Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 140
सर्वभक्षमभीप्संतस्तृप्ताः परधनं यथा । केचिदाहुरद्य एव श्लाघ्या सृष्टिस्तु वेधसः
sarvabhakṣamabhīpsaṃtastṛptāḥ paradhanaṃ yathā | kecidāhuradya eva ślāghyā sṛṣṭistu vedhasaḥ
အချို့က «ယနေ့တိုင်အောင်ပင် ဖန်ဆင်းရှင် ဝေဓသ (Vedhas) ၏ ဖန်ဆင်းမှုသည် အမှန်တကယ် ချီးမွမ်းထိုက်သည်» ဟုဆိုကြ၏—အကြောင်းမူကား သတ္တဝါတို့သည် ပြည့်ဝပြီးသားဖြစ်လျက်ပင် စားနိုင်သမျှ အားလုံးကို လိုချင်တောင့်တကြသကဲ့သို့၊ အခြားသူ၏ ဥစ္စာကိုလည်း လောဘတကြီး မက်မောကြသည်။
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (contextual attribution for Māheśvarakhaṇḍa)
Scene: Allegorical scene: beings with full bellies still reach for more, eyes fixed on others’ portions; a faint figure of Brahmā (Vedhas) in the background as the 'creator' whose world contains this paradox of desire.
FAQs
Even when materially ‘satisfied,’ craving persists; dharma restrains greed and envy, redirecting desire toward higher purpose.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions as moral reflection within the ongoing narrative.
None explicitly; the verse emphasizes ethical insight rather than a rite.