Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 146
परस्परं व्यलीयंत हाहाकिंभाविवादिनः । तामवस्थां हरिर्दृष्ट्वा देवाञ्छक्रमुवाचह
parasparaṃ vyalīyaṃta hāhākiṃbhāvivādinaḥ | tāmavasthāṃ harirdṛṣṭvā devāñchakramuvācaha
သူတို့သည် အချင်းချင်းမှ နောက်ဆုတ်ကာ ရှုပ်ထွေးစွာ အော်ဟစ်၍ «အို! ဘာဖြစ်မလဲ» ဟုဆိုကြ၏။ ထိုအခြေအနေကို ဟရီမြင်သော် တေဝါတို့အား မိန့်ကြား၍ စက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ထံသို့လည်း ပြောတော်မူ၏။
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (contextual attribution for Māheśvarakhaṇḍa)
Scene: A chaotic battlefield moment: warriors recoil, hands raised, mouths open in ‘hāhā’. Hari stands composed, radiant, turning toward Indra and the devas, beginning a directive speech that steadies them.
FAQs
In crisis, divine guidance restores clarity; dharma advances through counsel and right recourse, not panic.
No holy site is mentioned here.
Implicitly points toward mantra/astric recourse that follows, but no rite is stated in this verse itself.