Sukta 31

Mantra 1

अभूरेको रयिपते रयीणामा हस्तयोरधिथा इन्द्र कृष्टीः । वि तोके अप्सु तनये च सूरेऽवोचन्त चर्षणयो विवाचः ॥

ஓ ரயிபதி இந்திரா! நீ செல்வங்களின் ஒரே தலைவனாக ஆனாய்; ஓ இந்திரா, உன் கைகளில் நீ குடிகளைத் தாங்குகிறாய். இல்லத்தில், நீர்களில், சந்ததியில், சூரியனில்—மனிதக் கூட்டங்கள் உன் பல்வகை வாக்கை வெளிப்படுத்துகின்றன.

Mantra 2

त्वद्भियेन्द्र पार्थिवानि विश्वाच्युता चिच्च्यावयन्ते रजांसि । द्यावाक्षामा पर्वतासो वनानि विश्वं दृळ्हं भयते अज्मन्ना ते ॥

ஓ இந்திரா! உன் அச்சத்தால் பூமியிலுள்ள அனைத்தும்—அசையாததும் கூட—தம் தம் இடங்களில் அசைந்து நகர்கின்றன. த்யாவா-க்ஷாமா (த்யௌவும் பூமியும்), மலைகள், காடுகள்—உறுதியான அனைத்தும், நீ முன்னேறும்போது நடுங்குகின்றன.

Mantra 3

त्वं कुत्सेनाभि शुष्णमिन्द्राशुषं युध्य कुयवं गविष्टौ । दश प्रपित्वे अध सूर्यस्य मुषायश्चक्रमविवे रपांसि ॥

ஓ இந்திரா! நீ குத்ஸனுடன் சேர்ந்து சுஷ்ணன்—அந்த வாடவைக்கும் (அஶுஷ) ஒருவன்—மற்றும் கவிṣ்டி (கோ/ஒளியை நாடும் தேடல்) யில் குயவனுக்கு எதிராகப் போரிட்டாய். பின்னர் சூரியனின் பத்துமடங்கு தீர்மானமான திருப்பத்தில் நீ (ருதத்தின்) இயக்கச் சக்கரத்தை மீட்டுக் கொண்டு, வஞ்சகச் சூழ்ச்சிகளைப் பயனற்றதாக்கினாய்.

Mantra 4

त्वं शतान्यव शम्बरस्य पुरो जघन्थाप्रतीनि दस्योः । अशिक्षो यत्र शच्या शचीवो दिवोदासाय सुन्वते सुतक्रे भरद्वाजाय गृणते वसूनि ॥

நீ ஶம்பரனுடைய நூறு கோட்டைகளைக்—தஸ்யுவின் வெல்ல முடியாததெனத் தோன்றும் தடைகளைக்—கீழே வீழ்த்தினாய். அங்கேயே, உன் ஶசீ (செயலாற்றும் வல்லமை) யால், ஓ ஶசீவன், சோமத்தைப் பிழியும் திவோதாசனுக்கும், புகழ்ந்து பாடும் பரத்வாஜனுக்கும், வசுக்கள்—உள்ளார்ந்த செல்வங்கள், நிறைவு தரும் ஆற்றல்கள்—நிறுவி அளித்தாய்; கற்பித்தாய்.

Mantra 5

स सत्यसत्वन्महते रणाय रथमा तिष्ठ तुविनृम्ण भीमम् । याहि प्रपथिन्नवसोप मद्रिक्प्र च श्रुत श्रावय चर्षणिभ्यः ॥

ஓ சத்தியசத்வனே! மாபெரும் போருக்காக உன் பயங்கரமான, துவிந்ரும்ண ரதத்தில் ஏறு. விரிந்த பாதைகளில் உன் உதவியுடன் எங்களிடம் வா—இங்கே திரும்பி நெருங்கி வா. மேலும் கேள்—மக்களுக்காக உன் கேட்கும் வல்லமையைச் செயலாக்கு; எங்களுள் எழும் அழைப்பு வெற்றியளிக்கும் கேட்பாக மாறட்டும்.