दुर्गोपवीत-रचना तथा शिवामलङ्कारोत्सवः | The Making of the Durgopavīta and Pārvatī’s Auspicious Adornment Festival

Verse 1

ब्रह्मोवाच । ततः शैलवरः सोपि प्रीत्या दुर्गोपवीतकम् । कारयामास सोत्साहं वेदमन्त्रैश्शिवस्य च

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူ၏— ထို့နောက် တောင်တန်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော တောင်တန်းသည်လည်း ချစ်မြတ်နိုးသော ပီတိဖြင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဒုရ္ဂါဒေဝီ၏ ဥပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) ပွဲကို ကျင်းပစေ၍ ဝေဒမန်တရားများနှင့် ရှိဝ၏ မန္တရားများဖြင့်လည်း အတူတကွ ဆောင်ရွက်လေ၏။

Verse 2

अथ विष्ण्वादयो देवा मुनयस्सकुतू हलम् । हिमाचलप्रार्थनया विवेशान्तर्गृहं गिरेः

ထို့နောက် ဗိဿနုနှင့် အခြားဒေဝများ၊ မုနိရဟန်းများပါဝင်၍ စိတ်ဝင်စားလိုလားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဟိမာချလ၏ တောင်းပန်ချက်အရ တောင်မင်း၏ အတွင်းနေရပ်သို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 3

श्रुत्याचारं भवाचारं विधाय च यथार्थतः । शिवामलंकृतां चक्रुश्शिवदत्तविभूषणैः

ဝေဒသတ်မှတ်ချက်နှင့် လောကဓလေ့ထုံးတမ်းတို့ကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ ရှီဝက ပေးသနားသော အလင်္ကာများဖြင့် ရှီဝါ (ပါရဝတီ) ကို သင့်လျော်စွာ အလှဆင်ကြ၏။

Verse 4

प्रथमं स्नापयित्वा तां भूषयित्वाथ सर्वशः । नीराजिता सखीभिश्च विप्रपत्नीभिरेव च

ပထမဦးစွာ သူမကို ရေချိုးပေးပြီး နောက်တစ်ဖန် အစုံအလင် အလှဆင်ကြ၏။ ထို့နောက် သူမ၏ မိတ်သင်္ဂဟများနှင့် ဗြာဟ္မဏပတ္နီများက မင်္ဂလာ အာရတီကို ဆောင်ရွက်ပေးကြ၏။

Verse 5

अहताम्बरयुग्मेन शोभिता वरवर्णिनी । विरराज महाशैलदुहिता शङ्करप्रिया

အညစ်အကြေးကင်းသော အဝတ်အစားနှစ်ထည်ဖြင့် တင့်တယ်လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသော အလှရောင်တောက်ပသည့် မဟာတောင်၏ သမီးတော်သည်—ရှင်ကရာ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ—ထင်ရှားစွာ တောက်ပလင်းလက်하였다။

Verse 6

कंचुकी परमा दिव्या नानारत्नान्विताद्भुता । विधृता च तया देव्या विलसन्त्याधिकं मुने

အို မုနိ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒိဗ္ဗကံချူကီ (အင်္ကျီတင်း) သည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကာ ထိုဒေဝီက ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ ဒေဝီတောက်ပလာသကဲ့သို့ ၎င်းသည် ပိုမိုတင့်တယ်လှပလေ၏။

Verse 7

सा बभार तथा हारं दिव्यरत्नसमन्वितम् । वलयानि महार्हाणि शुद्धचामीकराणि च

ထို့နောက် သူမသည် တောက်ပသော ဒေဝရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည့် လည်ဆွဲကို ဝတ်ဆင်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ရွှေစင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တန်ဖိုးကြီး လက်ကောက်များကိုလည်း ဆင်မြန်း하였다။

Verse 8

स्थिता तत्रैव सुभगा ध्यायन्ती मनसा शिवम् । शुशुभेति महाशैलकन्यका त्रिजगत्प्रसूः

သူမသည် ထိုနေရာ၌ပင် မင်္ဂလာရှိသော မဟာတောင်၏ သမီးတော်၊ သုံးလောက၏ မိခင်ဖြစ်မည့်သူအဖြစ် ကံသတ်မှတ်ထားသူ၊ စိတ်ထဲတွင် သီဝရှင်ကို သမาธိဖြင့် အာရုံပြုနေ၍ ထူးခြားသော တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်နေ하였다။

Verse 9

तदोत्सवो महानासीदुभयत्र मुदा वहः । दानं बभूव विविधं ब्राह्मणेभ्यो विवर्णितम्

ထိုပွဲတော်သည် အလွန်အမင်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားလာပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ပျော်ရွှင်မှုလှိုင်းလုံးများ စီးဆင်းနေ하였다။ ထို့နောက် ထုံးတမ်းအစဉ်အလာအတိုင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ဘြာဟ္မဏများထံသို့ အမျိုးမျိုးသော ဒါနများကို ဝေငှပေးခဲ့ကြသည်။

Verse 10

अन्येषां द्रव्यदानं च बभूव विविधम्महत् । गीतवाद्यविनोदश्च तत्रोत्सवपुरस्सरम्

ထိုနေရာ၌ အခြားသူများစွာက အမျိုးမျိုးသော ဓနပစ္စည်းများကို များပြားစွာ လှူဒါန်းကြ၏။ သီချင်းနှင့် တူရိယာတီးခတ်သံတို့ဖြင့်လည်း ပျော်ရွှင်မှု ဖြစ်ပေါ်ကာ၊ မဟာပွဲတော်က အစဉ်အလာအဖြစ် ဦးဆောင်လျက်ရှိ၏။

Verse 11

अथ विष्णुरहं धाता शक्राद्या अमरास्तथा । मुनयश्च महाप्रीत्या निखिलास्सोत्सवा मुदा

ထို့နောက် ဗိဿနု၊ ငါ (ဗြဟ္မာ) ဖန်ဆင်းရှင်၊ အိန္ဒြာနှင့် အခြားသော ဒေဝတားတို့၊ ထို့ပြင် မုနိတို့ပါ—အားလုံးသည် မဟာမေတ္တာဖြင့် ပြည့်ဝကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပွဲတော်ကို ကျင်းပကြ၏။

Verse 12

सुप्रणम्य शिवां भक्त्या स्मृत्वा शिवपदाम्बुजम् । सम्प्राप्य हिमगिर्य्याज्ञां स्वं स्वं स्थाने समाश्रिताः

သူတို့သည် ဘက္တိဖြင့် ရှီဝါ (ပါရဝတီ) ကို အလွန်နိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်ကာ၊ သခင် ရှီဝ၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို သတိရလျက်၊ ဟိမဂိရိ၏ အမိန့်ကို လက်ခံပြီးနောက် မိမိမိမိ၏ သင့်လျော်ရာ နေရာသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 13

एतस्मिन्नन्तरे तत्र ज्योतिःशास्त्र विशारदः । हिमवन्तं गिरीन्द्रं तं गर्गो वाक्यमभाषत

ထိုအချိန်တည်းကပင်၊ ဇာတာဗေဒင်ပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သော ဂါရ္ဂသည် တောင်တို့၏အရှင် ဟိမဝန်ထံသို့ စကားပြော၍ မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 14

गर्ग उवाच । हिमाचल धराधीश स्वामिन् कालीपतिः प्रभो । पाणिग्रहार्थं शंभुं चानय त्वं निजमंदिरम्

ဂါရ္ဂက မိန့်ဆိုသည်—«ဟိမာချလ၊ တောင်တို့၏အရှင်၊ အို အမြတ်မင်းသခင်၊ ကာလီ၏ ကံကြမ္မာသတ်မှတ်သော ခင်ပွန်းဖြစ်မည့် အရှင်၊ လက်ထပ်ပွဲ၏ လက်ကိုင်ယူသည့် အခမ်းအနားအတွက် သမ္ဘူကို သင်၏ နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်လာပါ»။

Verse 15

ब्रह्मोवाच । अथ तं समयं ज्ञात्वा कन्यादानोचितं गिरिः । निवेदितं च गर्गेण मुसुदेऽतीव चेतसि

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ထိုအခါ သမီးပေးအပ်မင်္ဂလာပြုရန် သင့်တော်သောအချိန် ရောက်လာသည်ကို သိမြင်သဖြင့် တောင်ဘုရင် ဂိရိသည် စိတ်နှလုံး အလွန်လှုပ်ရှားကာ ဂာဂ္ဂ ရှင်တော်က ပို့ဆောင်လာသော သတင်းကိုလည်း လက်ခံတော်မူ၏။

Verse 16

महीधरान्द्विजांश्चैव परानपि तदा गिरिः । प्रेषयामास सुप्रीत्या शिवानयनकाम्यया

ထိုနောက် တောင်ဘုရင် ဟိမာလယသည် သခင်ရှီဝကို မင်္ဂလာသတို့သားအဖြစ် မိမိထံသို့ ခေါ်ဆောင်လိုသော ချစ်ခင်တမ်းတမှုကြောင့် ဝမ်းမြောက်စွာ တောင်ကြီးများ၊ ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏများနှင့် အထင်ကရသူများကိုပါ စေလွှတ်တော်မူ၏။

Verse 17

ते पर्वता द्विजाश्चैव सर्वमंगलपाणयः । संजग्मुस्सोत्सवाः प्रीत्या यत्र देवो महेश्वरः

ထိုတောင်တန်းများနှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရှင်တော်ပညာရှိများလည်း၊ လက်ထဲတွင် မင်္ဂလာပူဇာအလှူအတန်း အားလုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ပျော်ရွှင်မြူးတူး၍ ချစ်ခင်သဘောဖြင့် ပွဲတော်ဆန်ဆန် သွားကြပြီး၊ မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ဘုရားရှိရာ အရပ်သို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 18

तदा वादित्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा । महोत्साहोऽभवत्तत्र गीतनृत्यान्वितेन हि

ထိုအခါ တူရိယာသံများ၏ မြည်ဟည်းသံနှင့် ထို့ထက်ပို၍ ကြီးမားသော ဝေဒမန္တရသံကြွေးကြော်သံတို့ကြားတွင်၊ ထိုနေရာ၌ သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် ကခြင်းတို့နှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်အားတက်မှုကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 19

श्रुत्वा वादित्रनिर्घोषं सर्वे शंकरसेवकाः । उत्थितास्त्वैकपद्येन सदेवर्षिगणा मुदा

တူရိယာသံ၏ မြည်ဟည်းသံကို ကြားသော်၊ သင်္ကရာကို ဆည်းကပ်သော အမှုထမ်းအားလုံးနှင့် မုနိများ၊ ဒေဝရိရှိအစုအဝေးတို့သည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်လှုပ်ရှားတည်းဖြင့် ထရပ်လေ၏။

Verse 20

परस्परं समूचुस्ते हर्षनिर्भरमानसाः । अत्रागच्छंति गिरयश्शिवानयनकाम्यया

ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် စိတ်နှလုံးပြည့်လျှံနေကြသဖြင့်၊ သူတို့သည် အချင်းချင်း ပြောကြ၏—“ရှီဝကို မြင်လိုသော ဆန္ဒကြောင့် တောင်တန်းတို့ ဤနေရာသို့ လာနေကြသည်” ဟု။

Verse 21

पाणिग्रहणकालो हि नूनं सद्यस्समागतः । महद्भाग्यं हि सर्वेषां संप्राप्तमहि मन्महे

အမှန်ပင် လက်ဆွဲမင်္ဂလာ (အိမ်ထောင်ရေးပွဲ) အချိန်သည် ယခုတင် ရောက်လာပြီ။ ဤမင်္ဂလာခဏကို ရရှိသဖြင့် အားလုံးအပေါ် မဟာကံကောင်းခြင်း ရောက်လာသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယူဆကြ၏။

Verse 22

धन्या वयं विशेषेण विवाहं शिवयोर्ध्रुवम् । द्रक्ष्यामः परमप्रीत्या जगतां मंगलालयम्

ကျွန်ုပ်တို့သည် အလွန်ကံကောင်းကြ၏၊ အထူးသဖြင့်ပင်။ သီဝနှင့် (ပါရဝတီ) တို့၏ မင်္ဂလာပွဲကို—လောကအားလုံးအတွက် မင်္ဂလာ၏ အိမ်တော်—အမြင့်ဆုံးသော ပီတိဖြင့် မလွဲမသွေ မြင်ရမည်။

Verse 23

ब्रह्मोवाच । एवं यावदभूत्तेषां संवादस्तत्र चादरात् । तावत्सर्वे समायाताः पर्वतेंद्रस्य मंत्रिणः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ထိုနေရာ၌ သူတို့၏လေးစားစွာသော ဆွေးနွေးမှု ဆက်လက်ဖြစ်နေစဉ်တည်းကပင် တောင်ရှင်၏ အမတ်အပေါင်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက် ရောက်လာကြ၏။

Verse 24

ते गत्वा प्रार्थयांचक्रुश्शिव विष्ण्वादिकानपि । कन्यादानोचितः कालो वर्तते गम्यतामिति

သူတို့သည် သွားရောက်ပြီး သီဝ၊ ဗိဿဏုနှင့် အခြားသမိုင်းတော်ဝင်ဒေဝတားတို့ကိုပါ တောင်းပန်လျက်— “သမီးကို လက်ထပ်ပေးအပ်ရာ အချိန်တော်ရောက်ပြီ၊ ထို့ကြောင့် အခမ်းအနားသို့ ကြွရောက်ပါ” ဟု လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 25

ते तच्छ्रुत्वा सुरास्सर्वे मुने विष्ण्वादयोऽखिलाः । मुमुदुश्चेतसातीव जयेत्यूचुर्गिरिं द्रुतम्

အို မုနိ၊ ထိုစကားကို ကြားသော် ဗိဿဏုတို့အပါအဝင် ဒေဝတားအပေါင်းတို့သည် စိတ်နှလုံး၌ အလွန်ပျော်ရွှင်ကြ၏။ “အောင်မြင်ပါစေ!” ဟု အော်ဟစ်ကာ တောင်ကို အလျင်အမြန် မိန့်ကြားကြ၏။

Verse 26

शिवोऽपि मुमुदेऽतीव कालीप्रापणलालसः । गुप्तं चकार तच्चिह्नं मनस्येवाद्भुताकृतिः

သီဝလည်း ကာလီကို ရရှိလိုသည့် ဆန္ဒကြီးစွာဖြင့် အလွန်ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ အံ့ဩဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ထိုအရှင်သည် ထိုအမှတ်အသားကို စိတ်အတွင်း၌ ထားသကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ဖုံးကွယ်တော်မူ၏။

Verse 27

अथ स्नानं कृतन्तेन मङ्गलद्रव्यसंयुतम् । शूलिना सुप्रसन्नेन लोकानुग्रहकारिणा

ထို့နောက် လောကတို့ကို ကရုဏာဖြင့် ကောင်းချီးပေးလိုသော သုံးချွန်ကိုင်ရှင် သီဝဘုရားသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြည်နူးတော်မူလျက် မင်္ဂလာပစ္စည်းများနှင့်အတူ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်တော်မူ၏။

Verse 28

स्नातस्सुवाससा युक्तस्सर्वैस्तैः परिवारितः । आरोपितो वृषस्कन्धे लोकपालैस्सुसेवितः

ရေချိုးပြီးနောက် အဝတ်အစားကောင်းမွန်သန့်ရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်တော်မူ၍ အားလုံးက ဝိုင်းရံနေကြ၏။ ထို့နောက် လောကပာလတို့သည် ရိုသေစွာ ဆောင်ရွက်ကာ သီဝဘုရား၏ သန့်ရှင်းသော ယာဉ်ဖြစ်သော နန္ဒီဝृष၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်စေကြ၏။

Verse 29

पुरस्कृत्य प्रभुं सर्वे जग्मुर्हिमगिरेर्गृहम् । वाद्यानि वादयन्तश्च कृतवन्तः कुतूहलम्

သခင်ကို ရှေ့တန်းတွင် ထား၍ အားလုံးသည် ဟိမာလယ၏ အိမ်တော်သို့ ချီတက်သွားကြ၏။ တူရိယာများကို တီးခတ်သံမြည်စေကာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ပွဲတော်ဆန်သော အံ့ဩမှုကို ဖန်တီးကြ၏။

Verse 30

हिमागप्रेषिता विप्रास्तथा ते पर्वतोत्तमाः । शम्भोरग्रचरा ह्यासन्कुतूहलसमन्विताः

ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ ဟိမာလယ၏အမိန့်ဖြင့် စေလွှတ်ခံရသော အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တောင်တန်းတို့သည် သမ္ဘူ၏ရှေ့တန်းတွင် အရင်သွားကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ပြည့်ဝနေကြ၏။

Verse 31

बभौ छत्रेण महता ध्रियमाणो हि मूर्द्धनि । चामरैर्वीज्यमानोऽसौ सविता नो महेश्वरः

ကျွန်ုပ်တို့၏အရှင် မဟေရှ్వరသည် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏—ဦးခေါင်းပေါ်တွင် မဟာမင်းထီးကို ဆောင်ထား၍၊ စာမရ ပန်ကာများဖြင့် လေညှင်းပေးခံကာ အာဏာတော်၏ ဂုဏ်ရောင်ဖြင့် ရောင်ပြန်ထွန်းလင်းနေ၏။

Verse 32

अहं विष्णुस्तथा चेन्द्रो लोकपाला स्तथैव च । अग्रगाः स्मातिशोभन्ते श्रिया परमया श्रिताः

«ငါ၊ ဗိဿဏုနှင့် အိန္ဒြာ၊ ထို့ပြင် လောကပာလများလည်း ရှေ့တန်းတွင် ရပ်နေကြ၍ တောက်ပလင်းလက်ကြသည်—ကျွန်ုပ်တို့ ခိုလှုံထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သြရီ (သီရိ) အလင်းရောင်ကြောင့် ထောက်ပံ့၍ တန်ဆာဆင်ခံရသဖြင့်»။

Verse 33

ततश्शङ्खाश्च भेर्य्यश्च पटहानकगोमुखाः । पुनः पुनरवाद्यन्त वादित्राणि महोत्सवे

ထို့နောက် သင်္ခါ၊ ဘေရီ (ကက်တယ်ဒရမ်) များနှင့် ပဋဟာ၊ သေးငယ်သော တံပိုးတူကိရိယာများ၊ ဂိုမုခဟွန်းတို့ကို မဟာပွဲတော်အတွင်း ထပ်ခါထပ်ခါ တီးမှုတ်ကြလေ၏။

Verse 34

तथैव गायकास्सर्वे जगुः परममङ्गलम् । नर्तक्यो ननृतुस्सर्वा नानातालसमन्विताः

ထို့အတူ အဆိုတော်အားလုံးက အလွန်မင်္ဂလာရှိသော သီချင်းတော်များကို သီဆိုကြပြီး၊ အကသမားမိန်းမများအားလုံးက တာလ (လက်ခုပ်/သံစဉ်) မျိုးစုံနှင့် ကိုက်ညီစွာ ကခုန်ကြလေ၏။

Verse 35

एभिस्समेतो जगदेकबन्धुर्ययौ तदानीं परमेशवर्चसा । सुसेव्यमानस्सकलैस्सुरेश्वरैर्विकीर्यमाणः कुसुमैश्च हर्षितैः

သူတို့နှင့်အတူ လောကတစ်လောက၏ မိတ်ဆွေတစ်ပါးတည်းဖြစ်သော အရှင်သည် ထိုအခါ ပရမေဣශ්ဝရ၏ တေဇောရောင်ခြည်ဖြင့် တောက်ပလျက် ထွက်ခွာတော်မူ၏။ ဒေဝတော်မင်းများအားလုံးက လေးစားစွာ စောင့်ရှောက်ကာ ပန်းများကို ဝမ်းမြောက်စွာ ပက်ဖြန့်ကြ၏။

Verse 36

सम्पूजितस्तदा शम्भुः प्रविष्टो यज्ञमण्डपम् । संस्तूयमानो बह्वीभिः स्तुतिभिः परमेश्वरः

ထို့နောက် ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းကို ပြည့်စုံစွာ ခံယူတော်မူသော သမ္ဘူသည် ယဇ్ఞမဏ္ဍပသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။ ပရမေဣශ්ဝရကို စတုတိများစွာဖြင့် ချီးမွမ်းနေကြ၏။

Verse 37

वृषादुत्तारयामासुर्महेशम्पर्वतोत्तमाः । निन्युर्गृहान्तरम्प्रीत्या महोत्सवपुरस्सरम्

ထို့နောက် တောင်တန်းတို့အနက် အထွတ်အမြတ်တို့က မဟေရှကို နန္ဒီနွားပေါ်မှ ဆင်းစေကြ၏။ မဟာပွဲတော်ကို ရှေ့တန်းတင်လျက်၊ မေတ္တာပျော်ရွှင်မှုဖြင့် အတွင်းခန်းများသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

Verse 38

हिमालयोऽपि सम्प्राप्तं सदेवगणमीश्वरम् । प्रणम्य विधिवद्भक्त्या नीराजनमथाकरोत्

ဟိမာလယတောင်မင်းလည်း ဒေဝဂဏတို့နှင့်အတူ ရောက်လာသော အရှင်ဣရှ్వరထံ ချဉ်းကပ်၍ စည်းကမ်းတကျ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ထို့နောက် သဒ္ဓါဘက္တိဖြင့် ထုံးတမ်းအတိုင်း ဣရှ్వరအား နီရာဇန (အာရတီ) ကို ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 39

सर्वान्सुरान्मुनीनन्यान्प्रणम्य समहोत्सवः । सम्मानमकरोत्तेषां प्रशंसन्स्वविधिम्मुदा

ဒေဝတားအားလုံးနှင့် အခြားသော မုနိတို့ကို ဦးညွှတ်ပြီးနောက်၊ မဟာပွဲတော်၏ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်ဝသော သူသည် သူတို့အားလုံးကို ဂုဏ်ပြုလေးစားကာ၊ မိမိ၏ ထုံးတမ်းနှင့် ကျင့်ဝတ်၏ မှန်ကန်မှုကိုလည်း ဝမ်းမြောက်စွာ ချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 40

सोऽगस्साच्युतमीशानं सुपाद्यार्घ्यपुरस्सरम् । सदेवमुख्यवर्गं च निनाय स्वालयान्तरम्

ထို့နောက် အဂသ္တျသည် ခြေဆေးရေ (ပာဒျ) နှင့် အရဃျ (arghya) တို့ဖြင့် စတင်သော ကြိုဆိုပူဇော်ပွဲကို သင့်တင့်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ဣရှာန (သီဝ) ကို အချျုတ (ဝိෂ္ဏု) နှင့် အဓိကသော ဒေဝတားအဖွဲ့တို့နှင့်အတူ မိမိအိမ်တော်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ဝင်စေ하였다။

Verse 41

प्राङ्गणे स्थापयामास रत्नसिंहासनेषु तान् । सर्वान्विष्णु च मामीशं विशिष्टांश्च विशेषतः

အိမ်ဝင်းအတွင်း၌ သူသည် ရတနာစင်္ဟာသနများပေါ်တွင် သူတို့အား ထိုင်စေခဲ့သည်။ အားလုံးကို ထိုနေရာ၌ ထိုင်စေပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဗိෂ္ဏုနှင့် ကျွန်ုပ်ကို (အို အရှင်) ထူးခြားသောဂုဏ်ပြုမှုဖြင့် ထင်ရှားသူများအနက် ထိုင်စေ하였다။

Verse 42

सखीभिर्मेनया प्रीत्या ब्राह्मणस्त्रीभिरेव च । अन्याभिश्च पुरन्धीभिश्चक्रे नीराजनम्मुदा

မေတ္တာဖြင့် သူမသည် မိတ်သဟာယများနှင့် မေနာတို့အပါအဝင် ဗြာဟ္မဏမိန်းမများနှင့် အခြားဂုဏ်သရေရှိသော မိန်းမများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ မင်္ဂလာအာရတီ (နီရာဇန) ကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 43

पुरोधसा कृत्यविदा शंकराय महात्मने । मधुपर्कादिकं यद्यत्कृत्यं तत्तत्कृतं मुदा

ထို့နောက် အခမ်းအနားကျွမ်းကျင်သော မိသားစုဘုန်းတော်ကြီး (ပုရောဟိတ်) သည် မဟာအတ္တမန် ရှင်ကရာ (သင်္ကရ) အတွက် မဓုပရကာ ပူဇော်ခြင်းမှ စ၍ ဂုဏ်ပြုကြိုဆိုရာတွင် လိုအပ်သမျှ အခမ်းအနားတာဝန်များကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 44

मया स नोदितस्तत्र पुरोधाः कृतवांस्तदा । सुमंगलं च यत्कर्म प्रस्तावसदृशम्मुने

အို မုနိ၊ ထိုအခါ၌ ကျွန်ုပ်သည် ထိုနေရာတွင် သူ့ကို တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး မိသားစုဘုန်းတော်ကြီးသည် ပျော်ရွှင်စွာ မင်္ဂလာအခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ကာ အခါအလျော်ညီသည့်အတိုင်း သန့်ရှင်းသော ကိစ္စကို တိတိကျကျ ပြုလုပ်하였다။

Verse 45

अन्तर्वेद्यां महाप्रीत्या सम्प्रविश्य हिमाद्रिणा । यत्र सा पार्वती कन्या सर्वाभरणभूषिता

အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ဟိမာလယတောင်မင်းသည် အတွင်းယဇ္ဍာဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ ထိုနေရာ၌ ကညာပါရဝတီသည် အလှဆင်အလင်္ကာ အစုံအလင် ဝတ်ဆင်၍ ရပ်နေ၏။

Verse 46

वेदिकोपरि तन्वंगी संस्थिता सुविराजिता । तत्र नीतो मद्दादेवो विष्णुना च मया सह

ကိုယ်လက်သွယ်လျသော မဟာဒေဝီသည် ယဇ္ဍာဗေဒိပေါ်၌ ထိုင်နေ၍ အလွန်တောက်ပလှ၏။ ထို့နောက် ဗိဿနုနှင့် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ကို ထိုနေရာသို့ ဗိဿနုက ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်လာ၏။

Verse 47

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे शिव हिमगिरिगृहाभ्यन्तरगमनोत्सववर्णनं नाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရှီဝမဟာပုရာဏ» အတွင်း ဒုတိယစာအုပ် ရုဒ္ရသံဟိတာ၏ တတိယပိုင်း ပါရဝတီခဏ္ဍ၌ «ဟိမဂိရိ၏ အတွင်းနန်းတော်သို့ သီဝ၏ ဝင်ရောက်ပွဲတော် ဖော်ပြချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၄၇ ပြီးဆုံး၏။

Verse 48

तत्रोपविष्टो गर्गश्च यत्रास्ति घटिकालयम् । यावच्छेषा घटी तावत्कृतम्प्रणवभाषणम्

ထိုနေရာတွင် ရှင်ဂါရ္ဂသည် ရေချိန်နာရီထားရာ အရပ်၌ ထိုင်နေ၏။ ဂဋီတစ်ခု ကျန်သမျှ အချိန်တိုင်အောင် ပ္ရဏဝ (အိုမ်) ကို ဆက်လက် အသံထွက်နေ၏။

Verse 49

पुण्याहम्प्रवदन्गर्गस्समाध्रेऽञ्जलिम्मुदा । पार्व्वत्यक्षतपूर्णं च ववृषे च शिवोपरि

«ပုဏ္ယာဟ» ဟု မင်္ဂလာကောင်းချီးကို ကြွေးကြော်လျက် ဂါရ္ဂရိရှီသည် ဝမ်းမြောက်စွာ လက်အုပ်ချီကန်တော့ပြီး ပါရဝတီက ဖြည့်၍ သန့်စင်ပေးထားသော မကွဲအောင်ဆန် (အက္ခတ) ကို သီဝဘုရားပေါ်သို့ ပက်ချခဲ့၏။

Verse 50

तया सम्पूजितो रुद्रो दध्यक्षतकुशाम्बुभिः । परमोदाढ्यया तत्र पार्वत्या रुचिरास्यया

ထိုနေရာ၌ မျက်နှာတောက်ပသော ပါဝတီသည် ဒဿီ(နို့ချဉ်)၊ မကွဲသော ဆန်စေ့များ၊ ကုရှမြက်နှင့် သန့်စင်ရေတို့ဖြင့် ဝတ်တရားတည်ကြည်စွာ ရုဒြကို သေချာစွာ ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 51

विलोकयन्ती तं शम्भुं यस्यार्थे परमन्तपः । कृतम्पुरा महाप्रीत्या विरराज शिवाति सा

ထိုရှမ္ဘုကို ကြည့်ရှုလျက်—အကြောင်းအရာတော်အတွက် အလွန်တင်းကျပ်သော တပဿကို ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့သူမသည်—မဟာပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တောက်ပလင်းလက်လာပြီး အမှန်တကယ် “ရှီဝါ” ဟူသော ရှီဝ၏ မင်္ဂလာမဟာမယ်တော် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 52

मया मुने तदोक्तस्तु गर्गादिमुनिभिश्च सः । समानर्च शिवां शम्भुर्लौकिकाचारसंरतः

အို မုနိ၊ ဤစကားကို ငါက အမှန်တကယ် ပြောခဲ့ပြီး၊ ဂါရ္ဂာ စသည့် မုနိတို့လည်း အတည်ပြုခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက် လောကဓမ္မအကျင့်ကို လေးစားလိုက်နာသော သမ္ဘုသည် သီဝါကို သင့်လျော်သော ရိုသေမှုဖြင့် ပူဇော်လေ၏။

Verse 53

एवं परस्परं तौ वै पार्व्वतीपरमेश्वरौ । अर्चयन्तौ तदानीञ्च शुशुभाते जगन्मयौ

ထို့ကြောင့် ထိုအခါ ပါရဝတီနှင့် ပရမေရှ္ဝရတို့သည် အပြန်အလှန် ရိုသေစွာ ပူဇော်ကြ၍၊ စကြဝဠာ၏ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သဖြင့် တောက်ပလှပစွာ ထင်ရှားလေ၏။

Verse 54

त्रैलोक्यलक्ष्म्या संवीतौ निरीक्षन्तौ परस्परम् । तदा नीराजितौ लक्ष्म्यादिभिस्स्त्रीभिर्विशेषतः

သုံးလောက၏ သာယာချမ်းမြေ့သော လက္ခမီတောက်ပမှုဖြင့် ဝန်းရံခံရသော နှစ်ပါးသည် အပြန်အလှန် ကြည့်ရှုကြ၏။ ထို့နောက် လက္ခမီနှင့် အခြား ကောင်းကင်မိန်းမများက အထူးသဖြင့် အာရတီဖြင့် ဂုဏ်ပြုလေ၏။

Verse 55

तथा परा वै द्विजयोषितश्च नीराजयामासुरथो पुरस्त्रियः । शिवाञ्च शम्भुञ्च विलोकयन्त्योऽवापुर्म्मुदन्तास्सकला महोत्सवम्

ထို့အတူ ဒွိဇမိန်းမများနှင့် မြို့သူမြို့သားမိန်းမများလည်း ရှေ့တွင် အာရတီပြုကြ၏။ သီဝါနှင့် သမ္ဘုကို ကြည့်ရှုရင်း အားလုံး ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်ကာ ထိုမဟာပွဲတော်၏ ပြည့်စုံမှုကို ရရှိလေ၏။