मेनावरलाभवर्णनम् — Description of Menā’s Attainment of Boons (and the worship leading to Umā’s advent)

Verse 1

नारद उवाच । अन्तर्हितायान्देव्यां तु दुर्गायां स्वगृहेषु च । गतेष्वमरवृन्देषु किमभूत्तदनन्तरम्

နာရဒ မုနိက ပြောသည်— “ဒုರ್ಗာဒေဝီသည် ပျောက်ကွယ်၍ မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားပြီးနောက်၊ ဒေဝတားအစုအဝေးတို့လည်း မိမိတို့၏ အိမ်ရာများသို့ ထွက်ခွာသွားကြသော်၊ ထို့နောက် ချက်ချင်း ဘာဖြစ်ပွားသနည်း?”

Verse 2

कथं मेनागिरीशौ च तेपाते परमन्तपः । कथं सुताऽभवत्तस्य मेनायान्तात तद्वद

“အို မဟာဗလရှင်၊ မေနာနှင့် တောင်တော်အရှင် (ဟိမာလယ) တို့သည် အလွန်မြင့်သော တပဿာကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသနည်း။ ထို့ပြင် မေနာ၏ အတွင်းမှ သူ့အတွက် သမီးတော် မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်းကိုလည်း ပြောပြပါ။”

Verse 3

ब्रह्मोवाच । विप्रवर्य सुतश्रेष्ठ शृणु तच्चरितं महत् । प्रणम्य शंकरं भक्त्या वच्मि भक्तिविवर्द्धनम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “အို ဗိပရဝရျ၊ သားတို့အနက် အကောင်းဆုံး၊ ထိုကြီးမြတ်သော သာသနာဇာတ်လမ်းကို နားထောင်လော့။ သင်္ကရကို ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် ဘက္တိကို တိုးပွားစေသော အကြောင်းကို ငါ ပြောမည်။”

Verse 4

उपदिश्य गते तात सुरवृन्दे गिरीश्वरः । हर्यादौ मेनका चापि तेपाते परमन्तपः

အို ချစ်သား၊ သူတို့ကို သင်ကြားညွှန်ပြပြီးနောက် နတ်အစုအဝေး ထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ ဂိရီဣශ්ဝရ (ရှီဝ) သည် ဟရိနှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ၊ မေနကာလည်း ပါဝင်ကာ အတားအဆီးအားလုံးကို တပစ်အမြင့်ဆုံးဖြင့် လောင်ကျွမ်းဖယ်ရှားသည့် ပြင်းထန်သော တပသကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 5

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रु० सं० तृतीये पार्वतीखंडे मेनावरलाभवर्णनो नाम पंचमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ-ရှီဝ မဟာပုရာဏ» ဒုတိယစာအုပ်အတွင်း ရုဒ္ရ-သံဟိတာ တတိယပိုင်း၏ ပါရဝတီ-ခဏ္ဍ၌ «မေနာကို ကောင်းချီးအဖြစ် ရရှိခြင်း၏ ဖော်ပြချက်» ဟူသော ပဉ္စမအခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 6

गिरिप्रियातीव मुदानर्च देवीं शिवेन सा । दानन्ददौ द्विजेभ्यश्च सदा तत्तोषहेतवे

ဂိရိပရိယာ (ပါရဝတီ) ကို အလွန်ပျော်ရွှင်စေကာ နတ်မသည် ရှီဝကို ဝမ်းမြောက်စွာ ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူ့ကို ကျေနပ်စေရန် နှစ်ကြိမ်မွေး (ဗြာဟ္မဏ) များထံ အမြဲတမ်း လှူဒါန်းခဲ့သည်။

Verse 7

चैत्रमासं समारभ्य सप्तविंशतिवत्सरान् । शिवां सम्पूजयामासापत्त्यार्थिन्यन्वहं रता

ချိုင်တြလမှ စတင်၍၊ ဒုက္ခကင်းလွတ်ရေးကို မျှော်လင့်သော သူမသည် နေ့စဉ် ဘက္တိပြည့်ဝစွာ သီဝာဒေဝီ (သီဝ၏ သက်တော်မ) ကို ပူဇော်ကာ နှစ်နှစ်ဆယ်ခုနှစ်နှစ်တိုင် ဆက်လက်ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 8

अष्टम्यामुपवासन्तु कृत्वादान्नवमीतिथौ । मोदकैर्बलिपिष्टैश्च पायसैर्गन्धपुष्पकैः

လဆန်း/လဆုတ် အဋ္ဌမနေ့တွင် အစာရှောင်ကြစေ။ နဝမတိထိတွင် ပူဇော်ပဏ္ဏာများ ပြုလုပ်ပြီး၊ မိုဒကာ မုန့်ချို၊ မုန့်မှုန့်ဖြင့် ပြုသော ဘလိပိဋ္ဌ၊ ပာယသ (နို့ဆန်ချို) နှင့် မွှေးကြိုင်သော ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ကြစေ။

Verse 9

गङ्गायामौषधिप्रस्थे कृत्वा मूर्तिं महीमयीम् । उमायाः पूजयामास नानावस्तुसमर्पणैः

ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်ရှိ ဆေးပင်သန့်ရှင်းစွာ ပေါများသော နေရာ၌၊ သူသည် မြေဖြင့် ရုပ်တုတစ်ဆူ ပြုလုပ်ကာ အမျိုးမျိုးသော ပူဇော်ပဏ္ဏာများ ဆက်ကပ်၍ ဥမာဒေဝီကို ပူဇော်လေ၏။

Verse 10

कदाचित्सा निराहारा कदाचित्सा धृतव्रता । कदाचित्पवनाहारा कदाचिज्जलभुघ्यभूत्

တခါတရံ မစားမသောက်ဘဲ နေ၏၊ တခါတရံ သစ္စာဝတ် (ဝရတ) ကို ခိုင်မာစွာ ထိန်း၏။ တခါတရံ လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ် ခံယူ၏၊ တခါတရံ ရေကိုသာ အားထား၍ တပဿာကို ပြု၏။

Verse 11

शिवाविन्यस्तचेतस्का सप्तविंशतिवत्सरान् । निनाय मेनका प्रीत्या परं सा मृष्टवर्चसा

စိတ်ကို သခင်ရှီဝ (Śiva) ထံ၌ ခိုင်မာစွာ တင်ထား၍ မေနကာသည် ချစ်ခင်စွာဖြင့် (သမီးကို) နှစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် တိုင်တိုင် ပြုစုခဲ့သည်။ ထိုကြောင့် ပါရဝတီသည် အလွန်တောက်ပလာပြီး၊ ထိုသဒ္ဓါတည်ကြည်မှုကြောင့် တေဇောသန့်စင်လှပလာ၏။

Verse 12

सप्तविंशतिवर्षान्ते जगन्माता जगन्मयी । सुप्रीताभवदत्यर्थमुमा शंकरकामिनी

နှစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ပြည့်ဆုံးသောအခါ၊ ကမ္ဘာမိခင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာဖြစ်သော ဥမာသည် ရှင်ကရ (ရှီဝ) ကို တမ်းတလျက် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လာ၏။

Verse 13

अनुग्रहाय मेनायाः पुरतः परमेश्वरी । आविर्बभूव सा देवी सन्तुष्टा तत्सुभक्तितः

မေနာအား ကရုဏာတော် ပေးသနားရန်အတွက် ပရမေရှ္ဝရီ ဒေဝီသည် သူမရှေ့တော်၌ တိုက်ရိုက် ထင်ရှားလာ၏။ ထိုဒေဝီသည် သူမ၏ မြတ်နိုးဖွယ် ဘက္တိကြောင့် ကျေနပ်ပျော်ရွှင်လျက် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 14

दिव्यावयवसंयुक्ता तेजोमण्डलमध्यगा । उवाच विहसन्ती सा मेनां प्रत्यक्षतां गता

ဒိဗ္ဗအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ပြည့်စုံကာ တေဇောမဏ္ဍလ အလင်းဝိုင်း၏ အလယ်၌ တည်နေသည့် ဒေဝီသည် ပြုံးရယ်လျက် မေနာအား မျက်နှာချင်းဆိုင် ထင်ရှားပြီးနောက် စကားဆို၏။

Verse 15

देव्युवाच वरं ब्रूहि महासाध्वि यत्ते मनसि वर्तते । सुप्रसन्ना च तपसा तवाहं गिरिकामिनि

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်— «အကျင့်သီလမြင့်မားသော မဟာသာဓွီရေ၊ သင်၏စိတ်၌ တည်နေသော ဆုတောင်းအလိုကို ပြောပါ။ တောင်ဖွားချစ်သူရေ၊ သင်၏ တပဿာကြောင့် ငါ အလွန်ပင် ကြည်နူးနှစ်သက်၏»။

Verse 16

यत्प्रार्थितं त्वया मेने तपोव्रतसमाधिना । दास्ये तेऽहं च तत्सर्वं वाञ्छितं यद्यदा भवेत्

«သင်သည် တပဿာ၊ ဝရတ (သစ္စာကတိ) နှင့် သမာဓိတို့၏ စည်းကမ်းဖြင့် ဆုတောင်းခဲ့သမျှကို ငါ လက်ခံ၏။ သင်လိုချင်သမျှ ဆုတောင်းအလိုအားလုံးကို အချိန်တန်သော် ငါ ပေးအပ်မည်»။

Verse 17

ततस्सा मेनका देवीं प्रत्यक्षां कालिकान्तदा । दृष्ट्वा च प्रणनामाथ वचनं चेदमब्रवीत्

ထို့နောက် မေနကာသည် မျက်မှောက်၌ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာသော ဒေဝီကို—ကာလိကာကဲ့သို့ မဲမှောင်တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ရောင်လင်းနေသူကို—မြင်၍ ဂုဏ်ပြုကန်တော့ကာ ဤစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 18

मेनोवाच । देवि प्रत्यक्षतो रूपन्दृष्टन्तव मयाऽधुना । त्वामहं स्तोतुमिच्छामि प्रसन्ना भव कालिके

မေနာက ပြောသည်။ «အို ဒေဝီ၊ ယခု ငါသည် သင်၏ ရူပကို မျက်စိဖြင့် တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့ပြီးပြီ။ သင်ကို ချီးမွမ်းလိုပါသည်။ အို ကာလိကာ၊ ကြည်နူးကရုဏာဖြင့် ကောင်းချီးပေးပါ»။

Verse 19

ब्रह्मोवाच । अथ सा मेनयेत्युक्ता कालिका सर्वमोहिनी । बाहुभ्यां सुप्रसन्नात्मा मेनकां परिषस्वजे

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် «အို မေနာ» ဟု ခေါ်ဆိုခံရသော အားလုံးကို မောဟစေသည့် ကာလိကာသည် စိတ်နှလုံး အလွန်ကြည်နူးလာပြီး မေနကာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်拥抱하였다။

Verse 20

ततः प्राप्तमहाज्ञाना मेनका कालिकां शिवम् । तुष्टाव वाग्भि रिष्टाभिर्भक्त्या प्रत्यक्षतां गताम्

ထို့နောက် မဟာဉာဏ်ကို ရရှိလာသော မေနကာသည် မိမိရှေ့တွင် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာသော ကာလိကာ—ရှီဝ၏ သက္တိတော်—ကို ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် စကားများနှင့် စိတ်နှလုံးထဲမှ ဘက္တိဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 21

मेनोवाच । महामायां जगद्धात्रीं चण्डिकां लोकधारिणीम् । प्रणमामि महादेवीं सर्वकामार्थदायिनीम्

မေနာက ပြောသည်— မဟာမာယာ၊ ကမ္ဘာကို ထမ်းဆောင်သော မိခင်၊ လောကတို့ကို ထောက်တည်သော ကြမ်းတမ်းသည့် ချဏ္ဍိကာ ဖြစ်တော်မူသော မဟာဒေဝီကို ကျွန်ုပ် ဦးချတော်မူ၏။ အလိုရှိသမျှ ရည်မှန်းချက်နှင့် ပြည့်စုံမှုကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 22

नित्यानन्दकरीं मायां योगनिद्रां जगत्प्रसूम् । प्रणमामि सदासिद्धां शुभसारसमालिनीम्

အမြဲတမ်း အာနန္ဒကို ပေးစွမ်းသော သန့်ရှင်းသည့် မာယာ၊ ယောဂနိဒ္ဒရာ၊ လောကတို့ကို မွေးဖွားစေသော မိခင်တော်ကို ကျွန်ုပ် ဦးချတော်မူ၏။ အစဉ်အမြဲ ပြည့်စုံပြီး မင်္ဂလာ၏ အနှစ်သာရဖြင့် ပန်းကုံးဆင်မြန်းတော်မူ၏။

Verse 23

मातामहीं सदानन्दां भक्तशोकविनाशिनीम् । आकल्पं वनितानां च प्राणिनां बुद्धिरूपिणीम्

သင်သည် မြေကြီး၏ မဟာမိခင်၊ အမြဲအာနန္ဒဖြစ်သူ၊ ဘက္တတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။ ကာလအဆက်ဆက်တည်မြဲ၍ မိန်းမတို့နှင့် သက်ရှိအပေါင်းတို့အတွင်း ဉာဏ်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် နေထိုင်တော်မူ၏။

Verse 24

सा त्वं बंधच्छेदहेतुर्यतीनां कस्ते गेयो मादृशीभिः प्रभावः । हिंसाया वाथर्ववेदस्य सा त्वं नित्यं कामं त्वं ममेष्टं विधेहि

သင်သည် ယတီတို့၏ ချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်စေသော အကြောင်းရင်းတော်မူ၏။ ကျွန်မကဲ့သို့ မိန်းမတို့အနက် မည်သူက သင်၏ အာနုဘော်ကို လုံလောက်စွာ သီဆိုနိုင်မည်နည်း။ သင်သည် အထရ္ဗဝေဒနှင့် ဆက်နွယ်သော အင်အား၊ အကြမ်းဖက်မှုကို ထိန်းချုပ်သော အင်အားလည်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အမြဲရှိတော်မူသော အရှင်မ၊ ကျွန်မ၏ အမြဲတမ်းဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေ၍ ကျွန်မလိုအင်ကို ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 25

नित्यानित्यैर्भावहीनैः परास्तैस्तत्तन्मात्रैर्योज्यते भूतवर्गः । तेषां शक्तिस्त्वं सदा नित्यरूपा काले योषा योगयुक्ता समर्था

အမြဲတည်သည်ဟု ထင်မြင်သော အချို့၊ မအမြဲဟု ထင်မြင်သော အချို့သော သေးငယ်သည့် အနှစ်သာရများ (တန်မာတ်ရ) ဖြင့်—ကိုယ်ပိုင်ရှိခြင်းမရှိဘဲ အောက်ခံသဘောရှိသော—ဓာတ်အစုအဝေးကို စနစ်တကျ ပေါင်းစည်းစေ၏။ ထိုအားလုံး၏ စက္တိသည် သင်ပင် ဖြစ်၍ အမြဲတည်သော ရုပ်သဘောဖြစ်၏။ ကာလ၏ အရှင်မအဖြစ် ယောဂနှင့် ပေါင်းစည်းကာ စကြဝဠာကို ထင်ရှားစေခြင်းနှင့် အုပ်စိုးခြင်း၌ အပြည့်အဝ စွမ်းနိုင်တော်မူ၏။

Verse 26

योनिर्धरित्री जगतां त्वमेव त्वमेव नित्या प्रकृतिः परस्तात् । यथा वशं क्रियते ब्रह्मरूपं सा त्वं नित्या मे प्रसीदाद्य मातः

လောကအပေါင်းတို့၏ ယောနိနှင့် ထောက်တည်မြေကြီးသည် သင်တော်မူ၏။ သင်တော်မူသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော အနန္တ ပရကృతိ ဖြစ်၏။ သင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် “ဗြဟ္မန်” ဟု ခေါ်သော တတ္တဝကိုပင် အုပ်ချုပ်ကာ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်အောင် ထင်ရှားစေ၏။ အမြဲတည်သော မိခင်တော်မူသောအရှင်မ၊ ယနေ့ ကျွန်မအား ကရုဏာပြုတော်မူပါ။

Verse 27

त्वं जातवेदोगतशक्तिरुग्रा त्वं दाहिका सूर्यकरस्य शक्तिः । आह्लादिका त्वं बहुचन्द्रिका या तान्त्वामहं स्तौमि नमामि चण्डीम्

သင်သည် ဇာတဝေဒ (အဂ္ဂိ) အတွင်း တည်ရှိသော ကြမ်းတမ်းသည့် စက္တိဖြစ်၏။ သင်သည် နေရောင်ခြည်အတွင်းရှိ လောင်ကျွမ်းစေသော အင်အားဖြစ်၏။ ထို့ပြင် နည်းမျိုးစုံဖြင့် တောက်ပသော လန်းဆန်းပျော်ရွှင်စေသည့် လမင်းအလင်းရောင်လည်း သင်ပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ချန်ဒီမ၊ ကျွန်မသည် သင်ကို ချီးမွမ်း၍ ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရ ပြုပါ၏။

Verse 28

योषाणां सत्प्रिया च त्वं नित्या त्वं चोर्ध्वरेतसाम् । वांछा त्वं सर्वजगतां धाया च त्वं यथा हरेः

သင်သည် မိန်းမတို့၏ အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဥရ္ဓ္ဝရေတသ် အဖြစ် သီလတည်ကြည်သော ဘြဟ္မစရိယာ သာသနာရှင်တို့အတွက်လည်း နိစ္စတည်မြဲသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် လောကအားလုံး၏ ဆန္ဒအလိုတရား ဖြစ်ပြီး၊ ဟရီ (ဗိဿနု) အတွက် လက္ရှ္မီကဲ့သို့ ထောက်မပံ့ပေးသော အားထားရာလည်း ဖြစ်၏။

Verse 29

या चेष्टरूपाणि विधाय देवी सृष्टिस्थितानाशमयी च कर्त्री । ब्रह्माच्युतस्थाणुशरीरहेतुस्सा त्वं प्रसीदाद्य पुनर्नमस्ते

အို မဟာဒေဝီ၊ လှုပ်ရှားမှုအမျိုးမျိုးကို ဖန်ဆင်းစီမံသူ၊ ဖန်ဆင်းခြင်း–ထိန်းသိမ်းခြင်း–ပျက်သုဉ်းခြင်း သဘောတရားဖြင့် ပြုလုပ်သူ၊ ဗြဟ္မာ၊ အချျုတ (ဗိဿနု) နှင့် စ္ထာဏု (ရှီဝ) တို့၏ ကိုယ်ထင်ရှားပေါ်ပေါက်မှု၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သူ—ယနေ့ ကရုဏာတော်ပြုပါ။ ထပ်မံထပ်မံ နမස්ကာရပါ၏။

Verse 30

ब्रह्मोवाच । तत इत्थं स्तुता दुर्गा कालिका पुनरेव हि । उवाच मेनकां देवीं वांछितं वरयेत्युत

ဗြဟ္မာက ပြော၏—ဤသို့ ချီးမွမ်းခံရသော ဒုရ္ဂါ၊ ကာလိကာပင်ဖြစ်သော မဟာဒေဝီသည် ထပ်မံ၍ မေနကာဒေဝီအား မိန့်တော်မူ၏—“သင်လိုချင်သော ဆုတောင်းအကျိုးကို ရွေးချယ်လော့” ဟု။

Verse 31

उमोवाच । प्राणप्रिया मम त्वं हि हिमाचलविलासिनी । यदिच्छसि ध्रुवन्दास्ये नादेयं विद्यते मम

ဥမာက မိန့်၏—“အို ငါ့အသက်၏ ချစ်သူ၊ ဟိမဝန္တတောင်တန်း၌ ပျော်မြူးနေသော မဟာမယ်တော်၊ သင်သည် ဝန်ဆောင်မှု၌ တည်ကြည်စွာ နေလိုပါက ငါ့ထံ၌ မပေးနိုင်သော အရာ မရှိ” ဟု။

Verse 32

इति श्रुत्वा महेशान्याः पीयूषसदृशं वचः । उवाच परितुष्टा सा मेनका गिरिकामिनी

မဟေရှာနီ (ပါရဝတီ) ၏ အမృతတူသော စကားကို ကြားသော် မေနကာ—တောင်မင်း၏ ချစ်သူ—အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ကျေနပ်၍ ထို့နောက် ပြောဆိုလေ၏။

Verse 33

मेनोवाच । शिवे जयजय प्राज्ञे महेश्वरि भवाम्बिके । वरयोग्यास्महं चेत्ते वृणे भूयो वरं वरम्

မေနာက ပြောသည်။ «အောင်မြင်ပါစေ၊ အောင်မြင်ပါစေ၊ အို သီဝါမယ်တော်၊ ပညာရှိမယ်တော်၊ မဟေရှဝရီ၊ ဘဝမ္ဘိကာ မယ်တော်။ ကျွန်မသည် မယ်တော်ထံမှ ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ခံယူရန် သင့်တော်ပါက၊ ထပ်မံ၍ အထူးမြတ်သော ကောင်းချီးတစ်ပါးကို တောင်းလျှောက်ပါ၏»။

Verse 34

प्रथमं शतपुत्रा मे भवन्तु जगदम्बिके । बह्वायुषो वीर्यवन्त ऋद्धिसिद्धिसमन्विताः

«ပထမဦးစွာ၊ လောကမိခင်တော်၊ ကျွန်ုပ်အား သားတစ်ရာ ပေးသနားတော်မူပါစေ—အသက်ရှည်၊ အင်အားပြည့်ဝ၊ စည်းစိမ်နှင့် စိဒ္ဓိတရားတို့ ပြည့်စုံပါစေ»။

Verse 35

पश्चात्तथैका तनया स्वरूपगुणशालिनी । कुलद्वयानंदकरी भुवनत्रयपूजिता

ထို့နောက် သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၍ ရုပ်ရည်လှပကောင်းမွန်၊ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်စုံ၏။ သူမသည် မျိုးရိုးနှစ်ဖက်၏ ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်ကာ လောကသုံးပါးလုံးတွင် ပူဇော်ကန်တော့ခံရ၏။

Verse 36

सुता भव मम शिवे देवकार्यार्थमेव हि । रुद्रपत्नी भव तथा लीलां कुरु भवाम्बिके

«အို ရှိဝါမယ်တော်၊ ငါ၏သမီးဖြစ်လာပါ—တကယ်တမ်းမှာ နတ်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေရန်သာ။ ထို့နောက် ရုဒြ၏ မဟာမယ်တော် (ဇနီး) ဖြစ်ပါ။ အို ဘဝမ္ဗိကာ၊ ဤသိဒ္ဓိလီလာကို ထင်ရှားစေပါ»။

Verse 37

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा मेनकोक्तं हि प्राह देवी प्रसन्नधीः । स्मितपूर्वं वचस्तस्याः पूरयन्ती मनोरथम्

ဗြဟ္မာက ပြော၏—မေနကာ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ စိတ်ငြိမ်သက်၍ ပျော်ရွှင်နေသော ဒေဝီသည် အပြုံးနူးညံ့ဖြင့် ပြန်လည်ဆိုကာ မိခင်၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလေ၏။

Verse 38

देव्युवाच । शतपुत्रास्सं भवन्तु भवत्या वीर्यसंयुताः । तत्रैको बलवान्मुख्यः प्रधमं संभविष्यति

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်—“သင်၌ သူရဲကောင်းအင်အားနှင့် ပြည့်စုံသော သားတော် တစ်ရာပါး မွေးဖွားပါစေ။ ထိုသူတို့အနက် အင်အားကြီး၍ အဓိကဖြစ်သော တစ်ပါးသည် ပထမဦးစွာ မွေးဖွားလိမ့်မည်။”

Verse 39

सुताहं संभविष्यामि सन्तुष्टा तव भक्तितः । देव कार्यं करिष्यामि सेविता निखिलैस्सुरैः

သင်၏ဘက္တိကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အမှန်တကယ် သင်၏သမီးအဖြစ် မွေးဖွားမည်။ ဒေဝတော်တို့၏ အလုပ်ကို ပြီးစီးစေမည်၊ ဒေဝအားလုံးကလည်း ဂုဏ်ပြုကာ စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုကြမည်။

Verse 40

ब्रह्मोवाच । एवमुक्त्वा जगद्धात्री कालिका परमेश्वरी । पश्यन्त्या मेनकायास्तु तत्रैवान्तर्दधे शिवा

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ လောကကို ထိန်းသိမ်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဣශ්ဝရီ ကာလိကာသည် မေနကာကြည့်နေစဉ် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

Verse 41

मेनकापि वरं लब्ध्वा महेशान्या अभी प्सितम् । मुदं प्रापामितां तात तपःक्लेशोप्यनश्यत

မေနကာသည် မဟေရှာနီ (ပါရဝတီ) အလိုရှိခဲ့သော ကောင်းချီးကို ရရှိသဖြင့် ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲလာ၏။ အို ချစ်သူရေ၊ တပသ၏ ပင်ပန်းခက်ခဲမှုလည်း ထိုကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

Verse 42

दिशि तस्यां नमस्कृत्य सुप्रहृष्टमनास्सती । जयशब्दं प्रोच्चरंती स्वस्थानम्प्रविवेश ह

စတီသည် ထိုဦးတည်ရာသို့ ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြု၍ စိတ်နှလုံး အလွန်ပျော်ရွှင်လျက် “အောင်ပွဲ!” ဟု ကြွေးကြော်ကာ နောက်တစ်ဖန် မိမိ၏ နေရာတော်သို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 43

अथ तस्मै स्वपतये शशंस सुवरं च तम् । स्वचिह्नबुद्धमिव वै सुवाचा पुनरुक्तया

ထို့နောက် သူမသည် မိမိ၏ အရှင်နှင့် ခင်ပွန်းထံသို့ ထိုအလွန်ကောင်းမြတ်သော ကောင်းချီးကို ကြေညာလေ၏။ ချိုမြိန်သော စကားဖြင့် ထပ်မံအတည်ပြုကာ၊ မိမိအမှတ်အသားဖြင့် အရှင်က ရှေ့ကတည်းက သိနှင့်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။

Verse 44

श्रुत्वा शैलपतिर्हृष्टोऽभवन्मेनावचो हि तत् । प्रशशंस प्रियां प्रीत्या शिवाभक्तिरतां च ताम्

မေနာ၏စကားကို ကြားသော် တောင်၏အရှင်သည် ဝမ်းမြောက်လှ၏။ ချစ်ခင်ပျော်ရွှင်စိတ်ဖြင့် မိမိချစ်ဇနီးကို ချီးမွမ်းကာ၊ သီဝဘုရားအပေါ် ဘက္တိ၌ တည်ကြည်သည့်နားကို မြင်၏။

Verse 45

कालक्रमेणाऽथ तयोः प्रवृत्ते सुरते मुने । गर्भो बभूव मेनाया ववृधे प्रत्यहं च सः

ကာလအလျောက်၊ အို မုနိ၊ သူတို့နှစ်ဦး၏ သမဂ္ဂမေတ္တာဖြစ်ပွားသော် မေနာသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်၏။ ထိုသန္ဓေကလည်း နေ့စဉ် နေ့တိုင်း ကြီးထွားလာ၏။

Verse 46

असूत सा नागवधूपभोग्यं सुतमुत्तमम् । समुद्रबद्धसत्सख्यं मैनाकाभिधमद्भुतम्

သူမသည် အလွန်မြတ်၍ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော သားတော်ကို မွေးဖွား၏၊ မိုင်နာက ဟူသောနာမဖြင့်။ နာဂမိန်းကလေး၏ ခင်ပွန်းဖြစ်ရန် သင့်တော်သူ၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် ချည်နှောင်ထားကာ သမုဒ္ဒရာနှင့် စစ်မှန်သော မိတ်သဟာယတည်မြဲသူ ဖြစ်၏။

Verse 47

वृत्रशत्रावपि क्रुद्धे वेदनाशं सपक्षकम् । पविक्षतानां देवर्षे पक्षच्छिदि वराङ्गकम्

အို ဒေဝရိသီ၊ ဝෘတ္တရာကို သတ်သူ အိန္ဒြာသည် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ဤအရာသည် ဝေဒနာဒုက္ခကို ၎င်း၏ “တောင်ပံ” ဟူသော အထောက်အကူအကြောင်းရင်းများနှင့်တကွ ဖျက်ဆီးစေ၏။ ဝဇ္ဇရံဖြင့် ထိခိုက်သူတို့အတွက်လည်း တောင်ပံဖြတ်တောက်၍ ထပ်မံအန္တရာယ်မဖြစ်စေရန် မြတ်သောနည်းလမ်း ဖြစ်၏။

Verse 48

प्रवरं शतपुत्राणां महाबलपराक्रमम् । स्वोद्भवानां महीध्राणां पर्वतेन्द्रैकधिष्ठितम्

သူသည် သားတစ်ရာအနက် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ အင်အားကြီးမားကာ ရဲရင့်သတ္တိပြည့်ဝသည်။ တောင်တန်းမျိုးရိုးမှ မွေးဖွားလာပြီး တောင်မင်းတို့အနက် တစ်ဦးတည်းသော အထွဋ်အမြတ်အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 49

आसीन्महोत्सवस्तत्र हिमाचलपुरेऽद्भुतः । दम्पत्योः प्रमुदाधिक्यं बभूव क्लेशसंक्षयः

ဟိမာချလမြို့၌ အံ့ဖွယ်ကြီးမားသော ပွဲတော်ကြီးတစ်ရပ် ဖြစ်ပွား하였다။ ထိုသမီးခင်ပွန်း တရားသမားတော်နှစ်ပါးအတွက် ဝမ်းမြောက်မှု ပိုမိုတိုးပွားကာ ဒုက္ခကလေးများ လျော့နည်းသွားသည်။

Verse 50

दानन्ददौ द्विजातिभ्योऽन्येभ्यश्च प्रददौ धनम् । शिवाशिवपदद्वन्द्वे स्नेहोऽभूदधिकस्तयोः

သူသည် နှစ်ကြိမ်မွေးသူများ (ဒွိဇာတိ) ထံသို့ ဝမ်းမြောက်စွာ လှူဒါန်းကာ အခြားသူများထံသို့လည်း ငွေကြေးဥစ္စာ ပေးကမ်း하였다။ သုဘနှင့် အသုဘ အခြေအနေတို့ကြား၌ပင် ထိုနှစ်ဦး၏ အပြန်အလှန်မေတ္တာသည် ပိုမိုတိုးပွားလာသည်။