகளின் முன்வாசல்கள் உட்பட அவன் எல்லா கதவுகளையும் விரித்து திறந்து விடு.

Mantra 6

स हि धीभिर्हव्यो अस्त्युग्र ईशानकृन्महति वृत्रतूर्ये । स तोकसाता तनये स वज्री वितन्तसाय्यो अभवत्समत्सु ॥

அவன் தியான-சிந்தனைகளால் அழைக்கத்தக்கவன்; அவன் உக்கிரன், மகத்தான வ்ருத்ர-தூர்ய (வ்ருத்ரனை வெல்லும் பேர்போர்) இல் ஆட்சி-வல்லமையை உருவாக்குபவன். அவன் பிள்ளை-பேறும் குல-பேறும் அளிப்பவன்; அவன் வஜ்ரதாரி, மோதல்களில் தொலைதூரம் விரியும் வெற்றியாளனாகிறான்.

Mantra 7

स मज्मना जनिम मानुषाणाममर्त्येन नाम्नाति प्र सर्स्रे । स द्युम्नेन स शवसोत राया स वीर्येण नृतमः समोकाः ॥

தன் மகத்துவத்தால் மனிதர்களின் பிறப்பையும் அவர் முந்திச் சென்றான்; அமர நாமத்தால் அவர் பொங்கி எழுந்து அப்பாற்பட்டான். த்யும்ன (ஒளிமிகு புகழ்) ஆல், ஷவஸ் (வலிமை) ஆல், ராய் (செல்வ-நிறைவு) ஆல்—ஒரே இடத்தில் வாழ்வோருள் அவன் மிக நரசிறந்தவன்; வீர்யத்தால் அவன் பொதுவீடு (சமூக வாசம்) என்பதின் முன்னோடியாக நிற்கிறான்.

Mantra 8

स यो न मुहे न मिथू जनो भूत्सुमन्तुनामा चुमुरिं धुनिं च । वृणक्पिप्रुं शम्बरं शुष्णमिन्द्रः पुरां च्यौत्नाय शयथाय नू चित् ॥

அவர் (இந்திரன்) மயக்கமற்றவன்; வஞ்சகமற்றவன்—‘சுமந்து’ எனப் பெயர்பெற்றவன்—சுமுரி, துனி ஆகியோரைக் கொன்றான். இந்திரன் பிப்ரு, ஷம்பர, ஷுஷ்ணனையும் வீழ்த்தினான்; பழம்பெரும் புரங்களையும் கூட அவற்றின் அழிவிற்காக இடிந்து விழச் செய்தான்.

Mantra 9

उदावता त्वक्षसा पन्यसा च वृत्रहत्याय रथमिन्द्र तिष्ठ । धिष्व वज्रं हस्त आ दक्षिणत्राभि प्र मन्द पुरुदत्र मायाः ॥

உயர்த்தும் எழுச்சியோடு, ஒளிமிக்கவும் போற்றத்தக்கவும் ஆன வலிமையோடு—விருத்ரவதத்திற்காக, இந்திரா, உன் ரதத்தில் ஏறு. வலக்கையில் வஜ்ரத்தைத் தாங்கு; புருதாத்ரா (பல தானம் அளிப்பவனே), உன் மாயா (திறன்-சக்திகள்) கொண்டு மகிழ்ந்து முன்னே பாய்ந்து செல்.

Mantra 10

अग्निर्न शुष्कं वनमिन्द्र हेती रक्षो नि धक्ष्यशनिर्न भीमा । गम्भीरय ऋष्वया यो रुरोजाध्वानयद्दुरिता दम्भयच्च ॥

உலர்ந்த காட்டை அக்னி எரிப்பதுபோல், இந்திரா, உன் ஆயுதத்தால் ரக்ஷஸ் (அரக்க இருள்) யைச் சுட்டெரி—பயங்கர அஷனி (வஜ்ர-அடி) போல. ஆழமும் உயரமும் கொண்ட வலிமையால் நீ சிதைக்கிறாய்; நீ வழி அமைக்கிறாய், கடினமான கடப்பாடுகளையும் நசுக்குகிறாய்.

Mantra 11

आ सहस्रं पथिभिरिन्द्र राया तुविद्युम्न तुविवाजेभिरर्वाक् । याहि सूनो सहसो यस्य नू चिददेव ईशे पुरुहूत योतोः ॥

ஓ இந்திரா! ஆயிரம் பாதைகளால் உன் செல்வ-நிறைவுடன் எங்களிடம் வா; ஓ மிகுந்த ஒளிமகிமையுடையவனே, பல வாஜங்கள் (வெற்றிச் சக்திகள்) உடன் இங்கே வா. ஓ ஸஹஸஃ-ஸூனோ (வலிமையின் புதல்வா)! வா; ஏனெனில் இப்போதும் அதேவ (அதர்ம) மக்கள் பயணப் பாதையின் மீது ஆட்சி கோருகின்றனர்; ஓ புருஹூதா! பாதையின் போக்கை நீயே வழிநடத்து.

Mantra 12

प्र तुविद्युम्नस्य स्थविरस्य घृष्वेर्दिवो ररप्शे महिमा पृथिव्याः । नास्य शत्रुर्न प्रतिमानमस्ति न प्रतिष्ठिः पुरुमायस्य सह्योः ॥

வலிமையும் தீவிரமும் உடைய துவித்யும்னன் (மிகுந்த ஒளிமகிமையுடையவன்) பெருமை முன்னே செல்கிறது; த்யௌ (வானம்) மகிமையும் ப்ருதிவீ (பூமி) மகிமையும் முழங்குகின்றன. அவனுக்கு எதிரி இல்லை; அவனுக்கு எதிராக அளவுகோலும் இல்லை; பலமாயை உடைய, அனைத்தையும் தாங்கி வெல்லும் (அபராஜேய) அவனுக்கு எதிராக நிலைபெறும் அடித்தளம் எதுவும் இல்லை.

Mantra 13

प्र तत्ते अद्या करणं कृतं भूत्कुत्सं यदायुमतिथिग्वमस्मै । पुरू सहस्रा नि शिशा अभि क्षामुत्तूर्वयाणं धृषता निनेथ ॥

இன்று உன் அந்தச் செயல் வெளிப்பட்டு நிறைவேறியது—அவனுக்காக நீ குத்ஸனை, ஆயு-சக்தியை, அதிதிக்வனை (விருந்தோம்பி/விருந்தை நாடுபவன்) அமைத்தபோது. பல ஆயிரங்களை நீ கீழே தள்ளி, போர்க்களத்தில் அழுத்தினாய்; மேலும் துணிச்சலான வலிமையால் தூர்வயாணனை மேலே கொண்டு வந்து முன்னே நடத்தினாய்.

Mantra 14

अनु त्वाहिघ्ने अध देव देवा मदन्विश्वे कवितमं कवीनाम् । करो यत्र वरिवो बाधिताय दिवे जनाय तन्वे गृणानः ॥

ஏ அஹிஹ்னே (வ்ருத்ரஹன்) தேவா! உன்னைத் தொடர்ந்து தேவர்களும் மகிழ்கின்றனர்; ஏ தேவா, கவிகளில் நீயே மிகக் ‘கவிதமன்’ (மிகச் சிறந்த த்ருஷ்டா). அழுத்தப்பட்டும் சூழப்பட்டும் உள்ளவனுக்காக நீ விரிந்த இடவசதி (வரிவஸ்) அளிக்கிறாய்—திவம் (வானுலகம்) பொருட்டும், மக்களுக்காகவும், உடலுடைய உயிர்க்காகவும்—நாங்கள் உன்னைப் புகழ்ந்து பாடும்போது.

Mantra 15

अनु द्यावापृथिवी तत्त ओजोऽमर्त्या जिहत इन्द्र देवाः । कृष्वा कृत्नो अकृतं यत्ते अस्त्युक्थं नवीयो जनयस्व यज्ञैः ॥

அதனைத் தொடர்ந்து, ஏ இந்திரா, த்யாவா-ப்ருதிவீயும் உன் அந்த ஓஜஸின் முன் விலகுகின்றன; அமரத்துவம் உடைய தேவசக்திகளும் இடம் கொடுக்கின்றன. உன்னுள் இன்னும் நிறைவு பெறாததை நிறைவு செய்; யாகங்களால் இன்னும் புதிய உக்தம் (ஸ்துதி-வாக்கு) பிறக்கச் செய்.