Sukta 45

Mantra 1

य आनयत्परावतः सुनीती तुर्वशं यदुम् । इन्द्रः स नो युवा सखा ॥

தொலைவான பராவத் இடத்திலிருந்து ஸுநீதி (நல்ல வழிநடத்தல்) மூலம் துர்வஶனையும் யதுவையும் அழைத்து வந்தவர்—அந்த இந்திரன் எங்களுக்கு இளைய நண்பனாக இருப்பானாக.

Mantra 2

अविप्रे चिद्वयो दधदनाशुना चिदर्वता । इन्द्रो जेता हितं धनम् ॥

அவிப்ரனுக்கும் அவர் வளர்ச்சியை அளிக்கிறார்; அனாஶு (யாகம்செய்யாதவன்) உடைய குதிரையினாலும்—இந்திரன் தான் ஹித (நியத) செல்வத்தின் வெற்றியாளர்.

Mantra 3

महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः । नास्य क्षीयन्त ऊतयः ॥

மகத்தானவை அவனுடைய வழிநடத்தல்கள்; பழமையானதும் அவனுடையப் புகழத்தக்க மகிமை. அவனுடைய துணைநலங்கள் (ஊதயः) ஒருபோதும் குறையாது.

Mantra 4

सखायो ब्रह्मवाहसेऽर्चत प्र च गायत । स हि नः प्रमतिर्मही ॥

ஓ தோழர்களே, பிரஹ்ம-வாஹ—வாக்கு/ஸ்தோத்திரத்தைத் தாங்குபவனை—அர்ச்சியுங்கள்; மேலும் பாடுங்கள். அவனே நமக்குப் பெரும் சுமதி—நல்ல அறிவின் வழிகாட்டி—ஆவான்.

Mantra 5

त्वमेकस्य वृत्रहन्नविता द्वयोरसि । उतेदृशे यथा वयम् ॥

ஓ வ்ருத்ரஹன், நீ ஒருவருக்கும் துணை; இருவருக்கும் துணை. மேலும் எங்களைப் போன்றவர்களுக்கும் துணை.

Mantra 6

नयसीद्वति द्विषः कृणोष्युक्थशंसिनः । नृभिः सुवीर उच्यसे ॥

நீ பகைவர்களைத் தாண்டச் செலுத்துகிறாய்; நீ எங்களை உக்த-ஶம்ஸின்—ஊக்கமூட்டும் ஸ்துதியை உரைக்கும் புகழ்பாடிகளாக—ஆக்குகிறாய். வீர நரர்களால் நீ ‘ஸுவீர’—வலிமைமிக்க புதல்வர்/சக்திகளால் செழித்தவன்—என்று அழைக்கப்படுகிறாய்.

Mantra 7

ब्रह्माणं ब्रह्मवाहसं गीर्भिः सखायमृग्मियम् । गां न दोहसे हुवे ॥

என் கீர்பிஃ—மந்திர உச்சாரங்களால்—பிரஹ்ம-வாஹஸ், பிரஹ்மத்தைச் சுமக்கும் சக்தி, ஸ்துதிகளில் செழித்த ருக்-மிய நண்பனை நான் அழைக்கிறேன். பசுவை பால் கறப்பதுபோல் அவனை நான் வேண்டுகிறேன்—அறிவின் மறைந்த கதிர்கள் பெருக்குடன் பாய்ந்து வரும்படியாக.

Mantra 8

यस्य विश्वानि हस्तयोरूचुर्वसूनि नि द्विता । वीरस्य पृतनाषहः ॥

யாருடைய இரு கைகளிலும் எல்லா வசுக்கள்—செல்வங்கள்—மீண்டும் மீண்டும் பதியப்படுகின்றன; யார் வீரன், ப்ருதனா-ஷஹ—போரங்களை வெல்வவன்—அந்த இந்திரனிடமே நாம் திரும்புகிறோம், உள்ளார்ந்த செல்வம் நிலையாக நிறுவப்படுவதற்காக.

Mantra 9

वि दृळ्हानि चिदद्रिवो जनानां शचीपते । वृह माया अनानत ॥

கல்லாயுதம் ஏந்தியவனே (அத்ரிவோ), சக்தியின் அதிபதியே (சசீபதே)! மனிதருள் உறைந்த கடினப் பிணைப்புகளையும் உடைத்தருள்வாய்; மாயையின் வஞ்சக மறைகளைப் பிளந்து அகற்றுவாய்.

Mantra 10

तमु त्वा सत्य सोमपा इन्द्र वाजानां पते । अहूमहि श्रवस्यवः ॥

உண்மையுருவனே, சோமபா இந்திரா, வாஜங்களின் அதிபதியே! உயர்புகழின் கேள்வியை நாடும் (ஶ்ரவஸ்யு) நாங்கள் உம்மை அழைக்கிறோம்; வாரும், எங்களுள் வெற்றியாற்றலை வளர்த்தருள்வாய்.

Mantra 11

तमु त्वा यः पुरासिथ यो वा नूनं हिते धने । हव्यः स श्रुधी हवम् ॥

முன்னரும் நாம் அழைத்தவனே, இன்றும் நம் நேய-செல்வத்தில் உடனிருப்பவனே—ஹவ்யன் (அழைக்கத்தக்கவன்) ஆகி எங்கள் அழைப்பைக் கேள்; யாகத்தில் புகுந்து, உள்ளார்ந்த செல்வத்தை உறுதியாக்குவாய்.

Mantra 12

धीभिरर्वद्भिरर्वतो वाजाँ इन्द्र श्रवाय्यान् । त्वया जेष्म हितं धनम् ॥

ஒளிமிகு தியானங்களாலும் வேகமுள்ள சக்திகளாலும், ஓ இந்திரா, உயர்ந்த புகழ்-கேள்வியை அளிக்கும் வாஜங்களை (வளச்-சக்திகளை) நாம் வெல்வோமாக. உம்மாலேயே நம் நலனுக்காக நிறுவப்பட்ட அருமைச் செல்வத்தை நாம் கைப்பற்றுவோமாக.

Mantra 13

अभूरु वीर गिर्वणो महाँ इन्द्र धने हिते । भरे वितन्तसाय्यः ॥

ஓ வீரனே, கீர்வணா (ஸ்தோத்திரப் பிரியனே), நீ வீரத்துடன் நிலைபெற்றாய்; ஓ மகா இந்திரா, அருமைச் செல்வத்தில் உன் வலிமை மிகப் பெரிது. பாரம் சுமக்கும் போரில் நீ வெற்றிப் பேரோட்டத்தை விரித்துப் பரப்புகிறாய்.

Mantra 14

या त ऊतिरमित्रहन्मक्षूजवस्तमासति । तया नो हिनुही रथम् ॥

ஓ அமித்ரஹன் (பகைவரை அழிப்பவனே), உன் உதவி தாக்குதலில் மிக வேகமானது—அதனால் எங்கள் ரதத்தை முன்னே செலுத்து. அதனால் எங்கள் பயணத்தை வெற்றியும் ஒளியும் நோக்கி ஊக்குவி.

Mantra 15

स रथेन रथीतमोऽस्माकेनाभियुग्वना । जेषि जिष्णो हितं धनम् ॥

எங்கள் ரதத்துடன், முன்னே யோகமிடப்பட்ட சக்திகளுடன் கூடிய, ஹே ஜிஷ்ணு (என்றும் வெற்றியாளர்), நீ சிறந்த ரதிகனாய் இனிய நன்மை-செல்வத்தை வென்று கொள்.

Mantra 16

य एक इत्तमु ष्टुहि कृष्टीनां विचर्षणिः । पतिर्जज्ञे वृषक्रतुः ॥

அவரையே ஒருவராகப் புகழுங்கள்—மக்களிடையே விசர்ஷணி (விரிந்த பார்வையாளர்); அந்த ஆண்டவன் வ்ருஷ-க்ரது (காளைபோன்ற உறுதி) உடன் பிறந்தான்.

Mantra 17

यो गृणतामिदासिथापिरूती शिवः सखा । स त्वं न इन्द्र मृळय ॥

ஹே இந்திரா, ஸ்துதி பாடுவோர்க்கு நீ அருகிலுள்ள ஆதாரம், காக்கும் உதவி, சிவ சखा (அருள்மிகு நண்பன்)—அந்த நீயே எங்கள்மேல் அருள் பொழிவாயாக.

Mantra 18

धिष्व वज्रं गभस्त्यो रक्षोहत्याय वज्रिवः । सासहीष्ठा अभि स्पृधः ॥

வஜ்ரிவனே! ரக்ஷோ-ஹத்தியைக்காக உன் இரு கரங்களிலும் வஜ்ரத்தைத் தாங்கு; மிக வெற்றியாளனாய் எதிர்ப்போர் ஸ்பர்தைகள்மேல் பாய்ந்து அவர்களை அடக்கி வெல்.

Mantra 19

प्रत्नं रयीणां युजं सखायं कीरिचोदनम् । ब्रह्मवाहस्तमं हुवे ॥

நான் ரயிகளின் பழமையான யோகசகா, கீர்த்திப் பாடலை முன்னே செலுத்தும் நண்பன், பிரஹ்ம-வாஹனத்தில் மிக வல்லவன்—இந்திரனை அழைக்கிறேன்.

Mantra 20

स हि विश्वानि पार्थिवाँ एको वसूनि पत्यते । गिर्वणस्तमो अध्रिगुः ॥

ஏனெனில் அவனே ஒருவனாய் எல்லாப் பார்திவ வஸுக்களையும் ஆள்கிறான்; வாக்கின் பாடகர்களுக்கு மிகப் பிரியன், அசையாத பற்றுகையுடையவன், அவன் ஆதிக்கத்தைத் தாங்குகிறான்.

Mantra 21

स नो नियुद्भिरा पृण कामं वाजेभिरश्विभिः । गोमद्भिर्गोपते धृषत् ॥

அவன் நம் காமனைத் தன் நியுத் (இணைக்கப்பட்ட ஆற்றல்கள்) மூலம் நிறைவேற்றுவானாக—வலச் செல்வங்களாலும், அச்வ-வேக சக்திகளாலும்; ஒளிமிகு கோ-செல்வத்தாலும். ஹே கோபதே (கதிர்கள்/கோவின் அதிபதி), துணிவுற்ற வலிமையுடன் செயற்படு.

Mantra 22

तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने । शं यद्गवे न शाकिने ॥

பிழிந்த சோமத்தில், நெருங்கிய தோழமை உடன், அவனுக்கே அதைப் பாடுங்கள்—பலமுறை அழைக்கப்படுபவனுக்கும், வல்லவனுக்கும்—அது சாந்தியும் நலனும் தருவது; கவே (கோ/ஒளி)க்கு உரியதுபோல், வலியற்றவனுக்கல்ல.

Mantra 23

न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः । यत्सीमुप श्रवद्गिरः ॥

உண்மையாகவே வசு (நலச் செல்வம்) தடுக்கப்படாது—வெற்றிவாய்ந்த வாஜத்தின் தானம், கோமத் (ஒளி-செல்வம் நிறைந்தது)—அவன் ஊக்கமூட்டிய வாக்கின் கீர் (பாடல்கள்) அருகிலிருந்து கேட்கும்போது.

Mantra 24

कुवित्सस्य प्र हि व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत् । शचीभिरप नो वरत् ॥

அவர்—தஸ்யு-ஹா—கோமந்த (ஒளி நிறைந்த) அந்த வ்ரஜம் (மாட்டுத் தொழுவம்/கோவளம்) நோக்கி நிச்சயமாக வருவாராக; மேலும் தம் ஶசீபிஃ (திறன்-சக்திகளால்) எங்களைத் தடுக்கும் அனைத்தையும் எம்மிடமிருந்து அகற்றுவாராக.

Mantra 25

इमा उ त्वा शतक्रतोऽभि प्र णोनुवुर्गिरः । इन्द्र वत्सं न मातरः ॥

ஓ ஶதக்ரது இந்திரா! இம்மா எங்கள் கிரஃ (ஸ்துதி-வாக்குகள்) உம்மை நோக்கி அபி-ப்ர நோனுவுஃ—முன்னேறி அழைக்கின்றன; தாய்மார்கள் கன்றை முன்னே தள்ளுவது போல, எங்கள் சொற்கள் உம்மை அருகே இழுத்துவருகின்றன.

Mantra 26

दूणाशं सख्यं तव गौरसि वीर गव्यते । अश्वो अश्वायते भव ॥

ஓ வீரா! தவ ஸக்யம் தூணாஶம்—தவறாத, வீணாகாதது; கவ்வ்யதே (ஒளி/கோ-தேடலின் சாதகர்) க்கு நீ கோ; மேலும் அஶ்வாயதே (வேக-சக்தியை நாடுபவன்) க்கு நீ அஶ்வமாக இரு.

Mantra 27

स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे । न स्तोतारं निदे करः ॥

ஓ (இந்திரா)! இந்த சோமரசச் சாரத்தால் உண்மையிலேயே மகிழ்ந்து, செல்வ-வளத்திற்காக (ராதஸ்) பெருகு; உன் உடலோடு விளங்கும் வீரியத்தில் மகத்தானவனாகு. பாடுபவனை நிந்தையிலும் மறுப்பிலும் ஒப்படைக்காதே.

Mantra 28

इमा उ त्वा सुतेसुते नक्षन्ते गिर्वणो गिरः । वत्सं गावो न धेनवः ॥

ஓ கீர்வண (ஸ்தோத்திரம் விரும்பும்) ஆண்டவனே! சோமம் ஒவ்வொரு பிழிப்பிலும் இவ்வுரைகள் (கிரः) உன்னை அடைகின்றன; பால் தரும் பசுக்கள் தம் கன்றை அணுகி நெருங்குவது போல, இவ்வுச்சரிப்புகள் உன்னை நோக்கி விரைந்து வருகின்றன.

Mantra 29

पुरूतमं पुरूणां स्तोतॄणां विवाचि । वाजेभिर्वाजयताम् ॥

பல ஸ்தோத்தர்களில் மிகப் பெருமளவு நிறைந்தவனை, விரிந்த உரையால் வெளிப்படுத்துவோம்; வல-செழிப்புகள் (வாஜ) மூலம் அவர்கள் மேலும் வாஜ-செழிப்பை வெல்லட்டும்.

Mantra 30

अस्माकमिन्द्र भूतु ते स्तोमो वाहिष्ठो अन्तमः । अस्मान्राये महे हिनु ॥

ஓ இந்திரா, எங்கள் ஸ்தோத்திரம் உமக்குப் மிகச் சிறந்த ‘வாஹிஷ்ட’ (சுமந்து செல்லும்) ஒன்றாகவும், மிக நெருக்கமானதாகவும் ஆகட்டும். எங்களை மகத்தான ‘ரயி’—செல்வமும் நிறைவும்—நோக்கி முன்னே செலுத்து.

Mantra 31

अधि बृबुः पणीनां वर्षिष्ठे मूर्धन्नस्थात् । उरुः कक्षो न गाङ्ग्यः ॥

ப்ரிபு பணி-குலத்தின்மேல், மிக உயர்ந்த சிகரத் தலைமேல் நின்றான். அவனுடைய அடைக்கலப் பரப்பு விசாலம்—கங்கையின் அகன்ற கரையைப் போல.

Mantra 32

यस्य वायोरिव द्रवद्भद्रा रातिः सहस्रिणी । सद्यो दानाय मंहते ॥

யாருடைய பத்திரமான ‘ராதி’ (தானம்) காற்றைப் போல வேகமாக ஓடுகிறது, ஆயிரமடங்கு வளமுடன்—அவன் தானச் செயலில் உடனே மகிமை பெறுகிறான்.

Mantra 33

तत्सु नो विश्वे अर्य आ सदा गृणन्ति कारवः । बृबुं सहस्रदातमं सूरिं सहस्रसातमम् ॥

ஆகையால் எங்களுக்காக எல்லா ஆரியரும் இடையறாது பாடுகின்றனர்—ஆயிரம் அளிப்பவன் ப்ரிபு; ஆயிரமடங்கு வெற்றியளிக்கும் வீர-சூரி.