Sukta 26

Mantra 1

श्रुधी न इन्द्र ह्वयामसि त्वा महो वाजस्य सातौ वावृषाणाः । सं यद्विशोऽयन्त शूरसाता उग्रं नोऽवः पार्ये अहन्दाः ॥

ஓ இந்திரா! எங்களைச் செவி கொள்; நாங்கள் உன்னை அழைக்கிறோம்—மாபெரும் வாஜ-செல்வத்தின் வெற்றியில் வளர்ந்து நிற்பவரே. மக்கள் வீர-வெற்றியைப் பெற ஒன்றுகூடும் போது, தீர்மான நாளில் எங்களுக்கு உன் உக்கிரமான காவலை அருள்வாயாக.

Mantra 2

त्वां वाजी हवते वाजिनेयो महो वाजस्य गध्यस्य सातौ । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं तरुत्रं त्वां चष्टे मुष्टिहा गोषु युध्यन् ॥

ஓ வாஜின் (வலத்தின் வெற்றியாளர்) இந்திரா! வலத்தை நாடுபவன் உன்னை அழைக்கிறான்—மகத்தான ‘வாஜ’ (செழிப்பு/வலம்) உறுதியாக நிலைபெறும் பெறுதலுக்காக. வ்ருத்ரர்கள் (தடையிடுவோர்) உடன் நிகழும் போர்களில், ஓ இந்திரா, அவன் உன்னை ‘ஸத்பதி’—உண்மையான அதிபதி, கரை சேர்க்கும் காப்பாளர்—என்று காண்கிறான்; மேலும் ‘கோஷு’ (காவியங்கள்/ஒளிக்கதிர்கள்) க்காகப் போரிடும் போது உன்னை ‘முஷ்டிஹா’—முஷ்டிப் பிரஹாரத்தால் சாய்ப்பவன்—என்று நோக்குகிறான்.

Mantra 3

त्वं कविं चोदयोऽर्कसातौ त्वं कुत्साय शुष्णं दाशुषे वर्क् । त्वं शिरो अमर्मणः पराहन्नतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन् ॥

நீ கவியை (ரிஷியை) ‘அர்கஸாதி’—ஸ்தோத்திர வெற்றி—யில் ஊக்குவிக்கிறாய்; தானம் செய்பவன் குத்ஸனுக்காக நீ ஶுஷ்ணனைச் சாய்க்கிறாய். ‘அமர்மண’ (அடங்காத/அசையாத) ஒருவனின் தலையை நீ வெட்டி வீழ்த்தினாய்—அதிதிக்வனுக்காகப் புகழ்ந்து அறிவிக்கத் தக்க செயலை நிறைவேற்றுவதற்காக.

Mantra 4

त्वं रथं प्र भरो योधमृष्वमावो युध्यन्तं वृषभं दशद्युम् । त्वं तुग्रं वेतसवे सचाहन्त्वं तुजिं गृणन्तमिन्द्र तूतोः ॥

நீ ரதத்தை முன்னே கொண்டு வருகிறாய்; மேலும் போரிடும் உயர்ந்த யோத்தா—தசத்யும், பத்துமடங்கு ஒளியுடைய வ்ருஷபன்—அவனுக்கு நீ துணை நிற்கிறாய். வேதஸவனுடன் சேர்ந்து துக்ரனை நீ வீழ்த்தினாய்; ஓ இந்திரா, தூது வம்சத்தில், உன்னைப் புகழ்ந்து பாடும் துஜிக்கு நீ ஆதரவு அளிக்கிறாய்.

Mantra 5

त्वं तदुक्थमिन्द्र बर्हणा कः प्र यच्छता सहस्रा शूर दर्षि । अव गिरेर्दासं शम्बरं हन्प्रावो दिवोदासं चित्राभिरूती ॥

ஓ இந்திரா! உயர்த்திய உன் வலிமையால் அந்த உக்தம் (ஸ்தோத்திரப் பாடல்) பயனுறச் செய்கிறாய்; ஓ வீரா, நூறுகளும் ஆயிரங்களுமாகிய (சக்தி/செல்வ) வெளிப்படுத்துகிறாய். மலையிலிருந்து தாசன் ஷம்பரனைத் தள்ளி வீழ்த்தி நீ கொன்றாய்; பலவகை உதவி-ரூபமான ஊதிகளால் திவோதாசனை உறுதியாகக் காத்தாய்.

Mantra 6

त्वं श्रद्धाभिर्मन्दसानः सोमैर्दभीतये चुमुरिमिन्द्र सिष्वप् । त्वं रजिं पिठीनसे दशस्यन्षष्टिं सहस्रा शच्या सचाहन् ॥

ஓ இந்திரா! நம்பிக்கைச் செயல்களாலும் சோமங்களாலும் மகிழ்ந்து, தபீதிக்காக சுமுரியை நீ மூழ்கடித்தாய்/தாழ்த்தினாய். பிதீனஸுக்காக ரஜியை நீ வீழ்த்திக் கொன்றாய், அவனுக்கு புகழ் அளித்தபடி; மேலும் உன் சக்தியால் ஒன்றாக அறுபதாயிரத்தை நீ அழித்தாய்.

Mantra 7

अहं चन तत्सूरिभिरानश्यां तव ज्याय इन्द्र सुम्नमोजः । त्वया यत्स्तवन्ते सधवीर वीरास्त्रिवरूथेन नहुषा शविष्ठ ॥

ஓ இந்திரா! நானும் சூரி-ஜனங்களுடன் (ஒளிமிக்க தலைவர்கள்/ரிஷி-நாயகர்கள்) உன் மேன்மையான சும்னம்—அருளும் ஓஜஸும்—அடைவேனாக. ஓ மிகவல்லவனே! நஹுஷ வம்சத்தில் திரிவரூதம் (மூன்று கவச/மூன்று பாதுகாப்பு) கொண்டு காக்கப்பட்டு, ஒன்றிணைந்த வீரர்கள் உன்னைப் புகழ்கிறார்கள்.

Mantra 8

वयं ते अस्यामिन्द्र द्युम्नहूतौ सखायः स्याम महिन प्रेष्ठाः । प्रातर्दनिः क्षत्रश्रीरस्तु श्रेष्ठो घने वृत्राणां सनये धनानाम् ॥

ஓ இந்திரா! இவ்வ் ‘த்யும்ன-ஹூதௌ’—ஒளிமிகு வல்லமையின் அழைப்பில்—நாங்கள் உன் சఖர்களாக இருப்போமாக; உன் மஹிமையில் உனக்கு மிகப் பிரியமானவர்களாக இருப்போமாக. க்ஷத்ர-ஶ்ரீயால் செழித்த பிராதர்தனி, வ்ருத்ரர்களைத் திண்மையாகத் தாக்குவதில் சிறந்தவனாக இருந்து, தனங்கள் (செல்வங்கள்/பொருட்செல்வம்) பெறுதற்காக வெல்லட்டும்.