Parvatikhanda
हिमाचलविवाहवर्णनम् — Description of Himācala’s (context for) Marriage / The Himālaya-Marriage Narrative (Chapter Opening)
ဤအခန်းတွင် နာရဒသည် ဘြဟ္မာအား ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သော စတီသည် မည်သို့ကြောင့် မည်သို့နည်းဖြင့် တောင်သမီး Girisutā နှင့် ကမ္ဘာမိခင် Jagadambikā အဖြစ် ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းလာသနည်းဟု မေးမြန်းသည်။ ဘြဟ္မာက ဤသည်မှာ ရှီဝ၏ သန့်စင်စေသော ပုဏ္ဏကထာဖြစ်ကြောင်း ဖြေကြားသည်။ ထို့နောက် စတီသည် ဟိမာချလ တောင်ပေါ်တွင် ဟရ (ရှီဝ) နှင့် တရားဝင်သဘောမဟုတ်ဘဲ သဘောပျော်ရွှင်သည့် ဒေဝသဘောဖြင့် နေထိုင်ကြောင်း ဖော်ပြပြီး ဟိမာချလ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မေနာက မိခင်ဖြစ်မည့် ကံကြမ္မာကို သိမြင်ကြောင်း ထည့်သွင်းပြောသည်။ ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉ၌ အပြစ်တင်စော်ကားမှုနှင့် စွန့်ပစ်မှုနောက် မေနာသည် ရှီဝလောက၌ မိခင်ဒေဝီကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်တောင်းပန်သည်။ စတီသည် မေနာ၏ သမီးအဖြစ် မွေးဖွားမည်ဟု စိတ်တွင်းဆုံးဖြတ်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သော်လည်း ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းမည့် သံကల్ప (saṅkalpa) ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ အချိန်တော်တော်ရောက်သော် ဒေဝများက ချီးမွမ်းကြပြီး စတီသည် မေနာ၏ သမီးအဖြစ် မွေးဖွားလာကာ နောက်တစ်ဖန် ပါရဝတီ၏ တပဿနှင့် ရှီဝကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ပြန်လည်ရရှိမည့် ကഥာအခြေခံကို တည်ဆောက်ပေးသည်။
पूर्वगतिवर्णनम् (Pūrvagati-varṇana) — “Description of the Prior Course / Earlier Lineage Account”
အဓ್ಯಾಯ ၂ သည် သံသယဖျောက်ရှင်းရန် ဆွေးနွေးပုံစံဖြစ်သည်။ နာရဒသည် မေနာ၏ မူလဇာတိ (menotpatti) နှင့် ဆက်စပ်သော ကျိန်စာ (śāpa) ရှိပါက ထုတ်ဖော်ရှင်းပြရန် ဘြဟ္မာကို တောင်းဆိုသည်။ ဘြဟ္မာက ဒက္ခ၊ သူ၏ မျိုးဆက်များနှင့် ကာရှျပ စသည့် ရှင်သန်သူတော်စင်များနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဆက်နွယ်မှုများကို အစပြု၍ ရှေးက ဖန်ဆင်းမျိုးရိုးအတွင်းတွင် အကြောင်းကို တည်နေရာချပြသည်။ ထိုမျိုးရိုးကွန်ယက်တွင် စွဝဓာကို ပိတೃများထံ ပေးအပ်ထားပြီး စွဝဓာမှ သမီးသုံးဦး—မေနာ (အကြီးဆုံး)၊ ဓနျာ (အလယ်)၊ ကလာဝတီ (အငယ်ဆုံး)—ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုသည်။ သူတို့သည် စိတ်မှ ပေါက်ဖွားသူ (mānasa-udbhava) ဖြစ်၍ ရိုးရာအရ မိခင်ဝမ်းမှ မမွေးဖွားသူ (ayonijāḥ) ဟုလည်း သတ်မှတ်ကြသည်။ အဓ್ಯಾಯသည် ဤမင်္ဂလာနာမများကို နားထောင်ခြင်း၊ ရွတ်ဆိုခြင်းသည် အတားအဆီးဖယ်ရှားကာ မဟာမင်္ဂလာ ပေးစွမ်းသည်ဟု အလေးပေးသည်။ ထို့ပြင် သမီးများကို လောကက ဂုဏ်ပြုသူများ၊ လောကများ၏ မိခင်များ၊ ယောဂင်နီများ၊ သုံးလောကလုံး လှည့်လည်သည့် အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာ၏ သိုလှောင်ရာများဟု ဖော်ပြကာ မျိုးရိုးဇာတ်ကြောင်းကို ဘာဝနာနှင့် မေတ္တာဓမ္မဆန်သော အဓိပ္ပါယ်သို့ မြှင့်တင်ထားသည်။
देवस्तुतिः (Deva-stuti) — “Hymn of the Devas / Divine Praise”
အဓ್ಯಾಯ ၃ သည် နာရဒ–ဗြဟ္မာ ဆွေးနွေးပွဲအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ မေနာ၏ မင်္ဂလာကောင်းသော အကြောင်းအရာနှင့် လက်ထပ်ရေး စီစဉ်မှုများနောက်ပိုင်းကို ဆက်လက်ပြောပြရန် နာရဒက တောင်းဆိုပြီး၊ ပါဝတီ (ဇဂဒမ္ဘိကာ) မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း၊ ပြင်းထန်သော တပသ (တပဿ) ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရှိဝ (ဟရ) ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် မည်သို့ ရရှိသနည်းဟု မေးမြန်းသည်။ ဗြဟ္မာက သင်္ကရာ၏ မင်္ဂလာကောင်းသော ကီර්တိကို နားထောင်ခြင်းသည် ကယ်တင်ရေးအာနိသင်ကြီးပြီး၊ ဗြဟ္မဟတ္ယာကဲ့သို့ အပြစ်ကြီးများကိုပါ သန့်စင်စေကာ ဆန္ဒများကို ပြည့်စုံစေသည်ဟု အလေးပေးဆိုသည်။ ထို့နောက် လက်ထပ်ပြီးနောက် အိမ်ထောင်ရေးအခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲကာ၊ ဂိရိရာဇ/ဟိမာချလက အိမ်သို့ ပြန်လာပြီး သုံးလောကလုံးတွင် ပွဲတော်ကြီး ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဟိမာချလက ဒွိဇများနှင့် ဆွေမျိုးများကို ဂုဏ်ပြုကာ၊ သူတို့က ကောင်းချီးပေးပြီး ကိုယ်ပိုင် နေရာများသို့ ပြန်သွားကြသည်။ ဤအခန်းသည် ဟိမာလယအိမ်တော်ကို ဓမ္မနှင့် မင်္ဂလာ၏ အခြေခံအဖြစ် တည်ဆောက်ကာ၊ နောက်တစ်ဆင့် ပါဝတီ၏ ပေါ်ထွန်းမှုနှင့် ဒေဝစ্তুတိ (ဒေဝများ၏ ချီးမွမ်းသီချင်း) ကို မျက်နှာဖွင့်ပေးသည်။
देवसान्त्वनम् (Devasāntvana) — “Consolation/Reassurance of the Gods”
အဓ್ಯಾಯ ၄ တွင် ဒေဝတားတို့၏ စတုတိကြောင့် ဒေဝီ (ဒုရ္ဂါ/ဇဂဒမ္ဘာ) ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာက နတ်များရှေ့၌ သူမ၏ ပေါ်ထွန်းမှုကို ရှင်းလင်းကာ ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော ဒိဗ္ဗရထားပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ကိုယ်ပိုင်တေဇောဖြင့် ဝန်းရံကာ နေများမရေတွက်နိုင်သလောက်ထက်တောင် ထွန်းလင်းကြောင်း ဆိုသည်။ သူမကို မဟာမာယာ၊ စဒါရှီဝ-ဝိလာသိနီ၊ တြိဂုဏရှိသော်လည်း နိရ္ဂုဏ၊ နိတျာ၊ ရှီဝလောက၌ နေထိုင်သူဟု သဘောတရားအရ သတ်မှတ်ကာ အတွင်းရှိမှုနှင့် အလွန်မြင့်မှုကို တပြိုင်နက်တည်း ထင်ရှားစေသည်။ ဝိෂ္ဏုတို့ ဦးဆောင်သော ဒေဝတားများသည် သူမ၏ ကရုဏာကြောင့် ဒർശနရ၍ အာနန္ဒကို ခံစားကာ မကြာခဏ ဦးချကန်တော့ပြီး စတုတိအသစ်များဖြင့် ရှီဝါ၊ ရှရ္ဝာဏီ၊ ကလျာဏီ၊ ဇဂဒမ္ဘာ၊ မဟေရှဝရီ၊ စဏ္ဍီ၊ ဆာဝါရ္တိ-နာရှိနီ ဟု ခေါ်ဆိုချီးမွမ်းကြသည်။
मेनावरलाभवर्णनम् — Description of Menā’s Attainment of Boons (and the worship leading to Umā’s advent)
အဓ್ಯಾಯ ၅ သည် နာရဒ–ဗြဟ္မာ ဆွေးနွေးပွဲဖြစ်သည်။ ဒေဝီ ဒုရ္ဂါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နတ်များ မိမိတို့ နေရာသို့ ပြန်သွားနောက်၊ ဟိမဝန္တ (ဟိမလယ) နှင့် မေနာ တို့က သမီးတော်ရရန် တပသ္ (တပဿ) နှင့် ဘက္တိပူဇာကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ခဲ့သနည်းဟု နာရဒ မေးသည်။ ဗြဟ္မာသည် သင်္ကရကို အာရုံပြု၍၊ ရှီဝနှင့် ရှီဝါကို အစဉ်အမြဲ သတိတရားဖြင့် စဉ်းစားခြင်း၊ ဘက္တိဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပူဇာပြုခြင်း၊ ဒေဝီကို ဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် ဗြာဟ္မဏများအား ဒါနပေးခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ မေနာ၏ ဝရတကာလသည် ချိုင်တြ လမှ စ၍ နှစ်များစွာ ဆက်လက်ကာ၊ အဋ္ဌမီနေ့ အစာရှောင်၍ နဝမီနေ့ ပူဇာအနုဂ္ဂဟများ ဆောင်ရွက်သည်။ မောဒက၊ ဘလိ/ပိဋ္ဌာပြင်ဆင်မှု၊ ပါယသ၊ အနံ့သာ၊ ပန်းများ စသည့် ဥပစာရများနှင့် ဂင်္ဂါအနီး မြေဖြင့် အုမာရုပ်တု ပြုလုပ်ကာ ပူဇာတင်သည်။ ထိုတပသ္ကြောင့် ဘုရားသခင် စိတ်တော်ကျ၍ ကောင်းချီး/သမီးတော်ကို ပေးတော်မူသည်။
पार्वतीजन्मवर्णनम् / Description of Pārvatī’s Birth
အဓ್ಯಾಯ ၆ တွင် ဒေဝီ၏ ဟိမဝန္တအိမ်တော်သို့ ဆင်းသက်လာခြင်း၏ အကြောင်းရင်းနှင့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာက ဟိမဝတ်နှင့် မေနာတို့သည် သားသမီးရရန်နှင့် ဒေဝကာရျ (ဘုရားရေးရာတာဝန်) အတွက် ဘဝမ္ဘိကာကို ဘက္တိဖြင့် သတိရပူဇော်ကြောင်း ပြောသည်။ ထို့ကြောင့် ယခင်က ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ခဲ့သော စဏ္ဍိကာသည် ထပ်မံ ကိုယ်ထင်ရှားရန် ဆန္ဒပြုသည်။ မဟာဒေဝီသည် မိမိ၏ သစ္စာဝစနကို ပြည့်စုံစေကာ မင်္ဂလာရည်ရွယ်ချက်များကို ပေးရန် မေနာ၏ စိတ်နှလုံးထဲသို့ ပူရ္ဏအံရှ (အပြည့်အစုံအပိုင်း) ဖြင့် ဝင်ရောက်သည်။ ကိုယ်ဝန်သည် တောက်ပအံ့ဩဖွယ်ဖြစ်ပြီး မေနာကို တေဇောမဏ္ဍလကဲ့သို့ အလင်းဝိုင်းကာ ဒေါဟೃဒလက္ခဏာ စသည့် မင်္ဂလာလက္ခဏာများ ပေါ်ထွန်းသည်။ ဤအခန်းက ကိုယ်ဝန်နှင့် မွေးဖွားခြင်းကို သာမန်ဇီဝဗေဒမဟုတ်ဘဲ သန့်ရှင်းသော ဆင်းသက်ခြင်းအဖြစ် မြင်စေပြီး အချိန်တော်တော်တွင် ရှိဝ၏ အံရှကို တည်စေကာ ဒေဝီ၏ ကရုဏာသည် သားအိမ်ပြည့်စုံခြင်း၏ နီးစပ်သော အကြောင်းရင်းဖြစ်ကြောင်း ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ဘက္တိ၊ သစ္စာဝစနနှင့် ကောစ्मिकလိုအပ်ချက်တို့ကို ပာရဝတီမွေးဖွားမည့်အချိန်နီးကပ်လာခြင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
पार्वतीबाल्यलीलावर्णनम् — Description of Pārvatī’s Childhood/Birth Festivities
အဓ್ಯಾಯ ၇ တွင် ဟိမာလယနှင့် မေနာ၏ အိမ်တော်၌ ပါဝတီမယ်တော် မွေးဖွားလာသည့် ချက်ချင်းအခြေအနေများနှင့် လူမှု-ဓမ္မပွဲတော်တုံ့ပြန်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာက မေနာ၏ မိခင်စိတ်ကြောင့် မျက်ရည်ကျခြင်းကို ရှင်းပြပြီး၊ ညအလင်းရောင်ပြောင်းလဲသည့် မင်္ဂလာလိမ့်မည့် အချိန်ကို ပုံဖော်သည်။ ကလေးငိုသံကြားသဖြင့် အိမ်တော်အမျိုးသမီးများ ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် စုဝေးကြပြီး၊ အမှုထမ်းများက မင်းထံသို့ ဤမွေးဖွားခြင်းသည် မင်္ဂလာဖြစ်၍ ဒေဝကာရျကို ဆောင်ရွက်မည့် ကံကြမ္မာရှိကြောင်း သတင်းပို့သည်။ ဟိမာလယသည် ပုရောဟိတ်နှင့် ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏများနှင့်အတူ လာရောက်ကာ အပြာရောင် ကြာပန်းပွင့်ချပ်ကဲ့သို့ တောက်ပလှပသော သမီးကို မြင်၍ ဝမ်းမြောက်သည်။ ထို့နောက် မြို့သူမြို့သားများ ပျော်ရွှင်ကာ တူရိယာသံများမြည်၍ မင်္ဂလာသီချင်းနှင့် အကများဖြစ်ပြီး၊ မင်းက ဇာတကမ္မ ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ကာ ဒွိဇများသို့ ဒါနပေးသည်။
नारद–हिमालयसंवादवर्णनम् (Nārada and Himālaya: Discourse on Pārvatī’s Signs and Destiny)
အဓ್ಯಾಯ ၈ သည် ဘြဟ္မာက ပြန်လည်ဖော်ပြသော စကားဝိုင်းပုံစံဖြစ်ပြီး၊ သီဝ၏ လီလာကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော နာရဒမုနိသည် သီဝ၏ အမိန့်ညွှန်ကြားမှုကြောင့် ဟိမာလယ၏ နေအိမ်သို့ ရောက်လာသည်။ ဟိမာလယက ရဟန်းကို ထုံးတမ်းအရ ဂုဏ်ပြုကြိုဆိုပြီး သမီး ပါဝတီကို နာရဒ၏ ခြေတော်အောက်တွင် ထားကာ လေးစားမှုနှင့် အာဏာရှိသော သုံးသပ်ချက်ကို တောင်းဆိုသည်။ ထို့နောက် ဟိမာလယက “ဇာတက” ပုံစံဖြင့် သမီး၏ ဂုဏ်–ဒోష နှင့် အထူးသဖြင့် အနာဂတ်ခင်ပွန်း၏ အမည်နှင့် ကံကြမ္မာကို မေးမြန်းကာ အိမ်ထောင်ရေးကို လူမှုရေးသာမက ဓမ္မနှင့် ကံတရားအဖြစ် ထင်ဟပ်စေသည်။ နာရဒက ကိုယ်လက္ခဏာများကို စစ်ဆေး၍ လက်ဖဝါးလက္ခဏာကိုပါ အထူးကြည့်ပြီး ကောင်းမြတ်သော ခန့်မှန်းချက်ပေးသည်—ပါဝတီသည် လပြည့်သို့ တိုးတက်လာသကဲ့သို့ ထူးကဲပြည့်စုံ၍ “ādya kalā” နှင့် “sarvalakṣaṇaśālinī” ဟု ဖော်ပြကာ မိဘတို့အတွက် ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်သတင်းနှင့် ခင်ပွန်းအတွက် ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုကို ပေးမည်ဟု ဆိုသည်။ ဤအခန်းသည် ပါဝတီ၏ ထူးမြတ်မှုကို လူသိရှင်ကြား အတည်ပြုပြီး သီဝ၏ ကောသမစ်အလိုတော်နှင့် ကိုက်ညီသော ကံတရားသတ်မှတ်ထားသည့် ပေါင်းဖက်မှုကို မျှော်လင့်စေသော အချက်အချာဖြစ်သည်။
स्वप्नवर्णनपूर्वकं संक्षेपशिवचरितवर्णनम् / Dream-Portents and a Concise Account of Śiva’s Career
အဓ್ಯಾಯ ၉ သည် နာရဒနှင့် ဘြဟ္မာတို့၏ စကားဝိုင်းပုံစံဖြစ်သည်။ နာရဒက ယခင်က ဘြဟ္မာထံမှ ရှိုင်ဝအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်သနည်းဟု မေးသည်။ ဘြဟ္မာက မေနာသည် ဟိမာလယထံ သွားရောက်ကာ ဂိရိဇာ၏ မင်္ဂလာကို ရိုးရာစံနှုန်းအတိုင်း စီစဉ်ပေးရန် လေးစားစွာ တောင်းဆိုကြောင်း ပြောသည်—ရုပ်ရည်ချောမော၊ မျိုးရိုးကောင်း၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာပြည့်စုံ၍ သမီး၏ ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုကို အာမခံနိုင်သော သတို့သားကို လိုလားသည်။ ဟိမာလယက မုနိ၏ စကားသည် မမှားနိုင်သဖြင့် သံသယကို စွန့်လွှတ်ရန် သတိပေးသည်။ ခေါင်းစဉ်အတိုင်း အိပ်မက်နှင့် နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို အာဏာတည်အဖြစ် သုံးကာ နောက်ဆုံးတွင် သီဝ၏ အဓိကသဘောသရုပ် (śivacarita) ကို အကျဉ်းချုပ်ပြန်လည်ဖော်ပြ၍ သီဝ–ပါရဝတီ ပေါင်းစည်းမှုသည် သာမန်စံနှုန်းများကို ကျော်လွန်ကြောင်း ရှင်းလင်းစေသည်။
सतीविरहानन्तरं शम्भोश्चरितम् / Śiva’s Conduct After Satī’s Separation
အဓ್ಯಾಯ ၁၀ သည် မေး–ဖြေ ပုံစံဖြစ်ပြီး နာရဒသည် ဘြဟ္မာ (ဝိဓိ) ထံမှ စတီ ထွက်ခွာပြီးနောက် ရှိဝ၏ လီလာနှင့် အကျင့်အကြံ—ခွဲခွာမှုကို မည်သို့ခံယူသနည်း၊ ထို့နောက် ဘာလုပ်သနည်း၊ တပဿာအတွက် ဟိမဝတ်ဒေသသို့ ဘယ်အချိန် ဘာကြောင့် ရွှေ့သနည်း၊ ပါရဝတီက ရှိဝကို ရရှိနိုင်ရန် အခြေအနေများ မည်သို့တည်ဆောက်လာသနည်း—ကို ရှင်းပြရန် တောင်းဆိုသည်။ ဘြဟ္မာက မင်္ဂလာနှင့် သန့်စင်စေသော ကථာဖြင့် ဘက္တိကို တိုးပွားစေသည်။ ရှိဝသည် စတီကို ဝမ်းနည်းစွာ သတိရကာ ဂೃಹಸ್ಥဘဝကို စွန့်၍ ဒိဂမ္ဗရ သာသနာရှင်ကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာပြီး တခါတရံ ဒർശနပေးကာ နောက်ဆုံးတွင် တောင်တန်းဒေသသို့ ပြန်လာသည်။ ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာ့ဇာတ်ကြောင်းကို ချိတ်ဆက်ပေးပြီး သာသနာဆန်သော ဝိရာဂယောဂအဖြစ် သောကကို အဓိပ္ပါယ်ဖော်ကာ ပါရဝတီ၏ တပဿာ၊ ကာမဆိုင်ရာ မော်တီဖ်များ၏ ပျက်ကွက်မှု (ကာမက္ခယ) နှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်း သဘောတရားကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။
शिवस्य तपोऽनुष्ठानम् — Śiva’s Austerity and Meditation at Himavat (Gaṅgā-Region)
အဓ್ಯಾಯ ၁၁ တွင် ဘြဟ္မာက ဟိမဝန္တ၏ သမီး—လောကများက ရိုသေသော သက္တိ—သည် အဖခင်အိမ်၌ အရွယ်ရောက်မြန်ကာ အသက် ၈ နှစ်သို့ ရောက်လာကြောင်း ပြောသည်။ စတီနှင့် ခွဲခွာနာကျင်နေသေးသော ရှိဝသည် ဤမွေးဖွားမှုကို ကြားသိ၍ အတွင်းစိတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကာ ပြန်လည်ဆုံစည်းရေး သာသနာတော်အစီအစဉ် ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာသည်ကို ညွှန်ပြသည်။ ရှမ္ဘုသည် စိတ်တည်ငြိမ်စေရန်နှင့် တပဿာကျင့်ရန် အလောကီပုံစံ (laukikī gati) ကို ယူဆောင်သည်။ နန္ဒိန်၊ ဘೃင်္ဂင်တို့ပါဝင်သော တည်ငြိမ်သည့် ဂဏများနှင့်အတူ ဂင်္ဂါဆင်းသက်ရာနှင့် ဆက်နွယ်သည့် ဟိမဝတ္ဒေသသို့ သွားပြီး အပြစ်စုများကို ဖျက်သိမ်းပေးသော အလွန်သန့်ရှင်းရာအဖြစ် ချီးကျူးထားသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိဝသည် တပဿာစတင်ကာ အတ္တမန်ကို တစ်ချက်တည်းအာရုံစိုက်၍ သမာဓိဝင်သည်။ ဂဏများကလည်း ထိုသမာဓိစည်းကမ်းကို လိုက်နာကြပြီး အခြားသူများက တိတ်ဆိတ်စွာ တံခါးစောင့်အဖြစ် တာဝန်ယူကာ ပူဇော်ပွဲစည်းကမ်းနှင့် ယောဂထိန်းချုပ်မှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ အဓိကသဘောတရားမှာ စိတ်/အတ္တမန်ကို ဉာဏ်မှ ပေါ်ထွန်းသော၊ အနန္တ၊ တောက်ပ၊ ရောဂါကင်း၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပျံ့နှံ့၊ အာနန္ဒ၊ အဒွైత၊ အားထားရာမရှိဟု ဖော်ပြပြီး ရှိဝ၏ တပဿာကို အဒွైత-ရှိုင်ဝ ဒဿန၏ အကောင်အထည်ဖော်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ နမူနာပိုင်းအဆုံးတွင် ရှိဝရောက်လာကြောင်း ကြားသိသဖြင့် ဟိမဝန္တသည် ဆေးမြက်အပင်များပေါများသော ရှင်ကရာ၏ တောင်စောင်းသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ နောက်ဆက်တွဲ ဆွေးနွေးမှုနှင့် ပါရဝတီ၏ ကံကြမ္မာသို့ လမ်းဖွင့်ပေးသည်။
काली-परिचयः / Himagiri Presents Kālī (Pārvatī) to Śiva
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ဟိမဂိရိ (တောင်ဘုရင်) သည် မင်္ဂလာပန်းနှင့် သစ်သီးများကို ယူဆောင်ကာ သုံးလောက၏ အရှင် သီဝထံသို့ သွားရောက်ပြီး မိမိသမီးကိုလည်း တင်ပြသည်။ ဤနေရာတွင် သမီးကို ကာလီ (ပါရဝတီ) ဟု ခေါ်ထားပြီး သီဝကို ပူဇော်ဝတ်ပြု၍ ဆေဝာပြုလိုသော ဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဘြဟ္မာက အကြောင်းအရာကို စတင်ဖော်ပြသည်။ ဟိမဂိရိသည် ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး သမီးအတွက် တောင်းပန်ကာ၊ သူမနှင့် အဖော်အပေါင်းတို့က သင်္ကရကို အမြဲတမ်း ဆေဝာပြုနိုင်ရန် ခွင့်ပြုပါရန်၊ ထိုအရာသည် သီဝ၏ အမိန့်နှင့် ကရုဏာလိုအပ်ကြောင်း အလေးပေးပြောသည်။ ထို့နောက် သီဝသည် ယောဝနဝင်စ အရွယ်ရှိ မိန်းကလေးကို မြင်တော်မူပြီး ရုပ်အလှဖော်ပြချက်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကြာပန်းကဲ့သို့ အသားအရေ၊ လကဲ့သို့ မျက်နှာ၊ ကျယ်ဝန်းသော မျက်စိ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကိုယ်အင်္ဂါများနှင့် အလွန်ထူးကဲသော အလှတရားကို ဖော်ပြသည်။ ထိုဒർശနသည် သမာဓိတည်ကြည်သူတို့၏ စိတ်ကိုပါ လှုပ်ရှားစေနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။ ဤအခန်းသည် အာရာဓနာ/ဆေဝာ၏ ဘက္တိနှင့် ဒေဝီ၏ ရူပသည် ရသ (အလှရသာ) နှင့် သက္တိ (အာဏာ) တို့၏ အခြေတည်ရာဖြစ်ကြောင်းကို ချိတ်ဆက်ကာ ပါရဝတီဇာတ်ကြောင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ဖွံ့ဖြိုးမှုများအတွက် အခြေခံထားသည်။
प्रकृतितत्त्व-विचारः / Inquiry into Prakṛti (Nature/Śakti) and Śiva’s Transcendence
အဓ್ಯಾಯ ၁၃ သည် စနစ်တကျ စကားဝိုင်းပုံစံဖြင့် ဖွင့်လှစ်သည်။ ဘဝါနီ (ပါဝတီ) သည် ယောဂီတပသီက ဂိရိရာဇ (ဟိမဝန္တ) ထံ ယခင်က ပြောခဲ့သည့် အကြောင်းကို ထပ်မံရှင်းလင်းစေလိုပြီး၊ ပရကృతိ/ရှက္တိ၏ သဘောတရားကို တိတိကျကျ မေးမြန်းသည်။ ဤအခန်းတွင် တပသ (tapas) ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး အလေ့အကျင့်အဖြစ် ချီးမြှောက်ကာ၊ ပရကృతိကို လုပ်ရပ်အားလုံး၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အင်အားဟု ဖော်ပြပြီး ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်း၊ ထိန်းသိမ်း၊ ပျက်သိမ်းစေသည်ဟု ဆိုသည်။ ပါဝတီ၏ မေးခွန်းက ပိုမိုထက်မြက်လာသည်—ရှီဝသည် ပူဇော်ထိုက်၍ လင်္ဂရূপဖြစ်လျှင် ပရကృతိမရှိဘဲ မည်သို့ စဉ်းစားနိုင်သနည်း၊ ထိုပရကృతိ၏ အတ္တဗေဒဆိုင်ရာ အနေအထားက ဘာလဲ။ ဘြဟ္မာသည် နာရေးရှင်အဖြစ် စကားပြောသူပြောင်းလဲမှုနှင့် အပြုံး၊ နှစ်သက်မှုတို့ကို မှတ်သားပေးသည်။ မဟေရှဝရက မိမိသည် အမှန်တရားအရ ပရကృతိကို ကျော်လွန်ကြောင်း ပြောပြီး၊ သာဓုကောင်းသူများအတွက် ပရကృతိအပေါ် မကပ်ငြိရန် အကြံပြုကာ နိရ္ဝိကာရတာ (ပြောင်းလဲမှုကင်းခြင်း) နှင့် လူမှုဓလေ့ထုံးတမ်းများမှ ဝေးကွာမှုကို အလေးပေးသည်။ ထို့နောက် ကာလီက စိန်ခေါ်မေးမြန်း၍—ပရကృతိ မဖြစ်သင့်လျှင် ရှီဝသည် မည်သို့ ကျော်လွန်နိုင်သနည်း—ဟု ဆက်လက် သဘောတရားဖြေရှင်းရန် အခန်းကျန်ပိုဒ်များသို့ လမ်းဖွင့်ပေးသည်။
तारकासुर-पूर्ववृत्त-प्रश्नः (Questions on Tārakāsura and Śivā’s tapas) / “Inquiry into Tārakāsura’s origin and Śivā–Śiva narrative”
အဓ್ಯಾಯ ၁၄ တွင် သင်ခန်းစာဆန်သော ဆွေးနွေးပွဲဖြင့် စတင်သည်။ နာရဒသည် တာရကာသူရ မည်သူဖြစ်၍ ဒေဝများကို မည်သို့ ဖိနှိပ်ခဲ့သနည်း၊ သင်္ကရာ (ရှီဝ) သည် ကာမဒေဝ (စမရ) ကို မည်သို့ မီးခိုးပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းစေသနည်း၊ ထို့ပြင် အာဒိရှက္တိဖြစ်သော်လည်း ရှီဝါ (ဒေဝီ) သည် ရှမ္ဘုကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရရှိရန် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿာကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ခဲ့သနည်း ဟူသော အချက်များကို ပြည့်စုံတိကျစွာ မေးမြန်းသည်။ ဘြဟ္မာသည် မာရီချိ → ကശ്യပ နှင့် ကശ്യပ၏ မယားများ (အထူးသဖြင့် ဒိတိ) မှတဆင့် ဟိရဏ్యကశိပု နှင့် ဟိရဏ్యာක්ෂ မွေးဖွားလာသည့် မျိုးရိုးကမ္ဘာလောကသမိုင်းကို တင်ပြသည်။ ဗိෂ္ဏုသည် နရသിംဟ၊ ဝရာဟ ရုပ်ဖြင့် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးကာ ဒေဝလောကကို ပြန်လည်လုံခြုံစေသော်လည်း၊ ဤအကြောင်းအရာသည် နောက်တစ်ကြိမ် အသူရအန္တရာယ် (တာရကာ) ပေါ်ပေါက်လာမည့် အကြောင်းရင်းနှင့် ရှီဝ–ရှီဝါ၏ ကယ်တင်ရေး ဝင်ရောက်မှုလိုအပ်ချက်ကို ချိတ်ဆက်ပြသကာ ဓမ္မ ပြန်လည်တည်မြဲစေသည်။
वराङ्ग्याः सुतजन्म-उत्पातवर्णनम् | Birth of Varāṅgī’s Son and the Description of Portents (Utpātas)
အဓ್ಯಾಯ ၁၅ တွင် ဘြဟ္မာသည် ပြောကြားသူအဖြစ်၊ ဝရာင်ဂီသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပြီး ကာလပြည့်သည့်အခါ ကိုယ်ထည်ကြီးမား၍ တောက်ပသောတေဇဖြင့် တစ်ဆယ်ဦးတည်ရာကိုပင် ထွန်းလင်းသကဲ့သို့ သားတစ်ဦးကို မွေးဖွားကြောင်း ဆိုသည်။ ထိုခဏချင်းပင် ကမ္ဘာလောက၌ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အနှောင့်အယှက်ကို ညွှန်ပြသော ဥတ္ပာတ (အမင်္ဂလာနိမိတ်) များ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ အဓ್ಯಾಯသည် မိုးလောက၊ မြေပြင်၊ အန္တရိက္ခ (အလယ်လောက) ဟူသော သုံးလောကအတွင်းရှိ အမင်္ဂလာနိမိတ်များကို အနာဂတ်မကောင်းမှုကို ညွှန်ပြသည့် အညွှန်းအဖြစ် ခွဲခြားဖော်ပြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်အသံနှင့်အတူ မီးတောက်ကျောက်တုံး၊ မိုးကြိုး၊ ဝမ်းနည်းမှုကို ယူဆောင်သည့် ကြယ်တံခွန်၊ မြေငလျင်နှင့် တောင်တုန်ခါမှု၊ မီးလောင်သကဲ့သို့ ဦးတည်ရာတောက်လောင်မှု၊ မြစ်များနှင့် အထူးသဖြင့် သမုဒ္ဒရာလှိုင်းထန်ခြင်း၊ ဖုန်တံခွန်ထူစေသော လေပြင်းနှင့် သစ်ပင်ကြီးများကို အမြစ်မှ ဆွဲလှန်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် နေဝိုင်းများ ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်လာခြင်း၊ တောင်ဂူအတွင်း ပေါက်ကွဲသံက ရထားဟောက်သံကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း၊ ကျေးရွာအတွင်း မကောင်းသံများ—မြေခွေး၊ ငှက်ည—နှင့် မျက်နှာပေါက်မှ မီးထွက်သကဲ့သို့ ရုပ်ပုံများကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ဥတ္ပာတစာရင်းကောက်ခြင်းဖြင့် ထိုမွေးဖွားမှုကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာမက စကြဝဠာအဆင့်အထိ အလေးအနက်ရှိကြောင်း ပြသပြီး လောကစည်းကမ်းအပေါ် အကျိုးဆက်များကို ညွှန်ပြသည်။
तारकपीडितदेवशरणागतिḥ — The Devas Seek Refuge from Tāraka
အဓ್ಯಾಯ ၁၆ တွင် ဘြဟ္မာက အရေးကြီးသောအကျပ်အတည်းကို ပြောပြသည်။ ပုဏ္ဏားတော်များ (နိရ္ဇရ) သည် ပရဟိတပေးသည့် အာနိသင်ကြောင့် အင်အားကြီးလာသော အဆုရ တာရက၏ ဖိနှိပ်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ခံနေရသည်။ ထို့ကြောင့် ပရာဇာပတိ/လောကေရှ ကို ခိုလှုံရန် သွားကာ အမရာနုတိ (ဒေဝတော်များ၏ စတုတိ) ဖြင့် စိတ်မှန်ကန်စွာ ချီးမွမ်းကြသည်။ ဘြဟ္မာက ကျေနပ်စွာ လက်ခံပြီး ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးမြန်းသည်။ ဒေဝတော်များသည် ဦးညွှတ်၍ ဝမ်းနည်းကြောက်ရွံ့စွာ တာရကက မိမိတို့၏ တာဝန်ရာထူးများမှ အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားကာ နေ့ညမပြတ် နှောင့်ယှက်ကြောင်း၊ ထွက်ပြေးလျှင်လည်း နေရာတိုင်းတွင် တွေ့ရကြောင်း တင်ပြသည်။ အဂ္နိ၊ ယမ၊ ဝရုဏ၊ နိရ္ဋတိ၊ ဝါယု နှင့် ဒိက္ပာလများအပါအဝင် ကမ္ဘာ့အုပ်ချုပ်ရေးရာ တာဝန်များပါ တာရက၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်နေသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ဤအခန်းသည် စတုတိ → လက်ခံခြင်း → ဒုက္ခတင်ပြခြင်း → တာဝန်ရာထူးစာရင်း ဟူသော တရားဝင် တင်ပြပုံဖြင့် လောကဓမ္မ ပျက်ယွင်းမှုကို ထင်ရှားစေပြီး၊ ပရဝတီခဏ္ဍ အကြောင်းအရာအရ ရှိဝနှင့် ရှက္တိကို အခြေခံသော ဖြေရှင်းချက်၏ လိုအပ်ချက်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးသည်။
काम-शक्र-संवादः / Dialogue of Kāma and Śakra (Indra)
အဓ್ಯಾಯ ၁၇ တွင် ဘြဟ္မာက အရေးပေါ်အခြေအနေကို ရှင်းပြသည်။ အကျင့်ပျက်၍ အင်အားကြီးသော အဆုရ တာရကာကြောင့် ဒေဝတားတို့ ဖိနှိပ်ခံရပြီး နောက်ဆုတ်ကြသည်။ အင်ဒြ (ရှကရ) သည် စစ်လက်နက်မဟုတ်သော ကာမ (စမရ/မန်မထ) ကို အားကိုးရန် ခေါ်ယူသည်။ သတိရမိသည့်ခဏ ကာမသည် အဖွဲ့အပါအဝင် (အထူးသဖြင့် ဝသန္တာ) နှင့် ရတီတို့နှင့်အတူ ချက်ချင်းရောက်လာကာ အောင်မြင်သည့်သဘော၊ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပေါ်လာသည်။ သူက ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး အင်ဒြ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးသည်။ အင်ဒြက ချီးမွမ်းကာ မဟာဗျူဟာအဖြစ် ဤတာဝန်သည် နှစ်ဦးပူးပေါင်းတာဝန်ဖြစ်ကြောင်း၊ ကာမကို မိတ်ဆွေများထက် မြင့်မြတ်စွာ ထားကြောင်း ပြောသည်။ အင်ဒြက အောင်ပွဲ၏ကိရိယာနှစ်မျိုး—ဗဇ္ရနှင့် ကာမ—ကို နှိုင်းယှဉ်၍ ဗဇ္ရက မအောင်နိုင်သော်လည်း ကာမ၏ အာနုဘော်က မပျက်ကွက်ကြောင်း ဆိုသည်။ အကျိုးပြု၍ ကောင်းကျိုးပေးသောအရာသည် အချစ်ဆုံးဖြစ်သဖြင့် ကာမသည် အကောင်းဆုံးမိတ်ဆွေကဲ့သို့ ဤအလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေသင့်ကြောင်း တောင်းဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခန်းသည် အနိုင်မလွယ်သော အဆုရအန္တရာယ်ကို တိုက်ဖျက်ရန် ကာမကို ကောစမစ်လှည့်ကွက်အဖြစ် အသုံးချမည့် ဒေဝဗျူဟာကို စတင်တည်ဆောက်ပြီး အင်အားသက်သက်၏ ကန့်သတ်ချက်ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။
वसन्त-प्रभावः तथा काम-उद्दीपन-वर्णनम् | Spring’s Influence and the Arousal of Kāma
အဓ್ಯಾಯ ၁၈ တွင် ဘြဟ္မာသည် ရှိဝ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်စေသော အင်အားအောက်တွင် ကာမ (စမရ) သည် သတ်မှတ်ထားသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်လာသည်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ထို့နောက် အကြောင်းအရာသည် နွေဦးရာသီ (ဝသန္တ) ကို စကြဝဠာအာရုံခံစားမှုကို မြှင့်တင်ပေးသော အင်အားအဖြစ် ရှည်လျားစွာ ဖော်ညွှန်းကာ ဝသန္တ-ဓမ္မသည် အရပ်လေးမျက်နှာလုံးကို လွှမ်းမိုး၍ မဟာဒေဝ၏ တပဿာနေရာ (အောသဓိပရသ္ထ) ထိတိုင် ရောက်လာကြောင်း ဆိုသည်။ သဘာဝသည် ပန်းပွင့်များပြား၍ အာရုံခံစားမှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ မန်ဂိုနှင့် အရှိုက တောအုပ်များ၊ ကိုင်ရဝ ပန်းများ၊ ပျားများ၊ ကုကူသံ၊ လမင်းအလင်းနှင့် နူးညံ့သော လေညင်းတို့ကို “ကာမ-ဥဒ္ဒီပန” ဟူသော ဆန္ဒကို လှုံ့ဆော်သည့် အကြောင်းရင်းများအဖြစ် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖော်ပြထားသည်။ သတိမပြည့်စုံသူများတောင် စကြဝဠာအခြေအနေညီလာသည့်အခါ ဆန္ဒချည်နှောင်မှုကို မလွတ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ဆိုထားသည်။ သဘာဝရုပ်ပုံများသည် အလှဆင်ခြင်းသာမက ဂုဏ်များ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိတ်ခံစားမှုကူးစက်ပုံကို ရှင်းပြသည့် မြေပုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ကာမ၏ အစီအစဉ်က ရှိဝ၏ တပဿာတည်ငြိမ်မှုကို ထိခိုက်စေမည့် ဇာတ်လမ်းနှင့် ကာမ-ဓမ္မ အကြား တင်းမာမှုအတွက် အခြေခံအခြေအနေကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။
कामप्रहारः — The Subduing of Kāma (Desire) / Kāma’s Assault and Its Futility
အဓ್ಯಾಯ ၁၉ တွင် နာရဒက ဘြဟ္မာအား နောက်တစ်ဆင့် ဘာဖြစ်သနည်းဟု မေးမြန်းရာမှ စကားဝိုင်းစတင်သည်။ ဘြဟ္မာက ရှိဝ၏ အမြင့်ဆုံး တပဿာအတွင်း စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပျက်ယွင်းသကဲ့သို့ ခံစားရသည့် အရေးကြီးဖြစ်ရပ်ကို ပြောပြသည်။ ရှိဝသည် အကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းကာ အခြားသူ၏ ဇနီးအပေါ် ဆွဲဆောင်ခံရခြင်းသည် ဓမ္မနှင့် ဆန့်ကျင်၍ ရှရုတိ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ခြင်းဟု ကိုယ်တိုင်သုံးသပ်သည်။ ထို့နောက် ရှိဝက အရပ်အနှံ့ ကြည့်ရာ ကာမဒေဝသည် ဘယ်ဘက်တွင် ဂုဏ်မာန်နှင့် မောဟဖြင့် မြားတံဆင်ကာ ပစ်ရန် ရပ်နေသည်ကို တွေ့သည်။ ကာမက “မလွဲမသွေ” ဟု ဆိုသော အမိုဃအာစတြာကို ရှင်ကရာထံ ပစ်သော်လည်း အမြင့်ဆုံး အတ္တမနှင့် ထိတွေ့သည့်အခါ မိုဃဖြစ်ကာ အာနိသင် ပျောက်ကွယ်ပြီး ရှိဝ၏ ဒေါသထွက်လာသဖြင့် အင်အားလျော့သွားသည်။ ဤအခန်းက ဆန္ဒသည် ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်နိုင်သော်လည်း ပရမေရှွရကို မချည်နှောင်နိုင်ကြောင်းနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်ပင် ဓမ္မနှင့် ယောဂသိမြင်မှုဖြင့် စိစစ်ကာ နတ်ဘုရား၏ အာဏာဖြင့် ဖြေရှင်းရကြောင်း သင်ကြားသည်။
तृतीयनेत्राग्निनिवृत्तिः / Quelling the Fire of the Third Eye (Vāḍava Fire Placed in the Ocean)
အဓ್ಯಾಯ ၂၀ တွင် နာရဒ မုနိက ဘြဟ္မာကို သီဝ၏ တတိယမျက်စိမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးဓာတ်အင်အား၏ အဆုံးအဖြတ်နှင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မေးမြန်းသည်။ ဘြဟ္မာက ကာမဒေဝကို သီဝ၏ တတိယမျက်စိမီးဖြင့် မီးရှို့၍ ပြာဖြစ်သွားသောအခါ သုံးလောကလုံးတွင် ကြောက်လန့်မှု ပျံ့နှံ့ပြီး ဒေဝတားနှင့် ရှိများက ခိုလှုံရန် လာကြသည်ဟု ပြောသည်။ ဘြဟ္မာသည် သီဝကို သတိပြုကာ အကြောင်းရင်းနှင့် ကာကွယ်နည်းကို စဉ်းစားပြီး သီဝ၏ ကရုဏာကြောင့် ရရှိသော အာနုဘော်ဖြင့် ကမ္ဘာကို ခြိမ်းခြောက်နေသော မီးကို တည်ငြိမ်စေသည်။ ထို့နောက် ပင်လယ်သို့ သွားရမည့် ကြမ်းတမ်းသော မီးပုံစံ (ဝါဍဝ/ဝဍဝာ မီး) ကို လောကဟိတအတွက် ပင်လယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းထားသည်။ စာဂရ/စိန္ဓု ပင်လယ်သည် လူရုပ်သဏ္ဍာန်ယူကာ ဘြဟ္မာကို ရိုသေစွာ ကြိုဆို၍ လေးစားစကား ပြောသည်။ သင်ခန်းစာမှာ ဖျက်ဆီးနိုင်သော တပဿာအင်အားကို သာသနာပွဲနှင့် ကောစမစ်စနစ်အရ နေရာချထားကာ ထိန်းချုပ်၍ အကျိုးရှိစေခြင်း ဖြစ်သည်။
कामदाहोत्तरवृत्तान्तः / Aftermath of Kāma’s Burning (Pārvatī’s Fear and Himavān’s Consolation)
ဤအဓ್ಯಾಯသည် နာရဒနှင့် ဘြဟ္မာတို့၏ မေး–ဖြေ ပုံစံဖြင့် ဆက်လက်ဖော်ပြထားသည်။ နာရဒက သီဝ၏ တတိယမျက်စိမှ မီးဖြင့် စ္မရ (ကာမဒေဝ) ကို မီးလောင်ပြာကျစေပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သနည်း၊ ထို့နောက် ပါရဝတီက မိမိအဖော်များနှင့် ဘယ်သို့သွား၍ အခြေအနေ မည်သို့ဖြစ်ပေါ်သနည်းဟု မေးသည်။ ဘြဟ္မာက ကာမကို မီးလောင်စဉ် ချက်ချင်း မိုးကောင်းကင်တစ်လျှောက် အံ့ဩဖွယ် ကြီးမားသော အသံတစ်ခု ပျံ့နှံ့ကာ သီဝ၏ မီးတောက်သဘော အလွန်လူမဆန်သည့် အာဏာကို ကမ္ဘာလောကအမှတ်အသားအဖြစ် ပြသခဲ့ကြောင်း ပြောသည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မြင်၍ အသံကို ကြားသည့် ပါရဝတီသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ သခီများနှင့်အတူ အိမ်သို့ အမြန်ပြန်သွားသည်။ ထိုအသံကြောင့် တောင်ဘုရင် ဟိမဝန်လည်း အံ့ဩ၍ သမီးကို သတိရကာ စိတ်ပူပန်ပြီး ရှာဖွေထွက်လာသည်။ သမ္ဘု (သီဝ) နှင့် ခွဲကွာသကဲ့သို့ ခံစားရ၍ မျက်ရည်ကျနေသော ပါရဝတီကို တွေ့သော် ဟိမဝန်က လက်ဖြင့် မျက်ရည်သုတ်ပေး၍ မကြောက်ရန် တိုက်တွန်းကာ ပေါင်ပေါ်တင်လျက် နန်းတော်သို့ ခေါ်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို သက်သာစေသည်။ အဓ್ಯಾಯ၏ အဓိကလမ်းကြောင်းမှာ ကာမဒဟနနောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များ—စိတ်ခံစားမှု၏ တုန့်ပြန်မှု၊ မိသားစု၏ ကြားဝင်ညှိနှိုင်းမှုနှင့် ပါရဝတီ၏ သစ္စာတည်ကြည်မှုကို ဓမ္မအတွင်း တည်ငြိမ်စေကာ နောက်ဆုံး သီဝနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းသို့ ဦးတည်စေခြင်း—ကို ဆက်လက်ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။
गिरिजाया तपोऽनुज्ञा (Permission for Girijā’s Austerities)
အဓ್ಯಾಯ ၂၂ တွင် ပါဝတီ၏ တပဿာလမ်းကြောင်းကို အတွင်းစိတ်ဆုံးဖြတ်ချက်မှ လူမှုရေးအတည်ပြုခွင့်သို့ ရွှေ့ပြောင်းဖော်ပြသည်။ ဒေဝမုနိ ထွက်ခွာပြီးနောက် ပါဝတီသည် ဝမ်းမြောက်ကာ ဟရ (ရှီဝ) ကို တပဿာဖြင့် ရရှိရန် စိတ်ကို တည်မြဲစေသည်ဟု ဘြဟ္မာက ပြောကြားသည်။ မိတ်ဖော်များ ဂျယာနှင့် ဝိဇယာတို့သည် အလယ်အလတ်အဖြစ် ဟိမဝန်ထံ သွား၍ ပါဝတီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လေးစားစွာ တင်ပြကာ မိသားစု၏ ကံကြမ္မာပြည့်စုံမှုသည် တပဿာဖြင့် ရှီဝကို “အောင်မြင်စေခြင်း” တွင် ရှိကြောင်း ဆွေးနွေးသည်။ ဟိမဝန်က သဘောတူပြီး မေနာ၏ ခွင့်ပြုချက်လည်း အရေးကြီးကြောင်း ဆိုကာ မျိုးရိုးအတွက် မင်္ဂလာအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် မိခင်ထံ ခွင့်တောင်းသွားကာ သစ်တောတပဿာအစီအစဉ်ကို ဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီသည့် သန့်ရှင်းသော সাধနာအဖြစ် တရားဝင်အတည်ပြုစေသည်။
पार्वत्याः तपः—हिमालयादिभिः उपदेशः / Pārvatī’s Austerity and Counsel from Himālaya and Others
ဤအခန်းတွင် ဘြဟ္မာက ပါဝတီသည် ရှိဝကို ရရှိရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တပဿာပြုခဲ့သည့်အကြောင်းကို ရှင်းပြသည်။ ရှိဝ၏ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းမှု မမြင်ရသော်လည်း ပါဝတီသည် မိတ်ဆွေများနှင့်အတူ အမြင့်ဆုံးအဓိပ္ပါယ်ကို မျှော်မှန်းကာ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာစွာ အာစေတိကကို ပိုမိုတင်းကျပ်စေသည်။ ဟိမာလယသည် မိသားစုနှင့်လာ၍ ခန္ဓာကိုယ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မည်ကို စိုးရိမ်ကာ အလွန်ပြင်းထန်စွာ မပြုရန် တားမြစ်ပြီး ရုဒြာကို မမြင်ရသဖြင့် အလွတ်သဘောကင်းကွာနေသကဲ့သို့ ဆိုသည်။ အိမ်ပြန်ရန် အကြံပေးကာ ကာမကို ရှိဝက မီးရှို့ခဲ့သည့်အကြောင်းကိုလည်း ရှိဝ၏ မလွယ်ကူမှုအဖြစ် ယူဆပြောဆိုသည်။ လကောင်းကင်ပေါ်ရှိ လကို လက်မလှမ်းမီသကဲ့သို့ ရှိဝသည် မဖမ်းဆုပ်နိုင်ကြောင်း ဥပမာဖြင့် ဆွေးနွေးသည်။ ထို့နောက် မေနာနှင့် သဟျာဒြီ၊ မေရု၊ မန္ဒရ၊ မိုင်နာက၊ ကရောဉ္စ စသည့် တောင်မင်းများစွာကလည်း ဂိရီဇာကို အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းပြချက်များဖြင့် တားဆီးကြောင်း ဘြဟ္မာက ဆိုသည်။ ဤအခန်း၏ အဓိကအချက်မှာ လောကီအကြံပေးမှုနှင့် မလှုပ်မယှက်သော ဓမ္မရည်ရွယ်ချက်တို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဆင့် တရားဝင်တုံ့ပြန်မှုအတွက် အခြေအနေကို တည်ဆောက်ပေးသည်။
देवस्तुतिः—नन्दिकेश्वरविज्ञप्तिः—शम्भोः समाधेः उत्थानम् (Devas’ Hymn, Nandikeśvara’s Petition, and Śiva’s Rising from Samādhi)
အဓ್ಯಾಯ ၂၄ တွင် ဒေဝတော်များက ရုဒ္ရ/ရှီဝအား တစ်စည်းတစ်လုံး စတုတိဖြင့် ချီးမွမ်းကာ တြိနేత్ర (မျက်စိသုံးလုံး) နှင့် မဒနာန္တက (ကာမဒေဝကို ဖျက်သိမ်းသူ) စသည့် ဘွဲ့နာမများကို အာရုံပြု၍ ခေါ်ဆိုသည်။ ထိုချီးမွမ်းမှုသည် ရှီဝကို စကြဝဠာ၏ မိဘတော်နှင့် အမြဲတမ်းခိုလှုံရာ အရှင်အဖြစ် ထင်ရှားစေပြီး ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားနိုင်သူဟု အတည်ပြုသည်။ ထို့နောက် မေတ္တာကရုဏာဖြင့် လှုပ်ရှားသော နန္ဒိကေရှဝရက ဒေဝတော်များသည် အဆုရာတို့ကြောင့် အရှက်ရ၍ အနိုင်ယူခံရသည့် အကြောင်းကို တင်ပြကာ ရှီဝ၏ ဒီနဗန္ဓု (ဆင်းရဲသူတို့၏ မိတ်ဆွေ) နှင့် ဘက္တဝတ္စလ (ဘက္တကို ချစ်မြတ်နိုးသူ) ဟူသော သဘောတရားကို အားကိုး၍ တောင်းပန်သည်။ သမాధိ/ဓျာနတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စိမ့်ဝင်နေသော ရှီဝသည် မျက်စိကို တဖြည်းဖြည်း ဖွင့်ကာ စုဝေးလာသော ဒေဝတော်များအား မည်သို့ကြောင့် ရောက်လာကြသနည်းဟု မေးမြန်းသည်။ အခန်းသည် စတုတိ၊ အာဏာရှိ အလယ်ခံမှ တောင်းပန်ခြင်း၊ ထို့နောက် ဘုရား၏ ကြင်နာတုံ့ပြန်မှုဟူသော အစဉ်အလာကို ပြသပြီး ကရုဏာသည် ကမ္ဘာလောကဒုက္ခမှ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းသို့ ချိတ်ဆက်သော အချက်အချာဟု ထင်ရှားစေသည်။
गिरिजातपः-परीक्षा तथा सप्तर्षि-आह्वानम् (Girijā’s Austerity-Test and the Summoning of the Seven Sages)
အဓ್ಯಾಯ ၂၅ သည် မေး–ဖြေ ပုံစံဖြစ်သည်။ နာရဒသည် ဘြဟ္မာနှင့် ဝိષ્ણုတို့အပါအဝင် ဒေဝတားများနှင့် ရှင်ရသီများ ပြန်သွားပြီးနောက် သမ္ဘူ (ရှီဝ) သည် မည်သို့ မည်ကဲ့သို့ အချိန်ကာလအတွင်း အပေးအပါး (ဗရ) ကို ပေးရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်းဟု မေးသည်။ ဘြဟ္မာက ဒေဝတားများ ပြန်သွားပြီးနောက် ဘဝ (ရှီဝ) သည် တပဿကို စမ်းသပ်/သုံးသပ်ရန် သမာဓိဝင်ကာ မိမိအတ္တ၌ပင် ပြည့်စုံ၍ အလွန်အမြင့်ဆုံး၊ အတားအဆီးမရှိသော်လည်း ဣရှ္ဝရ၊ ဝೃಷဘဓွဇ၊ ဟရ အဖြစ် ထင်ရှားကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဂိရိဇာ၏ ပြင်းထန်သော တပဿကို ရုဒြတောင် အံ့ဩရသကဲ့သို့ ဖော်ပြပြီး၊ ရှီဝသည် သမာဓိအတွင်းရှိသော်လည်း “ဘက္တအာဓီန” ဟူ၍ ဘက္တိအပေါ် တုံ့ပြန်သူဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် စိတ်ဖြင့် စပ္တရ္ရှိ (ဝသိဋ္ဌ စသည်) ကို ခေါ်ရာ ချက်ချင်း ရောက်လာကာ မဟေရှာနကို ဘက္တိဖြင့် ချီးမွမ်း၍ မိမိတို့ကို သတိရခြင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြသည်။ အဆုံးပိုင်းတွင် တပဿအပေါ် သုံးသပ်မှု၊ ရသီများ၏ ဓမ္မရေးရာ အလယ်အလတ်မှုနှင့် ဗရပေးခြင်း၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှင့် အခြေအနေများသို့ ဦးတည်သွားသည်။
पार्वत्याः तपः-परीक्षा (Śiva Tests Pārvatī’s Austerity)
ရသေ့တို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဤအခန်းတွင် ဒေဝီ ပါဝတီ၏ တပစ် (tapas) ကို စမ်းသပ်ခြင်း (parīkṣā) ကို စတင်သည်။ သင်္ကရာ (ရှီဝ) သည် သူမ၏ သာသနာကျင့်စဉ်အပေါ် အားမာန်နှင့် တည်ကြည်မှုကို ကိုယ်တိုင် စိစစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး ချဒ္မန် (အသွင်ဖုံး) ဖြင့် အလင်းရောင်တောက်ပသော အိုမင်းသော ဗြာဟ္မဏ/ဇဋိလာ တပသီအဖြစ် လှံတံနှင့် ထီးကိုင်ကာ တောကို ထွန်းလင်းစေသလို ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဝေဒီ (ပလက်ဖောင်း) ပေါ်တွင် သန့်စင်စွာ ထိုင်နေသော ပါဝတီထံ ချဉ်းကပ်ပြီး၊ သူမသည် အဖော်များနှင့်အတူ လမင်းအပိုင်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်တောက်ပနေသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ပါဝတီသည် ဧည့်သည်ကို အပြည့်အဝ ဂုဏ်ပြုကာ အတိသတ္ကာရ (ဧည့်ဝတ်ပြု) ပြု၍ မေးမြန်းသည်။ ဆွေးနွေးမှုစတင်ရာတွင် သူမက အမည်နှင့် မူလကို မေးပြီး၊ အသွင်ဖုံးရှီဝက ကမ္ဘာအကျိုးအတွက် လှည့်လည်နေသော တပသီဟု ဖြေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ပါဝတီ၏ မျိုးရိုးနှင့် ဤကဲ့သို့ ခက်ခဲသော တပစ်ကို လုပ်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးကာ၊ အာဏာရှိ တပသီ၏ စကားဖြင့် စိန်ခေါ်ခံရသော်လည်း သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်၊ विवेक (ခွဲခြားသိမြင်မှု) နှင့် ဘက္တိ (devotion) မလှုပ်ရှားကြောင်း စမ်းသပ်ရန် အခြေခံတည်ဆောက်သည်။
सत्यप्रतिज्ञा-तपःसंवादः (Pārvatī’s Vow of Truth and the Dialogue on Her Tapas)
အဓ್ಯಾಯ ၂၇ တွင် ပါဝတီသည် ဒွိဇ/ဇဋိလ (အာသီတ ဘြာဟ္မဏပုဂ္ဂိုလ်) ကို မိန့်ကြား၍ မိမိအကြောင်းအရာအားလုံးကို အမှန်တရားဖြင့် မလွဲမသွေ ပြောမည်ဟု ကတိပြုသည်။ စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်ကာယ သုံးပါးတွင် “သတ္တယ” ကို အလေးထားကာ ရရှိရန်ခက်ခဲသော်လည်း သင်္ကရာကို ရည်မှန်းသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်သည်။ ဘြဟ္မာ၏ ဇာတ်ကြောင်းအရ ပါဝတီကို နားထောင်ပြီးနောက် ဘြာဟ္မဏသည် ဒေဝီက ပြင်းထန်သော တပသဖြင့် ဘာကို ရှာဖွေနေသနည်းဟု စူးစမ်းကာ အစတွင် ထွက်ခွာမည်ဟု ပြောသည်။ ပါဝတီက နေပါရန်နှင့် အကျိုးရှိသောစကားကို ပြောပါရန် တောင်းဆိုသဖြင့် ဒွိဇသည် ဘက္တိဖြင့် နားထောင်နိုင်ပါက တတ္တဝ (အခြေခံအမှန်တရား) ကို ဖော်ပြမည်ဟု သဘောတူသည်။ ဤအခန်းသည် ပါဝတီ၏ သစ္စာ၊ သတ္တိ၊ စည်းကမ်းတပသကို ထင်ရှားစေပြီး ရည်မှန်းချက်၏ သဘောနှင့် ညွှန်ကြားသင်ကြားမှုမှတဆင့် ဝယုန (နားလည်မှု) ပေါ်ပေါက်ပုံသို့ ကူးပြောင်းပေးသည်။
पार्वतीवाक्यं—शिवस्य परब्रह्मत्व-निरूपणम् (Pārvatī’s Discourse: Establishing Śiva as Parabrahman)
အဓ್ಯಾಯ ၂၈ တွင် ပါဝတီသည် ထူးဆန်းသောဧည့်သည်/ဖုံးကွယ်လာသူ၏ပေါ်ထွန်းမှုကိုမြင်ပြီး ရှီဝ၏အမှန်တရားကို တင်းမာစွာရှင်းလင်းသည်။ သူမက အခြေအနေကို အပြည့်အဝသိမြင်ပြီးဖြစ်၍ ဆန့်ကျင်စကားများ သို့မဟုတ် စကားလုံးလှည့်ကွက်များကြောင့် မလှည့်စားခံတော့ဟုဆိုသည်။ ထို့နောက် သဘောတရားအကျဉ်းချုပ်အဖြစ် ရှီဝသည် အခြေခံအားဖြင့် နိရ္ဂုဏ ဘြဟ္မန်ဖြစ်သော်လည်း ကာရဏ/ကမ္မဆက်နွယ်မှုကြောင့် စဂုဏအဖြစ် ထင်ရှားလာသဖြင့် မွေးဖွားခြင်း၊ အသက်အရွယ်၊ ကန့်သတ်မှုတို့ကို မသက်ဆိုင်ကြောင်းဖော်ပြသည်။ စဒါရှီဝကို ဗိဒ္ယာအားလုံး၏ အမြဲတမ်းအခြေခံအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ရှီဝသည် သင်ယူရန်လိုသည်ဟူသောအယူကို ပယ်ချသည်။ ဝေဒများကို ရှီဝ၏ “အသက်ရှူ” ဟုဆိုပြီး စကြဝဠာအစတွင် ပေးအပ်ခဲ့သဖြင့် မူလတည်ရှိမှုကို အချိန်အတိုင်းအတာဖြင့် မတိုင်းတာနိုင်ကြောင်းလည်းဆိုသည်။ နိဂုံးတွင် ရှင်ကရာကို သက္တိ၏အရှင်အဖြစ် ဘုရားပူဇော်သူများသည် အမြဲတမ်းတည်မြဲသော အင်အားပေးခြင်း—မကြာခဏ သက္တိသုံးပါးအဖြစ်—ကို ရရှိကြပြီး ဘက္တိသည် ဉာဏ်သဘောတူညီမှုထက် ဘုရားသဘောအင်အားတွင် ပါဝင်စေကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။
पार्वतीप्रार्थना—हिमवत्पार्श्वे भिक्षुरूपेण याचनम् | Pārvatī’s Request: Śiva to Seek Her in Beggar-Form at Himālaya’s Court
အဓ್ಯಾಯ ၂၉ တွင် နာရဒ–ဗြဟ္မာ ဆွေးနွေးမှုကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ နာရဒ၏ “နောက်ထပ် ဘာဖြစ်သနည်း” ဟူသော မေးခွန်းကြောင့် ဗြဟ္မာသည် ပါర్వတီ၏ စကားပြီးနောက် ချက်ချင်းဖြစ်ပွားသည့် အကြောင်းကို ပြောပြသည်။ ဟရ (ရှီဝ) သည် အတွင်းစိတ်၌ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကာ ပါర్వတီ၏ ချစ်ခင်ညွှန်ကြားသည့် စကားကို လက်ခံသည်။ ပါర్వတီသည် ရှီဝကို မိမိ၏ အရှင်အဖြစ် ခေါ်ဆိုကာ ဒက္ခယဇ္ဉ၏ ကမ္ဘာလောကဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်နှင့် ထိုယဇ္ဉကို အင်အားကြီးစွာ ဖျက်ဆီးခဲ့မှုကို သတိရစေပြီး၊ တာရကကြောင့် ဒေဝတားတို့ ဒုက္ခရောက်နေသည့် အခြေအနေနှင့် ယခုမွေးဖွားမှု၊ တာဝန်ကို ဆက်စပ်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် မေတ္တာကရုဏာဖြင့် မိမိကို ဇနီးအဖြစ် လက်ခံရန် တောင်းဆိုသော်လည်း၊ လူမှုနှင့် ဓမ္မပညာအရ လူသိရှင်ကြား အစီအစဉ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုသည်။ မိဘအိမ်သို့ သွားခွင့်တောင်းပြီး ဟိမဝတ်ဘက်သို့ ရှီဝက လာကာ ဘိက္ခု (တောင်းစားသူ) ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို လီလာအဖြစ် ယူဆောင်၍ လက်ထပ်ခွင့်ကို တရားဝင် တောင်းရန် ဆိုသည်။ ဤအခန်းသည် ဓမ္မအတည်ပြုမှု၊ ကမ္ဘာလောက၌ ယသ (ဂုဏ်သတင်း) နှင့် တပသီဘဝနှင့် အိမ်ထောင်ရေးပုံစံကို ညှိနှိုင်းပေါင်းစည်းခြင်းကို အလေးပေးကာ၊ သာသနာတော်ဆိုင်ရာ သမဂ္ဂကို လူသိရှင်ကြား အသိအမှတ်ပြုစေပြီး ကမ္ဘာလောကရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေမည့် အခြေခံကို ခင်းပေးသည်။
पार्वत्याः पितृगृहगमनं तथा मङ्गलस्वागतम् | Pārvatī’s Return to Her Father’s House and the Auspicious Welcome
အဓ್ಯಾಯ ၃၀ သည် ဟရီသည် မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားပြီးနောက် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားသည့် အကြောင်းကို နာရဒ–ဗြဟ္မာ ဆွေးနွေးပုံဖြင့် ဖော်ပြသည်။ နာရဒက «အလုံးစုံမင်္ဂလာရှိသူ» ပါဝတီသည် နောက်တစ်ဆင့် ဘာလုပ်ပြီး ဘယ်သို့ သွားသနည်းဟု တိတိကျကျ မေးသည်။ ဗြဟ္မာက ပြောသည်မှာ ပါဝတီသည် သီချင်းနှင့် အကအလှပြသမှုဖြင့် (မေနာအပါအဝင်) စည်းဝေးသူအားလုံးကို မူးမောစေပြီးနောက် မိမိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို «ပြည့်စုံအောင်မြင်» စေကာ မဟာဒေဝကို အာရုံပြု၍ ဖခင်အိမ်သို့ မိတ်ဆွေသမီးများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသည်။ သူမရောက်လာကြောင်း ကြားသိသဖြင့် မေနာနှင့် ဟိမာချလတို့ ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲကာ ဒေဝယာဉ်ဖြင့် ကြိုဆိုရန် ထွက်ကြသည်။ ပုရောဟိတ်များ၊ မြို့သူမြို့သားများ၊ မိတ်ဆွေ၊ ဆွေမျိုးများနှင့် မိုင်နာက ဦးဆောင်သော အစ်ကိုများလည်း အောင်ပွဲအော်ဟစ်သံများဖြင့် လာရောက်ကြသည်။ မင်းလမ်းကို အလှဆင်၍ မင်္ဂလာဃဋာ တင်ထားပြီး စန္ဒန၊ အဂရု၊ ကတ္စူရီ စသည့် အနံ့သာတန်ဖိုးကြီးများနှင့် သစ်ခက်သီးပင်များကို စုဆောင်းကာ ဗြာဟ္မဏ၊ မုနိ၊ အမျိုးသမီးများ၊ အကသမားများပါဝင်သည့် အများပြည်သူပွဲတော်ဆန်သော မင်္ဂလာကြိုဆိုမှုကို ဖော်ထုတ်ကာ ပါဝတီ၏ အိမ်တွင်းနှင့် ဒေဝဘုံကြား လှုပ်ရှားမှုကို ထင်ရှားစေသည်။
देवगुरुप्रेषणम् (Himālaya Mission of the Gods’ Preceptor / The Gods Send Their Guru)
အဓ್ಯಾಯ ၃၁ တွင် ဘြဟ္မာသည် နာရဒအား ပြောကြားသည်မှာ အင်ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များက ဟိမဝန္တနှင့် သမီး ပါရဝတီတို့၏ ရှီဝအပေါ် မလွဲမသွေ မပြောင်းလဲသော အမြင့်ဆုံး ဘက္တိ (avyabhicāriṇī parā bhakti) ကို သိမြင်ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ဒေဝများက လက်တွေ့ကျကျ ဆွေးနွေးပြီး ဟိမဝန္တက တစ်စိတ်တစ်လုံး ဘက္တိဖြင့် သမီးကို ရှီဝထံ ပေးအပ်လျှင် ချက်ချင်း ကောင်းမြတ်သော ကံကြမ္မာ—ဒေဝသဘောသို့ မြှင့်တင်ခြင်း၊ ရှီဝ၏ လောကသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်၊ နောက်ဆုံး မောက္ခရရှိခြင်း—ကို ရမည်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထို့ပြင် “ရတနဂರ್ಭာ” ဟု ခေါ်သော မြေကြီးသည် အနန္တရတနာများကို ထောက်ထားသူ ဟိမဝန္တ ထွက်ခွာသွားလျှင် အဓိပ္ပါယ်တရားအရ ထိခိုက်မည်ဟု ဆိုကာ သူ၏ ကောသမစ် အရေးပါမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် ဟိမဝန္တသည် တည်ငြိမ်သော တောင်တန်းသဘော (sthāvaratva) ကို စွန့်၍ ဒေဝရုပ်သို့ ပြောင်းလဲကာ တြိရှူလကိုင် မဟာဒေဝထံ သမီးကို ပူဇော်ပေးပြီး မဟာဒေဝနှင့် စာရူပျ (sārūpya) ရကာ အကျိုးပေးများ ခံစားပြီး နောက်ဆုံး လွတ်မြောက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ ထို့နောက် ဒေဝများသည် ကိုယ်ကျိုးပါဝင်သော်လည်း ဂုရုအား ဂါရဝပြု၍ ဟိမဝန္တ၏ နေရာသို့ သွားကာ မိမိတို့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေရန် တောင်းဆိုကြသည်။ မဟာဗျူဟာမှာ စကားဖြင့် တိုက်ခိုက်သည့် နည်းဖြစ်ပြီး ဂုရုအား ရှီဝ (śūlin/pinākin) ကို ဝေဖန်နှိမ့်ချရန် တောင်းဆိုကာ ထိုအပြန်အလှန်ကြောင့် ဟိမဝန္တက မလိုလားသော်လည်း လက်ထပ်ရေးကို မြန်မြန် သဘောတူစေရန် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဒုရ္ဂါသည် ရှီဝမှတပါး အခြား သတို့သားကို မခံယူကြောင်း အဓိက အတည်ပြုထားသည်။
मेना-हिमालयसंवादः (Menā’s Counsel to Himālaya; Response to Slander of Śiva)
အဓ್ಯಾಯ ၃၂ တွင် ဘာသာရေးအဖွဲ့လိုက် နိန္ဒာကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးအကျပ်အတည်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးက သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို အပြစ်တင်စကားပြောရာ မေနာသည် ကြားသိပြီး စိတ်နာကျင်ကာ ဟိမာလယကို ရှိုင်ဝ ရှင်ရသီများထံ သွားမေး၍ အာဏာရှိသော သက်သေတရားဖြင့် စိစစ်ရန် တိုက်တွန်းသည်။ သို့သော် အပြစ်တင်ပုံရိပ်အပေါ် မူတည်၍ သမီးကို ရုဒြာထံ မပေးကြောင်း ကြေညာပြီး သေခြင်း၊ အဆိပ်သောက်ခြင်း၊ ရေထဲကျခြင်း သို့မဟုတ် တောထဲဝင်ခြင်း စသည့် ကိုယ်ကိုထိခိုက်မည့် ကတိကဝတ်ဆန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုဖြင့် ကောလဟာလနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ၏ အရေးကြီးမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ နောက်ဆုံး မေနာသည် ငိုယိုကာ မြေပေါ်လဲကျနေသည်။ တစ်ဖက်တွင် သမ္ဘုသည် ခွဲခွာဝေဒနာဖြင့် ရသီ ၇ ပါးကို သတိရရာ ချက်ချင်း ရောက်လာကြပြီး ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသော သစ်ပင်များကဲ့သို့ ဖော်ပြသည်။ အရုန္ဓတီလည်း စိဒ္ဓိကဲ့သို့ ရောက်လာသည်။ ထွန်းလင်းသော ရသီများကို မြင်သဖြင့် ဟရသည် တစ်ကိုယ်တည်း ဂျပ်ပကို ရပ်ကာ အကြံဉာဏ်နှင့် စည်းဝေးပွဲသို့ ပြောင်းလဲကာ ရှီဝအပေါ် မှန်ကန်သော နားလည်မှုနှင့် ပြန်လည်ညီညွတ်ရေးသို့ လမ်းဖွင့်ပေးသည်။
शिवशिवयोर्जगत्पितृमातृत्व-प्रतिपादनं तथा मेनायाः विमोहः (Śiva–Śivā as Cosmic Father and Mother; Menā’s Delusion and the Sages’ Intervention)
အဓ್ಯಾಯ ၃၃ တွင် ရှင်တော်များက ဟိမာလယကို သမီးကို သင်္ကရ (ရှီဝ) ထံ ပေးအပ်ရန် တိုက်တွန်းကြပြီး၊ ရှီဝသည် လောကဖခင် (jagatpitā)၊ ရှီဝါ (ဒေဝီ) သည် လောကမိခင် (jaganmātā) ဖြစ်သဖြင့် ဤမင်္ဂလာသည် လူမှုရေးသာမက အတ္တဗေဒဆိုင်ရာ အဓိပ္ပါယ်ရှိကြောင်း ထောက်ပြကြသည်။ ထိုကာလ၌ ဟိမာလယ၏ မွေးဖွားမှုသည် အဓိပ္ပါယ်ပြည့်စုံ (sārthaka) လာပြီး ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားမည်ဟု ရှင်တော်များက ကတိပြုကြသည်။ ဘြဟ္မာက ဟိမာလယ၏ ပြန်ကြားချက်ကို ရှင်းပြရာတွင်၊ ယခင်က ဂိရိရှ၏ အလိုတော်နှင့် ကိုက်ညီစွာ သဘောတူခဲ့သော်လည်း၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝဘက်သို့ လှည့်နေသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက ရှီဝအပေါ် ဆန့်ကျင်သည့် စကားများ ပြော၍ အမြင်ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်စေခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် မေနာသည် ဉာဏ်ပျက် (jñānabhraṣṭā) ဖြစ်ကာ၊ ဘိက္ခု-ယောဂီန်ပုံစံဖြင့် ပေါ်လာသော ရုဒြကို မင်္ဂလာမပြုလိုဘဲ ကೋಪာဂါရသို့ ဝင်ကာ အတင်းအကျပ် တင်းမာနေသည်။ ဟိမာလယလည်း မဟေရှ၏ “တောင်းစားသူ” ပုံစံသို့ သမီးကို မပေးချင်သဖြင့် မောဟဝင်ကာ ရှင်တော်များရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထို့နောက် စပ္တရိရှီတို့က ဤရှုပ်ထွေးမှုသည် ရှီဝ၏ မာယာကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ချီးမွမ်းကာ၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် အိမ်ထောင်ရေးသမာဓိကြောင့် နာမည်ကြီးသော အရုန္ဓတီကို မေနာနှင့် ပါရဝတီထံ အမြန်သွားစေ၍ မှန်ကန်သော နားလည်မှုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ သတ်မှတ်ထားသော သမဂ္ဂသို့ အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လှည့်စေဟု တာဝန်ပေးသည်။
अनरण्य-वंशवर्णनम् तथा पिप्पलादस्य कामोत्पत्तिः (Genealogy of King Anaraṇya and Pippalāda’s arousal of desire)
ဝသိဋ္ဌက မနုမှ ဆင်းသက်လာသော မင်းဆက်ကို မိတ်ဆက်ပြီး သမ္ဘုကို အထူးသဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သော စပ္တဒွီပ အရှင် မင်းအနရဏ္ယကို အဓိကထားဖော်ပြသည်။ မင်းသည် ဘೃဂုကို ပုရောဟိတ်ထား၍ ယဇ్ఞများစွာ ပြုလုပ်သော်လည်း ပေးအပ်လာသော အိန္ဒြာရာဇာအဆင့်ကိုပါ ငြင်းပယ်ကာ ကောင်းကင်အာဏာထက် ဝိရာဂျနှင့် ရှိဝဘက္တိကို ဦးစားပေးကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ ထို့နောက် မိသားစုအကြောင်း—သားများစွာနှင့် အထူးချစ်မြတ်နိုးသော သမီးတစ်ဦး (စွန်ဒရီ/ပဒ္မာ) နှင့် ကံကောင်းသော မဟေသီများစွာကို ဆိုသည်။ သမီးသည် လူပျိုမပျိုအရွယ်ရောက်သည့်အခါ သတင်းစာ/စာတစ်စောင် ပို့လွှတ်ကာ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်များအတွက် အကြောင်းပြုသည်။ ထို့နောက် ပိပ္ပလာဒ သာသနာရှင်သည် အာရှရမ်သို့ ပြန်လာစဉ် အမျိုးသမီးများနှင့် ကာမကစားပွဲတွင် မူးယစ်နေပြီး ကာမရှာသတ်ရကို ကျွမ်းကျင်သော ဂန္ဓဗ္ဗတစ်ဦးကို တွေ့မြင်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် တပစ်ပြုနေသော်လည်း ကာမစိတ် ပေါ်ထွန်းလာကာ အိမ်ထောင်ရေး (ဒါရာ-သံဂ္ဂရဟ) ကို စဉ်းစားမိသည်။ ဤအဓ್ಯಾಯသည် အာရုံထိတွေ့မှုက တပစ်အာရုံစိုက်မှုကို လှုပ်ခတ်စေပြီး ဘဝရွေးချယ်မှုကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလှည့်အပြောင်းကို တင်ပြကာ နောက်ပိုင်းဝါကျများတွင် ဖြေရှင်းမည်ဟု ညွှန်ပြသည်။
अनरण्यसुता–पिप्पलादचरितम् / The Episode of Anaraṇya’s Daughter and Sage Pippalāda
ဤအခန်းသည် အပြန်အလှန်ဆွေးနွေးမှုများဖြင့် ဆက်လက်တိုးတက်သည်။ နာရဒသည် အနရဏ္ယာဇာတ်လမ်းတွင် သမီးကို လက်ထပ်ပေးပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အကျိုးဆက်ကို ဗြဟ္မာထံ မေးမြန်းသည်။ ဗြဟ္မာက တောင်ရှင် ဂိရိဝရ/ရှိုင်လေရှက ဝသိဋ္ဌကို လေးစားစွာ မေးမြန်းပြီး အနရဏ္ယာဇာတ်၏ အံ့ဖွယ်အဆုံးသတ်နှင့် ပိပ္ပလာဒကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရရှိပြီးနောက် သမီးက ဘာလုပ်သနည်းဟု မေးကြောင်း ပြောသည်။ ဝသိဋ္ဌက ပိပ္ပလာဒကို အသက်ကြီး၍ သာသနာကျင့်သုံးသော တပသီ၊ ကာမလိုလားမှုမရှိသူဟု ဖော်ပြပြီး တောအာရှရမ်တွင် သူမနှင့်အတူ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ဇနီးသည် လက္ခမီက နာရာယဏကို ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့ ကိုယ်၊ စိတ်၊ စကားဖြင့် အလွန်သဒ္ဓါဖြင့် ပြုစုသည်။ ထို့နောက် ဓမ္မစမ်းသပ်မှု စတင်သည်—သူမသည် စွဝဏ္ဏဒီမြစ်တွင် ရေချိုးရန် သွားစဉ် ဓမ္မသည် မာယာဖြင့် တန်ဆာဆင်လှပသော နွားရုပ်အဖြစ် ပေါ်လာကာ ရသီ၏ ဇနီး၏ အတွင်းစိတ်ဘောကို စမ်းသပ်ရန် ဖြစ်သည်။
हिमालयस्य निर्णयः — शिवाय पार्वत्याः प्रदाने (Himālaya’s Resolution to Give Pārvatī to Śiva)
အဓ್ಯಾಯ ၃၆ တွင် ဝသಿಷ್ಠ၏ညွှန်ကြားချက်နောက်တော်၌ ဟိမာလယနယ်မြေ၌ အကြံပေးအစည်းအဝေးတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်သည်ကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာက ဟိမာလယသည် အံ့ဩကာ မေရု၊ သဟျ၊ ဂန္ဓမာဒန၊ မန္ဒရ၊ မိုင်နာက၊ ဝိန္ဓျ စသည့် တောင်မင်းများကို စုဝေးစေပြီး ဝသಿಷ್ಠ၏စကားအရ မည်သို့ ဆောင်ရွက်သင့်သည်ကို မေးမြန်းကြောင်း ပြောသည်။ တောင်မင်းများက မနှောင့်နှေးသင့်တော့ကြောင်း၊ အထက်မြတ်သော အကြောင်းရင်းဖြင့် အမှုကိစ္စသည် သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်ကြောင်း—ဒေဝကာရျအတွက် ပာဝတီ (ဂိရီဇာ) ပေါ်ထွန်းလာသဖြင့် သီဝ၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်သူ သီဝထံ ပေးအပ်သင့်ကြောင်း တိတိကျကျ အကြံပေးကြသည်။ ထိုစကားကြောင့် ဟိမာလယသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကာ ဂိရီဇာ၏နှလုံးတွင်လည်း အတွင်းပျော်ရွှင်မှု ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့နောက် အရုန္ဓတီက မေနာအား အကြောင်းပြချက်များနှင့် အီတိဟာသပုံပြင်များဖြင့် သံသယဖယ်ရှားကာ မိသားစုကို ရှင်သန်သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီစေသည်။ မေနာသည် စိတ်ရှင်းလင်းလာပြီး အရုန္ဓတီနှင့် ဧည့်သည်များကို ဧည့်ဝတ်ပြုကာ သီဝ-ပာဝတီ မင်္ဂလာသို့ ဦးတည်မည့် နောက်အဆင့်များအတွက် ပြင်ဆင်လက်ခံသည်။
निमन्त्रण-पत्रिका-प्रेषणम् (Dispatch of the Invitation Letter) / Himālaya Sends the Wedding Invitation to Śiva
အဓ್ಯಾಯ ၃၇ တွင် မင်္ဂလာပွဲပြင်ဆင်မှုကို တရားဝင်စာပို့ပရိုတိုကောဖြင့် ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ သပ္တရ္ရှိများ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဟိမဝန်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နာရဒက ဘြဟ္မာအား မေးမြန်းသည်။ ဘြဟ္မာက ဟိမဝန်သည် ဝမ်းမြောက်၍ စိတ်ကျယ်ပြန့်ကာ မေရုနှင့် အခြားတောင်တန်းဆွေမျိုးများကို ခေါ်ယူတိုင်ပင်၍ မိသားစုတောင်တန်းများ ပူးပေါင်းပြင်ဆင်ကြောင်း ပြောသည်။ ချစ်ခင်သဒ္ဓါဖြင့် ဟိမဝန်သည် ပုရောဟိတ် ဂါရ္ဂ (Garga) ကို လဂ္နပတ္တရိကာ (မင်္ဂလာအချိန်သတ်မှတ်စာ/ဖိတ်စာ) ရေးစေပြီး သီဝအား ရည်ညွှန်းပို့စေသည်။ သံတမန်များသည် မင်္ဂလာပစ္စည်းများနှင့် ပြင်ဆင်မှုများကို ယူဆောင်ကာ ကိုင်လာသသို့ ရောက်ပြီး သီဝ၏ ရှေ့တော်သို့ ဝင်ရောက်ကာ တီလကနှင့် သင့်လျော်သော ဂုဏ်ပြုမှုများဖြင့် စာကို အပ်နှံသည်။ သခင်သီဝက ထူးခြားစွာ စတ్కာရ (ဧည့်ခံဂုဏ်ပြု) ပေးသဖြင့် သံတမန်များ အောင်မြင်စွာ ပြန်လာရာ ဟိမလယာသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ပြီး နယ်မြေမျိုးစုံရှိ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများကို ထပ်မံဖိတ်ကြားကာ မင်္ဂလာပွဲ၏ သာသနာရေးစည်းကမ်း၊ လဂ္နနှင့် ဖိတ်ကြားရေး လောဂျစ်တစ်ကို ဖော်ထုတ်သည်။
हिमवतः सुमङ्गलोत्सव-नगररचना (Himavān’s Auspicious Festival Preparations and City Adornment)
အဓ್ಯಾಯ ၃၈ တွင် တောင်ရှင် ဟိမဝန် (ရှိုင်လေရှွရ၊ မုနိအထွတ်အမြတ်) သည် သမီးအတွက် မိမိမြို့တွင် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော ပွဲတော်ကြီးကို ဝမ်းမြောက်စွာ စီစဉ်တော်မူသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ မြို့တံခါးကြီးကို နန္ဒီက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပြီး၊ အလင်းရောင်ကရစ်စတယ်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အတုတံခါးတစ်ခုကိုလည်း တပ်ဆင်ကာ ဝင်ပေါက်၌ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ညီမျှသဘောကို ထင်ဟပ်စေသည်။ လမ်းများကို ရေဖြန်းသန့်စင်၍ တံခါးတိုင်းကို မင်္ဂလာပစ္စည်းများနှင့် အလှဆင်အပင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်သည်။ အဝင်းအဝိုင်းတွင် ငှက်ပျောတိုင် (ရမ္ဘားစတမ္ဘ)၊ အဝတ်ကြိုးချည်နှောင်မှု၊ လတ်ဆတ်သော အရွက်အလှများကို တည်ဆောက်ပြီး မာလတီပန်းကွင်းနှင့် တောက်ပသော တိုရဏာများကို ထပ်မံတင်ဆင်ကာ လေးမျက်နှာတစ်လျှောက် မင်္ဂလာဒြဗျများကို တပ်ဆင်ထားသည်။ ထို့နောက် ဟိမဝန်သည် ဝိශ්ဝကರ್ಮာကို ခေါ်ယူ၍ အလွန်ကျယ်ဝန်းသော မဏ္ဍပကို လှပသော ဝေဒိကာများနှင့်အတူ တည်ဆောက်စေပြီး၊ အတုအဆောက်အဦများနှင့် သက်ရှိအလှအပများက တစ်ဖက်တစ်ဖက်ကို ယှဉ်ပြိုင်သကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ် ကမ္မတ်ကာရနှင့် သာသနာတော်ပြည့်စုံမှုကို ဖန်တီးသည်။ စုစည်း၍ ဤအခန်းသည် ပွဲတော်အာကာသအတွက် စာပေမူကြမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး—သန့်စင်ထားသော လမ်းကြောင်းများ၊ ကာကွယ်ထားသော ဝင်ပေါက်များ၊ လမ်းညွှန်တည်နေရာအလိုက် မင်္ဂလာတပ်ဆင်မှုများနှင့် ဂါရ္ဂ၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် အခမ်းအနားပြုလုပ်ရန် သင့်တော်သော အလယ်မဏ္ဍပကို ဖော်ပြထားသည်။
मङ्गलपत्रिकाग्रहणम् — Reception of the Auspicious Marriage Invitation
အဓ್ಯಾಯ ၃၉ တွင် နာရဒသည် ဘြဟ္မာအား၊ သရှိမောလိ/ရှင်ကရ ဖြစ်သော သီဝသည် မင်္ဂလာပတ္တရိကာ—မင်္ဂလာလက်ထပ်ဖိတ်စာကို လက်ခံသည့်အခါ ဘာလုပ်ခဲ့သနည်းဟု မေးမြန်းသည်။ ဘြဟ္မာက သီဝသည် ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံ၍ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောကာ သံတမန်များကို ဂုဏ်ပြုကြိုဆိုပြီး လောကအကျင့် (လောကိကာစာရ) အတိုင်း သဘောတရားနှင့် ကိုက်ညီစွာ ပြုမူကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ဖိတ်စာကို စနစ်တကျ ဖတ်ကြားစေပြီး သတ်မှတ်ထားသော ဗိဓာနအတိုင်း တရားဝင် လက်ခံကာ လူထုရှေ့တွင် အတည်ပြုသည်။ ထို့နောက် သံတမန်များအား တာဝန်ပြီးမြောက်ကြောင်း ပြော၍ မိမိ၏ မင်္ဂလာပွဲသို့ လာရောက်ရန် အမိန့်ပေးကာ လက်ထပ်မှုကို လက်ခံပြီးကြောင်း ထင်ရှားစွာ ကြေညာသည်။ သံတမန်များသည် နမස්ကာရပြု၍ ပတ်လည်လှည့်ကာ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်သွားပြီး မိမိတို့ မစ်ရှင်အောင်မြင်ကြောင်း ကြေညာကြသည်။ အစပိုင်းတွင် ဤဇာတ်ကြောင်းကို နားထောင်ခြင်းသည် မင်္ဂလာဖြစ်ပြီး အပြစ်ပျက်စီးစေကြောင်း ဆိုကာ သီဝ၏ လီလာသည် အလွန်မြင့်မြတ်မှုနှင့် လူမှုစည်းကမ်းကို ညှိနှိုင်းပေးကြောင်း ဖော်ပြသည်။
गणसमागमः (Śiva Summons the Gaṇas for the Great Festival)
ဤအধ্যာယတွင် ဘြဟ္မာက ရှိဝသည် နန္ဒိန်နှင့် စုဝေးလာသော ဂဏများကို ခေါ်ယူကာ မဟာပွဲတော်အတွက် အမိန့်ပေး၍ ဟိမဝန္တတောင်မြို့ (ဟိမလယပူရ) သို့ ချီတက်ရန် စီမံခန့်ခွဲသည့် မြင်ကွင်းကို ရှင်းပြသည်။ ရှိဝသည် အလိုတော်တော်မူသည့် အတော်အပါးကို အတူလိုက်ပါစေပြီး အချို့ကို နောက်တန်းတွင် ထားကာ စီမံရေးရာကို ထိန်းသိမ်းစေသဖြင့် ဂဏတော်များ၏ စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဂဏနာယကကြီးများ၏ အမည်များနှင့် တပ်အင်အားအလွန်ကြီးမားသော အရေအတွက်များ (ကိုဋိ၊ ဒသကိုဋိ၊ သဟသ္ရကိုဋိ၊ ကိုဋိကိုဋိ) ကို ရေတွက်ဖော်ပြကာ မဟောတ္စဝ၏ သံဃာ-ရိတုအလှကို ထင်ဟပ်စေသည်။ Śaṅkhakarṇa၊ Kekarākṣa၊ Vikṛta၊ Viśākha၊ Pārijāta၊ Sarvāntaka၊ Vikṛtānana၊ Kapālākhya၊ Sandāraka၊ Kanduka၊ Kuṇḍaka၊ Viṣṭambha၊ Pippala၊ Saṃnādaka စသည့်သူများကို တပ်ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှိဝ၏ အာဏာတော်ကို မြှင့်တင်ကာ ပါဝတီနှင့် ဆက်နွယ်သည့် မင်္ဂလာပွဲတော်အတွက် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပါဝင်မှုကို ဘက်တော်သားစဉ်တန်းနှင့် ရေတွက်ဖော်ပြမှုဖြင့် သဒ္ဓါတရားအဖြစ် ထင်ရှားစေခြင်း ဖြစ်သည်။
हिमालयगृहे नारदस्य आगमनम् तथा विश्वकर्मनिर्मितवैभववर्णनम् — Nārada’s Arrival at Himālaya’s Palace and the Description of Viśvakarman’s Marvels
ဤအধ্যာယတွင် ဘြဟ္မာ၏ပြောကြားချက်အဖြစ်၊ ရှီဝ–ပါရဝတီ မင်္ဂလာပွဲအတွက် သံတမန်ဆန်သော အစီအစဉ်ကို ဖော်ပြသည်။ အပြန်အလှန် တိုင်ပင်ပြီး ရှင်ကာရီ၏ သဘောတူညီချက်ရပြီးနောက် ဟရီ(ဗိဿနု) သည် ရသီ နာရဒကို ဟိမလယတောင်အိမ်တော်သို့ အရင်ဆုံး စေလွှတ်သည်။ နာရဒသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရားသခင်အား ဂါရဝပြုကာ ဟိမာချလ၏ အိမ်သို့ ရောက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဝိශ්ဝကರ್ಮန်က ရည်ရွယ်တည်ဆောက်ထားသော အံ့ဖွယ် အဆောက်အအုံများ—ရတနာတပ် မဏ္ဍပ၊ ရွှေတံခွန်နှင့် ကောင်းကင်အလှဆင်များ၊ တိုင်တစ်ထောင်နှင့် ထင်ရှားသော ဝေဒိကာ—ကို တွေ့မြင်၍ အံ့အားသင့်သည်။ ထို့နောက် နာရဒက တောင်ရှင် ဟိမဝန်အား ဗိဿနုဦးဆောင်သော ဒေဝတားများ၊ ရသီများ၊ စိဒ္ဓများ စသည့် သတ္တဝါတော်များ ရောက်လာပြီလား၊ နန္ဒီနွားစီး၍ ဂဏများနှင့်အတူ မဟာဒေဝ မင်္ဂလာအတွက် ရောက်လာပြီလားဟု မေးသည်။ ဟိမဝန်က အဖြစ်မှန်ကို ဖြေကြားကာ နောက်ပိုင်းတွင် ပြင်ဆင်မှုများ၊ ရောက်ရှိမှုများနှင့် မင်္ဂလာပွဲ ပရိုတိုကောကို ဆက်လက်ဖော်ပြသွားသည်။
ईश्वरागमनं हिमवदादि-समागमश्च / The Arrival of Īśvara and the Assembly of Himālaya, Devas, and Mountains
အဓ್ಯಾಯ ၄၂ တွင် ဣශ්ဝရ (ရှီဝ) သည် ဟိမဝန္တတောင်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာခြင်းနှင့် ထိုနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဂုဏ်ပြုအစုအဝေးကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာက ဟိမဝန္တသည် ရှီဝရောက်လာမည်ဟု ကြားသိသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ကာ တွေ့ဆုံခွင့်အတွက် တောင်တန်းများနှင့် ဘြာဟ္မဏများကို စေလွှတ်ပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း သဒ္ဓါဖြင့် အလျင်အမြန် ထွက်ကြိုဆိုသွားကြောင်း ပြောသည်။ ဒေဝတများနှင့် တောင်တန်းအစုအဝေးတို့သည် စစ်တပ်တန်းစီသကဲ့သို့ စနစ်တကျ စုဝေးကာ အပြန်အလှန် အံ့ဩမှုနှင့် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာမှုကို မျှဝေကြပြီး အရှေ့ပင်လယ်နှင့် အနောက်ပင်လယ် ဆုံတွေ့သကဲ့သို့ ဟောပြောတင်စားထားသည်။ ဣශ්ဝရကို မြင်သောအခါ ဟိမဝန္တက ဦးဆောင်၍ ပူဇော်ကန်တော့ပြီး တောင်တန်းများနှင့် ဘြာဟ္မဏအားလုံးက စဒါရှီဝအား ဦးညွှတ်ကြသည်။ ထို့နောက် ရှီဝ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို အထူးသိပ်သည်းစွာ ဖော်ပြရာတွင်—ဝೃಷဘပေါ် ထိုင်တော်မူ၍ မျက်နှာတည်ငြိမ်၊ အလှဆင်အလင်္ကာများဖြင့် တောက်ပ၊ သန့်ရှင်းသော ဝတ်စုံဝတ်ဆင်၊ ရတနာမကူဋ်ဆောင်း၊ အပြုံးသန့်စင်သော တေဇောဖြင့် ပြည့်စုံကြောင်းကို ပြသကာ ဒർശနမြင်တွေ့ခြင်းက သဒ္ဓါ၊ နှိမ့်ချမှုနှင့် ကမ္ဘာလောကညီညွတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု အဓိပ္ပါယ်တင်ပြသည်။
मेना-शिवदर्शन-प्रस्थानम् | Menā’s Quest to Behold Śiva (Departure for Śiva’s Darśana)
အဓ್ಯಾಯ ၄၃ တွင် မေနာသည် ဂိရီဇာ၏ သခင် ရှီဝကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လို၍ ထိုကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံး တပစ် (tapas) ကို ခံယူစေသည့် ရှီဝရূপ၏ အမှန်တရားကို သိလိုကြောင်း ပြောဆိုသည်။ ဘြဟ္မာက မေနာသည် အမြင်ကန့်သတ်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဆွေးနွေးသူ ရှင်ရသီနှင့်အတူ ခန္ဒရသာလာ (Candrasālā) သို့ ရှီဝ၏ ဒർശန (darśana) ရယူရန် ထွက်ခွာသွားကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ရှီဝသည် မေနာ၏ အဟံကာရ (ego-မာန) ကို သိမြင်၍ အံ့ဖွယ် လီလာကို စတင်ကာ ဗိෂ္ဏုကို ခေါ်ဆိုသည်၊ ဘြဟ္မာလည်း တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ရောက်လာသည်။ ရှီဝက နတ်နှစ်ပါးကို တောင်တံခါး (giridvāra) သို့ သီးခြားသီးခြား သွားရန် အမိန့်ပေးပြီး မိမိက နောက်မှ လိုက်မည်ဟု ဆိုသည်။ ဗိෂ္ဏုသည် ဒေဝတားများကို ခေါ်ယူကာ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ ထို့နောက် မေနာအား အပေါ်ခန်း (śirogṛha) တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မတည်ငြိမ်မှု ဖြစ်စေရန် စီစဉ်ထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ပြသကာ အပြင်ပန်းတန်ဖိုးထားမှုကို သင်ကြားသည့် တင်းမာမှုကို ဖော်ပြသည်။ အချိန်ရောက်သော် မေနာသည် အလှပဆုံး အောင်မြင်မင်္ဂလာသော စစ်တပ်/အဖွဲ့အစည်းကို မြင်၍ သာမန်ထင်ရသော တောက်ပမှုကြောင့် ဝမ်းမြောက်သည်။ လှည့်လည်ပွဲသည် အလှဆင်ဝတ်စုံနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တင့်တယ်သော ဂန္ဓဗ္ဗများမှ စတင်ပြီး ယာဉ်မျိုးစုံ၊ တူရိယာသံများ၊ အလံများ၊ အပ္စရာအုပ်စုများဖြင့် ဆက်လက်တိုးတက်ကာ နတ်ဘုံ၏ ပွဲတော်အလှနှင့် ရှီဝ၏ အလွန်တရာ လွန်ကဲသော သဘောတရားအမှန်ကို နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လှန်ဖော်ထုတ်မည့် အခြေအနေကို ခင်းကျင်းပေးသည်။
मेनायाः क्रोध-विलापः — Menā’s Lament and Reproach (to the Sage)
အဓ್ಯಾಯ ၄၄ တွင် ဘြဟ္မာသည် ဟိမဝန္တ၏ ဇနီး၊ ပါဝတီ၏ မိခင် မေနာသည် ခဏတစ်ဖြုတ် စိတ်တည်ငြိမ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားပြင်းထန်ကာ ငိုကြွေးဝမ်းနည်းပြီး နောက်တစ်ဖန် အကြံပေးခဲ့သော ရှင်ရသီကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြစ်တင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ မေနာသည် ပါဝတီ၏ ရှီဝနှင့် လက်ထပ်မည့် ကံကြမ္မာအကြောင်း ယခင်က အာမခံချက်များ၏ အဆုံးသတ်ကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်များကို လှည့်စားမှု သို့မဟုတ် ရလဒ်ပြောင်းပြန်ဖြစ်မှုဟု ထင်မြင်သည်။ ပါဝတီ၏ ပြင်းထန်သော တပသကို “နာကျင်သော အသီး” ဟု ခေါ်ကာ မိသားစုဂုဏ်သိက္ခာနှင့် တည်ငြိမ်မှု ပျက်စီးမည်ကို စိုးရိမ်၍ အားကိုးရာမရှိသကဲ့သို့ အမျက်ထွက်သည်။ ထို့နောက် သမီးအပေါ်သို့ ခါးသီးသော ဥပမာများ—ရွှေကို မှန်ကွက်နှင့် လဲခြင်း၊ စန္ဒကူးကို စွန့်ပြီး ရွံ့ကို ယူခြင်း၊ ဟင်္သာကို လွှတ်ပြီး ကော်ကို ဖမ်းခြင်း—တို့ဖြင့် တန်ဖိုးပြောင်းပြန်နှင့် ဝမ်းနည်းဖွယ် ရွေးချယ်မှုကို ဖော်ညွှန်းသည်။ အခန်း၏ အဓိကလမ်းကြောင်းမှာ မိခင်၏ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် လူမှုရေးစိုးရိမ်မှုကို ရှီဝ–ပါဝတီ ပေါင်းစည်းခြင်း၏ သာသနာတော်ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ယှဉ်ပြကာ နောက်ပိုင်းတွင် လူ့မြင်ကွင်းကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်က ပြင်ဆင်ပေးမည့် အဆုံးသတ်သို့ ဦးတည်စေသည်။
शिवरूपदर्शनम् (Menā’s Vision of Śiva’s Divine Form)
အဓ್ಯಾಯ ၄၅ တွင် ဘြဟ္မာ၏အစီရင်ခံချက်နှင့် နာရဒ၏တိုက်ရိုက်မိန့်ခွန်းဖြင့် စည်းရုံးခြင်းနှင့် ဒർശနာအဆင့်ဆင့်ကို ဖော်ပြသည်။ ဗိဿနုက ဒေဝကာရျ (devakārya) အတွက် ကူညီရန် တိုက်တွန်းသဖြင့် နာရဒသည် သမ္ဘူ (ရှီဝ) ထံသို့ သွားကာ စတုတ္တရမျိုးစုံဖြင့် ချီးမွမ်းသည်။ ရှီဝသည် နှစ်သက်တော်မူ၍ ကရုဏာပြည့်ဝသော အထွတ်အထိပ် သာလွန်မြတ်သော ဒိဗ္ဗရုပ်ကို ထင်ရှားပြသသည်။ မန္မထထက်ပင် လှပသည်ဟု ဆိုသော ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် နာရဒသည် ဝမ်းမြောက်ကာ မေနာရှိရာသို့ ပြန်သွားပြီး ရှီဝ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ရုပ်တော်ကို ကြည့်ရှုရန် တိုက်တွန်းသည်။ မေနာသည် အံ့ဩကာ ကိုယ်တိုင် ရှီဝ၏ တောက်ပမှုနှင့် မင်္ဂလာအလှကို မြင်ရသည်—နေများစွာကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်၊ ပြည့်စုံသန့်ရှင်းသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ၊ အံ့ဖွယ်ဝတ်စုံ၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများစွာ၊ တည်ငြိမ်သော အပြုံး၊ တောက်ပသော အသားအရောင်နှင့် လကွေး (crescent moon) အလှဆင်ထားခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
महेश्वरागमनं तथा नीराजन-सत्कारवर्णनम् / The Arrival of Maheśvara and the Rite of Welcome (Nīrājana)
အဓ್ಯಾಯ ၄၆ တွင် ဟိမာချလ၏ နေအိမ်သို့ သီဝ (မဟေရှွရ) သာယာမင်္ဂလာဖြင့် ရောက်လာခြင်းကို လူထုမြင်တွေ့နိုင်သော လှည့်လည်အလှည့်အပြောင်းအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ဂဏများ၊ ဒေဝများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ/ရိရှီတို့ပါဝင်၍ ပျော်ရွှင်စွာ လိုက်ပါလာကြသည်။ အိမ်ရှင်မ မေနာသည် သင့်တော်သော ဧည့်ခံပွဲအတွက် အတွင်းသို့ ဝင်၍ ပြင်ဆင်သည်။ ထို့နောက် စတီ/ပါရဝတီ သည် နီရာဇန (မီးအလင်းကို လှည့်ပတ်ကာ ကာကွယ်မင်္ဂလာပြုသည့် ရိုးရာ) အတွက် မီးခွက်ပါသော အိုးကို ကိုင်ကာ တံခါးဝသို့ လာပြီး ရိရှီအုပ်စုများနှင့် အမျိုးသမီးများကလည်း အတူပါဝင်ကြသည်။ မေနာသည် မဟေရှာန/ရှင်ကရကို မျက်နှာတစ်ခု၊ မျက်စိသုံးလုံး၊ နူးညံ့သော အပြုံး၊ တောက်ပသော အသားအရေ၊ ရတနာမကူဋ်နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ ပန်းကုံး၊ လှပသော ဝတ်စုံ၊ စန္ဒကူး/အဂရု/မတ်စ်/ကుంంကుమ အလှဆင်မှုများနှင့် တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ဘက်တော်မူသကဲ့သို့ မြင်ရသည်။ ဤအခန်းသည် ဒർശနနှင့် စတ်ကာရ—အလှတရား၊ တောက်ပမှု၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာများဖြင့် ဘုရားရောက်ရှိမှုကို အသိအမှတ်ပြု၍ အိမ်တွင်းပူဇော်ပွဲနှင့် လူထုအောင်ပွဲကို ပေါင်းစည်းထားသည်။
दुर्गोपवीत-रचना तथा शिवामलङ्कारोत्सवः | The Making of the Durgopavīta and Pārvatī’s Auspicious Adornment Festival
အဓ್ಯಾಯ ၄၇ တွင် ပါဝတီ (ရှီဝါ) အပေါ် အောင်မြင်မင်္ဂလာအခမ်းအနားများအတွက် ပြင်ဆင်ပုံကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာက ဟိမာလယ (တောင်တန်းအရှင်) သည် ဝေဒမန်တရားများနှင့် ရှီဝမန်တရားများဖြင့် တွဲဖက်ကာ «ဒုရ္ဂိုပဝီတ» (သန့်ရှင်းကြိုး/အမူလက်တစ်မျိုး) ကို ပျော်ရွှင်စွာ အမိန့်ပေးလုပ်ဆောင်ကြောင်း ပြောသည်။ ဟိမာလယ၏ တောင်းဆိုချက်အရ ဝိෂ္ဏုစသည့် ဒေဝတားများနှင့် ရှင်ရသေများသည် အတွင်းခန်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ သက်သေခံအဖြစ် အခမ်းအနားကို တရားဝင်တည်ဆောက်သည်။ ရှရုတိနှင့် ဘာဝ-အာစာရအတိုင်း အကျင့်စည်းကမ်းများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပါဝတီကို ရှီဝပေးအလှဆင်ဟု ဆိုသော အလင်္ကာများဖြင့် တန်ခိုးအာဏာရှိစွာ တန်ဆာဆင်သည်။ သူမကို ရေချိုးသန့်စင်ကာ အလှဆင်ပြီး မိတ်ဆွေများနှင့် ဗြာဟ္မဏမိန်းမများက နီရာဇန (မီးအလင်းဖြင့် လှည့်ပူဇော်) ပြုလုပ်ကြသည်။ ထို့နောက် အသစ်မဝတ်ဖူးသေးသော အဝတ်အစားကောင်းများနှင့် ရတနာအလှဆင် (ကံချူကီ၊ လည်ဆွဲ၊ ရွှေလက်ကောက်) ကို ဝတ်ဆင်စေသည်။ အပြင်ပန်းအလှတရားကြားတွင်ပင် သူမ၏ အတွင်းစိတ်သည် ရှီဝကို ဓျာနာဖြင့် တည်မြဲနေကြောင်း အဓိကထားဖော်ပြသည်။ အခမ်းအနားသည် ဒါနများ ပေးကမ်းခြင်းနှင့် သီချင်း-တီးဝိုင်းများဖြင့် လူထုအပျော်အပါး အုတ်ဆဝအဖြစ် ကျယ်ပြန့်သွားသည်။
गोत्र-प्रवर-प्रश्नः तथा तिथ्यादि-कीर्तनं (Gotra–Pravara Inquiry and Proclamation of Auspicious Time)
အဓ್ಯಾಯ ၄၈ တွင် မင်္ဂလာပွဲအတွင်း ရိုးရာအခမ်းအနားတစ်ခုကို တိတိကျကျ ဖော်ပြသည်။ ဂർဂ (ācārya) ၏ညွှန်ကြားမှုအရ ဟိမဝန်နှင့် မေနာတို့သည် သမီးကို လက်ထပ်ပေးရန် ပြင်ဆင်ကာ ဧည့်ခံမှုနှင့် အစပိုင်းအခမ်းအနားများကို စတင်သည်။ မေနာသည် အလှဆင်ဝတ်ဆင်၍ ရွှေခွက်တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်လာပြီး၊ တောင်ဘုရင်ဟိမဝန်နှင့် အိမ်တော်ပုရောဟိတ်များက pādya စသည့် ဧည့်ခံပူဇော်မှုများကို ပြုလုပ်ကာ သတို့သားကို အဝတ်အစား၊ စန္ဒကူး၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ဂုဏ်ပြုသည်။ ထို့နောက် ဟိမဝန်က ပြက္ခဒိန်ဗေဒကျွမ်းကျင်သော ပညာရှိဗြာဟ္မဏများအား တိထိ (tithi) နှင့် မင်္ဂလာလက္ခဏာများကို ကြေညာရန် တောင်းဆိုရာ သူတို့က ဝမ်းမြောက်စွာ လိုက်နာသည်။ ထို့နောက် သမ္ဘု၏ အတွင်းပိုင်းလှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဟိမാഈချလက သီဝအား gotra၊ pravara၊ မျိုးရိုး၊ အမည်၊ ဝေဒနှင့် śākhā ကို မင်္ဂလာစည်းကမ်းအရ ဖော်ပြရန် မေးမြန်းသည်။ အမျိုးအစားခွဲခြားမှုများကို ကျော်လွန်သော သီဝသည် မိန့်ခွန်းမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်သွား၍ နတ်များ၊ ရှင်များနှင့် အစေခံများ အံ့အားသင့်ကြသည်။ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုက နာရဒ (brahmavid၊ vīṇā တီးသူ) ကို ဝင်ရောက်ကူညီစေပြီး၊ လူမှု-ရိုးရာပြဿနာကို သီဝ၏ မျိုးရိုးကန့်သတ်မှုမရှိသော အထက်တန်းသဘောတရားကို ထင်ဟပ်စေသည့် ထုတ်ဖော်မှုအခိုက်အတန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မင်္ဂလာဇာတ်လမ်းကိုလည်း ရိုးရာစည်းကမ်းအတွင်း ထိန်းထားသည်။
अध्याय ४९ — विवाहानुष्ठाने ब्रह्मणः काममोहः (Brahmā’s Enchantment by Desire during the Wedding Rites)
သီဝ–ပါရဝတီ မင်္ဂလာအခမ်းအနားအတွင်း ဘြဟ္မာသည် ပူဇော်ပွဲလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများနှင့် ထို့နောက်ဖြစ်ပွားသော အကျပ်အတည်းကို ရှင်းပြသည်။ ဘြဟ္မာ၏ညွှန်ကြားချက်အရ ပုရောဟိတ်များက သန့်ရှင်းသော မီးအဂ္ဂိကို တည်ဆောက်ပြီး သီဝသည် ဋဂ်–ယဇုစ်–သာမန် မန္တရများဖြင့် ဟိုးမ (homa) ပြုလုပ်သည်။ ထို့နောက် ကာလီ၏အစ်ကိုဟု ခေါ်သော မိုင်နာကသည် ထုံးစံအတိုင်း လာဇာဉ္ဇလီ (lājāñjali) ကို ပူဇော်သည်။ သီဝနှင့် ကာလီ/ပါရဝတီတို့သည် စည်းကမ်းနှင့် လူမှုထုံးတမ်း (vahnipradakṣiṇā; lokācāra) အတိုင်း မီးကို ပတ်လည်လှည့်ကြသည်။ ထိုအခိုက် ဘြဟ္မာသည် သီဝ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ ဒေဝီ၏ ခြေသည်း/ခြေဖျားတွင် လဆန်းကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှကို မြင်ပြီး ကာမတဏှာက လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ထပ်ခါထပ်ခါ ကြည့်မိ၍ စိတ်မတည်ငြိမ်တော့ဘဲ သုက္ကရည် မြေပြင်သို့ ကျသွားကာ အရှက်ရ၍ ခြေဖြင့် ပွတ်၍ ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားသည်။ မဟာဒေဝ သီဝက ဤလွဲချော်မှုကို သိသွားသောအခါ အလွန်ဒေါသထွက်၍ ဘြဟ္မာကို အပြစ်ပေးလိုကာ သတ္တဝါအပေါင်းတို့တွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှု ပျံ့နှံ့စေသည်။ ဤအခန်းသည် ဝေဒမင်္ဂလာပွဲ၏ စနစ်တကျမှုမှ ကာမ၏အန္တရာယ်၊ မာယာ၏အကျယ်အဝန်းနှင့် သီဝ၏ စကြဝဠာတရားထိန်းသိမ်းသူ အခန်းကဏ္ဍကို ထင်ရှားစေသည်။
वैवाहिकानुष्ठानसमापनं दानप्रशंसा च / Completion of Wedding Rites and Praise of Gifts (Dāna)
ဤအခန်းသည် ရှိဝ–ပါရဝတီ မင်္ဂလာပြီးနောက် ဆက်လက်ပြုလုပ်သော အခမ်းအနားအစဉ်ကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာသည် နာရဒအား ရှိဝ၏ အမိန့်အတိုင်း ရှင်တော်မုနိများ စုဝေးကာ ကျန်ရှိသည့် ကိစ္စများ—ခေါင်းအဘိသေက (śiro’bhiṣeka)၊ မင်္ဂလာမြင်ကွင်း (darśana)၊ နှလုံးအားပေးသည့် hṛdayālambhana နှင့် ဆုတောင်းမင်္ဂလာစာဖတ်ခြင်း (svastipāṭha) ကို မဟာပွဲတော် (mahotsava) အဖြစ် ပြီးစီးစေကြောင်း ပြောသည်။ ဒွိဇပုရောဟိတ်တို့၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် ရှိဝသည် ရှိဝာ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ စင်ဒူရာ (sindūra) လိမ်းပေးရာ ပါရဝတီသည် အလွန်တောက်ပကာ ဂိရိဇာ (Girijā) ဟု ခေါ်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ပုရောဟိတ်ညွှန်ကြားချက်အရ တစ်ထိုင်ခုံတည်းတွင် နှစ်ဦးအတူ ထိုင်စေ၍ လင်မယားတစ်စိတ်တစ်ကိုယ်နှင့် လူထုမင်္ဂလာကို သင်္ကေတပြုသည်။ မိမိတို့နေရာသို့ ပြန်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ saṃsrava-prāśana အဆုံးသတ်စားသောက်ပွဲကို ပြုလုပ်သည်။ မင်္ဂလာယဇ్ఞ ပြီးစီးသဖြင့် ရှိဝသည် ကမ္ဘာလောကအကျိုးအတွက် ဘြဟ္မာအား pūrṇapātra (ပြည့်စုံသောပန်းကန်) ကို ပေးအပ်ပြီး ācārya နှင့် ဘြာဟ္မဏများအား godāna နှင့် မင်္ဂလာတန်ဖိုးကြီးသော ဒါနများ—ရွှေ၊ ရတနာ၊ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို ပေးတော်မူသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒေဝတားနှင့် သတ္တဝါအားလုံး ဝမ်းမြောက်ကာ jayadhvani (အောင်ပွဲသံ) ကို ကြွေးကြော်၍ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အတည်ပြုမင်္ဂလာကို ဖော်ညွှန်းသည်။
कामभस्म-प्रार्थना: रत्याः शङ्करं प्रति विनयः / Rati’s Supplication to Śaṅkara regarding Kāma’s Ashes
အဓ್ಯಾಯ ၅၁ သည် သီဝ–ပါရဝတီ မင်္ဂလာပွဲ၏ အလွန်မင်္ဂလာရှိသော အခြေအနေအတွင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဘြဟ္မာက ဤအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းသော အချိန်ဟု သတ်မှတ်ပြီးနောက် ရတီသည် သင်္ကရာ (သီဝ) ထံသို့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာနှင့် ဓမ္မအကြောင်းပြချက်များဖြင့် လာရောက်တောင်းပန်သည်။ သူမသည် (၁) ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မနှင့် အသက်ရှင်ရေး (jīvayātrā) (၂) ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် သူမတစ်ဦးတည်း၏ ဝမ်းနည်းမှု မညီမညာမှု (၃) သုံးလောကလုံးအပေါ် သီဝ၏ အလုံးစုံအာဏာကို အခြေခံ၍ တောင်းဆိုသည်။ တောင်းဆိုချက်မှာ မီးလောင်၍ ပြာဖြစ်သွားသော ကာမဒေဝကို ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးရန် ဖြစ်သည်။ ကရုဏာနှင့် သီဝ၏ မိန့်တော်၏ သစ္စာတရားကို အဓိကထားကာ နောက်ဆုံးတွင် ရတီက ကာမ၏ ပြာကို သီဝရှေ့တွင် တင်ပြ၍ မျက်ရည်ကျကာ နောက်လာမည့် ပြန်လည်ထူထောင်မှုအတွက် အဓိကသင်္ကေတအဖြစ် ထင်ရှားစေသည်။
भोजन-आह्वान-प्रकरणम् — The Episode of Invitation and the Divine Feast
အဓ್ಯಾಯ ၅၂ တွင် ဟိမဝန် (တောင်တန်းအကြီးအကဲ) သည် တရားဝင်ပွဲစားအတွက် အလှတရားပြည့်ဝသော စားသောက်ကွင်းကို ပြင်ဆင်သည်ကို ဖော်ပြသည်။ သန့်ရှင်းရေးလုပ်စေ၍ မြေပြင်ကို လိမ်းပတ်ကာ အနံ့သာများနှင့် မင်္ဂလာပစ္စည်းမျိုးစုံဖြင့် အလှဆင်ပြီး၊ ဒေဝတားများနှင့် အခြား သာသနာတော်ဝင် သတ္တဝါများကို “မိမိတို့၏ အရှင်များနှင့်အတူ” ဖိတ်ကြားသည်။ ဖိတ်ကြားသံကြားသော် အရှင် (နမူနာတွင် အချျူတနှင့် တစ်ရပ်တည်းဟု ခေါ်ဆို) သည် ဒေဝများနှင့် အထောက်အပံ့များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဝမ်းမြောက်စွာ ရောက်လာသည်။ ဟိမဝန်က ယထာဝိဓိ အတိုင်း ကြိုဆိုကာ အိမ်တော်အတွင်း သင့်လျော်သော နေရာများတွင် ထိုင်စေပြီး အစားအစာမျိုးစုံကို ဆက်ကပ်သည်။ ထို့နောက် စားသောက်ခွင့်ကို တရားဝင် ကြေညာပြီး၊ စုဝေးလာသော ဒေဝများသည် စဒါရှီဝကို အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်တင်ကာ စားသောက်ကြသည်။ အခန်းသည် တန်းစီထိုင်၍ စည်းကမ်းတကျ စားသောက်ခြင်း၊ ပျော်ရွှင်စကားဝိုင်းများနှင့်၊ နန္ဒိန်၊ ဘೃင်္ဂင်၊ ဝီရဘဒ္ဒရ စသည့် ရှီဝ၏ ဂဏများနှင့် အိန္ဒြာပါဝင်သော လောကပာလများ၏ ထူးခြားသော ပါဝင်မှုကို ဖော်ပြကာ ဧည့်ဝတ်ပြုမှု၊ အစဉ်အလာအရ အရင်အနောက်နှင့် အတူတကွ စားသောက်ခြင်းမှတစ်ဆင့် စကြဝဠာအဆင့်အတန်းကို ပြသသည်။
गिरिराजस्य शिवनिमन्त्रणम् / The Mountain-King Invites Śiva (Hospitality to Śiva and the Devas)
အဓ್ಯಾಯ ၅၃ တွင် အပြောင်းအလဲမြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖော်ပြသည်။ ဗိဿနုတို့ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များနှင့် ရှင်ရဟန်းများသည် မိမိတို့၏ တာဝန်ပူဇော်ပွဲများကို ပြီးစီးကာ တောင်တန်းသို့ ခရီးဆက်ကြသည်။ တောင်မင်း (ဟိမဝန္တ/ဂိရိရာဇ) သည် ရေချိုးသန့်စင်၍ မိမိရွေးချယ်ပူဇော်သော ဒေဝတော်ကို ပူဇော်ကာ မြို့သူမြို့သားနှင့် ဆွေမျိုးများကို စုစည်းပြီး ဘုရားသခင်တို့ကို ကြိုဆိုရန် နေရာချထားသို့ ဝမ်းမြောက်စွာ သွားရောက်သည်။ ထို့နောက် သမ္ဘု/မဟေရှာနကို ဂါရဝပြုပြီး ဒေဝတော်များနှင့်အတူ မိမိအိမ်၌ ရက်အနည်းငယ် တည်းခိုပေးပါရန် ရှိဝကို တောင်းပန်သည်။ ရှိဝ၏ ဒർശနအာနုဘော်သည် ပြောင်းလဲစေတတ်ကြောင်း ချီးမွမ်းကာ ဒေဝတော်များနှင့်အတူ ရှိဝရောက်လာခြင်းကြောင့် အိမ်ရှင်သည် ကံကောင်းမင်္ဂလာရရှိကြောင်း ကြေညာသည်။ ဒေဝတော်များနှင့် ရှင်ရဟန်းများကလည်း တောင်မင်း၏ ကုသိုလ်ဂုဏ်နှင့် ကျော်ကြားမှုကို ချီးမွမ်းကာ သုံးလောက၌ မည်သူမျှ မတူနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ မဟေရှာနသည် ပရဗြဟ္မနှင့် သာဓုတို့၏ အားကိုးရာဖြစ်ပြီး ဘက္တများကို ကရုဏာဖြင့် တံခါးတိုင်အောင် ရောက်လာသည်ဟု ပြောကြသည်။ ထို့ပြင် နေထိုင်ရာအိမ်၏ သာယာမှု၊ အမျိုးမျိုးသော ဂါရဝပူဇော်မှုများနှင့် ထူးကဲသော အစားအစာများကို ချီးမွမ်းကာ ဒေဝီ ရှိဝအမ္ဗိကာ ရှိရာတွင် ချို့တဲ့မှုမရှိဘဲ ပူဇော်သမျှ အားလုံး ပြည့်စုံကြွယ်ဝလာသည်ဟု အဓိပ္ပါယ်ဖော်ကြသည်။ ဤအခန်းသည် ဧည့်ခံမှုကို ပူဇော်သက္ကာရဖြစ်သော ဘက္တိအဖြစ် တင်မြှောက်ကာ ရှိဝ-ရှက္တိ၏ ရှိနေမှုကြောင့် အိမ်ကို သန့်ရှင်းသက္ကာရနေရာအဖြစ် ပြောင်းလဲစေသည်။
पार्वत्याः यात्रासंस्कारः तथा पातिव्रत्योपदेशः / Preparations for Girijā’s Auspicious Journey and the Teaching on Pātivratya
အဓ್ಯಾಯ ၅၄ တွင် ဘြဟ္မာက စပ్తရ္ရှိတို့သည် ဟိမဂိရိ (ဟိမလယ) ကို ချဉ်းကပ်၍ သမီးတော် ဂိရီဇာအတွက် သင့်လျော်သော ခရီးထွက်ပွဲ/အခမ်းအနားကို စီစဉ်ရန် တိုက်တွန်းကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ဟိမဂိရိသည် ခွဲခွာဝေဒနာ (ဝိရဟ) နှင့် မေတ္တာကြီးကြောင့် ခဏတာ စိတ်ညစ်သော်လည်း နောက်တဖန် တည်ငြိမ်လာကာ သဘောတူသည်။ ထို့နောက် မေနာထံ သတင်းပို့ရာ မေနာသည် ဝမ်းသာမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှု ရောနှောကာ ပြင်ဆင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်လာသည်။ မေနာသည် ရှရုတိနှင့် မျိုးရိုးထုံးတမ်းအတိုင်း ပွဲတော်များနှင့် ကုသိုလ်ကိစ္စများကို စီစဉ်ကာ ဂိရီဇာကို အလှပဝတ်စုံ၊ ရတနာနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းအပြည့်အစုံဖြင့် မင်းသမီးသင့်တော်အောင် တန်ဆာဆင်ပေးသည်။ မေနာ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်သော သီလကောင်းသော ဗြာဟ္မဏမိန်းမ (ဒ္ဝိဇပတ္နီ) တစ်ဦးက ဂိရီဇာအား ပတိဝရတျ (pātivratya) အမြင့်ဆုံးဝရတကို သင်ကြားပေးသည်။ ထိုမိန်းမသည် ဓမ္မအခြေပြု ဟောပြောချက်ဖြင့် ယခုဘဝနှင့် နောင်ဘဝတွင် ပျော်ရွှင်မှုရစေမည့် ဓမ္မတိုးပွားစကားကို ချစ်ခင်စွာ နားထောင်ရန် တိုက်တွန်းသည်။ ပတိဝရတာမိန်းမသည် ကမ္ဘာများကို သန့်စင်ကာ အပြစ်စုများကို ဖျက်ဆီးနိုင်သဖြင့် အထူးပူဇော်ထိုက်ကြောင်း ချီးမွမ်းသည်။ ထို့ပြင် ခင်ပွန်းကို ပရမေရှ္ဝရအဖြစ် သဘောထား၍ မေတ္တာဖြင့် ဝန်ဆောင်သော မိန်းမသည် လောကီအကျိုးများကို ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ရှိဝ၏ အခြေအနေသို့ ရောက်နိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ အခန်းတစ်ခုလုံးသည် (အခန်း ၈၄ ထိ) အခမ်းအနားပြင်ဆင်မှုနှင့် ဓမ္မသင်ကြားမှုကို ပေါင်းစည်းကာ လာမည့် အိမ်ထောင်ရေး-ဒေဝတရားကံကြမ္မာကို သစ္စာနှင့် ဝရတကျင့်စဉ်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။
प्रस्थान-विरह-विलापः (Departure and Lament in Separation)
အဓ್ಯಾಯ ၅၅ တွင် သင်ကြားမှု၊ ထွက်ခွာမှုနှင့် ခွဲခွာဝမ်းနည်းခြင်းတို့ပါဝင်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကူးပြောင်းခဏကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာက ပြောကြားသကဲ့သို့ ဘြာဟ္မဏီတစ်ဦးက ဒေဝီအား သတ်မှတ်ထားသော ဝရတတစ်ရပ်ကို သင်ပေးပြီး မေနာအား ပြောဆိုပြီးနောက် ဒေဝီ၏ ယာထရာ (ခရီးထွက်ခြင်း) ကို စီစဉ်စတင်စေသည်။ အားလုံးက ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကြီးစွာဖြင့် သဘောတူကြပြီး ခွဲခွာချိန်တွင် ငိုကြွေးခြင်း၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖက်တွယ်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ပါర్వတီ၏ ဝမ်းနည်းလွမ်းဆွတ်သံကို အထူးအလေးပေးကာ မေတ္တာကရုဏာစကားများကို မျက်ရည်ကြားမှ ထုတ်ဖော်သည်။ ဝမ်းနည်းမှုသည် ကူးစက်သကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့၍ ရှိုင်လပရိယာ/ရှီဝါနှင့် ဒေဝပတ္နီများ မူးလဲကြပြီး မိန်းမအားလုံး ငိုကြွေးကြသည်။ ယောဂီရှ (ရှီဝ) ပင် ထွက်ခွာသွားစဉ် မျက်ရည်ကျသည်ဟု ဖော်ပြကာ အခိုက်အတန့်၏ ကမ္ဘာလောကဆိုင်ရာ အလေးချိန်ကို ပြသည်။ ဟိမာလယာသည် ကလေးများ၊ ဝန်ကြီးများ၊ ထင်ရှားသော ဒွိဇများနှင့် အမြန်ရောက်လာပြီး ပါర్వတီကို ရင်ခွင်ထဲ ဖက်ကာ “ဘယ်သို့ သွားမလဲ” ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ မေးရင်း ဝမ်းနည်းမောဟဖြင့် လဲကျသည်။ ထို့နောက် ဗဟုသုတနှင့် ကရုဏာရှိသော ပုရောဟိတ်က အဓျာတ္မဝိဒ္ယာဖြင့် သတိပေးနှစ်သိမ့်ကာ အစုအဝေးကို တည်ငြိမ်စေသည်။ ပါర్వတီသည် မိခင်၊ ဖခင်နှင့် ဂုရုအား ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်သော်လည်း မဟာမာယာအဖြစ် လောကဓလေ့ (ဘဝာစာရ) အတွင်း ငိုကြွေးခြင်းကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြသကာ ဘုရားသဘော၏ အလွန်မြင့်မြတ်မှုနှင့် လူမှုနားလည်နိုင်မှုကို တပြိုင်နက် ဖော်ထုတ်သည်။