Adhyaya 21
ဤအধ্যာယာတွင် နာရဒမုနိသည် ဒိုင်တျများ ပြန်လည်စုစည်းလာသဖြင့် အိန္ဒြာ၏ စိတ်လှုပ်ရှား၍ တွန့်ဆုတ်နေမှုကို မြင်သည်။ အိန္ဒြာသည် ဗိဿနုထံ ချဉ်းကပ်ကာ အကူအညီတောင်းရာ ဗိဿနုက ရန်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုသော်လည်း ယခင်က ပေးထားသော ဝရနှင့် အခြေအနေကန့်သတ်ချက်များကြောင့် တိုက်ခိုက်ရမည့် အဓိကပစ်မှတ်မှာ ဇမ္ဘဟ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို ညွှန်ပြသည်။ ဗိဿနုသည် ဒေဝတပ်ဖွဲ့ကို စီမံဖွဲ့စည်းကာ ရုဒြာအင်္ဂါရပ် ၁၁ ပါးကို အရှေ့တန်း (အဂ္ဂရစရ) အဖြစ် မြှင့်တင်သည်။ သူတို့၏ ဝင်ရောက်ကူညီမှုတွင် ဆင်ရုပ်သဏ္ဌာန် ရန်သူ (ဂဇာသူရ) ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် အရေပြောင်းလဲသည့် မော်တီဖ်တို့ ပါဝင်သည်။ ထို့နောက် အာစတြာများ၏ နည်းဗေဒနှင့် အုပ်ချုပ်မှုကို ပြသသကဲ့သို့ ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ လက်နက်အာစတြာများ—မောဿလ၊ ရှိုင်လ၊ ဝဇ္ဇရ၊ အာဂ္နေယ၊ ဝါရုဏ၊ ဝါယဗျ၊ နာရသിംဟ၊ ဂါရုဍ နှင့် နောက်ဆုံး ပာရှုပတ/အဃောရ မန္တရနှင့် ကိုက်ညီသည့် အာစတြာ—တို့ကို တစ်လှည့်စီ ထုတ်သုံးကာ တန်ပြန်ကြသည်။ ဇမ္ဘဟသည် အင်အားမြှင့်ထားသော မြားအစဉ်ဖြင့် နောက်ဆုံးကျဆုံးပြီး ဒိုင်တျများသည် တာရကထံ ထွက်ပြေးကြသည်။ တာရကသည် ဒေဝများကို အနိုင်ယူနေစဉ် ဗိဿနုသည် လှည့်စားသည့် “မျောက်” ရုပ်ဖြင့် တာရက၏ နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်သည်။ နန်းတော်ဆွေးနွေးခန်းတွင် ဗိဿနုက ကာလ (အချိန်) နှင့် ကမ္မအကြောင်း အကျင့်သီလ-ဒဿန ဥပဒေသကို ဆက်တိုက်ပေးကာ အာဏာ၏ မတည်မြဲမှု၊ ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်သူဟု ထင်မြင်မောဟနှင့် ဓမ္မလိုက်နာရမည့် လိုအပ်ချက်ကို ရှင်းပြသည်။ တာရကသည် သင်ကြားချက်ကို လက်ခံကာ ဒေဝများအား အချိန်ကန့်သတ်ဖြင့် လုံခြုံရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးတာဝန်များ ပေးအပ်ပြီး ကာလအောက်တွင် အာဏာကို ခွဲဝေသတ်မှတ်သည့် ကောစမစ်ရာထူးများ ပြန်လည်ချထားခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
Shlokas
Verse 1
नारद उवाच । तमालोक्य पलायंतं विध्वस्तध्वजकार्मुकम् । दैत्यांश्च मुदितानिंद्रः कर्तव्यं नाध्यगच्छत
နာရဒ မိန့်တော်မူသည်။ သူသည် ထွက်ပြေးသွား၍ အလံနှင့် လေးတံကွဲပျက်နေသည်ကိုလည်း၊ ဒೈတျများ ပျော်ရွှင်နေသည်ကိုလည်း မြင်သော် အိန္ဒြာသည် မည်သို့ပြုရမည်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့။
Verse 2
अथायान्निकटं विष्णोः सुरेशस्त्वरयान्वितः । उवाच चैनं मधुरमुत्साहपरिबृंहितम्
ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင် အိန္ဒြာသည် အလျင်အမြန် ဗိဿနု၏ အနီးသို့ သွားကာ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ပြည့်ဝသော ချိုမြိန်သည့် စကားများကို မိန့်ကြား하였다။
Verse 3
किमेभिः क्रीडसे देव दानवैर्दुष्टमानसैः । दुर्जनैर्लब्धरंध्रस्य पुरुषस्य कुतः क्रियाः
«အရှင်ဘုရား၊ မကောင်းသောစိတ်ရှိသည့် ဒာနဝများနှင့် အဘယ်ကြောင့် ကစားသကဲ့သို့ ပြုနေပါသနည်း။ အကျင့်ဆိုးသူတို့က အခွင့်အရေးရသော် လူတစ်ယောက်သည် ကောင်းသောအလုပ်ကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်နိုင်မည်နည်း»
Verse 4
शक्तेनोपेक्षितो नीचो मन्यते बलमात्मनः । तस्मान्न नीचं मतिमानुषेक्षेत कथंचन
«အားကြီးသူက မထင်မရှားထားလျှင် အနိမ့်သူသည် ကိုယ့်အင်အားရှိသည်ဟု ထင်မြင်တတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိသည် မကောင်းသူကို မည်သို့မျှ မလျစ်လျူရှုသင့်»။
Verse 5
अथाग्रेसरसंपत्त्या रथिनो जयमाययुः । कस्ते सखाभवत्पूर्वं हिरण्याक्षवधे विभो
«ထို့နောက် ရှေ့တန်းတွင် အသာစီးရသဖြင့် ရထားစစ်သည်တို့သည် အောင်ပွဲနီးကပ်လာကြသည်။ အို အင်အားကြီးသောအရှင်၊ ဟိရဏ္ယာක්ෂကို သတ်ရာတွင် ယခင်က သင်၏ တန်းတူမိတ်ဆွေ မည်သူရှိခဲ့သနည်း»
Verse 6
हिरण्यकशिपुर्दैत्यो वीर्यशाली मदोद्धतः । प्राप्य त्वां तृमवन्नष्टस्तत्र कोऽग्रेसरस्तव
ဟိရဏ္ယကသိပု ဒိုင်တျာသည် အင်အားကြီး၍ မာနထောင်လွှားသူ ဖြစ်၏။ သင့်ကို တွေ့ရာတွင် မြက်တစ်စင်းကဲ့သို့ ပျက်စီးသွား၏။ ထို့ကြောင့် သင့်ထက် မြင့်သူ မည်သူရှိနိုင်သနည်း။
Verse 7
पूर्वं प्रतिबला दैत्या मधुकैटभसन्निभाः । निविष्टास्त्वां तु संप्राप्य शलभा इव पावकम्
အရင်က အင်အားကြီးသော ဒိုင်တျာများသည် မဓုနှင့် ကိုင်တဘဟာတို့ကဲ့သို့ သင့်ထံသို့ တိုးဝင်လာကြ၏။ သို့သော် သင့်ကို ရောက်သည်နှင့် မီးထဲသို့ ပျံဝင်သည့် ပိုးဖလံကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားကြ၏။
Verse 8
युगेयुगे च दैत्यानां त्वत्तो नाशोऽभवद्धरे । तथैवाद्येह भीतानां त्वं हि विष्णो सुराश्रयः
ယုဂတိုင်းတွင်၊ မြေကို ထမ်းဆောင်သူအို၊ ဒိုင်တျာတို့သည် သင့်ကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ကြ၏။ ထိုနည်းတူ ယနေ့ ဤနေရာ၌လည်း ကြောက်ရွံ့နေသော ဒေဝတို့၏ ခိုလှုံရာသည် သင်ပင် ဖြစ်၏၊ အို ဗိဿဏု။
Verse 9
एवं संनोदितो विष्णुर्व्यवर्धत महाभुजः । बलेन तेजसा ऋद्ध्या सर्वभूताश्रयोऽरिहा
ဤသို့ တိုက်တွန်းခံရသဖြင့် လက်မောင်းကြီးသော ဗိဿဏုသည် အင်အား၊ တေဇောဓာတ်နှင့် ဒေဝီမင်္ဂလာတို့ဖြင့် တိုးပွားလာ၏။ သူသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ခိုလှုံရာ၊ ရန်သူဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။
Verse 10
अथोवाच सहस्राक्षं केशवः प्रहसन्निव । एवमेतद्यथा प्राह भवानस्मद्गतं वचः
ထို့နောက် ကေသဝသည် အပြုံးသေးသေးဖြင့် သဟသ္ရాక్ష (အိန္ဒြ) ကို မိန့်ကြား၏—“ဟုတ်ကဲ့၊ သင်ပြောသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ ဤစကားသည် သင်ထံမှ ငါ့ထံသို့ ရောက်လာသော စကားပင် ဖြစ်သည်။”
Verse 11
त्रैलोक्यदानवान्सर्वान्दग्धुं शक्तः क्षणादहम् । दुर्जस्तारकः किं तु मुक्त्वा सप्तदिनं शिशुम्
«သုံးလောကရှိ ဒာနဝတို့အားလုံးကို ခဏတစ်ခဏအတွင်း မီးလောင်ပျက်စီးစေနိုင်သည်။ သို့ရာတွင် အနိုင်ယူရန်ခက်ခဲသော တာရကာသည်—ခုနစ်ရက်အရွယ် ကလေးကို လွှတ်ပြီးနောက်—ထူးခြားသဖြင့် ကျန်နေသည်»။
Verse 12
महिषश्चैव शुंभश्च उभौ वध्यौ च योषिता । जंभो दुर्वाससा शप्तः शक्रवध्यो भवानिति । तस्मात्त्वं दिव्यवीर्येण जहि जंभं मदोत्कटम्
«မဟိષနှင့် သုಂಭ—နှစ်ဦးစလုံးကို မိန်းမတစ်ဦးက သတ်ရမည်။ သို့သော် ဂျမ္ဘဟာ ဒုರ್ವာသ သာပကြောင့် ‘သင်သည် သက္ကရ (အိန္ဒြ) လက်ဖြင့် သတ်ခံရမည်’ ဟု ဆိုထားသည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ ဒိဗ္ဗဝီရိယဖြင့် မာနမူးနေသော ဂျမ္ဘကို သတ်လော့»။
Verse 13
अवध्यः सर्वभूतानां त्वामृते स तु दानवः
«အဲဒီ ဒာနဝဟာ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် မအနိုင်ယူနိုင်သူ—သင်ကိုသာ ချန်လှပ်၍»။
Verse 14
मया गुप्तो रणे जंभो जगत्कंटकमुद्धर । तद्वैकुंठवचः श्रुत्वा सहस्राक्षोमरारिहा
«စစ်ပွဲတွင် ဂျမ္ဘကို ငါက ကာကွယ်ထားသည်; လောက၏ ဆူးတံကို ဖယ်ရှားလော့» ဟု။ ဗိုင်ကుంఠ၏ ဤစကားကို ကြားသော် သဟသ္ရာက္ษ—ဒေဝတို့၏ ရန်သူသတ်သူ—သည် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်၏။
Verse 15
समादिशत्सुराध्यक्षान्सैन्यस्य रचनां प्रति । ततश्चाभ्यर्थितो देवैर्विष्णुः सैन्यमकल्पयत्
သူသည် ဒေဝတို့၏ အကြီးအကဲများကို စစ်တပ်စီမံခန့်ခွဲရေးအကြောင်း အမိန့်ပေး하였다။ ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ တောင်းပန်မှုကြောင့် ဗိṣṇုသည် တပ်ဖွဲ့ကြီးကို စီစဉ်တည်ဆောက်하였다။
Verse 16
यत्सारं सर्वलोकस्य वीर्यस्य तपसोऽपि च । तदैकादश रुद्रांश्च चकाराग्रेसरान्हरिः
ဟရီ (ဗိဿနု) သည် ရုဒြ၏ အပိုင်းတစ်ဆယ့်တစ်ပါးကို ဖန်ဆင်း၍ ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် တင်မြှောက်하였다။ ထိုသည်ကား လောကအားလုံး၏ အနှစ်သာရ၊ သတ္တိဗလနှင့် တပသ (အကျင့်တရား) ၏ အနှစ်ကို ဆွဲထုတ်ယူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
Verse 17
व्यालीढांगा महादेवा बलिनो नीलकंधराः । चंद्रखंडत्रिपुंड्राश्च पिंगाक्षाः शूलपाणयः
ထို မဟာဒေဝများသည် စစ်သူရဲကဲ့သို့ ခိုင်မာသော အနေအထားဖြင့် ရပ်တည်ကြ၏—အားကောင်း၍ လည်ချောင်းပြာ (နီလကဏ္ဍ) ဖြစ်ကြပြီး၊ လမင်းအပိုင်းနှင့် တ్రိပုဏ္ဍရ (သုံးကြောင်းသန့်ရှင်းရေး) အမှတ်တံဆိပ်တို့ကို ဆောင်ကြသည်။ မျက်စိပင်္ဂ (အဝါညို) ဖြစ်၍ လက်တွင် သုံးချွန် (ตรีศूल) ကို ကိုင်ထားကြ၏။
Verse 18
पिंगोत्तुंगजटाजूटाः सिंहचर्मावसायिनः । भस्मोद्धूलितगात्राश्च भुजमंडलभैरवाः
သူတို့၏ ဇဋာဆံပင်သည် ပင်္ဂ (အဝါညို) ရောင်ဖြင့် မြင့်မားစွာ ထူထဲ၍ စည်းကပ်ထားကြပြီး၊ ခြင်္သေ့အရေကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လျှောက် ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ဖြင့် ဖုန်တင်ထား၍၊ လက်မောင်းဝိုင်းကြီးများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အာနုဘော်ဖြင့် ထင်ရှားကြ၏။
Verse 19
कपालीशादयो रुद्रा विद्रावितमहाऽसुराः । कपाली पिंगलो भीमो विरुपाक्षो विलोहितः
ကပာလီဣရှ (Kapālīśa) မှ စ၍ မဟာအဆုရတို့ကို နှင်ထုတ်ကာ အနိုင်ယူခဲ့သော ရုဒြများသည် ထင်ရှားစွာ ရပ်တည်ကြ၏—ကပာလီ၊ ပင်္ဂလ၊ ဘီမ၊ ဝိရူပါက္ရှ၊ နှင့် ဝိလိုဟိတ။
Verse 20
अजकः शासनः शास्ता शंभुश्चंद्रो भवस्तथा । एत एकादशनंतबला रुद्राः प्रभाविनः
အဇက၊ ရှာသန၊ ရှာစတာ၊ ရှမ္ဘု၊ ခန္ဒြ (စန္ဒြ) နှင့် ဘဝ—ဤတို့သည် ရုဒြ တစ်ဆယ့်တစ်ပါးအနက် ပါဝင်ကြပြီး၊ အင်အားအနန္တနှင့် အာနုဘော်တောက်ပသူများ ဖြစ်ကြ၏။
Verse 21
अपालयंत त्रिदशान्विगर्जंत इवांबुदाः । हिमाचलाभे महति कांचनांबुरुहस्रहि
သူတို့သည် မိုးတိမ်ကြီးများကဲ့သို့ မိုးကြိုးသံဖြင့် ဟိမဝန္တတောင်တန်းကဲ့သို့ မြင့်မားသောဒေသပေါ်တွင် နတ်တို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြပြီး ရွှေရောင်ကြာပန်း ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။
Verse 22
प्रचंचलमहाहेमघंटासंहतिमंडिते । ऐरावते चतुर्दंते मत्तमातंग आस्थितः
အဲရာဝတ—စွယ်လေးချောင်းရှိ၍ မတ်တမဒဖြင့် ရူးသွပ်နေသော ဆင်မင်း—ပေါ်သို့ စီးနင်းကာ၊ လှုပ်ယိမ်းသံမြည်သော ရွှေခေါင်းလောင်းကြီးများ အစုအဝေးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။
Verse 23
महामदजलस्रावे कामरूपे शतक्रतुः । तस्थौ हिमगिरेः श्रृंगे भानुमानिव दीप्तिमान् । तस्यारक्षत्पदं सव्यं मारुतोऽमितविक्रमः
ရှတကရတု (အိန္ဒြာ) သည် မဟာမဒရည် စီးဆင်းနေသော ကာမရူပ ဆင်ပေါ်၌ စီးနင်းကာ ဟိမဂိရိ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပစွာ ရပ်တည်၏။ ထိုအခါ ဘယ်ဘက်၌ အစွမ်းအထက်မရှိသော မာရုတ သည် သူ၏နေရာကို ကာကွယ်၍ ရပ်နေ၏။
Verse 24
जुगोपापरमग्निश्च ज्वालापूरितदिङ्मुखः । पृष्ठरक्षोऽभव द्विष्णुः समरेशः शतक्रतोः
ထို့နောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး မီးနတ် အဂ္နိ သည် မီးလျှံများက အရပ်ဒေသအနှံ့ မျက်နှာပြင်များကို ပြည့်စုံစေကာ နောက်ဘက်ကို ကာကွယ်၍ ရပ်တည်၏။ စစ်ပွဲ၌ အရှင်သဘောရှိသော ဒွိෂ္ဏု သည်လည်း ရှတကရတု (အိန္ဒြာ) ၏ နောက်ကာကွယ်သူ ဖြစ်လာ၏။
Verse 25
आदित्या वसवो विश्वे मरुतश्चाश्विनावपि । गंधर्वा राक्षसा यक्षाः सकिंनरमहोरगाः
အာဒိတျများ၊ ဝသုများ၊ ဝိශ්ဝေဒေဝများ၊ မာရုတ်များနှင့် အရှွင်နှစ်ပါးတို့လည်းကောင်း—ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ရာක්ෂသများ၊ ယက္ခများ၊ ကိန္နရများနှင့် မဟာနာဂများပါဝင်၍—အားလုံး စုဝေးလာကြသည်။
Verse 26
कोटिशःकोटिशः गृत्वा वृंदं चिह्नोपलक्षितम् । विश्रावयंतः स्वां कीर्तिं बंदिवृन्दैः पुरः सरैः
ကုဋိပေါင်းကုဋိပေါင်းဖြင့် အဖွဲ့အစုများကို သင်္ကေတအမှတ်အသားဖြင့် ခွဲခြားစီရင်ကြ၏။ ရှေ့တန်းတွင် သီချင်းဆိုဘတ်ဒ်များက သူတို့၏ ကီရ్తိကို အနှံ့အပြား ကြေညာလျက် ချီတက်ကြ၏။
Verse 27
चेलुर्दैत्यवधे दृप्ता नानावर्णायुधध्वजाः
ဒೈတျများကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းကြောင့် မာန်တက်ပျော်ရွှင်လျက်၊ အရောင်စုံ လက်နက်နှင့် အလံတော်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူတို့ ချီတက်သွားကြ၏။
Verse 28
शतक्रतोरमरनिकायपालिता पताकिनी याननिनादनादिता । सितोन्नतध्वजपटकोटिमंडिता बभूव सा दितिसुतोकवर्धिनी
အလံတော်များဖြင့် ပြည့်နှက်သော ထိုတပ်မဟာသည် သတကရတု (အိန္ဒြာ) ၏ နတ်အစုအဖွဲ့များက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ရထားသံဟုန်းဟုန်းကြီးကြီး မြည်ဟည်းလျက်ရှိ၏။ အဖြူရောင် အမြင့်မားသော အလံနှင့် လှိုင်းတံများကို ကုဋိပေါင်းများစွာ တန်ဆာဆင်ထားသဖြင့် တောက်ပထင်ရှားကာ ဒိတိ၏ သားများအတွက် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ပူပန်မှုကို ပိုမိုတိုးပွားစေသော စစ်တပ်ဖြစ်လာ၏။
Verse 29
आयांतीं तां विलोक्याथ सुरसेनां गजासुरः । गजरूपी महांश्चैव संहारांभोधिविक्रमः
နတ်တပ်မဟာ အနီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဂဇာဆုရသည်—အလွန်ကြီးမား၍ ဆင်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိကာ ဖျက်ဆီးခြင်း၏ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ သတ္တိဗလကြီးသူ—ထွက်လာ၍ တိုက်ခိုက်ရန် ရင်ဆိုင်၏။
Verse 30
परश्वधायुधो दैत्यो दशनौष्ठकसंपुटः । ममर्द चरणे देवांश्चिक्षेपान्यान्करेण च
ပုဆိန်ကို လက်နက်အဖြစ် ကိုင်ဆောင်ထားသော ဒೈတျအဆုရသည် သွားနှင့် နှုတ်ခမ်းကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဖော်ပြလျက်၊ နတ်အချို့ကို ခြေဖဝါးအောက်တွင် ကြိတ်နင်းဖျက်ဆီးပြီး အခြားနတ်များကို လက်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။
Verse 31
परान्परशुना जघ्ने दैत्येंद्रो रौद्रविक्रमः । तस्यैवं निघ्नतः क्रुद्धा देवगन्धर्वकिंनराः
မိမိ၏ ပုဆိန်ဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားရှိသည့် နတ်ဆိုးဘုရင်သည် များစွာသောသူတို့ကို ခုတ်လှဲလေ၏။ ဤသို့ သတ်ဖြတ်နေစဉ် နတ်များ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် ကိန္နရာတို့သည် အမျက်ဒေါသ ထွက်လာကြကုန်၏။
Verse 32
मुमुचुः संहताः सर्वे चित्रशस्त्रास्त्रसंहतिम् । परश्वधांश्च चक्राणि भिण्डिपालान्समुद्गरान्
စုရုံးကြလျက် သူတို့အားလုံးသည် ပုဆိန်များ၊ စကြာလက်နက်များ၊ လှံတိုများနှင့် လေးလံသော တုတ်ကြီးများ စသည့် အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များကို ပစ်လွှတ်ကြလေ၏။
Verse 33
कुन्तान्प्रासाञ्छरांस्तीक्ष्णान्मुद्गरांश्चापि दुःसहान् । तान्सर्वान्सोग्रसद्दैत्यो यूथपः कवलानिव
လှံများ၊ လှံရှည်များ၊ ထက်မြက်သော မြားများနှင့် ခံနိုင်ရည်ခက်သော တုတ်ကြီးများကိုပင် ထိုနတ်ဆိုးသည် အုပ်စုခေါင်းဆောင် ဆင်ကြီးက အစာများကို မျိုချသကဲ့သို့ မျိုချလိုက်လေ၏။
Verse 34
कोपस्फुरितदंष्ट्राग्रः करस्फोटेन नादयन् । सुरान्नघ्नंश्चराराजौ दुष्प्रेक्ष्यः सोऽथ दानवः
အမျက်ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသော အစွယ်ဖျားများဖြင့် လည်းကောင်း၊ လက်ခုပ်တီးသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လျက် လည်းကောင်း၊ ကြည့်ရှုရန် ခက်ခဲသော ထိုဒါနဝ (Danava) သည် စစ်မြေပြင်တွင် လှည့်လည်သွားလာကာ နတ်တို့ကို ရိုက်နှက်လေ၏။
Verse 35
यस्मिन्यस्मिन्निपतति सुर वृंदे गजासुरः । तस्मिस्तीस्मिन्महाशब्दो हाहाकारो व्यजायत
ဂဇာသူရ (Gajasura) သည် နတ်အပေါင်းတို့အပေါ် ကျရောက်လေရာ အရပ်တိုင်း၌ ကြီးစွာသော ဆူညံသံနှင့် 'အလိုလေး! အလိုလေး!' ဟူသော ငိုကြွေးသံများ ပဲ့တင်ထပ်လျက် ပေါ်ထွက်လာလေ၏။
Verse 36
अथ विद्रवमानं तब्लं प्रेक्ष्व समंततः । रुद्राः परस्परं प्रोचुरहंकारोत्थितार्चिषः
ထို့နောက် အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးသွားသော စစ်အင်အားကို မြင်လျှင်၊ အဟင်္ကာရမှ ပေါက်ဖွားသော ဒေါသမီးတောက်လောင်နေသည့် ရုဒြာတို့သည် အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။
Verse 37
भोभो गृह्णत दैत्येंद्रं भिंदतैनं महाबलाः । कर्षतैनं शितैः शूलैर्भञ्जतैनं हि मर्मसु
«ဟို! ဟို! ဒေဝတမင်းကို ဖမ်းယူကြ! အင်အားကြီးသူတို့၊ ထိုးဖောက်ကြ! ချွန်ထက်သော သုံးခွဆူးလှံများဖြင့် ဆွဲယူကြ—သူ၏ အရေးကြီးသော အင်္ဂါများကို ထိခိုက်အောင် ချိုးဖျက်ကြ!»
Verse 38
कपाली वाक्यमाकर्ण्य शूलं सितशितंमुखे । संमार्ज्य वामहस्तेन संरंभाद्विवृतेक्षणः
ထိုစကားကို ကြားသော် ကပါလီသည် ရဲရင့်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် မျက်လုံးကျယ်ပြန့်ကာ၊ တောက်ပ၍ ချွန်ထက်သော သုံးခွဆူးလှံကို ဘယ်လက်ဖြင့် သုတ်လိမ်း၏။
Verse 39
प्रोत्फुल्लारुणनीलाब्जसंहतिः सर्वतो दिशः । अथागाद्भुकुटीवक्रो दैत्येंद्राभिमुखो रणे
အရပ်ရပ်တွင် အနီနှင့် အပြာ ကြာပန်းများ ပွင့်လန်းစုံလင်သည့် အစုအဝေး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် မျက်ခုံးချုံ့ကာ စစ်မြေပြင်၌ ဒေဝတမင်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ ရှေ့တိုးသွား၏။
Verse 40
दृढेन मुष्टिबन्धेन शूलं विषृभ्य निर्मलः । जघान कुम्भदेशे तु कपाली गजदानवम्
ကပါလီသည် လက်မုဋ္ဌိကို တင်းကျပ်စွာ ချုပ်ကိုင်၍ သုံးခွဆူးလှံကို ပစ်လွှတ်ကာ၊ အညစ်အကြေးကင်းသောသူသည် ဆင်ပုံသဏ္ဌာန် ဒါနဝကို ခေါင်းဘက်တံတားနေရာ၌ ထိုးနှက်၏။
Verse 41
ततो दशापि ते रुद्रा निर्मलायोमयै रणे । जघ्नुः शूलैस्तु दैत्येंद्रं शैलवर्ष्माणमाहवे
ထို့နောက် စစ်မြေပြင်၌ သန့်ရှင်းတောက်ပသော ရုဒြာဆယ်ပါးတို့သည် တြိရှူလဖြင့် ဒာနဝတို့၏ အရှင်ကို ထိုးနှက်ကြ၏—သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် တောင်တန်းကဲ့သို့ ကြီးမားလှ၏။
Verse 42
सुस्राव शोणितं पश्चात्सर्वस्रोतस्सु तस्य वै । शूलरक्तेन रुद्रस्य शुशुभे गजदानवः
ထို့နောက် သူ၏ ချန်နယ်အားလုံးမှ သွေးသည် စီးကျလာ၏။ ရုဒြာ၏ တြိရှူလပေါ်က သွေးနီကြောင့် ဆင်ပုံသဏ္ဌာန် ဒာနဝသည် ကြောက်မက်ဖွယ် တောက်ပလျက် ထင်ရှားလာ၏။
Verse 43
प्रोत्फुल्लामलनीलाब्जं शरदीवामलं सरः । भस्मशुभ्रतनुच्छायै रुद्र र्हंसैरिवावृतम्
သူသည် ဆောင်းဦးကာလ၏ ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော ရေကန်တစ်ကန်ကဲ့သို့ ထင်ရ၏—အပြစ်ကင်းသော အပြာရောင် ကြာပန်းများ ပွင့်လန်းနေပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ပြာမှုန်ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းသော ကိုယ်ရောင်ရှိ ရုဒြာ-ဟံသာတို့က ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
Verse 44
क्रुद्धं कपालिनं दैत्यः प्रचलत्कर्णपल्लवः । भवं च दन्तैर्बिभिदे नाभिदेशे जगासुरः
ဒေါသထွက်သော ဒာနဝသည် နားရွက်အဖျားများကို လှုပ်ခါလျက် ကပါလီကို ထိခိုက်စေ၏။ ထိုဆင်အာသူရသည်လည်း ဘဝ (Bhava) ကို သူ၏ ဆင်စွယ်ဖြင့် ဗိုက်ခလယ်အနီး၌ ထိုးဖောက်၏။
Verse 45
दृष्ट्वानुरक्तं रुद्राभ्यां नवरुद्रास्ततो द्रुतम् । विव्यधुर्विशिखैः शूलैः शरीरममरद्विषः
ရုဒြာနှစ်ပါးနှင့် သူက တိုက်ခိုက်ကပ်လျက်ရှိသည်ကို မြင်သော် နဝရုဒြာကိုးပါးသည် လျင်မြန်စွာ တြိရှူလများဖြင့်—မြားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော—ဒေဝတို့၏ ရန်သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိုးဖောက်ကြ၏။
Verse 46
ततः कपालिनं त्यक्त्वा भवं चासुरपुंगवः । वेगेन कुपितो दैत्यो नव रुद्रानुपाद्रवत् । ममर्द चरणाघातैर्दन्तैश्चापि करेण च
ထို့နောက် အသူရတို့၏ခေါင်းဆောင်သည် ကပာလီနှင့် ဘဝကို စွန့်၍ ဒေါသပြင်းထန်ကာ အရှိန်မြန်စွာ ရုဒြာကိုးပါးထံသို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ပြီး ခြေထောက်ထိုးနှက်ခြင်း၊ အစွယ်ဖြင့်ထိုးခြင်း၊ လက်ဖြင့်ရိုက်နှက်ခြင်းတို့ဖြင့် ချေမှုန်းလေ၏။
Verse 47
ततोऽसौ शूलयुद्धेन श्रममासादितो यदा । तदा कपाली जग्राह करमस्यामरद्विषः
ထိုသူသည် သုံးချွန်လှံဖြင့် တိုက်ပွဲကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသောအခါ၊ နတ်တို့၏ရန်သူ ကပာလီသည် ထိုသူ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လေ၏။
Verse 48
भ्रामयामास चातीव वेगेन च गजासुरम् । दृष्ट्वाश्रमातुरं दैत्यं किंचिच्च्यावितजीवितम्
ထို့နောက် သူသည် အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ဂဇာသူရကို လှည့်ပတ်ခိုင်းလေ၏။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ဒုက္ခရောက်နေသော ဒေယ့်တျကို မြင်သော်၊ သူ၏အသက်အားသည် လှုပ်ရှားယိုင်ယွင်းကာ လျော့ပါးသွားလေ၏။
Verse 49
निरुत्साहं रणे तस्मिन्गतयुद्धोत्सवोऽभवत् । ततो भ्रमत एवास्य चर्म उत्कृत्त्य भैरवम्
ထိုစစ်ပွဲတွင် သူသည် စိတ်အားလျော့ကာ စစ်ပွဲ၏ပျော်ရွှင်မှုလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ ထို့နောက် လှည့်ပတ်နေဆဲအချိန်တွင် ဘဲရဝသည် သူ၏အရေပြားကို ဖြတ်ထုတ်လေ၏။
Verse 50
स्रवत्सर्वांगर क्तौघं चकारांबरमात्मनः । तुष्टुवुस्तं तदा देवा बहुधा बहुभिः स्तवैः
အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံးမှ သွေးစီးကြောင်းများ ထွက်လျှံလာသော်လည်း၊ သူသည် ထိုသွေးကို မိမိအတွက် အဝတ်အစားကဲ့သို့ ပြုလုပ်လေ၏။ ထိုအခါ နတ်တို့သည် သီချင်းတော်များစွာဖြင့် နည်းလမ်းမျိုးစုံကာ ချီးမွမ်းလေ၏။
Verse 51
ऊचुश्चैनं चयो हन्यात्स म्रियेत ततस्त्वसौ । दृष्ट्वा कपालिनो रूपं गजचर्मांबरावृतम्
သူတို့ကဆိုကြသည်– «သူ့ကို ထိုးနှက်သူ မည်သူမဆို ချက်ချင်း သေမည်»။ ခေါင်းခွံကိုင်ဆောင်သူ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်လျှင်—ဆင်အရေဝတ်ရုံကို ခြုံထားသဖြင့်—အားလုံး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြ၏။
Verse 52
वित्रेसुर्दुद्रुवुर्जघ्नुर्निपेतुश्च सहस्रशः । एवं विलुलिते तस्मिन्दानवेन्द्रे महाबले
သူတို့သည် ကြောက်လန့်၍ အချို့က ထွက်ပြေးကြ၊ အချို့က ထိုးနှက်ကြ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာလည်း လဲကျသေဆုံးကြ၏။ ထိုသို့ မဟာအားရှိသော ဒာနဝတို့၏ အရှင်ကြီးသည် အလွန်အမင်း ရုန်းကန်လှုပ်ရှားသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လေ၏။
Verse 53
गजं मत्तमथारुह्य शतदुन्दुभिनादितम् । निमिरभ्यपतत्तूर्णं सुरसैन्यानि लोडयन्
နီမိသည် မတ်တသော ဆင်တစ်ကောင်ကို စီး၍ စစ်ဒုန္ဒုဘီ တစ်ရာ၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့သော အသံကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ ဒေဝတပ်များကို နင်းချေ၍ ပြန့်ကျဲစေ၏။
Verse 54
यांयां निमिगजो याति दिशं तांतां सवाहनाः । दुद्रुवुश्चुक्रुशुर्देवा भयेनाकंपिता मुहुः
နီမိ၏ ဆင်သည် မည်သည့်ဦးတည်ရာသို့ သွားသော်လည်း ထိုဦးတည်ရာတစ်လျှောက် ဒေဝတို့သည် မိမိတို့၏ စီးနင်းယာဉ်များနှင့်အတူ ထွက်ပြေး၍ အော်ဟစ်ကြကာ ကြောက်ရွံ့၍ မကြာခဏ တုန်လှုပ်ကြ၏။
Verse 55
गन्धेन सुरमातंगा दुद्रुवुस्तस्य हस्तिनः । पलायितेषु सैन्येषु सुराणां पाकशासनः
အနံ့တစ်ခုတည်းကြောင့်ပင် ဒေဝတို့၏ ဆင်များသည် ထိုဆင်ထံမှ ထွက်ပြေးကြ၏။ ဒေဝတပ်များ ပြေးလွှားကာ ပြန့်ကျဲသွားသောအခါ အင်ဒြာ—ပါကကို အပြစ်ပေးသူ—သည် အန္တရာယ်အလယ်၌ ထင်ရှားလာ၏။
Verse 56
तस्थौ दिक्पालकैः सार्धमष्टभिः केशवेन च । संप्राप्तस्तस्य मातंगो यावच्छक्रगजं प्रति
သူသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာကို စောင့်ရှောက်သော ဒိက္ပာလက အရှစ်ပါးနှင့် ကေရှဝနှင့်အတူ ရပ်တည်၏။ ထိုမတင်္ဂဆင်သည် အိန္ဒြ၏ ဆင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာ၏။
Verse 57
तावच्छक्रगजो भीतो मुक्त्वा नादं सुभैरवम् । ध्रियमाणोऽपि यत्नेन चकोर इव तिष्ठति
ထိုအခါ အိန္ဒြ၏ ဆင်သည် ကြောက်လန့်၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းသံကို ထုတ်လွှတ်၏။ အားထုတ်၍ ထိန်းထားသော်လည်း စကောရ ငှက်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေ၏။
Verse 58
पलायति गजे तस्मिन्नारूढः पाकशासनः । विपरीतमुखं युद्धं दानवेन्द्रेण सोऽकरोत्
ထိုဆင်သည် ထွက်ပြေးသွားစဉ်၊ ၎င်းပေါ်တက်စီးနေသော ပာကရှာသန (အိန္ဒြ) သည် ဒာနဝတို့၏ အရှင်နှင့် မျက်နှာပြန်လှည့်ကာ နောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ တိုက်ခိုက်၏။
Verse 59
शतक्र तुस्तु शूलेन निमिं वक्षस्यताडयत् । गदया दंतिनं तस्य गल्लदेशेहनद्भृशम्
သို့ရာတွင် ရှတကရတု (အိန္ဒြ) သည် နိမိ၏ ရင်ဘတ်ကို လှံဖြင့် ထိုးနှက်၏။ ထို့ပြင် ဂဒါဖြင့် ထိုဆင်၏ ပါးဘက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထုနှက်၏။
Verse 60
तं प्रहारचिंत्यैव निमिर्निर्भयपौरुषः । ऐरावतं कटीदेशे मुद्गरेणाभ्यताडयत्
ထိုးနှက်ခြင်းကိုသာ စဉ်းစားနေသော နိမိသည် မကြောက်မရွံ့ သတ္တိပြည့်ဝ၍ မုဒ္ဂရဖြင့် အဲရာဝတကို ခါးဘက် (ဘေးဖက်) တွင် ထုနှက်၏။
Verse 61
स हतो मुद्गरेणाथ शक्रकुञ्जर आहवे । जगाम पश्चात्पद्भ्यां च पृथिवीं भूधराकृतिः
စစ်မြေပြင်၌ လက်နက်တုတ်ကြီးဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသဖြင့် အင်ဒြာ၏ ဆင်တော်သည် တုန်လှုပ်ယိုင်ယွင်းကာ၊ ခြေလှမ်းခြေလှမ်း နောက်ဆုတ်သွားပြီး တောင်ကဲ့သို့ ကိုယ်ထည်ကြီးသော ဆင်သည် မြေပြင်သို့ ကျဆင်းသွား၏။
Verse 62
लाघवात्क्षिप्रमुत्थाय ततोऽमरमहागजः । रणादपससर्पाथ भीषितो निमिहस्तिना
ထို့နောက် လျင်မြန်သွက်လက်စွာ ခုန်ထ၍ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆင်တော်ကြီးသည် စစ်မြေပြင်မှ နောက်ဆုတ်သွား၏—နိမိ၏ ဆင်ကဲ့သို့သော အင်အားကြောင့် ကြောက်လန့်သွားသဖြင့်။
Verse 63
ततो वायुर्ववौ रूक्षो बहुशर्करपांशुलः । सम्मुखो निमिमातंगोऽकंपनोऽचलकंपनः । स्रुतरक्तो बभौ शैलो घनधातुह्रदो यता
ထို့နောက် ကျောက်စရစ်နှင့် ဖုန်မှုန့်ထူထဲသော ကြမ်းတမ်းလေတစ်စင်း တိုက်ခတ်လာ၏။ မျက်နှာချင်းဆိုင်၌ နိမိသည် စစ်သူရဲတို့အနက် ဆင်တော်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်၍ တောင်တန်းများကိုပင် တုန်ခါစေ၏။ သွေးစီးယိုလျက် သူသည် ထူထဲသော သတ္တုရိုင်းကြောများနှင့် နီမြန်းသော ရေကန်များကဲ့သို့ အနီစက်များပါသော ကျောက်တောင်တစ်လုံးပမာ ထင်ရှား၏။
Verse 64
धनेशोऽपि गदां गुर्वी तस्य दानवहस्तिनः । मुमोच वेगान्न्यपतत्सा गदा तस्य मूर्धनि
ဓနေရှ (ကူဗေရ) သည်လည်း ထို ဒါနဝဆင်ကြီးထံသို့ အလွန်လေးလံသော တုတ်ကြီးကို အရှိန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်၏။ အရှိန်ပြင်းစွာ ပစ်လွှတ်သော ထိုတုတ်ကြီးသည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်ထိခိုက်၏။
Verse 65
गजो गदानिपातेन स तेन परिमूर्छितः । दंतैर्भित्वा धरां वेगात्पपाताचलसन्निभः
ထိုတုတ်ကြီး ကျရောက်သဖြင့် ဆင်သည် မူးမေ့သွား၏။ အရှိန်ဖြင့် သွားတံများဖြင့် မြေကို ထိုးဖောက်ကာ တောင်တန်းတစ်လုံးကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွား၏။
Verse 66
पतिते च गजे तस्मिन्सिंहनादो महानभूत् । सर्वतः सुरसैन्यानां गजबृंहितबृंहितः
ဆင်ကြီးအဲဒီက ပြိုလဲသွားသောအခါ၊ နတ်တပ်များအနှံ့အပြားမှ စိန်ဟနာဒ်ကြီးမားသော ဟိန်းသံ ပေါ်ထွန်းလာ၍ ဆင်တီးသံများနှင့် ရောနှောမြည်ဟည်းလေ၏။
Verse 67
हेषारवेण चाश्वानां राणास्फोटैश्च धन्विनाम् । गजं तं निहतं दृष्ट्वा निमिं चापि पराङ्मुखम्
မြင်းတို့၏ ဟိန်းသံနှင့် မြားပစ်သူတို့၏ ကြိုးတင်းတောက်သံများကြားတွင်၊ ဆင်ကြီးအဲဒီ သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ နိမိသည်လည်း နောက်ပြန်လှည့်သွားသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်လျှင်။
Verse 68
सुराणां सिंहनादं च सन्नादितदिगंतरम् । जंभो जज्वाल कोपेन संदीप्त इव पावकः
မိုးကောင်းကင်အနားသတ်တိုင်အောင် တုန်လှုပ်စေသော နတ်တို့၏ စိန်ဟနာဒ်ကို ကြားသော်၊ ဇမ္ဘသည် ဒေါသဖြင့် မီးတောက်ထသကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းတောက်ပလေ၏။
Verse 69
ततः स कोपरक्ताक्षो ध्नुष्यारोप्य सायकम् । तिष्ठेति चाब्रवीत्तारं सारथिं चाप्यनंदयत्
ထို့နောက် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲလာသော သူသည် မြားကို လေးပေါ်တင်၍ «ရပ်လော့» ဟု ဆိုကာ၊ ရထားမောင်း တာရာကိုလည်း အားပေးနှိုးဆော်လေ၏။
Verse 70
तमायांतमभिप्रेक्ष्य धनुष्याहितसा यकम् । शतक्रतुरदीनात्मा दृढमादत्त कार्मुकम्
လေးပေါ်တွင် မြားတင်ပြီး ချဉ်းကပ်လာသူကို မြင်သော်၊ စတကရတု (အိန္ဒြ) သည် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မိမိလေးကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်လေ၏။
Verse 71
बाणं च तैलधौताग्रमर्धचंद्रमजिह्मगम्
ထို့နောက် သူသည် မြားတစ်စင်းကိုယူ၏—ဆီဖြင့်ပွတ်သုတ်၍ တောက်ပသော ထိပ်၊ လဝက်ပုံသဏ္ဍာန်၊ မလွဲမသွေ တည့်တည့်ပျံသန်းသော မြား။
Verse 72
तेनास्यट सशरं चापं चिच्छेद बलवृत्रहा । अपास्य तद्धनुश्छिन्नं जंभो दानवनंदनः
ထိုမြားဖြင့် ဗෘတြကိုသတ်သော အင်အားကြီးသူသည် သူ၏ လေးနှင့် လေးပေါ်တင်ထားသော မြားကိုပါ ဖြတ်တောက်ပစ်၏။ ထိုကွဲသွားသော လေးကို ပစ်ချပြီး ဒာနဝတို့၏ အားရစရာ ဂျမ္ဘ္ဟာသည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်၏။
Verse 73
अन्यत्कार्मुकादाय वेगवद्भारसाधनम् । शरांश्चाशीविषाकारांस्तैलधौताजिह्मगान्
ထို့နောက် သူသည် အခြားလေးတစ်လက်ကိုယူ၏—လျင်မြန်၍ အလေးအတန်ကြီးသော ဆွဲအားကို ခံနိုင်သော လေး။ ထို့ပြင် အဆိပ်ပြင်းမြွေကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော မြားများကိုလည်း ယူကာ ဆီဖြင့်ပွတ်သုတ်၍ မလွဲမသွေ တည့်တည့်ပျံသန်းစေ၏။
Verse 74
शक्रं विव्याध दशभिर्जत्रुदेशे च पत्रिबिः । हृदये च त्रिभिश्चैव द्वाभ्यां च स्कन्धयोर्द्वयोः
သူသည် အမွှေးပါသော မြားဆယ်စင်းဖြင့် သက္ကရကို လည်ပင်းအောက် အရိုးဆုံရာ၌ ထိုးဖောက်၏။ ထို့ပြင် နှလုံး၌ သုံးစင်း၊ ပခုံးနှစ်ဖက်၌ နှစ်စင်းစီ ထိုးနှက်၏။
Verse 75
शक्रोपि दानवेन्द्राय बाणजालम भीरयन् । अप्राप्तान्दानवेन्द्रस्तु शराश्छक्रभुजेरितान्
သက္ကရလည်း မကြောက်မရွံ့ဘဲ ဒာနဝတို့၏ အရှင်ထံသို့ မြားကွန်ယက်တစ်ခုကို လွှတ်ပစ်၏။ သို့ရာတွင် ဒာနဝဘုရင်သည် သက္ကရ၏ လက်မှ ပစ်လွှတ်လာသော မြားများကို မရောက်မီပင် ဖြတ်တောက်ချေဖျက်လိုက်၏။
Verse 76
चिच्छेद शतधाऽकाशे शरैरग्निशिखोपमैः । ततश्च शरजालेन देवेन्द्रो दानवेश्वरम्
အင်ဒြာသည် မီးလျှံတံခွန်ကဲ့သို့သော မြားများဖြင့် ကောင်းကင်အလယ်၌ အရာတို့ကို ရာပိုင်းခွဲ၍ ဖြတ်တောက်하였다။ ထို့နောက် နတ်တို့၏ အရှင်သည် မြားကွန်ယက်ထူထပ်ဖြင့် ဒာနဝအရှင်ကို ဖုံးလွှမ်း၍ တိုက်ခိုက်하였다။
Verse 77
आच्छादयत यत्नेन वर्षास्विव घनैर्नभः । दैत्योऽपि बाणजालेन विव्याध सायकैः शितैः
သူသည် အားထုတ်၍ မိုးရာသီတိမ်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်하였다။ ဒိုင်တျာလည်း မြားကွန်ယက်ဖြင့် ထက်မြက်သော လက်နက်မြားများကို ပစ်လွှတ်ကာ ပြန်လည်ထိုးနှက်하였다။
Verse 78
यथा वायुर्घनाटोपं यदवार्यं दिशां मुखे । शक्रोऽथ क्रोधसंरंभान्न विशेषयते यदा
လေသည် တိမ်ထုကြီးကို မျက်နှာမူရာ အရပ်တို့၌ မတားဆီးနိုင်အောင် မောင်းနှင်သကဲ့သို့၊ သက္ကရာလည်း အမျက်ဒေါသတက်ကြွလာသောအခါ အကန့်အသတ်နှင့် ထိန်းချုပ်မှုကို မခွဲခြားတော့ပေ။
Verse 79
दानवेन्द्रं तदा चक्रे गंधर्वास्त्रं महाद्भुतम् । ततोऽस्य तेजसा व्याप्तमभूद्गनगोचरम्
ထိုအခါ အင်ဒြာသည် ဒာနဝအရှင်ကို ဆန့်ကျင်၍ အံ့ဩဖွယ် ဂန္ဓဗ္ဗအာယုဓကို အသုံးချ하였다။ ထိုလက်နက်၏ တေဇောဓာတ်ကြောင့် စစ်မြေပြင်သည် ပြန့်နှံ့လင်းလက်ကာ ဂဏအစုတို့၏ လှုပ်ရှားရာအတွင်းသို့ ရောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။
Verse 80
गन्धर्वनगरैश्चापि नानाप्राकारतोरणैः । मुंचद्भिरद्भुताकारैरस्त्रवृष्टिं समंततः
ထို «ဂန္ဓဗ္ဗမြို့များ» နှင့်အတူ အမျိုးမျိုးသော ကာရံတံတိုင်းနှင့် တံခါးတော်များဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်၊ အံ့ဩဖွယ် ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော လက်နက်မိုးသည် အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းဝန်းပစ်လွှတ်ကာ လွှမ်းမိုးလာ하였다။
Verse 81
तयास्त्रवृष्ट्या दैत्यानां हन्यमाना महाचमूः । जंभं शरणमागच्छत्त्राहित्राहीति भारत
ထိုလက်နက်မိုးရွာကြောင့် ဒೈတျာတို့၏ မဟာတပ်မတော်သည် ထိခိုက်ကျဆုံးလျက်ရှိရာ၊ ဂျမ္ဘကို ခိုလှုံရန် ချဉ်းကပ်၍ «ကယ်တင်ပါ၊ ကယ်တင်ပါ» ဟု အော်ဟစ်ကြ၏၊ အို ဘာရတ။
Verse 82
ततो जंभो महावीर्यो विनद्य प्रहसन्मुहुः । स्मरन्साधुसमाचारं दैत्यानामभयं ददौ
ထို့နောက် မဟာဗီရ ဂျမ္ဘသည် အော်ဟစ်မြည်တမ်းကာ မကြာခဏ ရယ်မောလျက်၊ သာဓုတို့၏ သင့်လျော်သော အကျင့်အကြံကို သတိရပြီး ဒೈတျာတို့အား အဘယ (ဘေးကင်းခြင်း) ကို ပေးတော်မူ၏။
Verse 83
ततोऽस्त्रं मौशलंनाम मुमोच सुमहाभयम् । अथोग्रमुसलैः सर्वमभवत्पूरितं जगत्
ထို့နောက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော «မောုရှလ» ဟုခေါ်သည့် လက်နက်ကို သူလွှတ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးသည် ကြမ်းတမ်းသော သံမုဆလများဖြင့် ပြည့်နှက်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။
Verse 84
तैश्च भग्नानि सर्वाणि गंधर्वनगराणि च । अथोग्रैक प्रहारेण रथमश्वं गजं सुरम्
ထိုမုဆလများကြောင့် ဂန္ဓဗ္ဗမြို့များအားလုံးပင် ပျက်စီးကွဲကြေသွား၏။ ထို့နောက် ကြမ်းတမ်းသော တစ်ချက်တည်းသော ထိုးနှက်မှုဖြင့် ရထား၊ မြင်း၊ ဆင်နှင့် စစ်သူရဲတို့လည်း ကျဆုံးကြ၏။
Verse 85
चूर्णयामास तत्क्षिप्रं शतशोऽथ सहस्रशः । ततः सुराधिपः सक्रस्त्वाष्ट्रमस्त्रमुदैरयत्
သူသည် ချက်ချင်းပင် ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ အမှုန့်ကြေစေ၏။ ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင် သက္ကရာ (အိန္ဒြ) သည် တ္ဝာෂ္ဋೃ ပြုလုပ်သော လက်နက် (တ္ဝာෂ္ဋရာအஸ္တရ) ကို မြှောက်တင်ထုတ်လွှတ်၏။
Verse 86
संध्यमाने ततश्चास्त्रे निश्चेरुः पावकार्चिषः । ततो यंत्रमया विद्याः प्रादुरासन्सहस्रशः
ထိုလက်နက်ကို အသုံးချစဉ် မီးစက်များ ပျံ့ထွက်လာ၏။ ထို့နောက် ယန္တရားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဝိဒ္ယာ/မန္တရားများ အထောင်ပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 87
तैर्यंत्रैरभवद्युद्धमंतरिक्षं वितारकम् । तैर्यंत्रैर्मौशलं भग्नं हन्यंते चासुरास्तदा
ထိုယန္တရားများကြောင့် စစ်ပွဲသည် ကောင်းကင်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွား၏။ ထိုကိရိယာများဖြင့်ပင် မောုရှလလက်နက်ကို ချိုးဖျက်ကာ ထိုအခါ အသူရများကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။
Verse 88
शैलास्त्रं मुमुचे जंभो यंत्रसंघातचूर्णनम् । व्यामप्रमाणैरुपलैस्ततो वर्षः प्रवर्तत
ထို့နောက် ဂျမ္ဘဟာ ယန္တရားအစုအဝေးကို ကြိတ်ချေဖျက်ဆီးသော ရှိုင်လအာယုဓကို လွှတ်လိုက်၏။ ထိုခဏချင်းပင် ဗျာမအရွယ်ရှိ ကျောက်တုံးများ မိုးကဲ့သို့ ရွာသွန်းလာ၏။
Verse 89
त्वाष्ट्रोण निर्मितान्याशु यानि यंत्राणि भारत । तेनोपल निपातेन गतानि तिलशस्ततः
အို ဘာရတ၊ တွဝෂ္ဋṛက အလျင်အမြန် ပြုလုပ်ထားသော ယန္တရားများသည် ထိုကျောက်တုံးကျရောက်မှုကြောင့် အစိတ်အပိုင်းသေးသေးများ ဖြစ်သွားကာ နှမ်းစေ့ကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲသွား၏။
Verse 90
ततः शिरस्सु देवानां शिलाः पेतुर्महाजवाः । दारयंत्यश्च वसुधां चतुरंगबलं च तत्
ထို့နောက် အလွန်မြန်သော ကျောက်တုံးကြီးများသည် ဒေဝတাদের ခေါင်းပေါ်သို့ ကျလာ၏။ ထိုကျောက်များသည် မြေပြင်ကိုပါ ခွဲဖောက်ကာ စစ်တပ်လေးမျိုး (ရထား၊ ဆင်၊ မြင်း၊ ခြေလျင်) ကိုပါ ခွဲခြမ်းဖျက်ဆီး၏။
Verse 91
ततो वज्रास्त्रमकरोत्सस्राक्षः पुरंदरः । शिलामहार्षंव्यशीर्यत समंततः
ထို့နောက် မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) သည် ဝဇ္ဇရအာஸ္တရကို အသုံးပြု၍၊ ကြီးမားသော ကျောက်မိုးသည် အရပ်ရပ်၌ ခွဲကွဲပျက်စီးသွား하였다။
Verse 92
ततः प्रशांतैः शैलास्त्रैर्जंभो भूधरसन्निभः । ऐषीकमस्त्रमकरोच्चूर्णितान्यपराक्रमः
ထို့နောက် တောင်တန်းကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဂျမ္ဘ္ဟ သည် မိမိ၏ ကျောက်အာஸ္တရများ ပျက်ပြယ်သွားသည်ကို မြင်၍၊ အိုင်ရှီက အာஸ္တရကို အသုံးပြုကာ ပြင်းထန်သော သတ္တိဖြင့် ရန်သူကို ချေမှုန်း하였다။
Verse 93
ऐषीकेणागमन्नाशं वज्रास्त्रं गिरिदारणम् । विजृंभत्यथ चैषीके परमास्त्रेऽतिदारुणे
အိုင်ရှီက အာஸ္တရကြောင့် တောင်ခွဲနိုင်သော ဝဇ္ဇရအာஸ္တရသည် ပျက်စီးသွား하였다။ ထို့နောက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အမြင့်ဆုံးသော အိုင်ရှီက အာஸ္တရသည် အင်အားတိုးပွား၍ ပြန့်ကားလာ하였다။
Verse 94
जज्वलुर्देवसैन्यानि सस्यंदनगजानि च । दह्यमानेष्व नीकेषु तेजसास्त्रस्य सर्वतः
တေဇသာஸ္တရ၏ ရောင်ခြည်ကြောင့် တပ်ဖွဲ့များ အရပ်ရပ်၌ လောင်ကျွမ်းနေစဉ်၊ နတ်တပ်များနှင့် ရထားများ၊ ဆင်များပါ မီးလောင်တောက်ပ하였다။
Verse 95
आग्नेयमस्त्रमकरोद्बलहा पाकशासनः । तेनास्त्रेण च तन्नाशमैषीकमगमत्तदा
ထို့နောက် ဘလဟာ ပာကရှာသန (အိန္ဒြာ) သည် အာဂ္နေယ အာஸ္တရကို အသုံးပြု하였다။ ထိုအာஸ္တရကြောင့် အိုင်ရှီက အာஸ္တရသည် ထိုခဏ၌ ပျက်စီးသွား하였다။
Verse 96
तस्मिन्प्रतिहते चास्त्रे पावकास्त्रं व्यजृंभत । जज्वाल सेना जंभस्य रथः सारथिरेव च
ထိုလက်နက်ကို တားဆီးခံရသော်လည်း ပာဝကအာஸ္တရ (မီးလက်နက်) သည် ထွက်ပေါ်လောင်ကျွမ်းလာ၏။ ဇမ္ဘ၏ စစ်တပ်လည်း လောင်ကျွမ်း၍ ရထားနှင့် ရထားမောင်းသူပါ လောင်လျက်ရှိ၏။
Verse 97
तः प्रतिहतास्त्रोऽसौ दैत्येंद्रः प्रतिभानवान् । वारुणास्त्रं मुमोचाथशमनं पावकार्चिषाम्
သူ၏လက်နက်ကို တားဆီးခံရသဖြင့် ထက်မြက်တောက်ပသော ဒೈတျယအင်္ဒြာသည် ပာဝကမီးတောက်ကို ငြိမ်းစေသော ဝါရုဏအာஸ္တရကို လွှတ်လိုက်၏။
Verse 98
ततो जलधरैर्व्योम स्फुरद्विद्युल्लताकुलैः । गंभीराक्षसमाधारैश्चाभ्यपूर्यत मोदिनी
ထို့နောက် မိုးကောင်းကင်သည် မိုးတိမ်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ လျှပ်စီးကြိုးများ တောက်ပလက်လက်ဖြစ်၏။ မိုဒိနီမြေပြင်လည်း နက်ရှိုင်း၍ ဟုန်းဟုန်းမြည်သော မိုးရေကြီးဖြင့် ရေလွှမ်းမိုးခံရ၏။
Verse 99
करींद्रकरतुल्याभिर्धाराभिः पूरितं जगत् । शांतमाग्नेयमस्त्रं च विलोक्येंद्रश्चकार ह
ဆင်မင်း၏ နှာမောင်းကဲ့သို့သော ရေစီးများဖြင့် ကမ္ဘာလောက ပြည့်လျှံရေလွှမ်း၏။ အဂ္နేయအာஸ္တရ မီးလက်နက် ငြိမ်းသွားသည်ကို မြင်၍ အင်္ဒြာသည် ထို့နောက် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်၏။
Verse 100
वायव्यमस्त्रमतुलं तेन मेघा ययुः क्षयम् । वायव्यास्त्रबलेनाथ निर्धूते मेघमंडले
ထို့နောက် သူသည် မတူညီနိုင်သော ဝါယဝျအာஸ္တရကို လွှတ်လိုက်၏။ ထိုအင်အားကြောင့် မိုးတိမ်များ ပျက်စီးသွား၏။ ဝါယဝျလက်နက်၏ အာနုဘော်ဖြင့် မိုးတိမ်ဝိုင်းကြီး လှန်ဖယ်ရှားခံရသော် ကောင်းကင်သည် ကြည်လင်သွား၏။
Verse 101
बभूवानाविलं व्योम नीलोत्पलदलप्रभम् । वायुना चातिरूपेण कंपिताश्चैव दानवाः
ကောင်းကင်သည် ကြည်လင်လာ၍ အပြာရောင် ကြာပန်းပွင့်အရွက်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။ ထိုအလွန်ပြင်းထန်သော လေကြောင့် ဒာနဝတို့လည်း တုန်လှုပ်သွားကြ၏။
Verse 102
न शेकुस्तत्र ते स्थातुं रणेऽपि बलिनोऽपि ये । जभस्ततोऽभवच्छौलो दशयोजनविस्तृतः
ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် တိုက်ပွဲအတွင်း၌ပင် အင်အားကြီးသူများဖြစ်သော်လည်း မတည်နိုင်ကြ။ ထို့နောက် အဖြူရောင် တောက်လောင်လင်းလက်သော အစုကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာ၍ ယောဇနာဆယ်အကျယ် ပြန့်နှံ့၏။
Verse 103
मारुतप्रतिघातार्थं दानवानां बलाधिपः । नानाश्चर्यसमायुक्तो नानाद्रुमलतावृतः
လေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ဒာနဝတို့၏ စစ်အုပ်ချုပ်သူသည် အံ့ဖွယ်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ဖော်၏။ အံ့ဩဖွယ်များစွာ ပါဝင်ပြီး သစ်ပင်မျိုးစုံနှင့် လျားပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိ၏။
Verse 104
ततः प्रशमिते वायौ दैत्येंद्र पर्वताकृतौ । महाशनिं वज्रमयीं मुमोचाशु शतक्रतुः
ထို့နောက် လေသည် ငြိမ်သက်သွားပြီး ဒೈတျယမင်းသည် တောင်ကဲ့သို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူသောအခါ၊ သတကရတု (အိန္ဒြ) သည် ဝဇ္ရဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မဟာမိုးကြိုးကို လျင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်၏။
Verse 105
तयाशन्या पतितया दैत्यस्याच लरूपिणः । कंदराणि व्यशीर्यंतं समंतान्निर्झराणि च
ထိုမိုးကြိုးသည် တောင်ရုပ်ကို ယူထားသော ဒೈတျယကို ထိမှန်ကျရောက်သောအခါ၊ သူ၏ ဂူအတွင်းများ ပျက်စီးကွဲအက်၍ ပတ်လည်အနှံ့ စမ်းချောင်းများနှင့် ရေတံခွန်များလည်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။
Verse 106
ततः सा दानवेंद्रस्य शैलमाया न्यवर्तत । निवृत्तशैलमायोऽथ दानवेंद्रो मदोत्कटः
ထို့နောက် ဒါနဝဘုရင်၏ တောင်ယောင်ဆောင်မှု ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထိုတောင်မာယာ ချုပ်ငြိမ်းသောအခါ မာန်မာနထောင်လွှားသော ဒါနဝသခင်သည် အခြားပုံသဏ္ဍာန်ကို ယူလေသည်။
Verse 107
बभूव कुंजरो भीमो महाशैलमयाकृतिः । ममर्द च सुरानीकं दंतैश्चाभ्यहनत्सुरान्
သူသည် ကြီးမားသော တောင်ကြီးကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဆင်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားတို့၏ စစ်တပ်ကို ခြေမွပြီး နတ်တို့ကို အစွယ်ဖြင့် ထိုးသတ်လေသည်။
Verse 108
बभंज पृष्ठतः कांश्चित्करेणाकृष्य दानवः । ततः क्षपयतस्तस्य सुरसैन्यानि वृत्रहा
ထိုဒါနဝသည် အချို့ကို နှာမောင်းဖြင့် ဆွဲယူကာ နောက်မှ ရိုက်နှက်လေသည်။ ထို့နောက် ဗြိတြဟ (သိကြားမင်း) သည် ထိုဒါနဝ၏ စစ်တပ်များကို စတင်ချေမှုန်းလေတော့သည်။
Verse 109
अस्त्रं त्रैलोक्यदुर्धर्षं नारसिंहं मुमोच ह । ततः सिंहसस्राणि निश्चेरुर्मंत्रतेजसा
သူသည် လောကသုံးပါးတွင် မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သော နာရသိမ်ဟ လက်နက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ မန္တန်၏ တန်ခိုးအာနုဘော်ကြောင့် ခြင်္သေ့ကောင်ရေ ထောင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
Verse 110
हृष्टदंष्ट्राट्टहासानि क्रकचाभनखानि च । तैर्विपाटितगात्रोऽसौ गजमायां व्यपोहयत्
အစွယ်များကို ဖော်လျက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကာ လွှသွားကဲ့သို့သော ခြေသည်းများဖြင့် ၎င်းတို့သည် သူ၏ ခြေလက်များကို ဆွဲဆုတ်ဖြဲကြရာ ထိုဆင်မာယာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
Verse 111
ततश्चाशीविषो घोरोऽभवत्फणसमाकुलः । विषनिःश्वासनिर्दग्धसुरसैन्यमहारथः
ထို့နောက် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အဆိပ်ပြင်းမြွေကြီးဖြစ်လာ၍ ခေါင်းဖုံးများ များစွာ ထောင်ထလာသည်။ အဆိပ်ရှူထုတ်သံဖြင့် နတ်တပ်၏ ရထားစစ်သူရဲကြီးများကို လောင်ကျွမ်းစေ하였다။
Verse 112
ततोऽस्त्रं गारुडं चक्रे शक्रः संप्रहरन्रॅणे । ततस्तस्माद्गरुत्मंतः सहस्राणि विनिर्ययुः
ထို့နောက် စက္ကရ (အိန္ဒြာ) သည် စစ်မြေပြင်၌ တိုက်ခိုက်ရင်း ဂရုဍအာယုဓကို အသုံးပြု하였다။ ထိုအာယုဓမှ ဂရုဍများ ထောင်ပေါင်းများစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာ하였다။
Verse 113
तैर्गरुत्मद्भिरासाद्य जंभं भुजगरूपिणम् । कृतस्तु संढशो दैत्यः सास्य माया व्यनश्यत
ထိုဂရုဍများက တိုက်ခိုက်လာသဖြင့် မြွေရုပ်ဖြစ်နေသော ဇမ္ဘသည် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ခွဲကွဲသွားပြီး၊ ထိုနှင့်တကွ သူ၏ မာယာလည်း ပျက်စီးသွား하였다။
Verse 114
मायायाम च प्रनष्टायां ततो जंभो महासुरः । चकार रूपमतुलं चंद्रादित्यपदानुगम्
မာယာ ပျက်စီးသွားသောအခါ ဇမ္ဘ မဟာအဆုရသည် နှိုင်းယှဉ်မရသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူ၍ လနှင့် နေရောင်၏ လမ်းကြောင်းကိုတောင် လိုက်မီနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလာ하였다။
Verse 115
विवृत्तनयनो ग्रस्तुमियेष सुरपुंगवान् । ततोऽस्य प्रविशद्वक्त्र समहारथकुंजरा
မျက်လုံးများ လှည့်ဝဲလျက် အဆုရတို့အထွဋ်အမြတ်သည် နတ်တို့၏ သူရဲကောင်းများကို မျိုချရန် ကြံစည်하였다။ ထို့နောက် ထိုတပ်၏ ဆင်များနှင့် ရထားကြီးများသည် သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွား하였다။
Verse 116
सुरसेनाऽभवद्भीमं पातालोत्तालतालुकम् । सैन्येषु ग्रस्यमानेषु दानवेन बलीयसा
အားကြီးသော ဒာနဝက စစ်တပ်များကို မျိုစားနေစဉ်၊ ဒေဝတားတို့၏ စစ်တပ်ကို ကြောက်မက်ခြင်းက ဖုံးလွှမ်းသွား၏—ပါတားလက ပါးစပ်ဟာလှန်၍ အာခေါင်မြင့်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟာလှန်သကဲ့သို့။
Verse 117
शक्रो दीनत्वमापन्नः श्रांतवाहनवाहनः । कर्तव्यतां नाध्यगच्छत्प्रोवाचेदं जनार्दनम्
သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သောကနှင့် အားနည်းသွား၍၊ သူ၏ စီးနင်းယာဉ်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၏။ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိသဖြင့်၊ ဇနာရဒန (ဗိဿဏု) ထံသို့ ဤစကားကို ပြောလေ၏။
Verse 118
किमनंतरमेवास्ति कर्तव्यं नो विशेषतः । तदादिश घटामोऽस्य दानवस्य युयुत्सतः
«ယခုချက်ချင်း ကျွန်ုပ်တို့ ဘာကို လုပ်ရမည်နည်း—အထူးသဖြင့် တိတိကျကျ၊ ပြတ်ပြတ်သားသား။ အမိန့်ပေးပါ; တိုက်လိုသော ဤဒာနဝကို ဆန့်ကျင်၍ ကျွန်ုပ်တို့ ဆောင်ရွက်မည်» ဟုဆို၏။
Verse 119
ततो हरिरुवाचेदं वज्रायुधमुदारधीः । न सांप्रतं रणं त्याज्यं शत्रुकातरभैरवम्
ထို့နောက် ဉာဏ်မြတ်သော ဟရိက ဗဇ္ရလက်နက်ကိုင်သူထံသို့ ပြော၏—«ယခုအခါ စစ်ကို မစွန့်လွှတ်သင့်၊ ရန်သူသည် ကြောက်လန့်၍ တုန်လှုပ်နေချိန်ဖြစ်သည်» ဟု။
Verse 120
मा गच्छ मोहं मा गच्छ क्षिप्रमस्त्रं स्मर प्रभो । नारायणास्त्रं प्रयतः श्रुत्वेति मुमुचे स च
«မောဟထဲ မကျပါနှင့်၊ မရှုပ်ထွေးပါနှင့်။ အရှင်ဘုရား၊ လက်နက်ကို အမြန် သတိရပါ!» ဟုဆို၏။ «နာရာယဏာအஸ္တရကို (အသုံးပြု)» ဟုကြားသော်၊ သူလည်း စိတ်တည်ကြည်စွာဖြင့် ထိုလက်နက်ကို ပစ်လွှတ်လေ၏။
Verse 121
एतस्मिन्नंतरे दैत्यो विवृतास्योऽग्रसत्क्षणात् । त्रीणित्रीणि च लक्षाणि किंनरोरगरक्षसाम्
ထိုအချိန်တွင် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ဘီလူးသည် ကိန်နရာ၊ နဂါးနှင့် ရက္ခသ သုံးသိန်းစီကို ချက်ချင်း မျိုချလိုက်သည်။
Verse 122
ततो नारायणास्त्रं च निपपातास्य वक्षसि । महास्त्रभिन्नहृदयः सुस्राव रुधिरं च सः
ထို့နောက် နာရာယနလက်နက်သည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်လေသည်။ ထိုလက်နက်ကြီးကြောင့် နှလုံးကွဲအက်ကာ သွေးများ စီးကျလာသည်။
Verse 123
ततः स्वतेजसा रूपं तस्य दैत्यस्य नाशितंम् । ततश्चां तर्दधे दैत्यः कृत्वा हासं महोत्कटम्
ထို့နောက် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်မီးတန်ခိုးကြောင့် ထိုဘီလူး၏ ရုပ်အဆင်း ပျက်စီးသွားပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ရယ်မောသံပြုလျက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
Verse 124
गगनस्थः स दैत्येन्द्रः शस्त्राशनिमतींद्रियः । मुमोच सुरसैन्यानां सहारकरणीं पराम्
ကောင်းကင်ယံ၌ တည်ရှိလျက် ထိုဘီလူးဘုရင်သည် မိုးကြိုးကဲ့သို့သော အာရုံများရှိပြီး နတ်တပ်များကို ပျက်စီးစေသော အထွတ်အထိပ် အင်အားကို လွှတ်လိုက်သည်။
Verse 125
तथा परश्वधांश्चक्रवज्रबाणान्समुद्गरान् । कुंतान्खड्गान्भिंडिपालानयोमुखगुडांस्तथा
သူသည် ပုဆိန်များ၊ စကြာများ၊ မိုးကြိုးလက်နက်များ၊ မြားများ၊ နှင်တံများ၊ လှံများ၊ ဓားများ၊ ဘိန္ဒိပါလများနှင့် သံခေါင်းတပ် တုတ်များကိုလည်း ပစ်လွှတ်ခဲ့သည်။
Verse 126
ववर्ष दानवो रोषादवध्यानक्षयानपि । तैरस्त्रैर्दानवोन्मुक्तैर्देवानीकेषु भीषणैः
ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်းထွက်လျက် ဒါနဝသည် မကုန်ခမ်းနိုင်သော လက်နက်များကို မိုးကဲ့သို့ ရွာသွန်းစေခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားတို့၏ တပ်ဖွဲ့များသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
Verse 127
बाहुभिर्धरणी पूर्णा शिरोभिश्च सकुंडलैः । ऊरुभिर्गजहस्ताभैः करींद्रैश्चाचलोपमैः
မြေပြင်သည် လက်မောင်းများ၊ နားကပ်များ ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်သော ပြတ်နေသည့် ခေါင်းများ၊ ဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့သော ပေါင်များနှင့် တောင်ကြီးများကဲ့သို့ လဲကျနေသော ဆင်ပြောင်ကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
Verse 128
भग्नेषा दंडचक्राक्षै रथैभिः सह । दुःसंचाराभवत्पृथ्वी मांसशोणितकर्दमा
ရထားများ ပျက်စီးကာ ဝင်ရိုးများ၊ ဘီးများနှင့် ဝင်ရိုးတံများ ကျိုးပဲ့ကုန်သဖြင့် မြေပြင်သည် အသားနှင့် သွေးတို့ဖြင့် ရွှံ့နွံဖြစ်ကာ ဖြတ်သန်းသွားလာရန် ခက်ခဲလာသည်။
Verse 129
रुधिरौघह्रदावर्ता गजदेहशिलोच्चया । कबंधनृत्यबहुला महा सुरप्रवाहिनी
စစ်သည်တော်မြစ်ကြီးတစ်စင်း စီးဆင်းလာသည် - ၎င်း၏ ရေကန်များနှင့် ရေဝဲများသည် သွေးစီးကြောင်းများဖြစ်ပြီး၊ ကျောက်ဆောင်များသည် ဆင်သေကောင်များဖြစ်ကာ၊ ခေါင်းပြတ်ကိုယ်လုံးများ ရူးသွပ်စွာ ကခုန်နေကြသည်။
Verse 130
श्रृगालगृध्रध्वांक्षाणां परमानंदकारिणी । पिशाचजातिभिः कीर्णं पीत्वाऽमिषं सशोणितम्
၎င်းသည် မြေခွေးများ၊ လင်းတများနှင့် ကျီးကန်းများအတွက် အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ပိသာစ သရဲတစ္ဆေများ ပြည့်နှက်လျက် အသားနှင့် သွေးတို့ကို စားသောက်ကြသည်။
Verse 131
असंभ्रमाभिर्भार्याभिः सह नृत्यद्भिरुद्धता । काचित्पत्नी प्रकुपिता गजकुंभांतमौक्तिकैः
မိန်းမတစ်ဦးသည် ဒေါသအလွန်ပြင်းထန်၍ ထိန်းမနိုင်သော မိန်းမများနှင့်အတူ အရူးအမူးကခုန်ကာ ဆင်ခေါင်းအတွင်းရှိ မုတိကာကဲ့သို့ ပုလဲများဖြင့် အလှဆင်ထား၏။
Verse 132
पिशाचो यत्र चाश्वानां खुरानेकत्र चाकरोत् । कर्णपूरेषु मोदंते पश्यंत्यन्याः सरोषतः
ထိုနေရာ၌ ပိသာချာတစ်ကောင်သည် မြင်းတို့၏ ခြေခွာများကို တစ်နေရာတည်းသို့ စုပေါင်းထား၏။ အချို့သည် နားအလှဆင်ပစ္စည်းများကို နှစ်သက်ကြပြီး အချို့ကတော့ ဒေါသဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။
Verse 133
प्रसादयंति बहुधा महाकर्णार्थकोविदाः । केचिद्वदन्ति भो देवा भो दैत्याः प्रार्थयामहे
“နားကြီး” ဟူသော အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ကျွမ်းကျင်သူတို့သည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် သူ့ကို သက်သာစေလိုကြ၏။ အချို့က “အို ဒေဝါတို့၊ အို ဒೈత్యတို့၊ ကျွန်ုပ်တို့ တောင်းပန်ပါ၏” ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 134
आकल्पमेवं योद्धव्यमस्माकं तृप्तिहेतवे । केचिदूचुरयं दैत्यो देवोयमतिमांसलः
“ဤသို့ပင် မနားမနေ တိုက်ခိုက်ရမည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက်” ဟု အချို့က ဆိုကြ၏။ ထို့ပြင် “ဤသူသည် ဒೈత్య၊ ဤသူသည် ဒေဝါ—ဤသူသည် အသားအလွန်ထူ” ဟုလည်း အချို့က ပြောကြ၏။
Verse 135
म्रियते यदि संग्रामे धातुर्दद्भोऽपयाचितम् । केचिद्युध्यत्सु वीरेषु सृक्किणी संलिहंति च
“စစ်ပွဲတွင် ‘ထောက်တိုင်’ သေသွားလျှင် ‘သွား’ သည် မတောင်းရဘဲ ကျန်ရစ်သည်” ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ပြင် အချို့ကတော့ သူရဲကောင်းများ တိုက်ခိုက်နေစဉ်ပင် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် လိမ်းလျက်ရှိကြ၏။
Verse 136
एतेन पयसा विद्मो दुर्जनः सुजनो यथा । केचिद्रक्तनदीनां च तीरेष्वास्तिक्यबुद्धयः
«ဤသောက်ရည်ဖြင့်ပင် မကောင်းသူနှင့် ကောင်းသူကို ခွဲခြားသိနိုင်သည်» ဟုဆို၏။ ထို့ပြင် သဒ္ဓါစိတ်ရှိသူအချို့သည် သွေးမြစ်တို့၏ ကမ်းပါးပေါ်၌ ရပ်နေကြ၏။
Verse 137
पितॄन्देवांस्तर्पयंति शोणितैश्चामिषैः शुभैः । केचिदामिषराशिस्था दृष्ट्वान्यस्य करामिषम्
အချို့သည် ပိတೃများ (Pitṛs) နှင့် ဒေဝများကို သွေးနှင့် ရွေးချယ်ထားသော အသားကောင်းများဖြင့် တర్పဏ ပြု၍ ကျေနပ်စေကြ၏။ အခြားအချို့သည် အသားပုံများပေါ်တွင် ရပ်ကာ အခြားသူ၏ လက်ထဲရှိ အသားကို ကြည့်နေကြ၏။
Verse 138
देहिदेहीति वाशांतो धनिनः कृपणा यथा । केचित्स्वयं प्रतृप्ताश्च दृष्ट्वा वै खादतः परान्
«ပေးပါ၊ ပေးပါ» ဟု အော်ဟစ်ကြသည်မှာ ငွေရှိသူရှေ့၌ ကပ်ပါးဆင်းရဲသူကဲ့သို့ပင်။ အချို့သည် ကိုယ်တိုင်ပြည့်ဝပြီးသားဖြစ်သော်လည်း အခြားသူတို့ကို စားသောက်ခံနေရသည်ကို ကြည့်နေကြ၏။
Verse 139
सरोषमोष्ठौ निर्भुज्य पश्यंत्येवात्यसूयया । केचित्स्वमुदरं क्रुद्धा निंदंति ताडयंति च
ဒေါသဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ အလွန်မနာလိုစိတ်ဖြင့်သာ ကြည့်နေကြ၏။ အချို့သည် စိတ်ဆိုးကာ ကိုယ့်ဝမ်းကိုပင် ဆဲဆို၍ ထိုးနှက်ကြ၏။
Verse 140
सर्वभक्षमभीप्संतस्तृप्ताः परधनं यथा । केचिदाहुरद्य एव श्लाघ्या सृष्टिस्तु वेधसः
အချို့က «ယနေ့တိုင်အောင်ပင် ဖန်ဆင်းရှင် ဝေဓသ (Vedhas) ၏ ဖန်ဆင်းမှုသည် အမှန်တကယ် ချီးမွမ်းထိုက်သည်» ဟုဆိုကြ၏—အကြောင်းမူကား သတ္တဝါတို့သည် ပြည့်ဝပြီးသားဖြစ်လျက်ပင် စားနိုင်သမျှ အားလုံးကို လိုချင်တောင့်တကြသကဲ့သို့၊ အခြားသူ၏ ဥစ္စာကိုလည်း လောဘတကြီး မက်မောကြသည်။
Verse 141
सुप्रभातं सुनक्षत्रं पूर्वमासीद्धृथैव तत् । एवं बहुविधालापे पलादानां ततस्ततः
အရင်က မနက်အလင်းရောင်တောက်ပ၍ ကံကောင်းသောကြယ်များလည်း ထွန်းလင်းခဲ့သော်လည်း ထိုကောင်းလက္ခဏာသည် အကျိုးမရှိဘဲ ဖြစ်သွား၏။ စကားပြောပုံစံမျိုးစုံကြားတွင် ပလာဒါနာတို့သည် ဒီဘက်ဟိုဘက် လှုပ်ရှားသွားလာကြ၏။
Verse 142
अदृश्यः समरे जंभो देवाञ्ठस्त्रैरचूर्णयत् । ततः शक्रोधनेशश्च वरुणः पवनोऽनलः
စစ်မြေပြင်တွင် မမြင်ရသော ဂျမ္ဘဟာ မိမိလက်နက်များဖြင့် ဒေဝတားတို့ကို အမှုန့်အဖြစ် ချေမွကြေစေ၏။ ထို့နောက် သက္ကရ (အိန္ဒြ)၊ ဓနေဿ (ကူဗေရ)၊ ဝရုဏ၊ ပဝန (ဝါယု) နှင့် အနလ (အဂ္နိ) တို့လည်း တုံ့ပြန်ရန် ထလာကြ၏။
Verse 143
यमोऽथ निरृतिश्चापि दिव्यास्त्राणि महाबलाः । आकाशे मुमुचुः सर्वे दानवायाभिसंध्य तु
ထို့နောက် အင်အားကြီးသော ယမနှင့် နိရဋတိ တို့လည်း ဒါနဝကို ရည်ရွယ်ကာ ကောင်းကင်ထဲသို့ ဒေဝလက်နက်များကို လွှတ်ချလိုက်ကြ၏။
Verse 144
व्यर्थतां जग्मुरस्त्राणि देवानां दानवं प्रति । यथातिक्रूरचित्तानामार्ये कृत्यशतान्यपि
ဒေဝတားတို့၏ လက်နက်များသည် ဒါနဝကို မထိရောက်ဘဲ အလဟသ ဖြစ်သွား၏။ အလွန်ရက်စက်သောစိတ်ရှိသူတို့အပေါ်တွင် မင်္ဂလာကောင်းသော ကြိုးပမ်းမှု ရာချီပင် အကျိုးမပေါ်သကဲ့သို့ပင်။
Verse 145
गतिं न विविदुश्चापि श्रांता दैत्याश्च देवताः । दैत्यास्त्रभिन्नसर्वांगा गावः शीतार्दिता इव
ဘယ်ဘက်မှလည်း ရှေ့ဆက်ရန် လမ်းကြောင်းကို မသိနိုင်ကြဘဲ ဒိုင်တျယတို့နှင့် ဒေဝတားတို့လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကြ၏။ ဒိုင်တျယလက်နက်များကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပျက်စီးကွဲပြားကာ အအေးဒဏ်ခံရသကဲ့သို့ တုန်ခါနေသော နွားအုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။
Verse 146
परस्परं व्यलीयंत हाहाकिंभाविवादिनः । तामवस्थां हरिर्दृष्ट्वा देवाञ्छक्रमुवाचह
သူတို့သည် အချင်းချင်းမှ နောက်ဆုတ်ကာ ရှုပ်ထွေးစွာ အော်ဟစ်၍ «အို! ဘာဖြစ်မလဲ» ဟုဆိုကြ၏။ ထိုအခြေအနေကို ဟရီမြင်သော် တေဝါတို့အား မိန့်ကြား၍ စက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ထံသို့လည်း ပြောတော်မူ၏။
Verse 147
अघोरमंत्रं स्मर देवराज अस्त्रं हि यत्पाशुपतप्रभावम् । रुद्रेण तुष्टेन तव प्रदत्तमव्याहतं वीरवराभिघाति
«အို တေဝါမင်း၊ အဃောရ မန္တရကို သတိရလော့—ပာရှုပတ အာနုဘော်ပါဝါဖြင့် ပြည့်စုံသော အာယုဓဖြစ်၏။ ရုဒြာ ပျော်ရွှင်တော်မူစဉ် သင့်အား ပေးအပ်ခဲ့သဖြင့် မတားဆီးနိုင်၊ သူရဲကောင်းအကောင်းဆုံးတို့ကိုပါ ထိုးနှက်ချေမှုန်းနိုင်၏»။
Verse 148
एवं स शक्रो हरिबोधितस्तदा प्रणम्य देवं वृषकेतुमीश्वरम् । समाददे बाणममित्रघातनं संपूजितं दैवरणेऽर्द्धचंद्रम्
ထို့ကြောင့် ဟရီ၏ညွှန်ကြားမှုကို ရရှိသော စက္ကရာသည် ထိုအခါ နွားအလံတော်ကို ဆောင်သော အီශ්ဝရ (သီဝ) ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ နတ်စစ်ပွဲ၌ အလွန်လေးစားခံရသော လဝက်အမှတ်ပါ ရန်သူသတ်မြားကို ကိုင်ယူလေ၏။
Verse 149
धनुष्यजय्ये विनियोज्य बुद्धिमान्न्ययोजयत्तत्र अघोरमंत्रम्
ထိုနောက် ဉာဏ်ပညာရှိသူသည် အနိုင်ရစေသော မြားပစ်ခြင်းအတွက် ဓနုကို အာရုံစိုက်ကာ၊ ထိုနေရာ၌ပင် အဃောရ မန္တရကို ချိတ်ဆက်အသုံးချလေ၏။
Verse 150
ततो वधायाशु मुमोच तस्य वा आकृष्य कर्णांतमकुंठदीधितिम् । अथासुरः प्रेक्ष्य महास्त्रमापतद्विसृज्य मायां सहसा व्यवस्थितः
ထို့နောက် သူ့ကိုသတ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ၊ မြားကို နားအထိ ဆွဲတင်၍ အလင်းရောင်မလျော့သော မဟာအာယုဓကို လျင်မြန်စွာ လွှတ်တင်လေ၏။ မဟာအာစတြာက မိမိထံသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သော အဆုရသည် ချက်ချင်း မာယာကို ဖြန့်ချိကာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်လေ၏။
Verse 151
प्रवेपमानेन मुखेन युज्यताचलेन गात्रेण च संभ्रमाकुलः । ततस्तु तस्यास्त्रवराभिमंत्रितः शरोर्धचंद्रः प्रसभं महारणे
သူ၏မျက်နှာတုန်ခါ၍ ကိုယ်ခန္ဓာလည်းမတည်မငြိမ် ဖြစ်ကာ ကြောက်ရွံ့စိတ်ဖြင့် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ထို့နောက် မဟာစစ်မြေ၌ မန္တရားဖြင့် အဘိမန္တရိတ လုပ်ထားသော လဝက်ပုံသဏ္ဌာန် အမြားတစ်စင်းကို အင်အားကြီးစွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
Verse 152
पुरंदरस्येष्वसनप्रमुक्तो मध्यार्कविंवं वपुषा विडंबयन्
ပုရန္ဒရာ၏ လေးမှ လွှတ်လိုက်သော ထိုမြားသည် မိမိ၏တောက်ပသောအလင်းရောင်ကြောင့် နေ့လယ်နေ၏ စက်ဝိုင်းကိုပင် လှောင်ပြောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
Verse 153
किरीटकूटस्फुरकांतिसंकुलं सुगंधिनानाकुसुमाधिवासितम् । प्रकीर्णधूमज्वलनाभमूर्धजं न्यपातयज्जंभिशिरः सकुंडलम्
နားကပ်ဆင်ထားသော ဂျမ္ဘ၏ခေါင်းကို ခုတ်ချလိုက်သည်။ မြင့်မားသော تاج၏ တောက်ပမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ပန်းမျိုးစုံ၏ အနံ့သင်းများဖြင့် မွှေးကြိုင်လျက်၊ ဆံပင်သည် ပြန့်ကျဲသော မီးခိုးဝန်းရံသည့် မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့ ထင်ရှားနေသည်။
Verse 154
तस्मिन्निंद्रहते जंभे प्रशशंसुः सुरा बहु । वासुदेवोऽपि भगवान्साधु साध्विति चाब्रवीत्
အိန္ဒြာက ဂျမ္ဘကို သတ်ပြီးနောက် နတ်တို့သည် အလွန်ချီးမွမ်းကြသည်။ ဘဂဝန် ဝါစုဒေဝလည်း «ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏» ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Verse 155
ततो जंभं हतं दृष्ट्वा दानवेन्द्राः पराङ्मुखाः । सर्वे ते भग्नसंकल्पा दुद्रुवुस्तारकं प्रति
ထို့နောက် ဂျမ္ဘ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လျှင် ဒါနဝတို့၏ မင်းများသည် နောက်ပြန်လှည့်ကြသည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်ပျက်စီးကာ အားလုံး တာရကထံသို့ ထွက်ပြေးကြ၏။
Verse 156
तांश्च त्रस्तान्समालोक्य श्रुत्वा स चतुरो हतान् । सारथिं प्रेरयामास याहींद्रं लघु संगरे
သူတို့ ကြောက်လန့်နေသည်ကို မြင်၍ လေးယောက် သတ်ခံရကြောင်း ကြားသော် ဒါနဝဘုရင်က ရထားမောင်းကို အမိန့်ပေးသည်—«စစ်ပွဲတွင် အိန္ဒြာထံသို့ မြန်မြန် မောင်းသွား!»
Verse 157
तथेत्युक्त्वा स च प्रायात्तारके रथमास्थिते । सावलेपं च सक्रोधं सगर्वं सपराक्रमम्
«အဲဒီလိုပဲ» ဟုဆိုကာ ရထားမောင်းက ထွက်ခွာသွားသည်။ တာရကာသည် ရထားပေါ်တက်နေရင်း မာနထောင်လွှားမှု၊ ဒေါသ၊ ဂုဏ်မာန်နှင့် သတ္တိပြင်းပြမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
Verse 158
साविष्कारं सधिक्कारं प्रयातो दानवेश्वरः । स युक्तं रथमास्थाय सहस्रेण गरुत्मताम्
ဒါနဝတို့၏ အရှင်သည် ကိုယ်တိုင်ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်၍ စော်ကားစကားများ ပစ်လွှတ်ကာ ရှေ့တိုးလာ၏။ ချည်နှောင်ပြီးသား ရထားပေါ်တက်ကာ ဂရုဍကဲ့သို့ မြင်းတစ်ထောင်နှင့် ထွက်ခွာသွားသည်။
Verse 159
सर्वायुधपरिष्कारं सर्वास्त्रपरिरक्षितम् । त्रैलोक्यऋद्धिसंपन्नं कल्पांतांतकनादितम्
ထိုရထားသည် လက်နက်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံစွာ တပ်ဆင်ထားပြီး အစွမ်းထက်သော အစတြာအမျိုးမျိုးဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။ သုံးလောက၏ ဗလနှင့် ဥဇ္ဇာတန်ခိုးကို ပိုင်ဆိုင်ကာ ကပ်ကာလအဆုံး၌ ဖျက်ဆီးရှင်၏ ဟိန်းသံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းလေ၏။
Verse 160
सैन्येन महता युक्तो नादयन्विदिशो दिशः । सहस्राक्षश्च तं दृष्ट्वा त्यक्त्वा वाहनदंतिनम्
တပ်အင်အားကြီးနှင့်အတူ လာရောက်ကာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာနှင့် အလယ်အရပ်တို့ကို ဟိန်းဟောက်စေ၏။ ထိုသူကို မြင်သော် မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော အိန္ဒြာသည် မိမိ၏ စီးနင်းတိရစ္ဆာန် ဆင်ဝါဟနကို စွန့်လွှတ်လေ၏။
Verse 161
रथं मातलिना युक्तं तप्तहेमपरिष्कृतम् । चतुर्योजनविस्तीर्णं सिद्धसंघपरिष्कृतम्
မာတလီက မြင်းချည်တပ်ဆင်ထားသော ရထားတစ်စီးသည် အပူထွန်းရွှေသန့်ဖြင့် အလှဆင်ကာ—အကျယ် ယောဇနာ လေးခု—စိဒ္ဓအဖွဲ့များ၏ ကောင်းချီးနှင့် အလှတန်ဆာဖြင့် ခမ်းနားစွာ ပြင်ဆင်ထား၏။
Verse 162
गंधर्वकिंनरोद्गीतमप्सरोनृत्यसंकुलम्
၎င်းသည် ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် ကိန္နရတို့၏ သီချင်းသံများဖြင့် မြည်ဟည်းကာ အပ္စရာတို့၏ အကများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
Verse 163
सर्वायुधमहाबाधं महारत्नसमाचितम् । अध्यतिष्ठत्तं रथं च परिवार्य समंततः
အမျိုးမျိုးသော လက်နက်ကြီးများဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ မဟာရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ထိုရထားကို အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံလျက်၊ သူသည် တက်ရောက်ကာ ထိုရထားပေါ်တွင် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်၏။
Verse 164
दांशिता लोकपालाश्च तसथुः सगरुडध्वजाः । ततश्चचाल वसुधा ववौ रूक्षो मरुद्गणैः
လောကပာလတို့သည် ဂရုဍဓွဇာ အလံတော်များကို ဆောင်လျက် အဆင်သင့် ရပ်တည်ကြ၏။ ထို့နောက် မြေကြီးသည် လှုပ်ခတ်ကာ မာရုတ်အဖွဲ့နှင့်အတူ ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်း တိုက်ခတ်လာ၏။
Verse 165
चेलुश्च सागराः सप्त तथाऽनश्यद्रवेः प्रभा । ततो जज्वलुरस्त्राणि ततोऽकंपंत वाहनाः
သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းလုံး လှိုင်းထန်လှုပ်ရှားကာ နေရောင်၏ တောက်ပမှုလည်း မှိန်သွား၏။ ထို့နောက် လက်နက်များ တောက်လောင်ထွန်းပေါ်လာပြီး ထို့နောက် စီးနင်းပာဟနာများလည်း တုန်လှုပ်လာ၏။
Verse 166
ततः समस्तमुद्वृत्तं ततोदृस्यत तारकः । एकतस्तारको दैत्यः सुरसंघास्तथैकतः
ထို့နောက် အရာအားလုံး လှုပ်ရှားကာ ရုန်းကန်သွားပြီး တာရက ပေါ်ထွက်လာသည်။ တစ်ဖက်၌ ဒိုင်တျယ တာရက ရှိ၍ အခြားဖက်၌ ဒေဝတားတို့၏ စုဝေးသော တပ်အင်အား ရှိ하였다။
Verse 167
लोकावसाद मेकत्र लोकोद्धरणमेकतः । चराचराणि भूतानि भयविस्मयवंति च
တစ်ဖက်၌ လောကတို့၏ ပျက်စီးခြင်း၊ အခြားဖက်၌ လောကတို့ကို ထူထောင်ကယ်တင်ခြင်း ရှိ၏။ လှုပ်ရှားသောနှင့် မလှုပ်ရှားသော သတ္တဝါအားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အံ့ဩခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။
Verse 168
प्रशशंसुः सुराः पार्थ तदा तस्मिन्समागमे
ထိုအခါ၊ အို ပါရ္ထ၊ ထိုကြီးမားသော စုဝေးပွဲ၌ ဒေဝတားတို့သည် ချီးမွမ်းသီချင်းများဖြင့် ဂုဏ်တော်ကို ဆက်ကပ်ချီးကျူးကြသည်။
Verse 169
अस्त्राणि तेजांसि धनानि योधा यशो बलं वीरपराक्रमाश्च । सत्त्वौजसान्यंग बभूवुरेषां देवासुराणां तपसः परं तु नः
သူတို့၏ အာယုဓများ၊ တေဇောဓာတ်တောက်ပမှုများ၊ ဥစ္စာဓနများ၊ စစ်သူရဲများ၊ ဂုဏ်သတင်း၊ အင်အားနှင့် သူရဲကောင်းပရాక్రమတို့—ထို့ပြင် သတ္တိနှင့် အသက်ဓာတ်အိုဇာတို့—ပေါ်လွင်လာ၏။ သို့သော် ဒေဝနှင့် အဆုရ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အမြင့်ဆုံး အင်အားမှာ တပသ (တပစ်) ပင် ဖြစ်သည်။
Verse 170
अथाभिमुखमायांतं देवा विनतर्पवभिः । बाणैरनलकल्पाग्रार्विव्यधुस्तारकं प्रति
ထို့နောက် တာရကသည် သူတို့ထံ တိုက်ရိုက် ရှေ့မူလာသောအခါ ဒေဝတားတို့သည် မီးလောင်သကဲ့သို့ တောက်ပသော အမြှားထိပ်များဖြင့်—တောင်ထိပ်ချထားသကဲ့သို့ ချွန်ထက်၍ မလျော့မရဲ—တာရကကို ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်ကြသည်။
Verse 171
स तानचिंत्य दैत्येंद्रो देवबाणक्षतान्हृदि । बाणैर्व्योम दिशः पृथ्वीं पूरयामास दानवः
ဒೈတျာမင်းသည် မစဉ်းစားမနား၊ နတ်တို့၏ မြားကြောင့် နှလုံး၌ ထိခိုက်နာကျင်သော်လည်း မကြောက်မရွံ့၊ မိုးကောင်းကင်နှင့် အရပ်လေးမျက်နှာ၊ မြေပြင်တစ်လျှောက်ကို မိမိမြားမိုးဖြင့် ပြည့်စေ하였다။
Verse 172
नारायणं च सप्तत्या नवत्या च हुताशनम् । दशभिर्मारुतं मूर्ध्नि यमं दशभिरेव च
သူသည် နာရာယဏကို မြား ခုနစ်ဆယ်ဖြင့် ထိုးနှက်၍၊ အဂ္နိကို ကိုးဆယ်ဖြင့် ထိမှန်စေကာ၊ မာရုတကို ခေါင်းပေါ်၌ ဆယ်ဖြင့် ထိုး၍၊ ယမကိုလည်း ဆယ်ဖြင့် ထိုးနှက်하였다။
Verse 173
धनदं चैव सप्त्या वरुणं च तथाष्टभिः । विंशत्या निरृतिं दैत्यः पुनश्चाष्टभिरेव च
ဒൈတျာသည် ဓနဒ (ကူဗေရ) ကို မြား ခုနစ်ဖြင့် ထိုးနှက်၍၊ ဝရုဏကို ရှစ်ဖြင့် ထိမှန်စေကာ၊ နိရ္ဋတိကို နှစ်ဆယ်ဖြင့် ထိုးပြီး နောက်တဖန် ရှစ်ဖြင့် ထပ်မံ ထိုးနှက်하였다။
Verse 174
विव्याध पुनरेकैकं दशभिर्मर्मभेदिभिः । तथा च मातलिं दैत्यो विव्याध त्रिभिराशुगैः
ထို့နောက် သူသည် အရေးကြီးသော မర్మကို ခွဲဖောက်နိုင်သည့် မြား ဆယ်ဖြင့် တစ်ဦးချင်းစီကို ထပ်မံ ထိုးနှက်၍၊ ဒೈတျာသည် မာတလိကိုလည်း လျင်မြန်သော မြား သုံးဖြင့် ထိမှန်စေ하였다။
Verse 175
गरुडं दशभिश्चैव महिषं नवभिस्तथा । पुनर्दैर्त्योऽथ देवानां तिलशो नतपर्वभिः
သူသည် ဂရုဍကို မြား ဆယ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ မဟိဿကို ကိုးဖြင့်လည်းကောင်း ထိုးနှက်하였다။ ထို့နောက် ဒൈတျာသည် တောင်ထိပ်များ ပြိုကျသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော မြားမိုးဖြင့် နတ်တို့ကို ထပ်မံ ချေမှုန်းကာ အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ပျက်စီးစေ하였다။
Verse 176
चकार वर्मजालानि चिच्छेद च धनूंषि च । ततो विकवचा देवा विधनुष्काः प्रपीडिताः
သူသည် ကာကွယ်ရေးသံချပ်ကာများကို ကွန်ယက်ကဲ့သို့ ဖန်တီး၍ သူတို့၏ လေးများကိုလည်း ခွဲဖြတ်ပစ်하였다။ ထို့နောက် သံချပ်ကာမဲ့ လေးမဲ့ ဖြစ်သွားသော ဒေဝတော်များသည် ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ခံရ하였다။
Verse 177
चापान्यन्यानि संगृह्य यावन्मुंचंति सायकान् । तावद्बाणं समाधाय कालानलसमप्रभम्
သူတို့သည် အခြားလေးများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မြားများကို ဆက်လက် ပစ်လွှတ်နေစဉ်၊ သူသည် ကာလပျက်ကွက်၏ မီးတောက်ကဲ့သို့ တောက်လောင်သော မြားတစ်စင်းကို မိမိလေးပေါ်တွင် တင်၍ ပြင်ဆင်하였다။
Verse 178
ताडयामास शक्रं स हृदि सोपि मुमोचह । ततोंऽतरिक्षमालोक्य दृष्ट्वा सूर्यशताकृती
သူသည် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို ရင်ဘတ်အလယ်၌ ထိုးနှက်하였다။ အိန္ဒြာလည်း မိမိ၏ လက်နက်ကို ထုတ်လွှတ်하였다။ ထို့နောက် သူသည် အာကာသကို မော့ကြည့်ရာ နေတစ်ရာကဲ့သို့ တောက်ပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုကို မြင်တွေ့하였다။
Verse 179
तार्क्ष्यविष्णू समाजघ्ने शराभ्यां तावमुह्यताम् । प्रेतनाथस्य वह्नेश्च वरुणस्य शितैः शरैः
သူသည် တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) နှင့် ဗိဿဏုကို မြားနှစ်စင်းဖြင့် တပြိုင်နက် ထိုးနှက်ရာ ထိုနှစ်ပါးသည် မောဟဖြစ်သွား하였다။ ထို့ပြင် ပရေတနာထ (ယမ)၊ အဂ္နိ နှင့် ဝရုဏကိုလည်း ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် တိုက်ခိုက်하였다။
Verse 180
निरृतेश्चाकरोत्कार्यं भीतबीतं विमोहयन् । निरुच्छ्वासं समाहृत्य चक्रे बाणैः समीरणम्
သူသည် နိရ္ရတိကို ကြောက်ရွံ့စေကာ မောဟဖြစ်စေ၍ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးမှုထဲသို့ ပစ်ချ하였다။ ထို့ပြင် အသက်ရှူကို ဆုပ်ယူသကဲ့သို့ ပြုကာ မြားမိုးဖြင့် လေကိုပင် တားဆီးပိတ်ဆို့하였다။
Verse 181
ततः प्राप्य हरिः संज्ञां प्रोत्साह्य च दिशां पतीन् । बाणेन सारथेः कायाच्छिरोऽहार्षीत्सकुण्डलम्
ထို့နောက် ဟရိ (ဗိဿနု) သတိပြန်ရ၍ အရပ်ရှစ်မျက်နှာ၏ အုပ်ထိန်းနတ်များကို အားပေးကာ မြားတစ်စင်းဖြင့် ရထားမောင်းသူ၏ ခန္ဓာမှ နားကပ်ဆင်ထားသည့် ခေါင်းကို ဖြတ်ယူလိုက်သည်။
Verse 182
धूमकेतोर्ज्वलात्क्रुद्धस्तस्य च्छित्त्वा न्यपातयत् । दैत्यराजकिरीटयं च चिच्छेद वासवस्ततः
မီးလောင်တောက်ပသော ဓူမကေတုကို မြင်၍ ဝါသဝ (အိန္ဒြ) သည် ဒေါသထွက်ကာ သူ့ကို ဖြတ်တောက်၍ လဲကျစေ하였다; ထို့နောက် ဒေဝတမင်း၏ မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်၏ သရဖူကိုလည်း ခွဲဖြတ်လိုက်သည်။
Verse 183
धनेशश्च धनुः क्रुद्धो बिभेदबहुधा शरैः । वायुश्चक्रे च तिलशो रथं वा क्षोणिकूबरम्
ဒဏေရှ (ကူဗေရ) သည် ဒေါသထွက်ကာ မြားများဖြင့် လေးကို အပိုင်းအစများစွာ ခွဲဖျက်လိုက်သည်; ဝါယုနတ်သည်လည်း ခ္ဓောဏိကူဗရ၏ ရထားကို နှမ်းစေ့ကဲ့သို့ အစိတ်အပိုင်းသေးသေးလေးများအဖြစ် ခွဲကြေစေ하였다။
Verse 184
निरृतिस्तिलशो वर्ण चक्रे बाणैस्ततो रणे । कृत्वैतदतुलं कर्मतिष्ठतिष्ठेति चाब्रुवन्
ထို့နောက် စစ်မြေပြင်၌ နိရ္ရတိကို မြားများဖြင့် နှမ်းစေ့ကဲ့သို့ အစိတ်အပိုင်းသေးသေးလေးများအဖြစ် ခွဲကြေစေ하였다။ ဤမနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် “တည်ကြည်လော့၊ တည်ကြည်လော့” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။
Verse 185
लिहंतः सृक्किणीं देवा वासुदेवादयस्तदा । दृष्ट्वा तत्कर्म देवानां तारकोऽतुलविक्रमः
ထိုအခါ ဝါသုဒေဝနှင့် အခြားသော နတ်များသည် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် လိမ်းကာ ဒေဝတများ၏ ထိုစွမ်းဆောင်မှုကို ကြည့်မြင်ကြသည်; မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သတ္တိရှိသူ တာရကလည်း ထိုကို မြင်လိုက်သည်။
Verse 186
मुमोच मुद्गरं भीमं सहस्राक्षाय संगरे । दृष्ट्वा मुद्गरमायांतमनिवार्यं रणाजिरे
သူသည် စစ်မြေပြင်၌ သဟသ္ရာက္ရှ (Sahasrākṣa) ထံသို့ ကြောက်မက်ဖွယ် မုဒ္ဂရ (တုတ်လက်နက်) ကို ပစ်လွှတ်하였다။ ထိုမုဒ္ဂရသည် လာရောက်တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သော်—စစ်ကွင်း၌ မတားဆီးနိုင်သောအရာ—
Verse 187
रथादाप्लुत्य धरणीमगमत्पाकशासनः । मुद्गरोऽपि रथोपस्थे पपात परुषस्वनः
ပာကာရှာသန (Pākaśāsana) သည် ရထားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်하였다။ မုဒ္ဂရသည်လည်း ရထားထိုင်ခုံပေါ်သို့ ကျသွားပြီး ကြမ်းတမ်းသော အသံဖြင့် ဟုန်းဟုန်းမြည်하였다။
Verse 188
स रथं चूर्णयामास न ममार च मातलिः । गृहीत्वा पट्टिशं दैत्यो जधानोरसि केशवम्
သူသည် ရထားကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ချေမွ하였다၊ သို့သော် မာတလိ (Mātali) မသေခဲ့။ ဒိုင်တျ (daitya) သည် ပတ္တိသ (စစ်ပုဆိန်) ကို ကိုင်ယူကာ ကေရှဝ (Keśava) ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးနှက်하였다။
Verse 189
स्कन्धे गरुत्मतः सोऽपि निषसाद विचेतनः । खड्गेन राक्षसेन्द्रं च भित्त्वा भूमावपातयत्
သူလည်း ဂရုဍ (Garutmat) ၏ ပခုံးပေါ်တွင် သတိလစ်ကာ လဲကျ하였다။ ထို့နောက် ဓားဖြင့် ရာක්ෂသအရှင်ကို ခွဲဖောက်၍ မြေပြင်သို့ လှဲချ하였다။
Verse 190
यमं च पातयामास भूमौ दैत्यो मुखे हतम् । वह्निं च भिंडिपालेन चक्रे हत्वा विचेतनम्
ဒာနဝ (Dānava) သည် ယမ (Yama) ၏ မျက်နှာကို ထိုးနှက်ကာ မြေပြင်သို့ ပစ်ချ하였다။ ထို့ပြင် ဘိဏ္ဍိပါလ (အလေးချိန်ကြီး လှံတံ) ဖြင့် အဂ္နိ (Agni) ကိုလည်း ထိုးနှက်၍ သတိလစ်စေ하였다။
Verse 191
वायुं पदा तदाक्षिप्य पातयामास भूतले । धनेशं तद्धनुष्कोट्या कुट्टयामास कोपनः
ခြေဖြင့်ကန်၍ ပစ်ချကာ ဝါယုကို မြေပြင်သို့ လဲကျစေ၏။ ဒေါသထန်လျက် ဓနေရှ (ကူဗေရ) ကို လေးတံထိပ်ဖြင့် ထိုးနှက်၏။
Verse 192
ततो देवनिकायानामेकैकं क्षणमात्रतः । तेषामेव जघानासौ शस्त्रैर्बालान्यथा गुरुः
ထို့နောက် ခဏလေးအတွင်းပင် နတ်တော်အဖွဲ့များကို တစ်ဖွဲ့ချင်းစီ လက်နက်ဖြင့် ချေမှုန်းလေ၏—ဆရာက ကလေးငယ်များကို ဆုံးမသကဲ့သို့။
Verse 193
लब्धसंज्ञस्ततो विष्णुश्चक्रं जग्राह दुर्धरम् । रानवेंद्रवसामेदोरुधिरेणाभिरंजितम्
ထို့နောက် သတိပြန်လည်ရသော ဗိဿဏုသည် မတားဆီးနိုင်သော စက်ရကို ကိုင်ယူ၏။ ၎င်းသည် ဒာနဝမင်း၏ အဆီ၊ အရိုးမြစ်နှင့် သွေးဖြင့် စွန်းထင်းနေ၏။
Verse 194
मुमोच दानवेंद्रस्य दृढं वक्षसि केशवः । पपात चक्रं दैत्यस्य पतितं भास्करद्युति
ကေရှဝသည် ဒာနဝမင်း၏ ခိုင်မာသော ရင်ဘတ်သို့ စက်ရကို အားပြင်းပြင်း ပစ်လွှတ်၏။ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ဒေဝတ၏ စက်ရလည်း သူလဲကျသကဲ့သို့ ကျသွား၏။
Verse 195
व्यशीर्यताथ कायेऽस्य नीलोत्पलमिवाश्मनि । ततो वज्रं महेन्द्रोऽपि प्रमुमोचार्चितं चिरम्
သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကျောက်ပေါ်တွင် ဖိချေခံရသော အပြာရောင် ကြာပန်းကဲ့သို့ ပျက်စီးကွဲပြားသွား၏။ ထို့နောက် မဟေန္ဒြသည်လည်း ရှေးကတည်းက အမြတ်တန်စွာ ချီးမြှောက်ထားသော ဝဇ္ဇရကို လွှတ်လိုက်၏။
Verse 196
तस्मिञ्जयाशा शक्रस्य दानवेन्द्राय संयुगे । तारकस्य च संप्राप्य शरीरं शौर्यशालिनः
ဒဏဝအရှင်နှင့် စစ်ပွဲ၌ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ၏ အောင်ပွဲသည် လက်တစ်ကမ်းအတွင်းကဲ့သို့ ထင်ရှားလာ၍ ရဲရင့်သော တာရက၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း စစ်မြေ၌ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။
Verse 197
विशीर्यत विकीर्णार्चिः शतधा खण्डशो गतम् । ततो वायुरदीनात्मा वेगेन महता नदन्
အရာသည် ကွဲကြေ၍ မီးရောင်တောက်ပမှု ပျံ့နှံ့ကာ အပိုင်းအစ ရာချီအဖြစ် ခွဲထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် စိတ်ဓာတ်မလျော့သော ဝါယုသည် ဟိန်းဟောက်ကာ အလွန်ကြီးမားသော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာ၏။
Verse 198
ज्वलितज्वलनाभासमंकुशं प्रमुमोच ह । विशीर्णं तस्य तच्चांगे दृष्ट्वा वायुर्महारुषा
သူသည် မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်သော အင်ကူရှ (aṅkuśa) ကို ပစ်လွှတ်하였다။ မိမိကိုယ်ပေါ်၌ ထိုအရာ ကွဲကြေသွားသည်ကို မြင်လျှင် ဝါယုသည် အလွန်ကြီးမားသော ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွား၏။
Verse 199
ततः शैलेन्द्रमुत्पाट्य पुष्पितद्रुमकंदरम् । चिक्षेप दानवेन्द्राय दशयोजनविस्तृतम्
ထို့နောက် ပန်းပွင့်သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဂူအတွင်းများရှိသည့် တောင်မင်းတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်ကာ ဒဏဝအရှင်ထံသို့ ယောဇနာဆယ်အကျယ်ရှိသော အလုံးကြီးအဖြစ် ပစ်ချလိုက်သည်။
Verse 200
महीधरं तमायांतं सस्मितं दैत्यपुंगवः । जग्राह वामहस्तेन बालः कन्दुकलीलया
တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားသော အရာသည် လာရောက်သော်၊ ဒೈတျာတို့အနက် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော သာသနာတော်ကလေး (ဒေဝကလေး) သည် ပြုံးလျက် လက်ဝဲလက်ဖြင့် ကလေးဘောလုံးကစားသကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။