Sukta 2

Mantra 1

त्वं हि क्षैतवद्यशोऽग्ने मित्रो न पत्यसे । त्वं विचर्षणे श्रवो वसो पुष्टिं न पुष्यसि ॥

ஏனெனில், ஓ அக்னியே, நீ க்ஷைதவத் (நிலையான குடியிருப்புடைய) யசஸின் மீது நண்பனைப் போல ஆண்டவன்; அந்த ஶ்ரவஸ் (புகழ்/கீர்த்தி) யை நீ ஆள்கிறாய். ஓ விசர்ஷணே (விரிந்த பார்வையுடையவனே), நீ வஸு (செல்வம்) மற்றும் ஶ்ரவஸ்—மேலும் புஷ்டி (போஷணம்/செழிப்பு)—இவற்றை, ஒருவர் போஷணத்தையே போஷிப்பது போல, வளர்க்கிறாய்.

Mantra 2

त्वां हि ष्मा चर्षणयो यज्ञेभिर्गीर्भिरीळते । त्वां वाजी यात्यवृको रजस्तूर्विश्वचर्षणिः ॥

ஏனெனில், நிச்சயமாக, ஓ அக்னியே, சர்ஷணயः (மனிதக் கூட்டங்கள்) யஜ்ஞங்களாலும் கிர் (உந்தப்பட்ட ஸ்தோத்திரவாக்குகள்) ஆலும் உன்னைப் போற்றுகின்றனர். மேலும் உன்னிடம் வாஜீ (வெற்றி-சக்தி/வேகமிகு பலம்) வருகிறது—அவ்ருகः (ஓநாய்-இல்லாத, தீங்கற்ற), ரஜஸ் (இடை-வெளிகள்/மத்திய உலகங்கள்) கடந்து—ஓ விஶ்வசர்ஷணி (அனைத்து மக்களுக்கும் உரியவனே)।

Mantra 3

सजोषस्त्वा दिवो नरो यज्ञस्य केतुमिन्धते । यद्ध स्य मानुषो जनः सुम्नायुर्जुह्वे अध्वरे ॥

திவ்ய உலகின் நரர்கள் ஒருமனத்துடன் உன்னை—யஜ்ஞத்தின் கேது (கொடி-ஒளி)—என்று ஏற்றி எரியச் செய்கின்றனர். மேலும் மனிதர் உன் சும்னா (அருள்) வேண்டி, இடையறாத அத்வர (யாகம்) இல் ஜுஹூவால் ஆஹுதியைச் செலுத்தும் போது, நீ வழிகாட்டும் குறியெனப் பிரகாசித்து எரிகின்றாய்.

Mantra 4

ऋधद्यस्ते सुदानवे धिया मर्तः शशमते । ऊती ष बृहतो दिवो द्विषो अंहो न तरति ॥

ஓ சுதானவ (உதார தானம் அளிப்பவனே), தியா (அறிவு-உணர்வு) மற்றும் சேவையால் உன்னை நோக்கி வளர்கின்ற மானிடன் ஆளுமை பெறுகிறான். உயர்ந்த திவத்தின் விரிந்த ஊதி (காப்பு-உதவி) யால், பகைவர் (த்விஷ்) கொண்டு வர விரும்பும் அம்ʼஹஸ் (இடர்) இல் அவன் அகப்படான்.

Mantra 5

समिधा यस्त आहुतिं निशितिं मर्त्यो नशत् । वयावन्तं स पुष्यति क्षयमग्ने शतायुषम् ॥

சமிதா (எரிபொருள்) உடனும், நிஷித (கூர்மையான, குறிவைத்த) செய்கையுடனும் உன் ஆஹுதியை அடையும் மானிடன்—ஓ அக்னியே—உயிர்வலிமை நிறைந்த இல்லத்தைப் போஷிக்கிறான்; நூறு ஆயுள் (சதாயு) உடைய நிலையான க்ஷய (வாசஸ்தலம்) வளர்க்கிறான்.

Mantra 6

त्वेषस्ते धूम ऋण्वति दिवि षञ्छुक्र आततः । सूरो न हि द्युता त्वं कृपा पावक रोचसे ॥

உன் உக்கிரமான புகை விண்ணில் பொங்கி எழுந்து பரவி நிற்கிறது—ஒளிமிக்க, தூய ஒளியாய் விரிந்தது. ஏனெனில் நீ சூரியன் போல் தீப்தியுடன் பிரகாசிக்கிறாய்; ஓ பாவகா, உன் சிருஷ்டி-வல்லமை (க்ருபா) கொண்டு நீ ஒளியைப் பரப்புகிறாய்.

Mantra 7

अधा हि विक्ष्वीड्योऽसि प्रियो नो अतिथिः । रण्वः पुरीव जूर्यः सूनुर्न त्रययाय्यः ॥

ஆகவே மக்களிடையே நீ வேண்டத்தக்கவனும் புகழத்தக்கவனும்; நீ எங்கள் அன்பு விருந்தினர். இனிமையானவன், கோட்டையைப் போல் உறுதியானவன், வளர்ச்சி-வல்லமையில் என்றும் இளமையானவன்—மூவகை வளர்ச்சியை (த்ரயயாய்ய) அளிக்கும் மகன் போல் நீ இருக்கிறாய்.

Mantra 8

क्रत्वा हि द्रोणे अज्यसेऽग्ने वाजी न कृत्व्यः । परिज्मेव स्वधा गयोऽत्यो न ह्वार्यः शिशुः ॥

ஏனெனில் உன் க்ரது-வல்லமையால், ஓ அக்னியே, நீ த்ரோணத்தில் (பாத்திரத்தில்) அபிஷேகிக்கப்படுகிறாய்—வலமிகு வெற்றியாளன் போல். ஸ்வதையால் தன்னிறைவு பெற்றவன், பரிஜ்மம் போல் (சுற்றிச் சுழலும்) குதிரை போல எல்லாத் திசைகளிலும் இயங்குபவன்—நீ உயிர்சக்தி; வேகக் குதிரை போலவும், தாக்க இயலாத குழந்தை-ஜ்வாலை போலவும்.

Mantra 9

त्वं त्या चिदच्युताग्ने पशुर्न यवसे । धामा ह यत्ते अजर वना वृश्चन्ति शिक्वसः ॥

அச்யுத அக்னியே! நீ அந்த (சக்தி)களையும், மேய்ச்சலுக்குச் செல்லும் மிருகம்போல், யவ (மேய்ச்சல்) நோக்கி நடத்துகிறாய். அஜரனே! ஞானிகள் உனக்காகக் காடுகளிலிருந்து உன் தாமங்களை—உன் நிலைபெறும் வாசஸ்தலங்களை—வெட்டி (அமைத்து) விடுகின்றனர்.

Mantra 10

वेषि ह्यध्वरीयतामग्ने होता दमे विशाम् । समृधो विश्पते कृणु जुषस्व हव्यमङ्गिरः ॥

நீயே யாகப் பயணத்தை நடத்துகிறாய்; அக்னியே, மக்களின் இல்லத்தில் நீ ஹோதா (Hotṛ) ஆவாய். விஷ்பதி (இல்லத்தலைவனே)! குடிகளைக் செழிப்பால் நிறைவு செய்; அங்கிரஸே! ஹவியை ஏற்று, அதனை அனுபவி.

Mantra 11

अच्छा नो मित्रमहो देव देवानग्ने वोचः सुमतिं रोदस्योः । वीहि स्वस्तिं सुक्षितिं दिवो नॄन्द्विषो अंहांसि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम ॥

மிகுந்த வலிமை கொண்ட நண்பனே! தேவனாகிய அக்னியே, எங்களுக்காக தேவர்களிடம் உரை—த்யாவா-ப்ருதிவியின் சுமதி (நல்ல மனம்) எமக்கு அருள்வாயாக. எங்களை ஸ்வஸ்தி மற்றும் ஸுக்ஷிதி (நல்ல குடியிருப்பு) நோக்கி நடத்தி, உயர்ந்த திவ்யத் தளங்களின் ஒளிமிக்க நரர்களிடம் (எங்களைச் சேர்த்து) விடு. அப்பொழுது நாம் த்வேஷங்கள், அம்ʼஹஸ் (இடர்ப்பிணிகள்) மற்றும் துரித (தவறான வழிகள்) ஆகியவற்றைத் தாண்டுவோம்—ஆம், தாண்டுவோம்; உன் உதவியால் தாண்டுவோம், தாண்டுவோம்.