Sukta 21

Mantra 1

इमा उ त्वा पुरुतमस्य कारोर्हव्यं वीर हव्या हवन्ते । धियो रथेष्ठामजरं नवीयो रयिर्विभूतिरीयते वचस्या ॥

ஓ வீரா! புருதம (மிகச் செழுமை உடைய) காரு (பாடகர்/ரிஷி) அளிக்கும் இவ்வஹவிகள் உன்னை அழைக்கின்றன; இவ்வஹ்ய-ஆஹுதிகள் உன்னை வரவேற்கின்றன. ரதப் பாதையில் உறுதியாக நிலைபெற்ற தியாஸ்—புதியவை, அஜர, அழியாதவை—வாக்கின் வல்லமையால் ரயி (செல்வம்/நிறைவு) போல எல்லாத் திசைகளிலும் பரவி முன்னே செல்கின்றன.

Mantra 2

तमु स्तुष इन्द्रं यो विदानो गिर्वाहसं गीर्भिर्यज्ञवृद्धम् । यस्य दिवमति मह्ना पृथिव्याः पुरुमायस्य रिरिचे महित्वम् ॥

நான் அந்த இந்திரனைப் புகழ்கிறேன்—விதான (தரிசன-ஞான)த்தில் அறியப்பட்டவனை, கீர்வாஹஸன் (கீர்களின்/ஸ்துதிகளின் வாகனன்) ஆனவனை, யாகத்தால் வளர்த்தெடுக்கப்படுபவனை. அவனுடைய மகிமை—புருமாய (பலவகைச் சக்தி) உடையது—வல்லமையால் விண்ணையும், பூமியையும் கடந்தும் பெருகி வழிந்துள்ளது.

Mantra 3

स इत्तमोऽवयुनं ततन्वत्सूर्येण वयुनवच्चकार । कदा ते मर्ता अमृतस्य धामेयक्षन्तो न मिनन्ति स्वधावः ॥

அவனே (இந்திரன்) அறிவு-ஒழுங்கற்ற இருளை விரித்தான்; சூரியனால் அதை ஒளிமிகு ‘ருத’ (cosmic order) ஒழுங்கால் நிறைத்தான். ஹே ஸ்வதாவன் (சுய-சக்தியுடையவனே), அம்ருதத்தின் தாமத்தில் யஜ்ஞ-ஆஹுதி செலுத்தும் உன் மானவர்கள் எப்போது இனி குறையாமல் இருப்பார்கள்?

Mantra 4

यस्ता चकार स कुह स्विदिन्द्रः कमा जनं चरति कासु विक्षु । कस्ते यज्ञो मनसे शं वराय को अर्क इन्द्र कतमः स होता ॥

இவற்றைச் செய்தவன்—அந்த இந்திரன் எங்கே? எந்த ஜனத்திடம் அவன் செல்கிறான், எந்த எந்த ‘விஶ்’ (குலங்கள்) நடுவே? உன் மனத்திற்கு நன்மையும் தேர்விற்குமான அமைதியையும் தருவது எந்த யஜ்ஞம் (அர்ப்பணம்)? ஹே இந்திரா, எந்த ‘அர்க’ (ஸ்துதி-பாடல்) அது—அதை ஏந்தும் ஹோதா (ருத்விஜ்) யார்?

Mantra 5

इदा हि ते वेविषतः पुराजाः प्रत्नास आसुः पुरुकृत्सखायः । ये मध्यमास उत नूतनास उतावमस्य पुरुहूत बोधि ॥

ஏனெனில் இன்றும் உனக்காக அவர்கள்—ஆவல்மிகு தோழர்கள்—இங்கே உள்ளனர்; பழம்பிறப்புடைய நண்பர்கள், பல செயல்களைச் செய்பவர்கள். நடுக்காலத்தவர்கள், புதினவர்கள், மேலும் இறுதியினவர்கள் (பின்னாளினவர்கள்) கூட—ஹே புருஹூதா, அவர்களை எல்லாம் அறிந்து உணர்வாயாக.

Mantra 6

तं पृच्छन्तोऽवरासः पराणि प्रत्ना त इन्द्र श्रुत्यानु येमुः । अर्चामसि वीर ब्रह्मवाहो यादेव विद्म तात्त्वा महान्तम् ॥

தாழ்ந்தோர் உயர்ந்தவற்றை அறிய விரும்பி வினவினர்; ஓ இந்திரா, உன் பழம்பெரும் சத்தியங்களை அவர்கள் ‘ஸ்ருதி’யின் வழியே பின்பற்றினர். ஓ வீரா, பிரஹ்ம-வாஹா, நாம் உன்னை அர்ச்சிக்கிறோம்—எங்களுக்குத் தெரிந்த அளவிற்கு; ஆகவே உன்னை மகாந்தன், விராட் என உறுதிப்படுத்துகிறோம்.

Mantra 7

अभि त्वा पाजो रक्षसो वि तस्थे महि जज्ञानमभि तत्सु तिष्ठ । तव प्रत्नेन युज्येन सख्या वज्रेण धृष्णो अप ता नुदस्व ॥

பகை/ராக்ஷஸ சக்திகள் தங்கள் பாழோ (வலிமை) கொண்டு உனக்கு எதிராக நிலை கொண்டன; ஓ மகாபிறந்தவனே, அதன்மேல் உறுதியாக நில். ஓ தைரியவானே, உன் பழம்பெரும், யோகமுற்ற நட்புறவால், வஜ்ரத்தால் அவர்களை அப்புறப்படுத்து.

Mantra 8

स तु श्रुधीन्द्र नूतनस्य ब्रह्मण्यतो वीर कारुधायः । त्वं ह्यापिः प्रदिवि पितॄणां शश्वद्बभूथ सुहव एष्टौ ॥

ஆகவே, ஓ இந்திரா, பிரஹ்மத்தை நாடும், கவியின் பணியைத் தாங்கும் ஸ்தோத்திரகரின் இந்த நவீன பிரஹ்ம-வாக்கை கேள், ஓ வீரா. ஏனெனில் பித்ருக்களின் ‘ப்ரதிவி’ (முன்-வானில்) நீ உண்மையிலேயே நெருங்கிய உறவினன்; ஓ ஸுஹவ, வேண்டுதல்/தேடலில் நீ எப்போதும் எளிதில் அழைக்கத்தக்கவனாக இருந்தாய்.

Mantra 9

प्रोतये वरुणं मित्रमिन्द्रं मरुतः कृष्वावसे नो अद्य । प्र पूषणं विष्णुमग्निं पुरंधिं सवितारमोषधीः पर्वताँश्च ॥

இன்று எங்கள் உதவிக்கும் காவலுக்கும் வருணன், மித்ரன், இந்திரன், மருதர்கள் ஆகியோரை முன்னே செலுத்து. பூஷன், விஷ்ணு, அக்னி, புரந்தி (செழிப்பு-சக்தி), சவிதா, ஓஷதிகள் (மருந்துத் தாவரங்கள்), மலைகளையும் முன்னே செலுத்து.

Mantra 10

इम उ त्वा पुरुशाक प्रयज्यो जरितारो अभ्यर्चन्त्यर्कैः । श्रुधी हवमा हुवतो हुवानो न त्वावाँ अन्यो अमृत त्वदस्ति ॥

ஓ புருஷாக (பலவல்லவன்), ஓ பிரயஜ்ய (முன்-அர்ப்பணத்திற்குத் தகுதியானவன்), இப் பாடகர்கள் ஒளிமிகு அர்க்கங்களால் உன்னைப் போற்றுகின்றனர். அழைப்பவனின் அழைப்பைக் கேள்; ஓ அம்ருத (அமரன்), உன்னைப் போன்றவன் வேறு இல்லை—உன்னைத் தாண்டி வேறொன்றும் இல்லை.

Mantra 11

नू म आ वाचमुप याहि विद्वान्विश्वेभिः सूनो सहसो यजत्रैः । ये अग्निजिह्वा ऋतसाप आसुर्ये मनुं चक्रुरुपरं दसाय ॥

இப்போது, ஓ அறிந்தோனே, ஓ ஸஹஸஸ்ஸூனோ (வலத்தின் புதல்வனே), எல்லா யஜத்ர (வழிபடத்தக்க) சக்திகளோடும் என் வாக்கின் அருகே வா. அக்னியே நாவாக உடையவர்களும், ருதத்தைப் பருகுவோரும்—தாச-இயல்புக்காக மனுவை உயர்த்தியவர்களும்—அவர்கள் வந்து இந்த உரையை அணுகி தாங்கட்டும்.

Mantra 12

स नो बोधि पुरएता सुगेषूत दुर्गेषु पथिकृद्विदानः । ये अश्रमास उरवो वहिष्ठास्तेभिर्न इन्द्राभि वक्षि वाजम् ॥

ஓ இந்திரா! எங்களுக்காக முன்னணித் தலைவனாய் விழித்தெழு—சுலப வழிகளிலும் கடின வழிகளிலும் பாதை அமைப்பவன், அறிந்தோனே. அகன்றும் சோர்வற்றும் மிகச் சுமைதாங்கும் அந்த சக்திகளோடு, ஓ இந்திரா, எங்களை வலச் செழுமை (வாஜ) நோக்கி முன்னே கொண்டு செல்.