Sukta 1

Mantra 1

त्वं ह्यग्ने प्रथमो मनोतास्या धियो अभवो दस्म होता । त्वं सीं वृषन्नकृणोर्दुष्टरीतु सहो विश्वस्मै सहसे सहध्यै ॥

அக்னியே! நீயே உண்மையில் சிந்தனையின் முதற் படைப்பாளி; இத்தகைய ‘தீ’ (தெய்வீகக் காட்சி) யின் அதிசயமான ஹோதா (யாகப் புரோகிதன்) ஆனாய். வृषன் (வலிமைமிகு) நீ, தடுக்கமுடியாத ‘ஸஹஸ்’ (சக்தி) யை உருவாக்கினாய்: அனைவர்க்கும் வலிமை, வலிமைக்கே வலிமை, ஆளுமை பெறுவதற்கான வலிமை.

Mantra 2

अधा होता न्यसीदो यजीयानिळस्पद इषयन्नीड्यः सन् । तं त्वा नरः प्रथमं देवयन्तो महो राये चितयन्तो अनु ग्मन् ॥

அப்போது ஹோதா (யாகப் புரோகிதன்) மேலும் மேலும் யாகத்திற்குத் தகுதியானவனாய், இளா-வின் பதத்தில் அமர்ந்தான்; ஓட்டத்தைத் தூண்டி, போற்றத்தக்கவனாய். அக்னியே! தேவர்களை நாடும் மனிதர்கள், மஹா-ராய (மாபெரும் செல்வம்/நிறைவு) வேண்டி, அதை விழிப்புணர்வில் எழுப்ப விரும்பி, முதலில் உன்னையே பின்தொடர்ந்தனர்.

Mantra 3

वृतेव यन्तं बहुभिर्वसव्यैस्त्वे रयिं जागृवांसो अनु ग्मन् । रुशन्तमग्निं दर्शतं बृहन्तं वपावन्तं विश्वहा दीदिवांसम् ॥

தேர்ந்தெடுத்த இலக்கை நோக்கிச் செல்லும் போல், அவர்கள் பல வளங்களுடன் உன்னைப் பின்தொடர்கிறார்கள்; உன்னுள் உள்ள ‘ரயி’ (நிறைவு/செல்வம்) யை தங்களுள் விழித்தெழச் செய்கிறார்கள். அவர்கள் ‘ருஷந்த’ (ஒளிரும்) அக்னியைப் பின்தொடர்கிறார்கள்—காணத்தக்கதும் பெரிதுமானதும்—ஒளிமிகு ஜ்வாலையைத் தாங்கி, ‘விஶ்வஹா’ (என்றும்) எல்லா நாட்களிலும் பிரகாசிப்பவனை.

Mantra 4

पदं देवस्य नमसा व्यन्तः श्रवस्यवः श्रव आपन्नमृक्तम् । नामानि चिद्दधिरे यज्ञियानि भद्रायां ते रणयन्त संदृष्टौ ॥

வணக்கத்தால் அவர்கள் தேவனின் பதத்தை அடைந்தனர்; புகழை நாடி அவர்கள் இடையறாத கீர்த்தியைப் பெற்றனர். யஜ்ஞிய நாமங்களையும் அவர்கள் நிறுவினர்; உன் பத்திரமான தரிசனத்தில் அவர்கள் மகிழ்ந்து களிகூர்கிறார்கள்.

Mantra 5

त्वां वर्धन्ति क्षितयः पृथिव्यां त्वां राय उभयासो जनानाम् । त्वं त्राता तरणे चेत्यो भूः पिता माता सदमिन्मानुषाणाम् ॥

பூமியில் உள்ள குடிகள் உன்னை வளர்க்கின்றன; மனிதரிடையேயுள்ள இருவகைச் செல்வங்களும் (ராய்) உன்னை வளர்க்கின்றன. கடத்தலில் நீ காப்பவன், நினைவிற்குரியவன் (சேத்ய); மனிதர்க்கு நீ எப்போதும் தந்தையும் தாயும் ஆவாய்.

Mantra 6

सपर्येण्यः स प्रियो विक्ष्वग्निर्होता मन्द्रो नि षसादा यजीयान् । तं त्वा वयं दम आ दीदिवांसमुप ज्ञुबाधो नमसा सदेम ॥

சேவைக்குரியவன், குலங்களில் பிரியமானவன்—அக்னி, ஹோதா, மகிழ்விப்பவன், யஜ்ஞத்திற்கு மேலும் தகுதியானவனாய் அமர்ந்தான். எங்கள் இல்லத்தில் ஒளிர்வோனே! நாங்கள் உன் அருகே வருகிறோம்; முழங்கால் மடக்கி, வணக்கத்துடன், உன் சன்னிதியில் அமர விரும்புகிறோம்.

Mantra 7

तं त्वा वयं सुध्यो नव्यमग्ने सुम्नायव ईमहे देवयन्तः । त्वं विशो अनयो दीद्यानो दिवो अग्ने बृहता रोचनेन ॥

அக்னியே, புதுமையும் நல்வழி காட்டும் உன்னை நாங்கள்—உன் சும்னம் (அருள்) நாடி, தேவர்களை நாடுபவர்கள்—வேண்டி அழைக்கிறோம். அக்னியே, நீ விண்ணின் பரந்த ஒளி-உலகம் (ரோசன) மூலம் பிரகாசித்து, இம்மக்களைக் வழிநடத்துகிறாய்.

Mantra 8

विशां कविं विश्पतिं शश्वतीनां नितोशनं वृषभं चर्षणीनाम् । प्रेतीषणिमिषयन्तं पावकं राजन्तमग्निं यजतं रयीणाम् ॥

மக்களுக்குக் கவி, நிலைத்த குலங்களின் விஷ்பதி, வளர்ச்சியைப் பெருக்கும் வலிமைமிகு, மனித இனங்களின் வृषபன்—உந்துதலை முன்னே செலுத்தி, இயக்கத்தைத் தூண்டி, பாவகனாய் ஒளிரும்—இத்தகைய யஜனத்திற்குரிய அக்னி, ரயி/செல்வங்களின் அரசன் போன்றவன்.

Mantra 9

सो अग्न ईजे शशमे च मर्तो यस्त आनट् समिधा हव्यदातिम् । य आहुतिं परि वेदा नमोभिर्विश्वेत्स वामा दधते त्वोतः ॥

அக்னியே, சமிதால் உன் ஹவ்ய-தானம் (ஆஹுதி-தானம்) எனும் அருளை அடையும் மானவன் யாகம் செய்து ‘சம’ (அமைதி/சீர்நிலை) பெறுகிறான். நமஸ்காரங்களுடன் ஆஹுதியை அனைத்துவழியும் அறிந்தவன்—உன் பாதுகாப்பால்—எல்லா விரும்பத்தக்க ‘வாம’ (நன்மை, செழிப்பு) யாவையும் தாங்கி நிற்கிறான்.

Mantra 10

अस्मा उ ते महि महे विधेम नमोभिरग्ने समिधोत हव्यैः । वेदी सूनो सहसो गीर्भिरुक्थैरा ते भद्रायां सुमतौ यतेम ॥

அக்னியே! உன் அந்த மாபெரும் மகிமைக்காக நாங்கள் நமஸ்காரங்களுடன்—சமிதும் ஹவியும் கொண்டு—யதாவிதமாக வழிபாட்டைச் செய்கிறோம். சகஸின் சுனுவே (வலிமையின் புதல்வனே)! ஊக்கமூட்டும் சொற்களாலும் உக்தங்களாலும் உனக்காக வேதியை அமைக்கிறோம்; உன் பத்திரமான சுமதியில் நாங்கள் முன்னேறி வந்து சேர்வோமாக.

Mantra 11

आ यस्ततन्थ रोदसी वि भासा श्रवोभिश्च श्रवस्यस्तरुत्रः । बृहद्भिर्वाजैः स्थविरेभिरस्मे रेवद्भिरग्ने वितरं वि भाहि ॥

அக்னியே! உன் பாஸா (ஒளி) கொண்டு இரு உலகங்களையும் விரித்தவனே; ஸ்ரவஸ் (கீர்த்தி-சக்திகள்) மூலம் எங்களை மேலும் மேலும் ஸ்ரவஸ்ய (யசஸ்வி) ஆக்குவோனே—எங்களுக்காக இன்னும் விரிவாகப் பிரகாசி. பெரிதும் உறுதியான வாஜங்கள் (வல-செல்வங்கள்) கொண்டு, ஒளி நிறைந்த ரேவத் செல்வங்களுடன், அக்னியே, விரிவாக ஒளிர்வாயாக.

Mantra 12

नृवद्वसो सदमिद्धेह्यस्मे भूरि तोकाय तनयाय पश्वः । पूर्वीरिषो बृहतीरारेअघा अस्मे भद्रा सौश्रवसानि सन्तु ॥

வசோ (செல்வத்தின் அதிபதியே)! ந்ருவத் (ஆண்மைக்-வலிமை வளர்க்கும்) செழிப்பை எங்களுள் எப்போதும் நிலைநிறுத்து—எங்கள் தோக (சந்ததி) மற்றும் தனய (வம்சவிருத்தி) மற்றும் பசுக்களுக்கு மிகுந்த வளம் அளி. ஆதிப் காலத்து இஷஸ் (தூண்டுதல்-ஓடைகள்) எங்களுக்குச் சேரட்டும்; அவை பரந்தவையாகவும் அ஘மற்றவையாகவும் இருக்கட்டும்; எங்களுள் பத்திரமான சௌஷ்ரவஸானி—நல்ல புகழ்-கேள்வியும் நற்பெயரும்—உண்டாகட்டும்.

Mantra 13

पुरूण्यग्ने पुरुधा त्वाया वसूनि राजन्वसुता ते अश्याम् । पुरूणि हि त्वे पुरुवार सन्त्यग्ने वसु विधते राजनि त्वे ॥

ஓ அக்னியே, பல வழிகளில்—உன்னாலேயே—நாம் பல வஸுக்கள் (செல்வங்கள்) அடையட்டும்; ஓ அரசனே, உன் வஸுத்வம் நிறைந்த நிலையையும் நாம் பெறுவோமாக. ஏனெனில், ஓ புருவார (பல தானம் அளிப்பவனே) அக்னியே, உன்னுள் பல வஸுக்கள் உள்ளன; ஓ வஸு-ஸ்வரூபனே, விதாதா (யஜமானன்/வழிபடுபவன்) க்குரிய அந்த வஸுக்கள்—ஓ அரசனே—உன்னுள்ளேயே நிலைத்துள்ளன.