मङ्गलपत्रिकाग्रहणम् — Reception of the Auspicious Marriage Invitation

Verse 1

नारद उवाच । विधे तात महाप्राज्ञ विष्णुशिष्य नमोऽस्तु ते । अद्भुतेयं कथाश्रावि त्वत्तोऽस्माभिः कृपानिधे

နာရဒက ပြောသည်။ «အို ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာဘုရား၊ အဘကြီး၊ အလွန်ပညာရှိ၊ ဗိဿနုဘုရား၏ တပည့်တော်—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ အို ကရုဏာ၏ خزانہ၊ ဤအံ့ဩဖွယ် သာသနာတော်ကഥာကို သင်ထံမှ ကျွန်ုပ်တို့ ကြားနာရပါပြီ»။

Verse 2

इदानीं श्रोतुमिच्छामि चरितं शशिमौलिनः । वैवाहिकं सुमाङ्गल्यं सर्वाघौघविनाशनम्

ယခုအခါ ကျွန်ုပ်သည် လမောက်တော်ဆင်သော အရှင် (ရှီဝ) ၏ သန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်းကို ကြားနာလိုပါသည်—အလွန်မင်္ဂလာရှိသော မင်္ဂလာဆောင်ပုံပြင်၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ပေးစွမ်း၍ အပြစ်အကုန်အစုကို ဖျက်ဆီးပေးသောအရာ။

Verse 3

किं चकार महादेवः प्राप्य मङ्गलपत्रिकाम् । तां श्रावय कथान्दिव्यां शङ्करस्सपरात्मनः

မင်္ဂလာစာကို ရရှိပြီးနောက် မဟာဒေဝသည် ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ အမြင့်ဆုံးအတ္တဖြစ်သော ရှင်ကရာ၏ ဒိဗ္ဗကထာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။

Verse 4

ब्रह्मोवाच । शृणु वत्स महाप्राज्ञ शाङ्करम्परमं यशः । यच्चकार महादेवः प्राप्य मङ्गलपत्रिकाम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—“ချစ်သားရေ၊ အလွန်ပညာရှိသူရေ၊ နားထောင်လော့။ ရှင်ကရာ၏ အမြင့်ဆုံးဂုဏ်သတင်းကို နားထောင်လော့။ မဟာဒေဝသည် မင်္ဂလာလက်ထပ်စာကို ရရှိပြီးနောက် ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။”

Verse 5

अथ शम्भुर्गृहीत्वा तां मुदा मंगलपत्रिकाम् । विजहास प्रहृष्टात्मा मानन्तेषां व्यधाद्विभुः

ထို့နောက် ရှမ္ဘူသည် ဝမ်းမြောက်စွာ မင်္ဂလာစာကို ကိုင်ယူ၍ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလေ၏။ စိတ်ပျော်ရွှင်သော အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်သည့် အရှင်သည် မိမိအား ရိုသေကန်တော့သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုလေ၏။

Verse 6

वाचयित्वा च तां सम्यग्स्वीचकार विधानतः । तज्जनन्यापयामास बहुसम्मान्य चादृतः

ထိုစာကို မှန်ကန်စွာ ဖတ်ကြားစေပြီးနောက် ပွဲတော်စည်းကမ်းအတိုင်း လက်ခံတော်မူ၏။ ထို့နောက် အလွန်ဂုဏ်ပြု၍ ရိုသေစွာ သူမ၏ မိခင်ထံ သတင်းပို့စေလေ၏။

Verse 7

उवाच सुनिवर्गांस्तान्कार्य्यं सम्यक् कृतं शुभम् । आगन्तव्यं विवाहे मे विवाहस्स्वीकृतो मया

သူမက သီလရှိသူတို့အား မိန့်တော်မူသည်— «မင်္ဂလာကိစ္စကို ကောင်းမွန်စွာ ပြီးစီးခဲ့ပြီ။ ငါ၏ မင်္ဂလာပွဲသို့ မဖြစ်မနေ လာရမည်; ဤအိမ်ထောင်ရေးကို ငါ လက်ခံပြီးပြီ»။

Verse 8

इत्याकर्ण्य वचश्शम्भोः प्रहृष्टास्ते प्रणम्य तम् । परिक्रम्य ययुर्धाम शंसन्तः स्वं विधिम्परम्

ရှမ္ဘု (ရှီဝ) ၏ မိန့်တော်ကို ကြားသိပြီးနောက် သူတို့သည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြသည်။ ထိုသို့ပင် ဦးချကန်တော့၍ ပတ်လည်လှည့်ကာ မိမိတို့၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကြပြီး၊ သူမိန့်တော်မူသည့် အမြင့်မြတ်သော ဓမ္မဝిధိကို ချီးမွမ်းကြလေသည်။

Verse 9

अथ देवेश्वरश्शम्भुस्सामरस्त्वां मुने द्रुतम् । लौकिकाचारमाश्रित्य महालीलाकरः प्रभुः

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင် ရှမ္ဘုသည် အားလုံးနှင့် သဟဇာတဖြစ်တော်မူသူဖြစ်၍၊ အို မုနိ၊ သင့်ကို လျင်မြန်စွာ မိန့်တော်မူလေသည်။ မဟာလီလာကို ဆောင်ရွက်တော်မူသော အမြင့်မြတ်သခင်သည် မိမိ၏ လီလာအတွက် လောကီအကျင့် (လောကိက-အာစာရ) ကို လက်ခံကျင့်သုံးတော်မူ၏။

Verse 10

त्वमागतः परप्रीत्या प्रशंसंस्त्वं विधिम्परम् । प्रणमंश्च नतस्कन्धो विनीतात्मा कृताञ्जलिः

သင်သည် အမြင့်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် လာရောက်ပြီး ဓမ္မ၏ အထွတ်အထိပ်သော အမိန့်ကို ချီးမွမ်းလျက်ရှိသည်။ ဦးချကန်တော့ကာ ပခုံးကို နိမ့်ချ၍ ကိုယ်စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းလျက် လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ ရပ်တည်နေ၏။

Verse 11

अस्तौस्सुजयशब्दान्हि समुच्चार्य मुहुर्मुहुः । निदेशं प्रार्थयंस्तस्य प्रशंसंस्त्वं विधिम्मुने

မင်္ဂလာအောင်မြင်ခြင်း၏ အော်ဟစ်သံများကို ထပ်ခါထပ်ခါ မြင့်မြတ်စွာ ကြွေးကြော်ပြီးနောက်၊ သင်သည် ထိုအရှင်ကို ချီးမွမ်းကာ၊ အို မုနိ၊ သင့်တော်သော ရိတိ(ပူဇော်ပွဲ) အကြောင်း အမိန့်ညွှန်ကြားမှုကို နှိမ့်ချစွာ တောင်းခံ하였다။

Verse 12

ततश्शंभुः प्रहृष्टात्मा दर्शयंल्लौकिकीं गतिम् । उवाच मुनिवर्य त्वां प्रीणयञ्छुभया गिरा

ထို့နောက် သမ္ဘုသည် အတွင်းစိတ်ပျော်ရွှင်လျက်၊ လီလာအတွက် လောကီသဘောအမူအရာကို ပြသကာ၊ အို မုနိတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ မင်္ဂလာစကားများဖြင့် သင့်ကို ပျော်ရွှင်စေကာ ပြောကြား하였다။

Verse 13

शिव उवाच । प्रीत्या शृणु मुनिश्रेष्ठ ह्यस्मत्तोऽद्य वदामि ते । ब्रुवे तत्त्वां प्रियो मे यद्भक्तराजशिरोमणिः

ရှီဝက မိန့်တော်မူသည်—“ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် နားထောင်လော့၊ မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ။ ယနေ့ ငါသည် သင့်အား တိုက်ရိုက် ပြောမည်။ သင်သည် ငါ့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးရသူဖြစ်၍—ဘက္တတို့၏ ဘုရင်များအနက် မဏိမကွတ်တော်ကဲ့သို့ ထင်ရှားသူဖြစ်သဖြင့်—တရားအမှန်ကို ငါကြေညာမည်” ဟု။

Verse 14

कृतं महत्तपो देव्या पार्वत्या तव शासनात् । तस्यै वरो मया दत्तः पतित्वे तोषितेन वै

သင်၏ အမိန့်အတိုင်း ဒေဝီ ပါရဝတီသည် တပဿာကြီးကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။ ထိုကြောင့် ငါသည် ပီတိဖြစ်၍ သူမအား “ရှီဝသည် သင်၏ ခင်ပွန်း ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟူသော အပေးအယူ (ဗရ) ကို ပေးအပ်ခဲ့၏။

Verse 15

करिष्येऽहं विवाहं च तस्या वश्यो हि भक्तितः । सप्तर्षिभिस्साधितश्च तल्लग्नं शोधितं च तैः

ငါသည် သူမ၏ မင်္ဂလာအိမ်ထောင်ရေးကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်မည်။ ဘက္တိဖြင့် ငါသည် သူမ၏ အာဏာအောက်သို့ တကယ်တမ်း လိုက်နာလာ၏။ ထို့ပြင် မင်္ဂလာလဂ္နာအချိန်ကို စပ့်တဿရီ (ရသီ ၇ ပါး) တို့က စီစဉ်ကာ စိစစ်၍ အတည်ပြုထားကြ၏။

Verse 16

अद्यतस्सप्तमे चाह्नि तद्भविष्यति नारद । महोत्सवं करिष्यामि लौकिकीं गतिमाश्रितः

နာရဒာရေ၊ ယနေ့မှ စ၍ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ထိုအဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။ အပြင်ပန်းလောကီနည်းလမ်းကို ခံယူကာ ငါသည် မဟာပွဲတော်ကြီးကို စီစဉ်မည်။

Verse 17

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य शंकरस्य परात्मनः । प्रसन्नधीः प्रभुं नत्वा तात त्वं वाक्यमब्रवीः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ အထွဋ်အမြတ် အတ္တမဖြစ်သော သင်္ကရာ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ချစ်သားရေ၊ စိတ်နှလုံး သာယာငြိမ်သက်လျက် သခင်ကို ဦးချကန်တော့ပြီး ထို့နောက် ဤစကားတို့ကို ပြောလေ၏။

Verse 18

नारद उवाच । भवतस्तु व्रतमिदम्भक्तवश्यो भवान्मतः । सम्यक् कृतं च भवता पार्वतीमानसेप्सितम्

နာရဒက ပြောသည်— «သင်၏ ဤဝရတသည် အလွန်သင့်တော်၏၊ သင်သည် ဘက္တိကြောင့် အနိုင်ရနိုင်သူဟု သတ်မှတ်ခံရသူဖြစ်သည်။ သင်က မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ပါရဝတီ၏ စိတ်ထဲက ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေခဲ့သည်»။

Verse 19

कार्यं मत्सदृशं किञ्चित्कथनीयन्त्वया विभो । मत्वा स्वसेवकं मां हि कृपां कुरु नमोऽस्तु ते

အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်တော်မူသော အရှင်၊ ကျွန်ုပ်နှင့် သင့်တော်သော တာဝန်တစ်စုံတစ်ရာကို မိန့်ကြားပါ။ ကျွန်ုပ်ကို သင်၏ အမှုထမ်းဟု မှတ်ယူကာ ကရုဏာပြုပါ။ သင့်အား နမಸ್ಕာရ။

Verse 20

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तस्तु त्वया शम्भुश्शंकरो भक्तवत्सलः । प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा सादरं त्वां मुनीश्वर

ဗြဟ္မာက ပြောသည်— ထိုသို့ သင်က လျှောက်တင်သောအခါ၊ ဘက္တဝတ္ဆလဖြစ်သော သမ္ဘု—သင်္ကရသည် စိတ်ကြည်နူးငြိမ်းချမ်းလျက်၊ မုနိတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော သင်အား လေးစားစွာ ပြန်လည်မိန့်ကြား하였다။

Verse 21

शिव उवाच । विष्णुप्रभृतिदेवांश्च मुनीन्सिद्धानपि ध्रुवम् । त्वन्निमन्त्रय मद्वाण्या मुनेऽन्यानपि सर्वतः

ရှီဝက မိန့်တော်မူသည်။ «ဗိဿဏုနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ကို မလွဲမသွေ ဖိတ်ခေါ်လော့။ မုနိများနှင့် စိဒ္ဓများကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်လော့။ အို မုနိ၊ ငါ၏ ဝါစကားဖြင့် အရပ်ရပ်မှ အခြားသူအားလုံးကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်လော့»။

Verse 22

सर्व आयान्तु सोत्साहास्सर्वशोभासमन्विताः । सस्त्रीसुतगणाः प्रीत्या मम शासनगौरवात्

«အားလုံးတို့သည် စိတ်အားထက်သန်၍ အလှအပအရာရာဖြင့် တင့်တယ်လျက် လာကြစေ။ မိမိတို့၏ ဇနီး၊ သားသမီးနှင့် အစေခံအဖွဲ့တို့နှင့်တကွ ငါ၏ အမိန့်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ရိုသေသဖြင့် ဝမ်းမြောက်စွာ လာကြစေ»။

Verse 23

नागमिष्यन्ति ये त्वत्र मद्विवाहोत्सवे मुने । ते स्वकीया न मन्तव्या मया देवादयः खलु

အို မုနိ၊ ငါ၏ မင်္ဂလာပွဲအခမ်းအနားကို ဤနေရာသို့ မလာသူတို့ကို—သူတို့သည် နတ်တို့နှင့် အခြားသူများဖြစ်စေကာမူ—ငါ့အပိုင်၊ ငါ့သူဟု မထင်မှတ်ရ။

Verse 24

ब्रह्मोवाच । इतीशाज्ञां ततो धृत्वा भवाञ्छङ्करवल्लभः । सर्वान्निमन्त्रयामास तं तं गत्वा द्रुतं मुने

ဗြဟ္မာက ပြော၏—ဤသို့ သခင်၏ အမိန့်ကို ခံယူပြီးနောက်၊ ရှင်ကရ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ ဘဝါန်သည် အို မုနိ၊ တစ်ဦးချင်းစီထံသို့ လျင်မြန်စွာ သွားရောက်ကာ အားလုံးကို ဖိတ်ကြားလေ၏။

Verse 25

शम्भूपकण्ठमागत्य द्रुतं मुनिवरो भवान् । तद्दूत्यात्तत्र सन्तस्थौ तदाज्ञाम्प्राप्य नारद

အို နာရဒာ၊ မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော သင်သည် ရှမ္ဘု၏ ချစ်လှစွာသော အမှုထမ်း ပကဏ္ဌထံသို့ လျင်မြန်စွာ သွားရောက်၏။ သူ၏ သံတမန်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ကာ၊ သူ၏ အမိန့်ကို ရရှိပြီးနောက် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်လေ၏။

Verse 26

शिवोऽपि तस्थौ सोत्कण्ठस्तदागमनलालसः । स्वगणैस्सोत्सवैस्सवेंर्नृत्यद्भिस्सर्वतोदिशम्

ရှီဝဘုရားလည်း ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်ကာ သူမ၏ ရောက်လာခြင်းကို မျှော်လင့်တမ်းတ၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။ အရပ်အနှံ့၌ မိမိ၏ ဂဏများသည် ပွဲတော်သဘင်နှင့် ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်အောင်ပွဲခံကြ၏။

Verse 27

एतस्मिन्नेव काले तु रचयित्वा स्ववेषकम् । आजगामाच्युतश्शीघ्रं कैलासं सपरिच्छदः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် အချျုတ (ဗိဿနု) သည် မိမိ၏ အယောင်ဆောင်ပုံစံကို စီစဉ်ပြင်ဆင်ပြီး၊ အစေခံအဖွဲ့နှင့် လိုအပ်သော အထောက်အပံ့များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကိုင်လာသသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာ၏။

Verse 28

शिवम्प्रणम्य सद्भक्त्या सदारस्सदलो मुदा । तदाज्ञाम्प्राप्य सन्तस्थौ सुस्थाने प्रीतमानसः

စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် သီဝရှင်ကို ဦးချကန်တော့ပြီး၊ ဇနီးနှင့် အဖော်အပါများနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်လျက် ရှိ၏။ ထို့နောက် သီဝ၏ အမိန့်တော်ကို လက်ခံရရှိကာ သင့်လျော်သော နေရာ၌ တည်နေ၍ စိတ်နှလုံး ပီတိဖြင့် ပြည့်ဝနေ၏။

Verse 29

तथाहं स्वगणैराशु कैलासमगमं मुदा । प्रभुम्प्रणम्यातिष्ठं वै सानन्दस्स्वगणान्वितः

“ထို့ကြောင့် ငါသည် ငါ့အဖော်အပါများနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်လျက် အမြန်ကာလ၌ ကైలားသို့ သွားရောက်하였다။ သခင်တော်ကို ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် ငါသည် အမှန်တကယ် ထိုနေရာ၌ပင် စိတ်ရွှင်လန်းစွာ ငါ့အဖော်အပါများနှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့သည်။”

Verse 30

इन्द्रादयो लोकपाला आययुस्सपरिच्छदाः । तथैवालंकृतास्सर्वे सोत्सवास्सकलत्रकाः

အိန္ဒြာနှင့် အခြား လောကပာလများသည် မိမိတို့၏ အဖော်အပါများနှင့်အတူ ရောက်လာကြ၏။ ထိုနည်းတူ အားလုံးသည် အလှဆင်တင့်တယ်စွာ၊ ပွဲတော်စိတ်ဓာတ်ဖြင့်၊ မိမိတို့၏ ဇနီးများနှင့်အတူ လာရောက်ကြ၏။

Verse 31

तथैव मुनयो नागास्सिद्धा उपसुरा स्तथा । आययुश्चापरेऽपीह सोत्सवास्सुनिमन्त्रिताः

ထိုနည်းတူပင် ရှင်မုနိများ၊ နာဂများ၊ စိဒ္ဓများနှင့် အူပသုရ (အကူအညီဒေဝတား) များလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ ထို့ပြင် အခြားသူများစွာလည်း ဖိတ်ကြားခြင်းကို သင့်တော်စွာ ခံယူပြီး ပျော်ရွှင်ပွဲတော်သဘောဖြင့် ရောက်လာကြ၏။

Verse 32

महेश्वरस्तदा तत्रागतानां च पृथक् पृथक् । सर्वेषाममराद्यानां सत्कारं व्यदधान्मुदा

ထို့နောက် မဟေရှ္ဝရသည် ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်လျက် ရောက်လာသူအားလုံးကို ဒေဝတားများမှ စ၍ တစ်ဦးချင်းစီအလိုက် သင့်တော်သော ဧည့်ခံဂုဏ်ပြုမှုကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 33

अथोत्सवो महानासीत्कैलासे परमोद्भुतः । नृत्यादिकन्तदा चक्रुर्यथायोग्यं सुरस्त्रियः

ထို့နောက် ကိုင်လာသ (Kailāsa) တောင်ပေါ်၌ အလွန်ကြီးမြတ်၍ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ပွဲတော်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုအခါ နတ်မိန်းမတို့သည် မိမိတို့၏ အခန်းကဏ္ဍနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ အကနှင့် အနုပညာအမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်ကာ သီဝ (Śiva) ဘုရား၏ မင်္ဂလာရှိသော ရှေ့မှောက်၌ ပျော်ရွှင်စွာ စေဝာပြုကြ၏။

Verse 34

एतस्मिन्समये देवा विष्ण्वाद्या ये समागताः । यात्रां कारयितुं शम्भोस्तत्रोषुस्तेऽखिला मुने

ထိုအချိန်၌ ဗိဿ္ဏု (Viṣṇu) စသည့် စုဝေးလာသော နတ်တို့အားလုံးသည်၊ မုနိရေ၊ သမ္ဘု (Śambhu) ဘုရား၏ သန့်ရှင်းသော ယာထရာ (yātrā) လှည့်လည်ပွဲကို သင့်တင့်စွာ ကျင်းပစေရန် အဲဒီနေရာ၌ပင် နေထိုင်ကြ၏။

Verse 35

शिवाज्ञप्तास्तदा सर्वे मदीयमिति यन्त्रिताः । शिवकार्यमिदं सर्वं चक्रिरे शिवसेवनम्

ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် သီဝ (Śiva) ဘုရား၏ အမိန့်တော်အတိုင်း၊ «ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ၏ပိုင်ဆိုင်ရာ» ဟူသော စိတ်ဖြင့် ထိန်းညှိခံကာ ဤအလုပ်အားလုံးကို သီဝ၏ အလုပ်ဟူ၍ ဆောင်ရွက်ကြပြီး သီဝကို စေဝာပြုကာ ပူဇော်ဝတ်ပြုကြ၏။

Verse 36

मातरस्सप्त तास्तत्र शिवभूषाविधिम्परम् । चक्रिरे च मुदा युक्ता यथायोग्यन्तथा पुनः

ထိုနေရာ၌ သတ္တမဟာမိခင်ဒေဝီတို့သည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ သီဝ၏ အလှဆင်ပူဇော်ရာ အမြတ်ဆုံးသော ဝိဓိကို သင့်တော်သကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ထို့နောက် ထိုက်တန်သလို အရာအားလုံးကို ပြန်လည်စီစဉ်တော်မူကြသည်။

Verse 37

तस्य स्वाभाविको वेषो भूषाविविरभूत्तदा । तस्येच्छया मुनिश्रेष्ठ परमेशस्य सुप्रभो

ထိုအခါ သူ၏ သဘာဝဝတ်စုံသည် တောက်ပသော အလှဆင်အဖြစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ အို မုနိအမြတ်ဆုံး၊ အမြင့်မြတ်သော ပရမေရှဝရ၏ အလိုတော်ကြောင့် သူ၏ ရောင်ဝါတောက်ပမှုသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်လာ၏။

Verse 38

चन्द्रश्च मुकुटस्थाने सान्निध्यमकरोत्तदा । लोचनं सुन्दरं ह्यासीत्तृतीयन्तिलकं शुभम्

ထို့နောက် လသည် မကွတ်တော်နေရာ၌ နီးကပ်စွာ တည်နေ၏။ မျက်စိတော်သည် အလွန်လှပအံ့ဩဖွယ် ဖြစ်လာပြီး၊ မင်္ဂလာရှိသော တတိယမျက်စိသည် သန့်ရှင်းသော တီလကကဲ့သို့ ထင်ရှားတောက်ပ၍ ရှီဝ၏ ကရုဏာပြည့်ဝသော သရုပ်ထင် (စဂုဏ) တည်ရှိမှု၏ သင်္ကေတ ဖြစ်၏။

Verse 39

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे देवनिमन्त्रण देवागमन शिवयात्रावर्णनं नामैकोनचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ-ရှီဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ဒုတိယစာအုပ် «ရုဒြသံဟိတာ» ၏ တတိယပိုင်း «ပါရဝတီခဏ္ဍ» တွင် «ဒေဝတို့ကို ဖိတ်ကြားခြင်း၊ ဒေဝတို့ ရောက်လာခြင်းနှင့် ရှီဝ၏ ယာထရာ (လှည့်လည်ပွဲ) ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၃၉ သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 40

अन्यांगसंस्थितास्सर्पास्तदंगाभरणानि च । बभूवुरतिरम्याणि नानारत्नमयानि च

အခြားအင်္ဂါများပေါ်တွင် နားနေသော မြွေတို့သည် ထိုအင်္ဂါတို့၏ အလှဆင်အဖြစ် ဖြစ်လာ၍ မြင်ရသည်မှာ အလွန်ချစ်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး၊ မျိုးစုံသော ရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပလှ၏။

Verse 41

विभूतिरंगरागोऽभूच्चन्दनादिसमुद्भवः । तद्दुकूलमभूद्दिव्यं गजचर्मादि सुन्दरम्

ဗိဘူတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) သည် ကိုယ်အလှဆင်အဖြစ် ဖြစ်လာပြီး၊ စန္ဒနနှင့် အခြားအနံ့သာတို့သည် မွှေးကြိုင်သော လိမ်းဆေးအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် အဝတ်အစားသည်လည်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ—ဆင်အရေပြားနှင့် အခြားသော ဒိဗ္ဗအဖုံးအကာတို့ဖြင့် လှပစွာ ပြုလုပ်ထား၏။

Verse 42

ईदृशं सुन्दरं रूपं जातं वर्णातिदुष्करम् । ईश्वरोऽपि स्वयं साक्षादैश्वर्यं लब्धवान्स्वतः

ဤသို့ အလွန်လှပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၍ စကားဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလောက်အောင် ထူးကဲလှသည်။ သခင်အရှင်တော်ကိုယ်တိုင်ပင် တိုက်ရိုက်အမှန်တကယ်အားဖြင့် မိမိ၏ သဘာဝအင်အားကြောင့် အရှင်မဟာအာဏာတော်ကို ရရှိတော်မူ၏။

Verse 43

ततश्च सर्वे सुरपक्षदानवा नागाः पतंगाप्सरसो महर्षयः । समेत्य सर्वे शिवसन्निधिं तदा महोत्सवाः प्रोचुरहो मुदान्विताः

ထို့နောက် ဒေဝတားများနှင့် ဒိုင်တျများ၊ နာဂများ၊ တောင်ပံရှိသတ္တဝါများ၊ အပ်ဆရာများနှင့် မဟာရိရှီများ အားလုံးသည် သီဝ၏ ရှေ့တော်၌ စုဝေးလာကြသည်။ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းစွာဖြင့် “အဟော! မဟာပွဲတော်ကြီးပါပဲ” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။

Verse 44

सर्वै ऊचुः । गच्छ गच्छ महादेव विवाहार्थं महेश्वर । गिरिजाया महादेव्याः सहास्माभिः कृपां कुरु

အားလုံးက ပြောကြသည်—“သွားပါ၊ သွားပါ၊ မဟာဒေဝ၊ မဟေရှဝရ၊ မင်္ဂလာအတွက် ထွက်ခွာတော်မူပါ။ ဂိရိဇာ မဟာဒေဝီထံသို့ ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ သွားတော်မူ၍ ကရုဏာတော် ပြပါ” ဟု။

Verse 45

ततो विष्णुरुवाचेदं प्रस्तावसदृशं वचः । प्रणम्य शंकरं भक्त्या विज्ञानप्रीतमानसः

ထို့နောက် ဗိဿနုသည် အခါအလျော်သင့်သော စကားကို ပြောကြား하였다။ ဘက္တိဖြင့် သင်္ကရကို ဦးညွတ်ပူဇော်ပြီး၊ သမ္မာဉာဏ်ကြောင့် စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် ထိုသခင်အား လျှောက်တင်하였다။

Verse 46

विष्णुरुवाच । देव देव महादेव शरणागतवत्सल । कार्यकर्त्ता स्वभक्तानां विज्ञप्तिं शृणु मे प्रभो

ဗိဿနုက ပြောသည်— «ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ မဟာဒေဝ၊ သင့်ထံ ခိုလှုံလာသူတို့ကို ချစ်ခင်ကာကွယ်သူ၊ ကိုယ့်ဘက္တများ၏ လိုအပ်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေသူ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ နိမ့်ချသော လျှောက်တင်ချက်ကို ကြားနာပါ»။

Verse 47

गृह्योक्तविधिना शम्भो स्वविवाहस्य शंकर । गिरीशसुतया देव्या कर्म कर्तुमिहार्हसि

အို သမ္ဘု၊ အို သင်္ကရ၊ ယခု ဤနေရာ၌ ဂೃಹ்யာထုံးတမ်းအတိုင်း သင်၏ ကိုယ်ပိုင် မင်္ဂလာပွဲ၏ သာသနာရေးကမ္မကို၊ ဂိရိရှ (ဟိမဝန္တ) ၏ သမီးတော် ဒေဝီနှင့်အတူ ဆောင်ရွက်သင့်၏။

Verse 48

त्वया च क्रियमाणे तु विवाहस्य विधौ हर । स एव हि तथा लोके सर्वस्सुख्यातिमाप्नुयात

အို ဟရ၊ သင်က မင်္ဂလာဝိဓိကို ဆောင်ရွက်သည့်အခါ၊ ထိုကမ္မတရားသည် လောကတစ်ဝှမ်းတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားလာပြီး မင်္ဂလာကောင်းသတင်းအဖြစ် အနှံ့အပြား ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 49

मण्डपस्थापनन्नान्दीमुखन्तत्कुलधर्मतः । कारय प्रीतितो नाथ लोके स्वं ख्यापयन् यशः

အို နာထ၊ ပီတိဖြင့် မဏ္ဍပကို တည်ဆောက်စေ၍၊ ထိုမျိုးရိုးဓမ္မအတိုင်း မင်္ဂလာရှိသော နန္ဒီမုခ ဝိဓိကို ပြုလုပ်စေပါ။ ထိုသို့ လောက၌ သင်၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကျယ်ပြန့်စွာ ထင်ရှားစေပါလိမ့်မည်။

Verse 50

ब्रह्मोवाच । एवमुक्तस्तदा शम्भुर्विष्णुना परमेश्वरः । लौकिकाचारनिरतो विधिना तच्चकार सः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ဗိဿနု၏ အမိန့်ကို ထိုသို့ ကြားနာပြီးနောက်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် သမ္ဘူသည် လောကဓမ္မအကျင့်ကို ထိန်းသိမ်းလိုသဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ထိုကိစ္စကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 51

अहं ह्यधिकृतस्तेन सर्वमभ्युदयोचितम् । अकुर्वं मुनिभिः प्रीत्या तत्र तत्कर्म चादरात्

အမှန်တကယ် သူက ကျွန်ုပ်ကို ခန့်အပ်ထားသဖြင့် မင်္ဂလာတိုးတက်မှုနှင့် ကိုက်ညီသမျှ အရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် မုနိတို့ ပီတိဖြစ်ကြပြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ထိုပူဇော်ပွဲကို သဒ္ဓါနှင့် လေးစားစွာ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 52

कश्यपोऽत्रिर्वशिष्ठश्च गौतमो भागुरिर्गुरुः । कण्वो बृहस्पतिश्शक्तिर्जमदग्निः पराशरः

ဤနေရာ၌ ကശ്യပ၊ အတြိ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ ဂေါတမ၊ ဂုရုအဖြစ် ဂုဏ်ထူးရှိသော ဘာဂုရီ၊ ကဏ္ဝ၊ ဗြဟ္စပတိ၊ သက္တိ၊ ဇမဒဂ္နိ နှင့် ပရာရှရ တို့လည်း ရှိကြ၏။

Verse 53

मार्कण्डेयश्शिलापाकोऽरुणपालोऽकृतश्रमः । अगस्त्यश्च्यवनो गर्गश्शिलादोऽथ महामुने

အို မဟာမုနိ၊ ထိုနေရာ၌ မာရ္ကဏ္ဍေယ၊ ရှီလာပါက၊ အရုဏပါလ၊ အကൃതရှ్రమ၊ ထို့ပြင် အဂஸ္တျ၊ စျဝန၊ ဂရ္ဂ နှင့် ရှီလာဒ တို့လည်း ရှိကြ၏—အမည်ကြီး ရှင်ရသေ့များပင်။

Verse 54

दधीचिरुपमन्युश्च भरद्वाजोऽकृतव्रणः । पिप्पलादोऽथ कुशिकः कौत्सो व्यासः सशिष्यकः

ဒဓီချိ၊ ဥပမန်ယူ၊ ဘရဒ္ဝာဇ နှင့် အကృతဝြဏ; ထို့နောက် ပိပ္ပလာဒ၊ ကုရှိက၊ ကောတ္ဆ နှင့် ဝျာသသည် မိမိ၏ တပည့်များနှင့်အတူလည်း ရှိကြ၏။

Verse 55

एते चान्ये च बहव आगताश्शिवसन्निधिम् । मया सुनोदितास्तत्र चक्रुस्ते विधिवत्क्रियाम्

ဤသူတို့နှင့် အခြားများစွာတို့သည် သခင်ရှီဝ၏ အနီးကပ်တော်မူရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ ငါ၏ မှန်ကန်သော ညွှန်ကြားမှုအတိုင်း ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းနှင့် ထုံးတမ်းအညီ သတ်မှတ်ထားသော ကရိယာကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 56

वेदोक्तविधिना सर्वे वेदवेदांगपारगाः । रक्षां चक्रुर्महेशस्य कृत्वा कौतुकमंगलम्

ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂများကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ရှင်တော်များအားလုံးသည် ဝေဒညွှန်ကြားချက်အတိုင်း မဟေရှာအတွက် ကာကွယ်ရေးကရိယာကို ဆောင်ရွက်ကြပြီး၊ အရင်ဦးစွာ ပျော်ရွှင်မင်္ဂလာ ကောတုကမင်္ဂလာကို ပြီးစီးစေ하였다။

Verse 57

ऋग्यजुस्सामसूक्तैस्तु तथा नानाविधैः परैः । मंगलानि च भूरीणि चक्रुः प्रीत्यर्षयोऽखिलाः

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသော ရှင်ရသီအပေါင်းတို့သည် မင်္ဂလာကောင်းသော ကုသိုလ်ကံများစွာကို ပြုလုပ်ကြ၍ Ṛg၊ Yajur၊ Sāma ဝေဒတို့၏ သုတ်ကာများနှင့် အခြား သန့်ရှင်းသော မန္တရများကိုလည်း ရွတ်ဆိုကြ၏။

Verse 58

ग्रहाणां पूजनं प्रीत्या चक्रुस्ते शम्भुना मया । मण्डलस्थसुराणां च सर्वेषां विघ्नशान्तये

အတားအဆီးအားလုံးကို ငြိမ်းစေခြင်းအတွက် သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ ဂြိုဟ်တို့ကို ပူဇော်ကြပြီး၊ မဏ္ဍလအလိုက် တည်ရှိသော နတ်ဒေဝတားအားလုံးကိုလည်း သမ္ဘူ (သီဝ) ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ပူဇော်ကြ၏။

Verse 59

ततश्शिवस्तु सन्तुष्टः कृत्वा सर्वं यथोचितम् । लौकिकं वैदिकं कर्म ननाम च मुदा द्विजान्

ထို့နောက် သီဝဘုရားသည် အရာအားလုံးကို သင့်လျော်သကဲ့သို့ ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်—လောကီအကျင့်အထုံးနှင့် ဝေဒကမ္မတို့ကိုပါ—အလွန်စိတ်ကျေနပ်တော်မူကာ နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) ဘြာဟ္မဏတို့အား ဝမ်းမြောက်စွာ ဦးညွှတ်တော်မူ၏။

Verse 60

अथ सर्वेश्वरो विप्रान्देवान्कृत्वा पुरस्सरान् । निस्ससार मुदा तस्मात्कैलासात्पर्वतोत्तमात्

ထို့နောက် သတ္တဝါအပေါင်း၏ အရှင်တော်သည် ရှင်ပုဏ္ဏားတို့နှင့် ဒေဝတော်တို့ကို ရှေ့တန်းတွင်ထား၍ ဗဟိုဦးဆောင်စေကာ၊ တောင်တန်းအမြတ် ကိုင်လာသမှ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 61

बहिः कैलासकुधराच्छम्भुस्तस्थौ मुदान्वितः । देवैस्सह द्विजैश्चैव नानास्वीकारकः प्रभुः

ကိုင်လာသတောင်အပြင်ဘက်တွင် ရွှင်လန်းပီတိဖြင့် သမ္ဘူတော် ရပ်တည်တော်မူ၏။ အမျိုးမျိုးသော ပူဇော်နည်းနှင့် အလှူအတန်းကို ကရုဏာဖြင့် လက်ခံတော်မူသော အရှင်တော်သည် ဒေဝတော်များနှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရှင်ပုဏ္ဏားတို့နှင့်အတူရှိတော်မူ၏။

Verse 62

तदोत्सवो महानासीत्तत्र देवादिभिः कृतः । सन्तुष्ट्यर्थं महेशस्य गानवाद्यसुनृत्यकः

ထိုနေရာ၌ ကျင်းပသော ပွဲတော်သည် အလွန်ကြီးမြတ်လှ၏။ ဒေဝတော်တို့နှင့် အခြားသော ကောင်းကင်ဘုံသားတို့က သီချင်းဆိုခြင်း၊ တီးဝိုင်းတော်သံများနှင့် လှပသော အကများဖြင့် မဟေရှ (သီဝတော်) ကို ပျော်ရွှင်စေလိုသည့် အကြောင်းတစ်ခုတည်းအတွက် ပြုလုပ်ကြ၏။