Sukta 23

Mantra 1

सुत इत्त्वं निमिश्ल इन्द्र सोमे स्तोमे ब्रह्मणि शस्यमान उक्थे । यद्वा युक्ताभ्यां मघवन्हरिभ्यां बिभ्रद्वज्रं बाह्वोरिन्द्र यासि ॥

இந்திரனே! சோமம் பிழியப்படும் போது நீ முழுமையாக விழிப்புடன் இருப்பாய்—ஸ்தோத்திரத்தில், பிரஹ்ம-வாணியில், உச்சரிக்கப்படும் உக்தத்தில் புகழப்படுபவன். அல்லது, மகவன்! உன் இரு ஹரி (செம்பொன் நிறக் குதிரைகள்) இணைக்கப்பட்டு, புயங்களில் வஜ்ரத்தைத் தாங்கி, இந்திரனே, நீ வருகிறாய்.

Mantra 2

यद्वा दिवि पार्ये सुष्विमिन्द्र वृत्रहत्येऽवसि शूरसातौ । यद्वा दक्षस्य बिभ्युषो अबिभ्यदरन्धयः शर्धत इन्द्र दस्यून् ॥

தூரத் திவ்ய உலகில், இந்திரனே, நீ வ்ருத்ர-வதத்திற்கும் வீர-வெற்றிக்குமான பலத்துடன் வளர்ந்தாயோ; அல்லது, தக்ஷம் (திறன்) கண்டு அஞ்சிய தஸ்யு கூட்டங்களை நீ அஞ்சாது அடக்கினாயோ—இந்திரனே, ஒளிக்கான போரில் நீயே எங்கள் துணை.

Mantra 3

पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं प्रणेनीरुग्रो जरितारमूती । कर्ता वीराय सुष्वय उ लोकं दाता वसु स्तुवते कीरये चित् ॥

இந்திரன் பிழிந்த சோமத்தை அருந்தட்டும்—உக்ரமான முன்னணி, தன் பாதுகாப்பால் ஜரிதாவை (பாடுபவனை) முன்னே நடத்துபவன். நன்றாகச் சோமம் பிழியும் வீரனுக்காக அவன் விரிந்த ‘லோகம்’ (இடம்/வாழ்விடம்) படைக்கிறான்; புகழ்பாடி ஸ்துதி செய்பவனுக்கும் அவன் வசு (செல்வம்) அளிக்கிறான்.

Mantra 4

गन्तेयान्ति सवना हरिभ्यां बभ्रिर्वज्रं पपिः सोमं ददिर्गाः । कर्ता वीरं नर्यं सर्ववीरं श्रोता हवं गृणतः स्तोमवाहाः ॥

அவர் வருகிறார்; ஹரி-இரட்டையுடன் சவனங்களுக்குச் (சோம நசுக்கல்களுக்குச்) செல்கிறார்—வஜ்ர-வலிமையைத் தாங்கி, சோமத்தை அருந்தி, கதிர்கள்/காவுகளை (ஒளிக்கதிர்களை) அளிப்பவர். அவர் வீரனை, நர்யன் (ஆண்மையுடையவன்), சர்வவீரனை உருவாக்குகிறார்; ஸ்தோமவாஹன் (ஸ்தோத்திரம் ஏந்துபவன்) பாடும் ஸ்தோதாவின் ஹவம் (அழைப்பு) அவர் கேட்கிறார்.

Mantra 5

अस्मै वयं यद्वावान तद्विविष्म इन्द्राय यो नः प्रदिवो अपस्कः । सुते सोमे स्तुमसि शंसदुक्थेन्द्राय ब्रह्म वर्धनं यथासत् ॥

அவருக்காகவே உண்மையில் தேர்ந்தெடுக்கத் தகுதியானதை நாம் நாடி தேர்வோம்—பரம திவ் (உயர்ந்த விண்ணுலகம்) இலிருந்து நமக்காகச் செயல்படும் அந்த இந்திரனுக்காக. சுதே சோமே நாம் புகழ்கிறோம்; உக்த-சம்ஸத்தில் அறிவிக்கிறோம்—இந்திரனுக்குப் பிரஹ்மம் (மந்திரவாணி) வலிமை-வளர்ச்சியாக ஆகும்படிக்கு.

Mantra 6

ब्रह्माणि हि चकृषे वर्धनानि तावत्त इन्द्र मतिभिर्विविष्मः । सुते सोमे सुतपाः शंतमानि राण्ड्या क्रियास्म वक्षणानि यज्ञैः ॥

நீயே பிரஹ்மாணி (மந்திரங்களை) வर्धனங்களாக (வலிமை வளர்ப்பவையாக) அமைத்துள்ளாய்; அதுவரை, ஓ இந்திரா, எங்கள் மதிகளால் (சிந்தனை-உந்துதல்களால்) உன்னைத் தேர்வோம். சுதே சோமத்தை அருந்துபவனே, யாகங்களால் எங்களுக்கு மிகச் சாந்தி தரும் செழிப்புகளை, மேலும் முன்னே இட்டுச் செல்லும் வளமான அனுபவங்களை—அந்த வக்ஷணானி—நிறைவேற்று.

Mantra 7

स नो बोधि पुरोळाशं रराणः पिबा तु सोमं गोऋजीकमिन्द्र । एदं बर्हिर्यजमानस्य सीदोरुं कृधि त्वायत उ लोकम् ॥

இந்திரனே, புரோடாசம் (புரோடாஷ) எனும் அர்ப்பணிப்பில் மகிழ்ந்து எங்களுக்காக விழித்தெழு; கோ-ர்ஜீகம் (ஒளிக்கதிர்கள் நிறைந்த) சோமத்தை அருந்து. யஜமானனின் இந்த பர்ஹி (புனித ஆசனம்) மீது அமர்ந்து; உன்னை நோக்கி கை நீட்டுபவனுக்காக உலக-வெளியை விரிவாக்கு.

Mantra 8

स मन्दस्वा ह्यनु जोषमुग्र प्र त्वा यज्ञास इमे अश्नुवन्तु । प्रेमे हवासः पुरुहूतमस्मे आ त्वेयं धीरवस इन्द्र यम्याः ॥

வலிமைமிகு இந்திரனே, அனு-ஜோஷம் (ஒப்புதல் நிறைந்த இன்பம்) உடன் மந்தஸ்வ—மகிழ்ந்து விரிவுறு; எங்கள் இவ்வியஜ்ஞச் செயல்கள் உன்னை அடைந்து பற்றிக்கொள்ளட்டும். எங்கள் இவ்வழைப்புகள் (ஹவாஸ) பலமுறை அழைக்கப்படுபவனை—எங்களுள்—நோக்கி முன்னேறட்டும்; உதவிக்காக இந்த ஒளிமிகு தியானம் (தீரவஸ்) உன்னோடு யோகமடையட்டும், இந்திரனே.

Mantra 9

तं वः सखायः सं यथा सुतेषु सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् । कुवित्तस्मा असति नो भराय न सुष्विमिन्द्रोऽवसे मृधाति ॥

நண்பர்களே, சுதேஷு சோமேஷு—அழுத்திப் பிழிந்த சோமப் பானங்களால்—அனுபவிப்பவன் இந்திரனை யஜ்ஞங்களில் செய்வதுபோல் நிரப்பி நிறைவாக்குங்கள். நிச்சயமாக அவன் எங்கள் போஷணமும் நிறைவு-அருளும் பொருட்டு இருப்பான்; நன்கு பிழிப்பவனின் உதவிக்காக இந்திரன் ஒருபோதும் தவறுவதில்லை.

Mantra 10

एवेदिन्द्रः सुते अस्तावि सोमे भरद्वाजेषु क्षयदिन्मघोनः । असद्यथा जरित्र उत सूरिरिन्द्रो रायो विश्ववारस्य दाता ॥

இவ்வாறே பாரத்வாஜர்களிடையே பிழிந்த சோமத்தில் இந்திரன் போற்றப்பட்டான்; அங்கேயே அவன் தாராளன் (மகோன) எனத் தங்குகின்றான். புகழ்பாடுபவனுக்குப் போலவே சூரி (ஒளிமிகு தானியர்) க்கும் அவன் இருக்கட்டும்—அனைத்தும் விரும்பத்தக்க செல்வ/வளத்தின் தாதா இந்திரன்.