नारद–हिमालयसंवादवर्णनम् (Nārada and Himālaya: Discourse on Pārvatī’s Signs and Destiny)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एकदा तु शिवज्ञानी शिवलीलाविदांवरः । हिमाचलगृहं प्रीत्यागमस्त्वं शिवप्रेरितः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သီဝါကို သိမြင်သူတစ်ဦး၊ သီဝလီလာကို နားလည်သူများအနက် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သူသည် သီဝ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ပျော်ရွှင်စွာ ဟိမာချလ၏ အိမ်တော်သို့ သွားရောက်လေ၏။

Verse 2

दृष्ट्वा मुने गिरीशस्त्वां नत्वानर्च स नारद । आहूय च स्वतनयां त्वदङ्घ्र्योस्तामपातयत्

အို မုနိ၊ ဂိရီရှ (သီဝ) သည် သင်ကို မြင်သောအခါ ဦးညွှတ်ကာ သင့်ကို ထိုက်တန်သလို ပူဇော်ဂုဏ်ပြု하였다၊ နာရဒာရေ။ ထို့နောက် မိမိ၏ သမီးကို ခေါ်၍ သင့်ခြေတော်အနီး၌ ဦးညွှတ်စေ하였다။

Verse 3

पुनर्नत्वा मुनीश त्वामुवाच हिमभूधरः । साञ्जलिः स्वविधिं मत्वा बहुसन्नतमस्तकः

ထပ်မံ ဦးညွှတ်ပြီးနောက်၊ မုနိရှာရေ၊ ဟိမဘူဓရ (ဟိမလယ၏ အရှင်) က ပြော하였다။ လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေကာ၊ သင့်တော်သော အကျင့်အဝတ်ကို သိမြင်လျက်၊ ခေါင်းကို မကြာခဏ ငုံ့ချကာ သင့်ကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 4

हिमालय उवाच । हे मुने नारद ज्ञानिन्ब्रह्मपुत्रवर प्रभो । सर्वज्ञस्त्वं सकरुणः परोपकरणे रतः

ဟိမလယက ပြောသည်— “အို မုနိ နာရဒာ၊ သစ္စာကို သိမြင်သူ၊ ဂုဏ်ထူးထင်ရှားသော အရှင်၊ ဗြဟ္မာ၏ သားတော်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော प्रभု၊ သင်သည် အရာအားလုံးကို သိမြင်သူဖြစ်၍ ကရုဏာပြည့်ဝကာ အခြားသူတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် အမြဲတမ်း အားထုတ်သူဖြစ်သည်။”

Verse 5

मत्सुताजातकं ब्रूहि गुणदोषसमुद्भवम् । कस्य प्रिया भाग्यवती भविष्यति सुता मम

ကျွန်ုပ်၏ သမီး၏ ဇာတက (ဟောရိုစကုပ်) ကို ပြောပြပါ—သူမထံ၌ ပေါ်ပေါက်မည့် ကောင်းဂုဏ်နှင့် ချို့ယွင်းချက်တို့ကိုပါ။ ကျွန်ုပ်၏ သမီးသည် မည်သူ၏ ချစ်သူအဖြစ်၊ အလွန်ကံကောင်းသောသူအဖြစ် ဖြစ်လာမည်နည်း။

Verse 6

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तो मुनिवर्य त्वं गिरीशेन हिमाद्रिणा । विलोक्य कालिकाहस्तं सर्वांगं च विशेषतः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်— «အို မုနိမြတ်ရှင်၊ ဟိမာဒြိ (ဟိမဝန္တတောင်ရှင်) ပေါ်၌ တည်သော ဂိရီရှ (သီဝ) ထံမှ ထိုသို့ မိန့်ကြားခံရပြီးနောက်၊ သင်သည် ကာလိကာ၏ လက်ကို အထူးသဖြင့် စူးစမ်းကြည့်ရှုကာ၊ သူမ၏ ကိုယ်တော်အင်္ဂါ အလုံးစုံကိုလည်း သေချာစွာ ကြည့်ရှု하였다»။

Verse 7

अवोचस्त्वं गिरिं तात कौतुकी वाग्विशारद्ः । ज्ञानी विदितवृत्तान्तो नारदः प्रीतमानसः

ထို့နောက် ချစ်လှစွာသောအဖေ၊ သင်သည် တောင်တော် (ဟိမဝန္တ) ထံသို့ ပြောဆိုလေ၏။ နာရဒသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိ၍ စကားပြောကျွမ်းကျင်၊ ပညာရှိ၊ အကြောင်းအရာအားလုံးကို သိရှိပြီး စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်ကာ (သူ့ကို) မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 8

इति श्रीशिवमहा पुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखंडे नारदहिमालयसंवादवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော သီဝမဟာပုရာဏ၌ ဒုတိယစာအုပ် ရုဒြသံဟိတာ၏ တတိယပိုင်း ပါရဝတီခဏ္ဍတွင် “နာရဒနှင့် ဟိမဝန္တတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲ ဖော်ပြချက်” ဟု အမည်ရသော အဋ္ဌမအခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 9

स्वपतेस्सुखदात्यन्तं पित्रोः कीर्तिविवर्द्धिनी । महासाध्वी च सर्वासु महानन्दकरी सदा

သူမသည် ခင်ပွန်းအား အလွန်အမင်း ချမ်းသာသုခ ပေးစွမ်းပြီး မိဘတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကို အစဉ်တိုးပွားစေသည်။ မိန်းမအားလုံးအနက် သူမသည် မဟာသာဓဝီ (အလွန်သန့်ရှင်းသီလရှိသူ) ဖြစ်၍ အမြဲတမ်း မဟာအာနန္ဒကို ဖြစ်စေသူ ဖြစ်လေ၏။

Verse 10

सुलक्षणानि सर्वाणि त्वत्सुतायाः करे गिरे । एका विलक्षणा रेखा तत्फलं शृणु तत्त्वतः

အို တောင်မင်းကြီး၊ သင်၏သမီး၏လက်ဖဝါး၌ မင်္ဂလာလက္ခဏာအားလုံး ပြည့်စုံ၏။ သို့ရာတွင် ထူးကဲသော မျဉ်းတစ်ကြောင်းရှိသဖြင့်၊ ၎င်း၏ အဓိပ္ပါယ်အမှန်နှင့် ညွှန်ပြသော အကျိုးကို ငါ့ထံမှ ကြားနာလော့။

Verse 11

योगी नग्नोऽगुणोऽकामी मातृतातविवर्जितः । अमानोऽशिववेषश्च पतिरस्याः किलेदृशः

«သူသည် ယောဂီ—အဝတ်မဝတ်၊ ဂုဏသုံးပါးကို ကျော်လွန်၊ ဆန္ဒကာမကင်း၊ မိဘမရှိသူ။ ဂုဏ်သိက္ခာမလို၊ မင်္ဂလာမကောင်းသကဲ့သို့ ထင်ရသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်သူ။ ထိုသူက တကယ်ပင် သူမ၏ ခင်ပွန်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား?»

Verse 12

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्ते हि सत्यं मत्त्वा च दम्पती । मेना हिमाचलश्चापि दुःखितौ तौ बभूवतुः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– «ထိုစကားတို့ကို ကြားပြီး အမှန်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် ဇနီးမောင်နှံ—မေနာနှင့် ဟိမာချလလည်း—နှစ်ဦးစလုံး ဝမ်းနည်းကြေကွဲသွားကြသည်။»

Verse 13

शिवाकर्ण्यवचस्ते हि तादृशं जगदम्बिका । लक्षणैस्तं शिवं मत्त्वा जहर्षाति मुने हृदि

သီဝါ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကမ္ဘာမိခင်သည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်လာ၏။ လက္ခဏာများအားဖြင့် ထိုသူသည် အမှန်တကယ် သီဝဖြစ်ကြောင်း သိမြင်ကာ၊ အို မုနိ၊ သူမ၏ နှလုံးအတွင်း၌ ဝမ်းမြောက်လှ၏။

Verse 14

न मृषा नारदवचस्त्विति संचिन्त्य सा शिवा । स्नेहं शिवपदद्वन्द्वे चकाराति हृदा तदा

«နာရဒ၏ စကားသည် မလိမ်မညာ» ဟု စဉ်းစားကာ ထိုကောင်းမြတ်သော ဒေဝီသည် ထိုအခါ နှလုံးသားအပြည့်ဖြင့် သီဝ၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်ပေါ်သို့ အလွန်ချစ်ခင်သော ဘက္တိကို တည်စေ하였다။

Verse 15

उवाच दुःखितः शैलस्त्वान्तदा हृदि नारद । कमुपायं मुने कुर्यामतिदुःखमभूदिति

ထို့နောက် နှလုံးသားအတွင်း အလွန်ပင် နာကျင်ဝမ်းနည်းနေသော တောင်တန်း (ဟိမာလယ) သည် သင့်အား၊ အို နာရဒ၊ ပြောဆို၏– «အို မုနိ၊ ငါသည် မည်သို့သော နည်းလမ်းကို လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း? အလွန်ကြီးမားသော ဒုက္ခသည် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာပြီ။»

Verse 16

तच्छुत्वा त्वं मुने प्रात्थ महाकौतुककारकः । हिमाचलं शुभैर्वाक्यैर्हर्षयन्वाग्विशारदः

ထိုသတင်းကို ကြားပြီးနောက် မုနိရေ၊ သင်သည် အံ့ဩဖွယ်ကြီးမားစေသော စကားကို ပြောခဲ့၏။ စကားပြောကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့် ဟိမာချလ (ဟိမလယ) ကို မင်္ဂလာစကားများဖြင့် ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 17

नारद उवाच । स्नेहाच्छृणु गिरे वाक्यं मम सत्यं मृषा न हि । कररेखा ब्रह्मलिपिर्न मृषा भवति धुवम्

နာရဒက ပြောသည်—အို တောင်တန်း (ဟိမလယ)၊ ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ ငါပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်၍ မမှား။ လက်ဖဝါးလိုင်းများဟူသည် ဗြဟ္မာ၏ လိပ်စာ (ကံကြမ္မာ) ဖြစ်သဖြင့် မမှားနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။

Verse 18

तादृशोऽस्याः पतिः शैल भविष्यति न संशयः । तत्रोपायं शृणु प्रीत्या यं कृत्वा लप्स्यसे सुखम्

အို တောင်တန်း (ဟိမလယ)၊ သူမအတွက် ထိုသို့သော ခင်ပွန်းသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်မှာ သံသယမရှိ။ ယခု ချစ်မြတ်နိုးစိတ်ဖြင့် နည်းလမ်းကို နားထောင်လော့—ထိုကို ပြုလုပ်လျှင် သင်သည် ချမ်းသာသုခကို ရလိမ့်မည်။

Verse 19

तादृशोऽस्ति वरः शम्भुलीलारूपधरः प्रभुः । कुलक्षणानि सर्वाणि तत्र तुल्यानि सद्गुणैः

ဤသို့သော ကောင်းချီးတော်သည် အမှန်တကယ် ရှိ၏။ အမြတ်ဆုံး အရှင် သမ္ဘူ (Śambhu) သည် မိမိ၏ ဒေဝလီလာအတွက် ရုပ်သဏ္ဌာန်မျိုးစုံကို ခံယူတော်မူ၏။ ထိုအရှင်၌ မျိုးရိုးဂုဏ်လက္ခဏာ အားလုံးသည် စစ်မှန်သော သီလဂုဏ်တို့ဖြင့် တူညီစွာ ပြည့်စုံနေ၏။

Verse 20

प्रभौ दोषो न दुःखाय दुःखदोऽत्यप्रभौ हि सः । रविपावकगंगानां तत्र ज्ञेया निदर्शना

တကယ်တမ်း အင်အားကြီးသော အရှင်၌ တွေ့ရသော ချို့ယွင်းချက်သည် ဒုက္ခမဖြစ်စေ။ သို့ရာတွင် အင်အားမရှိသူ၌ ထိုချို့ယွင်းချက်တည်းဟူသောအရာက ဒုက္ခပေးသူ ဖြစ်လာ၏။ ဤအကြောင်း၌ နေ၊ မီး၊ နှင့် ဂင်္ဂါမြစ်တို့ကို ဥပမာအဖြစ် သိမှတ်ရ၏။

Verse 21

तस्माच्छिवाय कन्या स्वां शिवां देहि विवेकतः । शिवस्सर्वेश्वरस्सेव्योऽविकारी प्रभुरव्ययः

ထို့ကြောင့် ဉာဏ်ခွဲခြားသိမြင်မှုဖြင့် သင်၏ မင်္ဂလာသမီးကို သီဝ (Śiva) ထံသို့ လက်ထပ်ပေးလော့။ သီဝသည် အလုံးစုံ၏ အရှင်၊ ကိုးကွယ်ထိုက်သူတစ်ပါးတည်း—မပြောင်းလဲသော အထွဋ်အမြတ် အရှင်နှင့် မပျက်မယွင်းသူ ဖြစ်သည်။

Verse 22

शीघ्रप्रसादः स शिवस्तां ग्रहीष्यत्यसंशयम् । तपःसाध्यो विशेषेण यदि कुर्याच्छिवा तपः

အလျင်အမြန် ကျေနပ်ပျော်ရွှင်တတ်သော သီဝသည် သူမကို မသံသယဘဲ လက်ခံမည်။ အထူးသဖြင့် သီဝကို တပဿ (austerity) ဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သဖြင့်၊ သီဝါ (ပါဝတီ) က တပဿကျင့်လျှင် ဖြစ်သည်။

Verse 23

सर्वथा सुसमर्थो हि स शिवस्सकलेश्वरः । कुलिपेरपि विध्वंसी ब्रह्माधीनस्त्वकप्रदः

သီဝသည် အရာရာတွင် အပြည့်အဝ စွမ်းဆောင်နိုင်သူ၊ သက်ရှိအလုံးစုံ၏ အရှင် ဖြစ်သည်။ ကုလိပေရ (Kulipera) ကိုတောင် ဖျက်ဆီးနိုင်သူဖြစ်သော်လည်း၊ ကမ္မ၏ အကျိုးကို ပေးသနားသူအဖြစ် ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်အောက်၌ တည်နေသည်။

Verse 24

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा त्वं पुनस्तात कौतुकी ब्रह्मविन्मुने । शैलराजमवोचो हि हर्षयन्वचनैश्शुभैः

ဘြဟ္မာက ပြောသည်– ထိုသို့ဆိုပြီးနောက်၊ ချစ်သားရေ—ဗြဟ္မကို သိမြင်သော မုနိရေ—စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် ပြန်လည်၍ သင်သည် တောင်တော်အရှင် (ဟိမာလယ) ကို မင်္ဂလာစကားများဖြင့် ပျော်ရွှင်စေကာ မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 25

भाविनी दयिता शम्भोस्सानुकूला सदा हरे । महासाध्वी सुव्रता च पित्रोस्सुखविवर्द्धिनी

သူမသည် ဘာဝိနီ—အမြဲ မင်္ဂလာတိုးပွားစေသူ; သမ္ဘု (Śambhu) ၏ ချစ်သူ; ဟရီ (Hari) အပေါ် အမြဲ သနားကြင်နာ၍ အထောက်အကူပြုသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် မဟာသဒ္ဓဝီ၊ သီလမြဲသော သုဝရတ၊ မိဘတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုကို တိုးပွားစေသူ ဖြစ်၏။

Verse 26

शम्भोश्चित्तं वशे चैषा करिष्यति तपस्विनी । स चाप्येनामृते योषां न ह्यन्यामुद्वहिष्यति

ဤတပသ္စရိယာပြုသော မိန်းကလေးသည် တပသ္စရိယာ၏ အာနုဘော်ဖြင့် သမ္ဘူ၏ စိတ်ကို မိမိအောက်သို့ ဆွဲယူနိုင်မည်။ ထို့ပြင် ရှိဝလည်း သူမမှတပါး အခြားမိန်းမကို ဇနီးအဖြစ် မယူမည်။

Verse 27

एतयोस्सदृशं प्रेम न कस्याप्येव तादृशम् । भूतं वा भविता वापि नाधुना च प्रवर्तते

သူတို့နှစ်ဦးကဲ့သို့သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် မည်သူ့ထံတွင်မျှ မတွေ့ရ။ အတိတ်ကလည်း မရှိခဲ့၊ အနာဂတ်တွင်လည်း မပေါ်လာ၊ ယခုလည်း မမြင်ရ။ ဤမတူညီသော ဘက္တိနှင့် အပြန်အလှန် ကရုဏာတရားမှ ပတိ(ရှိဝ) နှင့် သက္တိ(ပါရဝတီ) တို့၏ ပေါင်းစည်းခြင်းသည် သန့်ရှင်းသော ဘက္တိ၏ အမြင့်ဆုံး စံနမူနာအဖြစ် ထင်ရှားလာသည်။

Verse 28

अनयोस्सुरकार्य्याणि कर्तव्यानि मृतानि च । यानि यानि नगश्रेष्ठ जीवितानि पुनः पुनः

အို တောင်တော်အမြတ်ဆုံး၊ ဤနှစ်ပါး၏ အာနုဘော်ကြောင့် နတ်တို့၏ မပြီးမြောက်ခဲ့သော တာဝန်များသည် ပြီးစီးလာမည်။ ထို့ပြင် သေဆုံးခဲ့သော သတ္တဝါတို့လည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် အသက်ရှင်လာမည်။

Verse 29

अनया कन्यया तेऽद्रे अर्धनारीश्वरो हरः । भविष्यति तथा हर्षदिनयोर्मिलितम्पुनः

အို ဟိမာလယတောင်၊ ဤကညာကြောင့် ဟရ (ရှိဝ) သည် အර්ဓနာရီဣශ්ဝရ ဖြစ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် ပျော်ရွှင်ခြင်း၏ နေ့ရက်များတွင် နှစ်ပါးသည် ထပ်မံ ပေါင်းစည်းကြလိမ့်မည်။

Verse 30

शरीरार्धं हरस्यैषा हरिष्यति सुता तव । तपः प्रभावात्संतोष्य महेशं सकलेश्वरम्

သင်၏သမီးဤသူသည် ဟရ (ရှီဝ) ၏ ကိုယ်တစ်ဝက်ကို ယူဆောင်မည်။ သူမ၏ တပသ (အာစေတနာ) အာနုဘော်ကြောင့် စကြဝဠာအရှင် မဟေရှ (Mahēśa) ကို ပျော်ရွှင်စေမည်။

Verse 31

स्वर्णगौरी सुवर्णाभा तपसा तोष्य तं हरम् । विद्युद्गौरतमा चेयं तव पुत्री भविष्यति

ရွှေရောင် ဂေါရီသည် ရွှေစင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ တပဿာဖြင့် သခင် ဟရကို ပျော်ရွှင်စေမည်။ ထို့ပြင် ဤသူမသည် မိုးလျှပ်ကဲ့သို့ အလွန်ဖြူဝင်း၍ သင်၏ သမီးဖြစ်လာမည်။

Verse 32

गौरीति नाम्ना कन्या तु ख्यातिमेषा गमिष्यति । सर्वदेवगणैः पूज्या हरिब्रह्मादिभिस्तथा

ဤကညာသည် “ဂေါရီ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာမည်။ နတ်အစုအဝေး အားလုံးက ပူဇော်ခံရမည်—ဟရီ (ဗိဿဏု)၊ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားသော ဒေဝတားတို့ကလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 33

नान्यस्मै त्वमिमां दातुमिहार्हसि नगोत्तम । इदं चोपांशु देवानां न प्रकाश्यं कदाचन

အို တောင်တန်းတို့၏ အထွတ်အမြတ်၊ ဤသူမကို အခြားသူတစ်ဦးဦးထံ မပေးသင့်ပါ။ ထို့ပြင် ဤအရာသည် နတ်တို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သဖြင့် ယုံကြည်စွာ တိုးတိုးပြောရမည်၊ မည်သည့်အခါမျှ အလင်းထင်ရှားစွာ မဖော်ပြရ။

Verse 34

ब्रह्मोवाच । इति तस्य वचः श्रुत्वा देवर्षे तव नारद । उवाच हिमवान्वाक्यं मुने त्वाम्वाग्विशारदः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—“ဒေဝရ္ရှီ နာရဒာ၊ သူ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ စကားပြောရာ၌ ကျွမ်းကျင်သော ဟိမဝန်သည် မုနိ၊ သင့်အား သင့်လျော်သော အဖြေဖြင့် ပြန်လည် မိန့်ကြား하였다။”

Verse 35

हिमालय उवाचा । हे मुने नारद प्राज्ञ विज्ञप्तिं कांचिदेव हि । करोमि तां शृणु प्रीत्या तस्त्वं प्रमुदमावह

ဟိမာလယက ပြောသည်—“အို မုနိ နာရဒာ၊ ပညာရှိရေ၊ တင်ပြလိုသော တောင်းဆိုချက်တစ်ရပ် အမှန်တကယ် ရှိသည်။ စိတ်ကြည်နူးစွာ နားထောင်ပါ; ထို့နောက် ငါ့အား ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပါ (အကြံဉာဏ်နှင့် လမ်းညွှန်ဖြင့်)။”

Verse 36

श्रूयते त्यक्तसंगस्स महादेवो यतात्मवान् । तपश्चरति सन्नित्यं देवानामप्यगोचरः

ကြားရသည်မှာ မဟာဒေဝသည် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထား၍ အလုံးစုံသော တွယ်တာမှုကို စွန့်လွှတ်ပြီး နిత్యတပသကို အမြဲကျင့်ဆောင်တော်မူသည်။ ထိုအရှင်သည် နတ်တို့တောင် မရောက်နိုင်သော အလွန်အမြင့်၌ တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 37

स कथं ध्यान मार्गस्थः परब्रह्मार्पितं मनः । भ्रंशयिष्यति देवर्षे तत्र मे संशयो महान्

အို ဒေဝရိရှီမြတ်သူ၊ သမာဓိလမ်း၌ တည်မြဲသူသည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန် (ရှီဝ) ထံ အပ်နှံထားသော စိတ်ကို မည်သို့ လွဲချော်စေနိုင်မည်နည်း။ ဤအချက်၌ ကျွန်ုပ်၏ သံသယသည် အလွန်ကြီးမားပါသည်။

Verse 38

अक्षरं परमं ब्रह्म प्रदीपकलिकोपमम् । सदाशिवाख्यं स्वं रूपं निर्विकारमजापरम्

သူသည် မပျက်မယွင်းသော အက္ခရာ၊ အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်ဖြစ်၍ မီးအိမ်၏ တည်ငြိမ်သော မီးတောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အနှစ်သာရရုပ်၊ “သဒာရှီဝ” ဟု ခေါ်ကြသည့် ရုပ်ဖြစ်၍ မပြောင်းလဲ၊ မမွေးဖွား၊ အထက်မရှိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 39

निर्गुणं सगुणं तच्च निर्विशेषं निरीहकम् । अतः पश्यति सर्वत्र न तु बाह्यं निरीक्षते

ထိုအမှန်တရား (ရှီဝ) သည် ဂုဏ်မရှိသကဲ့သို့ ဂုဏ်ရှိလည်း ဖြစ်၏။ ခွဲခြားမှုမရှိ၊ လှုပ်ရှားလုပ်ဆောင်မှုမရှိ။ ထို့ကြောင့် အမှန်သိသူသည် အရာရာ၌ သူ့ကို မြင်တတ်ပြီး ပြင်ပအရာတစ်ခုကဲ့သို့ အပြင်ဘက်တွင် မရှာဖွေတော့။

Verse 40

इति स श्रूयते नित्यं किंनराणां मुखान्मुने । इहागतानां सुप्रीत्या किन्तन्मिथ्या वचो धुवम्

အို မုနိ၊ ဤစကားကို ကိန္နရာတို့၏ ပါးစပ်မှ အမြဲကြားရသည်။ သို့သော် စိတ်ရင်းစေတနာကောင်းဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူတို့အတွက် ထိုစကားသည် မည်သို့ မမှန်နိုင်မည်နည်း။ အမှန်ပင် ဤဝေါဟာရသည် တည်ကြည်သော သစ္စာဖြစ်သည်။

Verse 41

विशेषतः श्रूयते स साक्षान्नाम्ना तथा हरः । समयं कृतवान्पूर्व्वं तन्मया गदितं शृणु

အထူးသဖြင့် ထိုနာမဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ဟရ (Hara) အရှင်ကို ကြားသိရ၏။ ယခင်က အရှင်သည် သန့်ရှင်းသော သဘောတူညီချက်တစ်ရပ်ကို ချမှတ်ခဲ့သည်; ငါပြောမည့်အရာကို ယခု နားထောင်လော့။

Verse 42

न त्वामृतेऽन्यां वरये दाक्षायणि प्रिये सती । भार्यार्थं न ग्रहीष्यामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

အို ချစ်မြတ်နိုးရသော စတီ၊ ဒက္ခ၏ သမီးတော်—သင်မှတပါး အခြားမိန်းမကို ငါမရွေးချယ်မည်မဟုတ်။ ငါသည် အခြားသူကို ဇနီးအဖြစ် မခံယူမည်။ ဤသည်ကို သင်အား အမှန်တရားအဖြစ် ငါကြေညာ၏။

Verse 43

इति सत्यासमं तेन पुरैव समयः कृतः । तस्यां मृतायां स कथं स्वयमन्यां ग्रहीष्यति

ထို့ကြောင့် အရင်ကတည်းက သူသည် စတီ၏ အမှန်တရားနှင့် တူညီသည့် သစ္စာကတိကို ခိုင်မာစွာ ချမှတ်ခဲ့သည်။ သူမ သေဆုံးပြီးလျှင် သူသည် ကိုယ်တိုင်စိတ်ဖြင့် အခြားမိန်းမကို မည်သို့ လက်ခံလက်ထပ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 44

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा स गिरिस्तूष्णीमास तस्य पुरस्तव । तदाकर्ण्याथ देवर्षे त्वं प्रावोचस्सुतत्त्वतः

ဗြဟ္မာက ပြော၏—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် တောင်တော်၏ အရှင်သည် သင်၏ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်နေ하였다။ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် အို ဒေဝရိရှီ၊ သင်သည် အမြင့်ဆုံးသော သစ္စာတရားနှင့် ကိုက်ညီစွာ ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 45

नारद उवाच । न वै कार्या त्वया चिंता गिरिराज महामते । एषा तव सुता काली दक्षजा ह्यभवत्पुरा

နာရဒက ပြောသည်။ «အို ဟိမာလယ၊ တောင်ဘုရင် မဟာဉာဏ်ရှိသူ၊ သင် စိတ်ပူစရာ မလို။ သင်၏ သမီး ကာလီသည် ယခင်က ဒက္ခ၏ သမီး (စတီ) အဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သည်»။

Verse 46

सतीनामाभवत्तस्यास्सर्वमंगलदं सदा । सती सा वै दक्षकन्या भूत्वा रुद्रप्रियाभवत

သူမ၏အမည်သည် “သတီ” ဟုခေါ်လာပြီး အမြဲတမ်း မင်္ဂလာအပေါင်းကို ပေးသနားသူဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် ထိုသတီသည် ဒက္ခ၏သမီးအဖြစ် မွေးဖွားကာ ရုဒြ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 47

पितुर्यज्ञे तथा प्राप्यानादरं शंकरस्य च । तं दृष्ट्वा कोपमाधायात्याक्षीद्देहं च सा सती

သူမသည် ဖခင်၏ ယဇ్ఞပူဇာသို့ ရောက်ရှိပြီး ရှင်ကရ (ရှီဝ) အပေါ် မလေးစားမှုကို မြင်သဖြင့် သတီသည် တရားမျှတသော ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ ထိုကိုယ်ခန္ဓာကိုပင် စွန့်လွှတ်하였다။

Verse 48

पुनस्सैव समुत्पन्ना तव गेहेऽम्बिका शिवा । पार्वती हरपत्नीयं भविष्यति न संशयः

ထိုအမ္ဗိကာ—ရှီဝါဒေဝီကိုယ်တိုင်—သည် သင်၏အိမ်၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီ။ သူမသည် ဟရ (ရှင်ရှီဝ) ၏ ကံသတ်မှတ်ထားသော ဇနီး ပာဝတီ ဖြစ်လာမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 49

एतत्सर्वं विस्तरात्त्वं प्रोक्तवान्भूभृते मुने । पूर्वरूपं चरित्रं च पार्वत्याः प्रीतिवर्धनम्

အို မုနိ၊ သင်သည် ဘုရင်ထံသို့ ဤအရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောကြားခဲ့ပြီ—အရင်ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် ပာဝတီ၏ သန့်ရှင်းသော အတ္ထုပ္ပတ္တိကိုပါ၊ ထိုအရာသည် သူမအပေါ် သဒ္ဓါနှင့် ပီတိကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 50

तं सर्वं पूर्ववृत्तान्यं काल्या मुनिमुखाद्गिरिः । श्रुत्वा सपुत्रदारः स तदा निःसंशयोऽभवत्

ကာလီ၏အကူအညီဖြင့် မုနိ၏နှုတ်မှ အတိတ်ကဖြစ်ရပ်အကြောင်းအရာအားလုံးကို ကြားသိပြီးနောက်၊ တောင်မင်းသည် သားသမီးနှင့် ဇနီးနှင့်အတူ ထိုအခါ သံသယကင်းလွတ်သွား하였다။

Verse 51

ततः काली कथां श्रुत्वा नारदस्य मुखात्तदा । लज्जयाधोमुखी भूत्वा स्मितविस्तारितानना

ထို့နောက် ကာလီသည် နာရဒ၏ ပါးစပ်မှ ထိုအကြောင်းကို ကြားနာပြီး အရှက်တရားကြောင့် မျက်နှာချလိုက်၏။ သို့သော် နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာသည် တောက်ပ၍ ပွင့်လင်းလာ၏။

Verse 52

करेण तां तु संस्पृश्य श्रुत्वा तच्चरितं गिरिः । मूर्ध्नि शश्वत्तथाघ्राय स्वास नान्ते न्यवेशयत्

ထို့နောက် ဂိရီ (ဟိမာလယ) သည် လက်ဖြင့် နူးညံ့စွာ ထိတွေ့ကာ သူမ၏ အကျင့်စရိုက်အကြောင်းကို ကြားနာပြီးနောက် ချစ်ခင်ကြင်နာမှုဖြင့် သူမ၏ ခေါင်းကို မကြာခဏ နမ်းရှိုက်ကာ မိမိထိုင်ခုံ၏ အဆုံးဘက်တွင် ထိုင်စေ하였다။

Verse 53

ततस्त्वं तां पुनर्दृष्ट्वाऽवोचस्तत्र स्थितां मुने । हर्षयन् गिरिराजं च मेनकान्तनयैः सह

ထို့နောက် မုနိရေ၊ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေသော သူမကို သင် ထပ်မံမြင်သောအခါ သူမအား စကားဆိုခဲ့၏။ ထိုစကားများသည် ဂိရိရာဇ (ဟိမာလယ) ကိုလည်း မေနကာ၏ သမီးများနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်စေ하였다။

Verse 54

सिंहासनन्तु किन्त्वस्याश्शैलराज भवेदतः । शम्भोरूरौ सदैतस्या आसनं तु भविष्यति

အို တောင်ဘုရင်ကြီး၊ သူမ၌ ခြင်္သေ့ပလ္လင်ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ် ထိုင်ရာမှာ သမ္ဘူ (ရှီဝ) ၏ ပေါင်ပေါ် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုနေရာသည် အစဉ်အမြဲ သူမ၏ နားရာဖြစ်၏။

Verse 55

हरोरूर्वासनम्प्राप्य तनया तव सन्ततम् । न यत्र कस्याचिदृष्टिर्मानसं वा गमिष्यति

ဟရ (ရှီဝ) ၏ ပေါင်ပေါ် ထိုင်ရာကို ရရှိပြီးနောက် သင်၏ သမီးသည် အစဉ်မပြတ် ထိုနေရာ၌ နေမည်။ ထိုနေရာသို့ မည်သူမျှ မျက်စိဖြင့်လည်း မရောက်နိုင်၊ အခြားသူ၏ စိတ်ဖြင့်တောင် မရောက်နိုင်။

Verse 56

ब्रह्मोवाच । इति वचनमुदारं नारद त्वं गिरीशं त्रिदिवमगम उक्त्वा तत्क्षणादेवप्रीत्या । गिरिपतिरपि चित्ते चारुसंमोदयुक्तस्स्वगृहमगमदेवं सर्वसंपत्समृद्धम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—“နာရဒာရေ၊ ဤမြတ်သော စကားတို့ကို ပြောပြီးနောက် သင်သည် ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် သုရဂ္ဂလောက၌ရှိသော ဂိရိရှကို သွားရောက်하였다။ ဂိရိပတိလည်း စိတ်ထဲ၌ လှပသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ပြည့်နှက်ကာ အရာရာသော စည်းစိမ်ပြည့်စုံသည့် မိမိ၏ ဒေဝအိမ်တော်သို့ ပြန်လည်သွားရောက်하였다။”