Sukta 54

Mantra 1

सं पूषन्विदुषा नय यो अञ्जसानुशासति । य एवेदमिति ब्रवत् ॥

பூஷனே! விதுஷா (அறிவுடைய) வழிநடத்தலால் எங்களை ஒன்றாக நடத்திச் செல்; நீ அஞ்ஜஸா (நேராக) அனுஷாஸதி—உண்மைப் பாதையில் ஒழுங்காக வழிகாட்டுகிறவன்—மேலும் ‘ஏவேதம் இதி’—‘இதுவே நிச்சயம் இதுவே’ என்று அறிவிப்பவன்.

Mantra 2

समु पूष्णा गमेमहि यो गृहाँ अभिशासति । इम एवेति च ब्रवत् ॥

பூஷனுடன் நாம் ஒன்றாகச் செல்வோமாக—அவர் நம்மை இல்லங்களின் நோக்கி முறையாக வழிநடத்துபவர்; மேலும் அவர், ‘இவையே நிச்சயமாக (சரியானவை)’ என்று கூறுபவர்.

Mantra 3

पूष्णश्चक्रं न रिष्यति न कोशोऽव पद्यते । नो अस्य व्यथते पविः ॥

பூஷனின் சக்கரம் சேதமடையாது; அவரது கோஷம் (செல்வக் களஞ்சியம்) சிதறி விழாது; அவரது கூர்மையான முனை தளராது—அவரது வழிநடத்தும் ஆற்றல் குன்றாது, வெல்லப்படாது.

Mantra 4

यो अस्मै हविषाविधन्न तं पूषापि मृष्यते । प्रथमो विन्दते वसु ॥

அவருக்காக ஹவிஸ் கொண்டு அர்ப்பணிப்பவன், அவனைப் பூஷனும் புறக்கணிக்கார்; அவனே முதலில் ‘வஸு’—உண்மையான செல்வத் தத்துவத்தை—அடைகிறான்.

Mantra 5

पूषा गा अन्वेतु नः पूषा रक्षत्वर्वतः । पूषा वाजं सनोतु नः ॥

பூஷன் எங்கள் ஒளிக்கதிர்-மாடுகளின் பின்தொடர்ந்து வருவானாக; பூஷன் எங்களை அபாயகரமான/கடினமான பாதையிலிருந்து காக்கவானாக; பூஷன் எங்களுக்கு ‘வாஜ’—வலிமை-செல்வம்—அருள்வானாக.

Mantra 6

पूषन्ननु प्र गा इहि यजमानस्य सुन्वतः । अस्माकं स्तुवतामुत ॥

ஓ பூஷனே, சோமத்தைப் பிழியும் யஜமானனுக்காக ஒளிக்கதிர்-மாடுகளைப் பின்தொடர்ந்து முன்னே செல்வாயாக; மேலும் எங்களுக்காகவும்—உமக்கு ஸ்துதி-வாக்கை அளிப்போருக்காகவும்.

Mantra 7

माकिर्नेशन्माकीं रिषन्माकीं सं शारि केवटे । अथारिष्टाभिरा गहि ॥

யாரும் அழியாதிருப்பாராக, யாரும் காயமடையாதிருப்பாராக, கடத்தலில் யாரும் சிதறி உடையாதிருப்பாராக; பின்னர் காயமற்ற, முழுமையான ஆற்றல்களுடன் எங்களிடம் வா.

Mantra 8

शृण्वन्तं पूषणं वयमिर्यमनष्टवेदसम् । ईशानं राय ईमहे ॥

கேட்கும் பூஷணனை—தூண்டும் வழிகாட்டியை, அவனுடைய வேதனம் (அறிவு) அழியாதவனை—நாம் வேண்டுகிறோம். ரயி (செல்வம்/நிறைவு) யின் ஈசானனை நாம் நாடுகிறோம்.

Mantra 9

पूषन्तव व्रते वयं न रिष्येम कदा चन । स्तोतारस्त इह स्मसि ॥

ஓ பூஷணா, உன் வ்ரதம் (ऋत-நியமம்) இல் நாம் எக்காலத்திலும் சேதமடையாதிருப்போமாக. ஏனெனில் இங்கே நாம் உன் ஸ்தோதார்கள்—உன் புகழ்-ஒலிகள்.

Mantra 10

परि पूषा परस्ताद्धस्तं दधातु दक्षिणम् । पुनर्नो नष्टमाजतु ॥

பூஷா அப்புறத்திலிருந்து எங்களைச் சூழ்ந்து தன் தக்ஷிண (வலது) கையை வைத்தருள்வானாக; மேலும் எங்களிடம் இழந்ததை மீண்டும் எங்களிடம் கொண்டு வருவானாக.