Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 133
प्रसादयंति बहुधा महाकर्णार्थकोविदाः । केचिद्वदन्ति भो देवा भो दैत्याः प्रार्थयामहे
prasādayaṃti bahudhā mahākarṇārthakovidāḥ | kecidvadanti bho devā bho daityāḥ prārthayāmahe
“နားကြီး” ဟူသော အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ကျွမ်းကျင်သူတို့သည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် သူ့ကို သက်သာစေလိုကြ၏။ အချို့က “အို ဒေဝါတို့၊ အို ဒೈత్యတို့၊ ကျွန်ုပ်တို့ တောင်းပန်ပါ၏” ဟု ဆိုကြ၏။
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvara-khaṇḍa context)
Scene: A group of anxious figures—some learned, some frantic—gesture with folded hands toward a fearsome ‘mahākarṇa’ presence off-frame; speech scrolls or expressive mouths show cries: ‘bho devāḥ, bho daityāḥ’.
FAQs
Even amid conflict, speech and supplication are shown as tools; dharma values wise counsel and measured words over mere frenzy.
No holy site is named in this verse.
No explicit rite is prescribed; it mentions appeasement/supplication in a narrative sense.