
အဓ್ಯಾಯ ၄ တွင် ဒေဝတားတို့၏ စတုတိကြောင့် ဒေဝီ (ဒုရ္ဂါ/ဇဂဒမ္ဘာ) ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာက နတ်များရှေ့၌ သူမ၏ ပေါ်ထွန်းမှုကို ရှင်းလင်းကာ ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော ဒိဗ္ဗရထားပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ကိုယ်ပိုင်တေဇောဖြင့် ဝန်းရံကာ နေများမရေတွက်နိုင်သလောက်ထက်တောင် ထွန်းလင်းကြောင်း ဆိုသည်။ သူမကို မဟာမာယာ၊ စဒါရှီဝ-ဝိလာသိနီ၊ တြိဂုဏရှိသော်လည်း နိရ္ဂုဏ၊ နိတျာ၊ ရှီဝလောက၌ နေထိုင်သူဟု သဘောတရားအရ သတ်မှတ်ကာ အတွင်းရှိမှုနှင့် အလွန်မြင့်မှုကို တပြိုင်နက်တည်း ထင်ရှားစေသည်။ ဝိෂ္ဏုတို့ ဦးဆောင်သော ဒေဝတားများသည် သူမ၏ ကရုဏာကြောင့် ဒർശနရ၍ အာနန္ဒကို ခံစားကာ မကြာခဏ ဦးချကန်တော့ပြီး စတုတိအသစ်များဖြင့် ရှီဝါ၊ ရှရ္ဝာဏီ၊ ကလျာဏီ၊ ဇဂဒမ္ဘာ၊ မဟေရှဝရီ၊ စဏ္ဍီ၊ ဆာဝါရ္တိ-နာရှိနီ ဟု ခေါ်ဆိုချီးမွမ်းကြသည်။
Verse 1
ब्रह्मोवाच । इत्थं देवैः स्तुता देवी दुर्गा दुर्गार्तिनाशिनी । आविर्बभूव देवानां पुरतो जगदंबिका
ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ဒေဝများက ဤသို့ ချီးမွမ်းကြသဖြင့်၊ အန္တရာယ်မှ ဖြစ်ပေါ်သော ဝေဒနာကို ဖျက်ဆီးသူ ဒုರ್ಗာဒေဝီသည် ဒေဝတို့ရှေ့၌ ကမ္ဘာမိခင် ဂဂဒမ္ဗိကာ အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 2
रथे रत्नमये दिव्ये संस्थिता परमाद्भुते । किंकिणीजालसंयुक्ते मृदुसंस्तरणे वरे
ရတနာဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော သာသနာတော်မြတ် ဒေဝရထားပေါ်၌ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ ထိုင်နေ၍ ချိန်ခွင်ကလေးများ တီးတိန်သံမြည်သော ကွန်ယက်ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး နူးညံ့သက်သာသော အိပ်ရာကောင်းတစ်ခုဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသဖြင့် နန်းတော်သရဖူကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ하였다။
Verse 3
कोटिसूर्याधिकाभास रम्यावयवभासिनी । स्वतेजोराशिमध्यस्था वररूपा समच्छवि
နန်းတော်သရဖူကဲ့သို့ တောက်ပမှုသည် နေမင်းသန်းပေါင်းများစွာထက်ပင် လွန်ကဲလှ၏။ လှပသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများသည် ကိုယ်တိုင်ပင် အလင်းရောင်ထွက်လင်း၍ မိမိ၏ တေဇောအစုအဝေးအလယ်၌ တည်နေကာ မင်္ဂလာမြတ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်အထူးဖြင့် အညီအမျှ အပြစ်ကင်းသော တောက်ပမှုကို ထင်ရှားစေ하였다။
Verse 4
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखंडे देवसान्त्वनं नाम चतुर्थोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် “သရီ-ရှီဝ မဟာပုရာဏ” ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာအတွင်း၊ တတိယခွဲ ပာရဝတီခဏ္ဍ၌ “ဒေဝသာန္တွဝန” (ဒေဝတို့ကို နှစ်သိမ့်ခြင်း) ဟူသော စတုတ္ထအခန်း ပြီးဆုံး၏။
Verse 5
त्रिदेवजननी चण्डी शिवा सर्वार्तिनाशिनी । सर्वमाता महानिद्रा सर्वस्वजनतारिणी
သူမသည် တြိဒေဝတို့၏ မိခင်ဖြစ်သော ချဏ္ဍီ၊ သူမသည် အားလုံးသော ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးသော ရှီဝါ ဖြစ်၏။ သူမသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ မိခင်၊ မဟာနိဒ္ရာ (ကောသမစ် အိပ်စက်ခြင်းကြီး) ဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏ သားသမီးဖြစ်သော သတ္တဝါအားလုံးကို သံသရာချည်နှောင်မှုမှ ကူးတင်ပို့ဆောင်သော ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်၏။
Verse 6
तेजोराशेः प्रभावात्तु सा तु दृष्ट्वा सुरैश्शिवा । तुष्टुवुस्तां पुनस्ते वै सुरा दर्शनकांक्षिणः
ထိုသန့်ရှင်းသော အလင်းတောက်ပမှု၏ အာနုဘော်ကြောင့် သီဝါ (ပါရဝတီ) ကို ဒေဝတားတို့ မြင်တွေ့ကြ၏။ သူမ၏ မင်္ဂလာမြင်ကွင်းကို ဆန္ဒပြင်းပြ၍ ဒေဝတားတို့သည် ထပ်မံ၍ သီချင်းသံတော်များဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။
Verse 7
अथ देवगणास्सर्वे विष्ण्वाद्या दर्शनेप्सवः । ददृशुर्जगदम्बां तां तत्कृपां प्राप्य तत्र हि
ထို့နောက် ဗိဿဏုတို့မှ စ၍ ဒေဝတားအဖွဲ့အစည်းအားလုံးသည် သူမကို မြင်လိုစိတ်ပြင်းပြ၍၊ သူမ၏ ကရုဏာတော်ကို ရရှိသဖြင့် ထိုနေရာ၌ ကမ္ဘာမိခင် ဂျဂဒမ္ဘာကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ကြ၏။
Verse 8
बभूवानन्दसन्दोहस्सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् । पुनः पुनः प्रणेमुस्तां तुष्टुवुश्च विशेषतः
သုံးကောင်းကင်၏ နေထိုင်သူ ဒေဝတားအပေါင်းတို့၌ အာနန္ဒ၏ လှိုင်းကြီး တက်လာ၏။ ထပ်ခါထပ်ခါ သူမအား ဦးချကန်တော့၍ အထူးဂုဏ်ပြုကာ ချီးမွမ်းကြ၏။
Verse 9
देवा ऊचुः । शिवे शर्वाणि कल्याणि जगदम्ब महेश्वरि । त्वां नतास्सर्वथा देवा वयं सर्वार्तिनाशिनीम्
ဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်— «အို ရှိဝါ၊ အို ရှာဗာဏီ၊ အို ကလျာဏီ၊ အို လောကမိခင်၊ အို မဟာဒေဝီ။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ဒေဝတားတို့သည် သင့်အား ဦးချကန်တော့ပါ၏၊ သင်သည် ဒုက္ခအပေါင်းကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်သောကြောင့်»။
Verse 10
न हि जानन्ति देवेशि वेदश्शास्त्राणि कृत्स्नशः । अतीतो महिमा ध्यानं तव वाङ्मनसोश्शिवे
အို ဒေဝမိဖုရား၊ အို မင်္ဂလာရှိသူမ။ ဝေဒနှင့် ရှာစတြာအပေါင်းတို့သည် သင်၏ သဘောတရားကို အပြည့်အဝ မသိနိုင်ကြ။ သင်၏ မဟိမာသည် သမาธိဓာနကိုတောင် ကျော်လွန်ပြီး၊ အို ရှိဝါ၊ စကားနှင့် စိတ်၏ လက်လှမ်းမမီရာ ဖြစ်၏။
Verse 11
अतद्व्यावृत्तितस्तां वै चकितं चकितं सदा । अभिधत्ते श्रुतिरपि परेषां का कथा मता
အမြင့်ဆုံးအရာမဟုတ်သမျှမှ အမြဲတမ်း ပြန်လှန်ရှောင်ရှားနေသဖြင့်၊ ရှရုတိတောင် သူမကို အစဉ်အမြဲ အံ့ဩနေသူဟု ဖော်ပြ၏။ ထို့ကြောင့် အခြားသတ္တဝါတို့အကြောင်း မည်သို့ဆိုရမည်နည်း—သူတို့က ဘာကိုမှ တကယ်နားလည်နိုင်မည်နည်း။
Verse 12
जानन्ति बहवो भक्तास्त्वत्कृपां प्राप्य भक्तितः । शरणागतभक्तानां न कुत्रापि भयादिकम्
ဘက်တိဖြင့် သင်၏ ကရုဏာကို ရရှိကာ သိမြင်လာသူ ဘက်တားများ များစွာ ရှိ၏။ သင့်ထံ၌ အားကိုးဝင်ရောက်သော ဘက်တားတို့အတွက် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ကြောက်ရွံ့ခြင်း စသည့်အရာ မရှိတော့။
Verse 13
विज्ञप्तिं शृणु सुप्रीता यस्या दासास्सदाम्बिके । तव देवि महादेवि हीनतो वर्णयामहे
အလွန်ကြင်နာသနားတော်မူသော အမ္ဗိကာမယ်တော်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ နိမ့်ချသော တောင်းပန်ချက်ကို နှစ်သက်စွာ နားထောင်တော်မူပါ။ ဒေဝီမယ်တော်၊ မဟာဒေဝီမယ်တော်—ကျွန်ုပ်တို့သည် အနိမ့်အပါး မထိုက်တန်သော်လည်း မယ်တော်၏ အမြဲတမ်းကျွန်များအဖြစ် ဤတောင်းပန်ချက်ကို တင်ပြပါသည်။
Verse 14
पुरा दक्षसुता भूत्वा संजाता हरवल्लभा । ब्रह्मणश्च परेषां वा नाशयत्वमकंमहत्
ရှေးကာလ၌ ဒက္ခ၏သမီးအဖြစ် မွေးဖွားကာ ဟရ (ရှီဝ) ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ မယ်တော်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော ပေါ်ထွန်းမှုကြောင့် ဘြဟ္မာနှင့် အခြားသူတို့၏ မာနကြီးမှုနှင့် အတ္တကြီးမှုကို ကြီးမားစွာ ချိုးဖျက်ပျက်စီးစေခဲ့သည်။
Verse 15
पितृतोऽनादरं प्राप्यात्यजः पणवशात्तनुम् । स्वलोकमगमस्त्वं वालभद्दुःखं हरोऽपि हि
ဖခင်ထံမှ မလေးစားမှုကို ခံရပြီး ကံကြမ္မာ၏ အာဏာအောက်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ပစ်ကာ မိမိ၏ လောကသို့ ထွက်ခွာသွားတော်မူသည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဟရ (ရှီဝ) သည် ကလေးကဲ့သို့ အားနည်းသူနှင့် ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးတော်မူသည်။
Verse 16
न हि जातम्प्रपूर्णं तद्देवकार्यं महेश्वरि । व्याकुला मुनयो देवाश्शरणन्त्वां गता वयम्
မဟေရှဝရီမယ်တော်၊ ထိုဘုရားရေးရာတာဝန်သည် မပြီးစီးသေးပါ။ စိတ်ပူပန်လျက် ကျွန်ုပ်တို့သည် မုနိများနှင့် ဒေဝတားများနှင့်အတူ မယ်တော်ထံ အားကိုးခိုလှုံရန် ရောက်လာကြပါသည်။
Verse 17
पूर्णं कुरु महेशानि निर्जराणां मनोरथम् । सनत्कुमारवचनं सफलं स्याद्यथा शिवे
မဟေရှာနီမယ်တော်၊ အမရတို့၏ စိတ်တွင်းဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေတော်မူပါ၊ သို့မှသာ စနတ်ကူမာရ၏ စကားသည် အကျိုးသီးပွင့် ဖြစ်လာပါစေ—ရှီဝ၌ အရာအားလုံး အောင်မြင်သကဲ့သို့၊ အို ရှီဝေ။
Verse 18
अवतीर्य क्षितौ देवि रुद्रपत्नी पुनर्भव । लीलां कुरु यथायोग्यं प्राप्नुयुर्निर्जरास्सुखम्
«အို ဒေဝီ၊ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်၍ ရုဒြ (ရှီဝ) ၏ ဇနီးအဖြစ် ထပ်မံ ဖြစ်ပါ။ စကြဝဠာ၏ အစီအစဉ်နှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ သာသနာတော်လီလာကို ဆောင်ရွက်ပါစေ၊ ထို့ကြောင့် မသေမပျက်သော ဒေဝတားတို့သည် ချမ်းသာကို ရရှိကြပါစေ»။
Verse 19
सुखी स्याद्देवि रुद्रोऽपि कैलासाचलसंस्थितः । सर्वे भवन्तु सुखिनो दुःखं नश्यतु कृत्स्नशः
အို ဒေဝီ၊ ကိုင်လာသတောင်ပေါ်၌ တည်နေသော ရုဒြလည်း အမြဲတမ်း အာနန္ဒဖြစ်ပါစေ။ သတ္တဝါအားလုံး ချမ်းသာကြပါစေ၊ ဒုက္ခအားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်ပါစေ။
Verse 20
ब्रह्मोवाच । इति प्रोच्यामरास्सर्वे विष्ण्वाद्याः प्रेमसंकुलाः । मौनमास्थाय संतस्थुर्भक्तिनम्रा त्ममूर्तयः
ဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ဗိဿနုတို့မှ စ၍ ဒေဝတားအားလုံးသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဘက္တိဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ တိတ်ဆိတ်မှုကို ခံယူ၍ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေကြပြီး မိမိတို့၏ အတ္တတစ်ခုလုံးကို ဘက္တိဖြင့် ငုံ့ချထားကြ၏။
Verse 21
शिवापि सुप्रसन्नाभूदाकर्ण्यामरसंस्तुतिम् । आकलय्याथ तद्धेतुं संस्मृत्य स्वप्रभुं शिवम्
ဒေဝတားတို့၏ စတုတ္တိဂီတကို ကြားနာသဖြင့် ရှီဝါ (ပါရဝတီ) သည် အလွန်ပင် ကြည်နူးပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ထိုအကြောင်းရင်းကို သိမြင်ကာ မိမိ၏ အရှင်—ရှီဝကို—သတိရတော်မူ၏။
Verse 22
उवाचोमा तदा देवी सम्बोध्य विबुधांश्च तान् । विहस्य मापतिमुखान्सदया भक्तवत्सला
ထိုအခါ ကရုဏာပြည့်ဝ၍ ဘက္တများကို အမြဲချစ်ခင်သော ဒေဝီ ဥမာသည် ပြုံးလျက် မာ (လက္ရှမီ) နှင့် သူမ၏ သခင် (ဗိဿနု) တို့မှ စ၍ ထိုဒေဝတားတို့ကို ခေါ်ဆိုကာ မိန့်တော်မူ하였다။
Verse 23
उमोवाच । हे हरे हे विधे देवा मुनयश्च गतव्यथाः । सर्वे शृणुत मद्वाक्यं प्रसन्नाहं न संशयः
ဦမာက ပြောသည်— «ဟေ ဟရီ၊ ဟေ ဝိဓာတာ (ဖန်ဆင်းရှင်)၊ ဒေဝတားတို့နှင့် မုနိတို့၊ ယခု ဝေဒနာကင်းစင်ကြပြီ။ အားလုံး ငါ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ငါသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏—သံသယမရှိ»။
Verse 24
चरितं मम सर्वत्र त्रैलोक्यस्य सुखावहम् । कृतं मयैवं सकलं दक्षमोहादिकं च तत्
«ငါ၏ သာသနာတော်ဆန်သော လုပ်ရပ်များကို နေရာတိုင်းတွင် ပြောဆိုကြပြီး၊ သုံးလောကအတွက် ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။ ထို့ကြောင့် ဒက္ခ၏ မောဟ (မသိမှု) မှစ၍ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်အားလုံးကို ငါကိုယ်တိုင် ဖြစ်စေခဲ့သည်»။
Verse 25
अवतारं करिष्यामि क्षितौ पूर्णं न संशयः । बहवो हेतवोऽप्यत्र तद्वदामि महादरात्
«ငါသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြည့်စုံသော အဝတာရကို အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းစေမည်—သံသယမရှိ။ ဤအကြောင်းအရာတွင် အကြောင်းရင်းများ များစွာရှိသည်; ငါသည် အလွန်လေးနက်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောမည်»။
Verse 26
पुरा हिमाचलो देवा मेना चातिसुभक्तितः । सेवां मे चक्रतुस्तात जननीवत्सतीतनोः
ယခင်က၊ ချစ်သူရေ၊ ဒေဝတော် ဟိမာချလနှင့် မေနာတို့သည် အလွန်သန့်ရှင်းသော ဘက္တိဖြင့် ငါ့ကို ဝတ်ပြုစေဝါပြုခဲ့ကြပြီး၊ မိခင်က သားသမီးကို ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်သကဲ့သို့ ငါ့ကို ကြင်နာစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။
Verse 27
इदानीं कुरुतस्सेवां सुभक्त्या मम नित्यशः । मेना विशेषतस्तत्र सुतात्वेनात्र संशयः
ယခုမှစ၍ သင်တို့နှစ်ဦးသည် သန့်ရှင်းသော ဘက္တိဖြင့် ငါ့ကို အမြဲတမ်း ဝတ်ပြုစေဝါပြုကြလော့။ မေနာရေ—အထူးသဖြင့် ငါသည် သင်၏ သမီးအဖြစ် ဖြစ်မည်ဟု သံသယမရှိ။
Verse 28
रुद्रो गच्छतु यूयं चावतारं हिमवद्गृहे । अतश्चावतरिष्यामि दुःखनाशो भविष्यति
“ရုဒ္ရသည် သွားစေ—သင်တို့အားလုံးလည်း သွားကြလော့—ဟိမဝန်၏ အိမ်တော်၌ အဝတားယူရန်။ ထို့နောက် ငါလည်း ဆင်းသက်မည်၊ ထိုအခါ ဒုက္ခပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။”
Verse 29
सर्वे गच्छत धाम स्वं स्वं सुखं लभतां चिरम् । अवतीर्य सुता भूत्वा मेनाया दास्य उत्सुखम्
“သင်တို့အားလုံး မိမိတို့၏ နေရာဌာနသို့ ပြန်ကြ၍ မိမိတို့၏ သုခကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခံစားကြလော့။ ငါသည် ထပ်မံ ဆင်းသက်၍ သမီးအဖြစ် ဖြစ်လာမည်၊ မေနာအား ဝန်ဆောင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေမည်။”
Verse 30
हरपत्नी भविष्यामि सुगुप्तं मतमात्मनः । अद्भुता शिवलीला हि ज्ञानिनामपि मोहिनी
«ငါသည် ဟရ (ရှီဝ) ၏ မဟာဇနီး ဖြစ်လာမည်—ဤသည်မှာ ငါ့နှလုံးသားအတွင်းအနက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်၍ တိတ်တဆိတ် ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထား၏။ အမှန်တကယ် ရှီဝ၏ သာသနာလီလာသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းပြီး ပညာရှိတို့ကိုပင် မောဟစေတတ်၏»။
Verse 31
यावत्प्रभृति मे त्यक्ता स्वतनुर्दक्षजा सुराः । पितृतोऽनादरं दृष्ट्वा स्वामिनस्तत्क्रतौ गता
«ငါသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သည့် အချိန်မှစ၍ ဒက္ခ၏ သားဖွားသော နတ်တို့သည် ငါ့အဖ၏ မလေးစားမှုကို မြင်၍ မိမိတို့၏ အရှင်၏ ယဇ်ပွဲသို့ သွားကြ၏»။
Verse 32
तदाप्रभृति स स्वामी रुद्रः कालाग्निसंज्ञकः । दिगम्बरो बभूवाशु मच्चिन्तनपरायणः
«ထိုအချိန်မှစ၍ အရှင် ရုဒြ သည် ‘ကာလာဂ္နိ’ ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရ၏။ မကြာခင် ‘ဒိဂမ္ဗရ’—အရပ်ဒిశများကိုသာ ဝတ်ဆင်သူ—ဖြစ်လာပြီး ငါ့ကို စိတ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း ဆင်ခြင်သတိထားလျက် နေ၏»။
Verse 33
मम रोषं क्रतौ दृष्ट्वा पितुस्तत्र गता सती । अत्यजत्स्वतनुं प्रीत्या धर्मज्ञेति विचारतः
ယဇ္ဈပွဲ၌ ငါ၏ဒေါသကိုမြင်သော် စတီသည် အဖေရှိရာသို့ သွားလေ၏။ ထို့နောက် ဓမ္မကိုသိမြင်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာစွာဖြင့် မိမိကိုယ်ခန္ဓာကို ဝမ်းမြောက်စွာ စွန့်လွှတ်လေ၏။
Verse 34
योग्यभूत्सदनं त्यक्त्वा कृत्वा वेषमलौकिकम् । न सेहे विरहं सत्या मद्रूपाया महेश्वरः
မဟာဒေဝသည် သင့်လျော်သော နေရာတော်ကို စွန့်၍ လောကီမဟုတ်သော ရုပ်ဝတ်အလှဆင်ကို ခံယူလေ၏။ စတီနှင့် ခွဲခွာရခြင်းကို မခံနိုင်ခဲ့—သူမသည် ငါ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် (ပါရဝတီ) ထင်ရှားလာသူဖြစ်၏။
Verse 35
मम हेतोर्महादुःखी स बभूव कुवेषभृत् । अत्यजत्स तदारभ्य कामजं सुखमुत्तमम्
«ငါ့ကြောင့်ပင် သူသည် အလွန်ဝမ်းနည်းကာ တပသီရုပ်ဝတ်ကို ဆောင်လေ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကာမမှ ပေါ်လာသော အကောင်းဆုံးသော သာယာမှုများကိုပါ စွန့်လွှတ်လေ၏»။
Verse 36
अन्यच्छृणुत हे विष्णो हे विधे मुनयः सुराः । महाप्रभोर्महेशस्य लीलां भुवनपालिनीम्
«နောက်ထပ်အကြောင်းတစ်ရပ်ကို နားထောင်ကြလော့—အို ဗိဿနု၊ အို ဗိဓာတာ (ဗြဟ္မာ)၊ အို မုနိများနှင့် ဒေဝတားတို့—လောကကို ထိန်းသိမ်းသော မဟေရှ၏ လီလာတော်ကို»။
Verse 37
विधाय मालां सुप्रीत्या ममास्थ्नां विरहाकुलः । न शान्तिं प्राप कुत्रापि प्रबुद्धो ऽप्येक एव सः
ခွဲခွာနာကျင်မှုကြောင့် စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်ကာ ငါ၏အရိုးများဖြင့် ချစ်ခြင်းဖြင့် ပန်းကုံးတစ်စင်းကို ပြုလုပ်လေ၏။ သတိပြည့်ဝနေသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ငြိမ်းချမ်းမှုမရဘဲ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်လေ၏။
Verse 38
इतस्ततो रुरोदोच्चैरनीश इव स प्रभुः । योग्यायोग्यं न बुबुधे भ्रमन्सर्वत्र सर्वदा
ထိုသခင်တော်သည်—သခင်ဖြစ်သော်လည်း—အကူအညီမဲ့သူကဲ့သို့ အော်ဟစ်ငိုကြွေးကာ ဒီမှာဟိုမှာ လှည့်လည်သွားလာ하였다။ အချိန်တိုင်း နေရာတိုင်း လှည့်လည်ရင်း သင့်တော်မသင့်တော်ကို မခွဲခြားနိုင်တော့하였다။
Verse 39
इत्थं लीलां हरोऽकार्षीद्दर्शयन्कामिनां प्रभुः । ऊचे कामुकवद्वाणीं विरहव्याकुलामिव
ဤသို့ပင် အရှင်ဟရ (Hara) သည် အာဏာရှင်သခင်တော်အဖြစ် လီလာတော်ကို ဆောင်ရွက်ကာ ချစ်သူတို့အား ချစ်ခြင်း၏ လမ်းစဉ်ကို ပြသ하였다။ ထို့နောက် ခွဲခွာခြင်းကြောင့် စိတ်ပူပန်သကဲ့သို့ ကာမုကတစ်ဦးလို စကားကို ပြောဆို하였다။
Verse 40
वस्तुतोऽविकृतोऽदीनोऽस्त्यजितः परमेश्वरः । परिपूर्णः शिवः स्वामी मायाधीशोऽखिलेश्वरः
အမှန်တကယ်အားဖြင့် ပရမေရှဝရသည် မပြောင်းလဲ မယိုယွင်းဘဲ မအနိုင်ယူနိုင်သော အရှင်တော်ဖြစ်သည်။ ထိုရှီဝသခင်သည် ပြည့်စုံကောင်းမွန်၍ မာယာ၏ အရှင်၊ အလုံးစုံ၏ အရှင်တော်ဖြစ်သည်။
Verse 41
अन्यथा मोहतस्तस्य किं कामाच्च प्रयोजनम् । विकारेणापि केनाशु मायालिप्तो न स प्रभुः
မောဟကို ကျော်လွန်သော အရှင်အတွက် ကာမသည် အဘယ်အကျိုးရှိနိုင်မည်နည်း။ အဘယ်ပြောင်းလဲမှုကြောင့်ပင် ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး သခင်သည် မာယာကြောင့် လျင်မြန်စွာ မညစ်ပတ်နိုင်ပါ။
Verse 42
रुद्रोऽतीवेच्छति विभुस्स मे कर्तुं करग्रहम् । अवतारं क्षितौ मेनाहिमाचलगृहे सुराः
အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော အရှင် ရုဒ္ဒရသည် ငါ၏လက်ကို မင်္ဂလာအဖြစ် ဆုပ်ကိုင်လိုစိတ် အလွန်ပြင်းပြသည်။ ထို့ကြောင့် အို နတ်တို့၊ ငါသည် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်ကာ မေနာနှင့် ဟိမာချလ၏ အိမ်၌ မွေးဖွားမည်။
Verse 43
अतश्चावतरिष्यामि रुद्रसन्तोषहेतवे । हिमागपत्न्यां मेनाया लौकिकीं गतिमाश्रिता
“ထို့ကြောင့် ရုဒြ (Rudra) ကို ပျော်ရွှင်စေခြင်းအတွက်ပင် ငါ ဆင်းသက်မွေးဖွားမည်။ လောကီအခြေအနေကို ခံယူကာ ဟိမာလယ၏ ဇနီး မေနာ (Menā) ၏ ဝမ်းအတွင်းသို့ ငါ ဝင်ရောက်မည်။”
Verse 44
भक्ता रुद्रप्रिया भूत्वा तपः कृत्वा सुदुस्सहम् । देवकार्यं करिष्यामि सत्यं सत्यं न संशयः
“ရုဒြ (Rudra) ကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တ (bhakta) ဖြစ်ကာ အလွန်ခံနိုင်ရခက်သော တပ (tapas) ကို ကျင့်မည်။ ဒေဝတို့၏ တာဝန်ကို ငါ ပြီးမြောက်စေမည်။ အမှန်ပင် အမှန်—သံသယ မရှိ။”
Verse 45
गच्छत स्वगृहं सर्वे भव भजत नित्यशः । तत्कृपातोऽखिलं दुःखं विनश्यति न संशयः
အားလုံး မိမိတို့အိမ်သို့ ပြန်သွားကြလော့။ နေ့စဉ် ဘဝ (သီဝ) ကို အမြဲတမ်း ဘုရားပူဇော်ကြလော့။ သူ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ဒုက္ခအားလုံး ပျောက်ကွယ်မည်—သံသယမရှိ။
Verse 46
भविष्यति कृपालोस्तु कृपया मंगलं सदा । वन्द्या पूज्या त्रिलोकेऽहं तज्जायेति च हेतुतः
သူ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် မေတ္တာရှင်သခင်သည် အမြဲတမ်း မင်္ဂလာကို အမှန်တကယ် ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင်—ငါသည် သူ၏ဇနီးတော် ဖြစ်မည်ဖြစ်၍—လောကသုံးပါးတွင် ငါကို ရိုသေကာ ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။
Verse 47
ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा जगदम्बा सा देवानां पश्यतान्तदा । अन्तर्दधे शिवा तात स्वं लोकम्प्राप वै द्रुतम्
ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ ကမ္ဘာမိခင် ဂဂဒမ္ဘာသည် နတ်တို့ကြည့်နေစဉ်တွင် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ချစ်သားရေ၊ သီဝါသည် မိမိ၏လောကသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်သွားလေ၏။
Verse 48
विष्ण्वादयस्सुरास्सर्वे मुनयश्च मुदान्विताः । कृत्वा तद्दिशि संनामं स्वस्वधामानि संययुः
ထို့နောက် ဝိෂ္ဏုနှင့် အခြားဒေဝတားအားလုံး၊ မုနိများပါ ဝမ်းမြောက်လျက် ထိုဘက်သို့ ရိုသေစွာ ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ပိုင်နိဗ္ဗာန်/နေရပ်များသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာကြ၏။
Verse 49
इत्थं दुर्गासुचरितं वर्णितं ते मुनीश्वर । सर्वदा सुखदं नॄणां भुक्तिमुक्तिप्रदायकम्
ဤသို့ပင် မုနိရှင်မြတ်တို့၏အရှင်၊ ဒုರ್ಗာဒေဝီ၏ သုစရိတ္တော်မြတ်ကို သင့်အား ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီးပြီ။ ၎င်းသည် လူတို့အတွက် အမြဲတမ်း သုခပေးကာ လောကီဘောဂနှင့် မောက္ခကိုပါ ပေးတော်မူ၏။
Verse 50
य इदं शृणुयान्नित्यं श्रावयेद्वा समाहितः । पठेद्वा पाठयेद्वापि सर्वान्कामान वाप्नुयात्
ဤကို နေ့စဉ် နားထောင်သူ၊ သမာဓိဖြင့် အခြားသူတို့အား နားထောင်စေသူ၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်တိုင် ရွတ်ဖတ်သူ၊ ရွတ်ဖတ်စေသူမည်သူမဆို ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒအလုံးစုံ ပြည့်စုံရ၏။
The Goddess Durgā/Jagadambā manifests before the devas after they praise her; they receive her darśana, rejoice, and continue stuti and surrender.
The chapter encodes a Śākta–Śaiva ontology: the Goddess is Mahāmāyā (cosmic power within the guṇas) and also nirguṇā/nityā (transcendent), described as Sadāśiva’s līlā—uniting devotional imagery with metaphysical claims.
She is named and functionally defined through epithets: Durgā (protector), Jagadambā (world-mother), Caṇḍī (powerful aspect), Śivā/Śarvāṇī/Maheśvarī (Śiva-linked sovereignty), and Sarvārti-nāśinī (destroyer of all distress).