तृतीयनेत्राग्निनिवृत्तिः / Quelling the Fire of the Third Eye (Vāḍava Fire Placed in the Ocean)

Verse 1

नारद उवाच । विधे नेत्रसमुद्भूतवह्निज्वाला हरस्य सा । गता कुत्र वद त्वं तच्चरित्रं शशिमौलिनः

နာရဒက ဆိုသည်—အို ဖန်ဆင်းရှင် ဗြဟ္မာ၊ ဟရ၏ မျက်စိမှ ပေါက်ဖွားလာသော မီးလျှံတောက်ပမှုသည် ဘယ်သို့ သွားသနည်း၊ ပြောပြပါ။ လမောက်တော်ဆောင် သခင်၏ သန့်ရှင်းသော အဖြစ်အပျက်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်အား ပြန်လည် ရှင်းပြပါ။

Verse 2

ब्रह्मोवाच । यदा भस्म चकाराशु तृतीयनयनानलः । शम्भोः कामं प्रजज्वाल सर्वतो विफलस्तदा

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—ရှမ္ဘု၏ တတိယမျက်စိမှ မီးလောင်ကာ ချက်ချင်း ပြာကျသွားစေသောအခါ ကာမဒေဝသည် မီးလောင်တောက်လျှောက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအခါ အရပ်ရပ်၌ အစွမ်းမဲ့၍ အကျိုးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား하였다။

Verse 3

हाहाकारो महानासीत्त्रैलोक्ये सचराचरे । सर्वदेवर्षयस्तात शरणं मां ययुर्द्रुतम्

သုံးလောကလုံးတွင် လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးအကြား ကြောက်လန့်ဝမ်းနည်းသံကြီး ပေါ်ထွက်လာ하였다။ ထို့နောက် ချစ်သောသူရေ၊ နတ်တို့နှင့် ဒေဝရသီတို့ အားလုံးသည် အလျင်အမြန် ငါ့ထံသို့ လာကာ အကာအကွယ်ကို တောင်းခံကြသည်။

Verse 4

सर्वे निवेदयामासुस्तद्दुखं मह्यमाकुलाः । सुप्रणम्य सुसंस्तुत्य करौ बद्ध्वा नतानना

သူတို့အားလုံးသည် ဝမ်းနည်းပူပန်၍ စိတ်လှုပ်ရှားကာ ထိုဒုက္ခအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်ထံ လာရောက်တင်ပြကြ၏။ အပြည့်အဝ ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ သင့်လျော်သောစကားဖြင့် ချီးမွမ်းကာ လက်အုပ်ချီ၍ မျက်နှာချ၍ ပြောကြ၏။

Verse 5

तच्छ्रुत्वाहं शिवं स्मृत्वा तद्धेतुं सुविमृश्य च । गतस्तत्र विनीतात्मा त्रिलोकावनहेतवे

ထိုသတင်းကို ကြားသော် ကျွန်ုပ်သည် သခင်ရှီဝကို သတိရကာ အကြောင်းရင်းကို သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ သုံးလောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ရည်ရွယ်၍ နှိမ့်ချသိမ်မွေ့သော စိတ်နှင့် ထိုနေရာသို့ သွားခဲ့၏။

Verse 6

संदग्धुकामः स शुचिज्वालामालातिदीपितः । स्तंभितोऽरं मया शंभुप्रसादाप्तसुतेजसा

သူသည် မီးရှို့ဖျက်ဆီးလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော မီးလျှံပန်းကုံးကဲ့သို့ တောက်လောင်ထွန်းပေါက်လာ၏။ သို့သော် သမ္ဘူ (သခင်ရှီဝ) ၏ ကရုဏာကြောင့် ရရှိသော တေဇောဓာတ်အလင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် ချက်ချင်း တားဆီးနိုင်ခဲ့၏။

Verse 7

अथ क्रोधमयं वह्निं दग्धुकाम जगत्त्रयम् । वाडवांतकमार्षं च सौम्यज्वालामुखं मुने

ထို့နောက် မုနိရေ၊ ကမ္ဘာသုံးလောကကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးလိုသော ဒေါသပြည့်ဝသည့် မီးတောက်တစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာ၏—အရာအားလုံးကို စုပ်ယူသည့် မီးလောင်ကြီး၊ ပင်လယ်အောက် ဝါဍဝမီးကို ဖျက်သိမ်းသူ၊ ရှင်မြတ်တို့၏ မတားနိုင်သော မီးတောက်ဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာတော်မှာ နူးညံ့တောက်ပလှ၏။

Verse 8

तं वाडवतनुमहं समादाय शिवेच्छया । सागरं समगां लोकहिताय जगतां पतिः

“ရှင်သီဝ၏ အလိုတော်အတိုင်း မျက်နှာမြင်းပုံ ဝါဍဝတန်ကို ယူဆောင်၍၊ လောကတို့၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ပင်လယ်သို့ သွားခဲ့သည်—ငါသည် စကြဝဠာ၏ အရှင်ဖြစ်၏။”

Verse 9

आगतं मां समालोक्य सागरस्सांजलिर्मुने । धृत्वा च पौरुषं रूपमागतस्संनिधिं मम

မုနိရေ၊ ငါရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ပင်လယ်သည် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ရပ်နေ၏။ ထို့နောက် လူ့ရုပ်ကို ခံယူကာ ငါ၏ အနီးသို့ လာရောက်ခဲ့၏။

Verse 10

सुप्रणम्याथ मां सिंधुस्संस्तूय च यथा विधि । स मामुवाच सुप्रीत्या सर्वलोकपितामहम्

ထို့နောက် စင်ဓု(ပင်လယ်)သည် ငါ့အား အလွန်အမင်း ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ထုံးတမ်းအတိုင်း ချီးမွမ်းလေ၏။ ထိုလောကအားလုံး၏ အဘိုးအိုကြီးသည် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ ငါ့အား ပြောဆိုလာ၏။

Verse 11

सागर उवाच । किमर्थमागतोऽसि त्वं ब्रह्मन्नत्राखिलाधिप । तन्निदेशय सुप्रीत्या मत्वा मां च स्वसेवकम्

စागरက ပြောသည်—“အို ဘြဟ္မာ၊ ဤနေရာရှိ အရာအားလုံး၏ အရှင်၊ သင်သည် အဘယ်အကြောင်းကြောင့် လာရောက်သနည်း။ ငါ့ကို သင်၏ ကိုယ်ပိုင် အစေခံဟု မှတ်ယူကာ ကြင်နာစွာ အမိန့်တော်ကို ညွှန်ကြားပါ။”

Verse 12

अथाहं सागरवचश्श्रुत्वा प्रीतिपुरस्सरम् । प्रावोचं शंकरं स्मृत्वा लौकिकं हितमावहन्

ထို့နောက် ငါသည် စိတ်နှလုံးမှ ချစ်ခင်သဒ္ဓါဖြင့် ပြောသော သမုဒ္ဒရာ၏ စကားကို ကြားပြီး၊ သင်္ကရာ (Śaṅkara) ကို သတိရကာ ပြန်လည်ဖြေကြား하였다—လောကီဘဝ၌လည်း အကျိုးချမ်းသာ ဖြစ်စေမည့် အကြံဉာဏ်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆို하였다။

Verse 13

ब्रह्मोवाच । शृणु तात महाधीमन्सर्वलोकहितावह । वच्म्यहं प्रीतितस्सिंधो शिवेच्छाप्रेरितो हृदा

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ချစ်သားရေ၊ ဉာဏ်ကြီးစိတ်ကျယ်သော ပညာရှိရေ၊ နားထောင်လော့။ ငါသည် လောကအားလုံးအတွက် အကျိုးချမ်းသာ ဖြစ်စေမည့် စကားကို ပြောမည်။ ချစ်ခြင်း၏ သမုဒ္ဒရာရေ၊ ငါ၏နှလုံးမှ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောသည်၊ ရှိဝ (Śiva) ၏ အလိုတော်က လှုံ့ဆော်သဖြင့်။

Verse 14

अयं क्रोधो महेशस्य वाडवात्मा महाप्रभुः । दग्ध्वा कामं द्रुतं सर्वं दग्धुकामोऽभवत्ततः

ဤသည်မှာ မဟာဒေဝ (Mahādeva) ၏ အမျက်တော်ဖြစ်၍၊ သမုဒ္ဒရာအောက် မီး (Vāḍava) ကဲ့သို့ တောက်လောင်ပြင်းထန်သော အာနုဘော်ကြီးတော်မူသည်။ ကာမ (Kāma) ကို လျင်မြန်စွာ မီးရှို့ပြီးနောက်၊ အခြားအရာအားလုံးကိုပါ မီးရှို့လိုသော စိတ်ဖြစ်လာ하였다။

Verse 15

प्रार्थितोऽहं सुरैश्शीघ्रं पीडितैश्शंकरेच्छया । तत्रागत्य द्रुतं तं वै तात स्तंभितवाञ्शुचिम्

သင်္ကရာ (Śaṅkara) ၏ အလိုတော်ကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသော နတ်တို့သည် ငါ့ကို လျင်မြန်စွာ ပန်ကြားကြသည်။ ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ပြီး၊ ချစ်သားရေ၊ ထို တောက်ပသော အရာကို ချက်ချင်း တားဆီး၍ မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် လုပ်하였다။

Verse 16

वाडवं रूपमाधत्त तमादायाग तोत्र ह । निर्दिशामि जलाधार त्वामहं करुणाकरः

ဝါဍဝ (Vāḍava) ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူ၍၊ ထိုအရာကို ယူဆောင်ကာ ဤနေရာသို့ ချက်ချင်း လာလော့။ ရေတို့၏ အထောက်အပံ့ဖြစ်သောသူရေ၊ ငါ—ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာဖြစ်သူ—ဤနေရာ၌ သင့်ကို သင့်ရာထူးသို့ ခန့်အပ်၏။

Verse 17

अयं क्रोधी महेशस्य वाडवं रूपमाश्रितः । ज्वालामुखस्त्वया धार्य्यो यावदाभूतसंप्लवम्

ဤအမျက်ပြင်းသူသည် မဟေရှ၏ ဝါဍဝ (ပင်လယ်အောက်မီး) ရုပ်ကို ခံယူထား၍ မီးလျှံပါးစပ်ရှိသော အင်အားဖြစ်၏။ သတ္တဝါအားလုံး ပျက်ကွယ်သည့် မဟာပျက်သုဉ်းကာလတိုင်အောင် သင်သည် ထိန်းချုပ်၍ ခံထမ်းထားရမည်။

Verse 18

यदात्राहं समागम्य वत्स्यामि सरितां पते । तदा त्वया परित्याज्यः क्रोधोऽयं शांकरोऽद्भुतः

အို မြစ်တို့၏ အရှင်၊ ငါသည် သင်ထံသို့ လာရောက်ပြီးနောက် ပြန်လည်လာကာ ဤနေရာ၌ နေထိုင်မည့်အခါ၊ ထိုအခါ သင်သည် ရှင်ကရာမှ ပေါ်ထွန်းသော အံ့ဖွယ်အမျက်ဤကို စွန့်လွှတ်ရမည်။

Verse 19

भोजनं तोयमेतस्य तव नित्यं भविष्यति । यत्नादेवावधार्य्योऽयं यथा नोपैति चांतरम्

သူ့အတွက် အစာနှင့် ရေသည် သင်ကြောင့် အမြဲတမ်း ရရှိလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အားထုတ်၍ သေချာစွာ စောင့်ရှောက်ရမည်၊ ချို့ယွင်းမှု သို့မဟုတ် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန်။

Verse 20

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखंडे वडवानलचरितं नाम विंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ဝါဍဝာနလ (မြင်းမီး) အကြောင်းအရာ» ဟူ၍ အမည်ရသော အခန်း ၂၀ သည်၊ ရှရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏအတွင်း ရုဒြသံဟိတာ၏ တတိယပိုင်း ပါရဝတီခဏ္ဍ၌ ပြီးဆုံး၏။

Verse 21

ततः प्रविष्टो जलधौ स वाडवतनुः शुचिः । वार्योघान्सुदहंस्तस्य ज्वालामालाभिदीपितः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသောသူသည် ဝါဍဝမီး (ပင်လယ်အောက်မီး) ၏ရုပ်ကိုယူကာ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။ မီးလျှံပန်းကုံးကဲ့သို့ တောက်လောင်၍ သမုဒ္ဒရာ၏ ရေစီးလှိုင်းများကို ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းစေ하였다။

Verse 22

ततस्संतुष्टचेतस्कस्स्वं धामाहं गतो मुने । अंतर्धानमगात्सिंधुर्दिव्यरूपः प्रणम्य माम्

ထို့နောက် စိတ်နှလုံးအပြည့်အဝ ကျေနပ်သဖြင့် ငါသည် မိမိ၏ နေရာဌာနသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်၊ မုနိရေ။ သမုဒ္ဒရာလည်း တန်ခိုးရှင်ရုပ်ကိုယူကာ ငါ့အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 23

स्वास्थ्यं प्राप जगत्सर्वं निर्मुक्तं तद्भवाद्भयात् । देवा बभूवुः सुखिनो मुनयश्च महामुने

မဟာမုနိရေ၊ ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံးသည် ထိုဘေးအန္တရာယ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်ကင်းကာ ကျန်းမာချမ်းသာမှုကို ပြန်လည်ရရှိ하였다။ ဒေဝတားတို့လည်း ပျော်ရွှင်လာကြပြီး မုနိတို့လည်း ဝမ်းမြောက်ချမ်းသာကြ하였다။